กาวพล็อตก่อนนอน (คำเตือน ถ้าหายไปเกิน 2 ชั่วโมงแสดงว่าสลบไปแล้ว เจอกันพน.ค่ะ) ขอสร้างแท็ก #ไฮคิวx7thSins ไว้นะคะ ขก.เลื่อนหาค่ะ555555555555 #allhinata #Haikyuu #ออลฮินะ #ไฮคิว (ปล.มี โบคุอาคา เล็กน้อยค่ะ)
'อะไรของเขาน่ะ?'
'เห็นบอกว่าหิวน่ะ'
'หา กินไปเยอะขนาดนั้นยังไม่พออีก?!'
'เบาๆสิ! หมอนั่นยศสูงกว่าเรานะ เดี๋ยวก็มีเรื่องหรอก'
'ขอโทษได้ไหมล่ะ แต่มันเกินไปนะ กินเยอะขนาดนี้ี้ '
อา...อีกแล้ว...
แต่ก็มันช่วยไม่ได้...
มัน 'ยังไม่อิ่ม' นี่นา
'ไม่ต้องสนใจหรอกครับ'
หืม?
'ทานเยอะๆเถอะครับ'
'......'
'แค่ได้เห็นคุณทานอย่างเอร็ดอร่อย ในฐานะคนทำอาหาร...'
'...ผมก็มีความสุขมากแล้วล่ะครับ'
"ตะกละ...ตะกละ!!"
"! อะไรๆ เกิดอะไรขึ้น?!"
"ให้ตายสิ ไอ้การทานแล้วนอนเลยของนายนี่มันน่าหงุดหงิดชะมัด"
"แหมมมม ไม่อิจฉาสิ 'ริษยา' "
"เฮ้ออออ เข้าเรื่องก่อน...นายต้องระวังตัวไว้ให้ดี"
"เอ๋? มีอะไรงั้นเหรอ?"
"เกียจคร้านบอกว่า ไม่รู้สึกถึงราคะแล้ว"
"!!!"
"ดูเหมือนนักรบทินกรคนนี้ จะไม่ง่ายเหมือนรายก่อนๆแล้วล่ะ"
"....หึหึ"
"ตะกละ?"
"หึหึ ฮะฮะฮะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"
"....."
"ฮะฮะเฮ้อออออ ในที่สุด...ก็มีอะไร'น่าอร่อย'มาสักทีนะ"
"หึ มั่นใจสมกับเป็นนายดีนะ"
"ของมันแน่อยู่แล้ว ก็ฉันน่ะ...
'สุดยอด' เรื่องกินที่สุดแล้ว"
"....."
"เฮเฮ่เฮ้.....หึ"
มหาบาปที่ 2 "ตะกละ" คือบาปแห่งการไม่รู้จักพอ บาปประการนี้สามารถเชื่อมโยงกับบาปได้หลายประการ เพราะเมื่อตะกละก็จะเกิดความโลภ เมื่อโลภเมื่อไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการก็จะริษยา...
เป็นมหาบาปที่รับมือได้ไม่ง่ายเลย...
"เดี๋ยวเถอะตัวเล็ก...ฉันกำลังนอนกับเธอแท้ๆ แต่ดันใจลอยไปหาผู้ชายคนอื่นแบบนี้ ฉันเสียใจนะรู้ไหม.."
"อย่าพูดอะไรที่มันสองแง่สองง่ามสิครับคุณคุโรโอะ!!"นักรบทินกรตัวน้อยกุมขมับ
นับจากวันนั้น พวกเขาทั้งสองเดินทางในเขาวงกตเป็นเวลา 3 วันแล้ว จุดหมายปลายทางคือบริเวณของบาปตะกละ...
...และเป็น 3 วันที่ฮินาตะต้องรับมือกับคุณแมวลามกนี่
หลังจากที่ทำให้บาปราคะยอมรับได้แล้ว เด็กหนุ่มทั้งถูกกลั่นแกล้ง หยอกเอิน ยั่วยวน และหลอกชิม มาตลอดการเดินทาง เรียกได้ว่าหัวใจแทบจะวายแทบทุกวินาที
'ถึงจะเดินทางสะดวกดี แต่โดนแบบนี้บ่อยๆก็ไม่ไหวนะครับ'ร่างบางโอดครวญในใจ
"ฉันพูดจริงนะก็ตัวเล็กน่ะ... มัวแต่คิดถึง 'ตะกละ' นี่นา" ชายหนุ่มผู้เป็นมกาบาปราคะจีบปากจับคอ ทว่าคำพูดนั้นแฝงไปด้วยความหมาย
"....."
"กังวลเกินไปหรือเปล่า?"
"...คงจะแบบนั้นล่ะครับ" ฮินาตะต้องยอมรับอย่างเสียไม่ได้ ในเมื่อมันเป็นความเป็นจริง
ความเป็นจริงที่ว่าแม้บาปตะกละจะมีความร้ายแรงเป็นลำดับที่ 6 จากบรรดาบาปทั้งเจ็ด แต่ก็ขึ้นชื่อได้ว่าเป็นบาปที่ก่อให้เกิดมหาบาปได้อีกหลายประการ...
...รวมถึงอดีตตำแหน่งในตอนที่มหาบาปตะกละยังไม่ถูกจองจำนั้นก็ไม่สามารถดูเบาได้เลย
เพราะเขาเป็นถึงสัตว์เทพสัญลักษณ์แห่งปัญญา
ฮินาตะไม่หวาดหวั่นในพลังอำนาจ ไม่หวาดกลัวเล่ห์เหลี่ยมของมหาบาปประการใด...
ผู้ที่มีปัญญาจนมากล้น บางครั้งก็จะลำพองตน...
มหาบาปตะกละเป็นเช่นนั้น เขามีปัญญา มีความรู้ เมื่อมีความคิดเช่นนั้นความเอาแต่ใจตน ไม่รับฟังใครจึงเกิดขึ้น
โชคยังดีที่เขาไม่ได้เห็นแก่ตนเองเทียบเท่ามหาบาปอัตตา
การจะบังคับผู้ที่ไม่อยากรับฟัง เป็นเรื่องที่ฮินาตะเกลียดชังเป็นอย่างมาก
เพราะเขาเองก็เคยถูกบังคับมามากมาย...
เด็กหนุ่มจะไม่เป็นเหมือนอย่างกับคนที่ตนเกลียดเด็ดขาด
คุโรโอะมองท่าทีของคนตัวเล็กแล้วถอนหายใจ
'เด็กคนนี้บางทีก็เป็นห่วงความรู้สึกคนอื่นเกินไป'
ราคะยิ้มอย่างอ่อนใจให้กับนักรบทินกรผู้ไม่อาจคาดเดา ก่อนจะตวัดรอบเอวบางให้เข้าสู่อ้อมแขน
"! เดี๋ยวสิ! คุณคุโร..."
"เธอทำให้ฉันเปิดใจได้นะ..."
"....."
"มั่นใจในความสามารถตัวเองมากกว่านี้หน่อยสิ"
"คุณคุโร..."เด็กหนุ่มซาบซึ่งใจ แต่ในตอนที่กำลังจะเอ่ยขอบคุณ ริมฝีปากน้อยก็ถูกปิด
!!!!!!
"หึ จูบฝันดีครับ มาๆพักผ่อนๆ พรุ่งนี้เราต้องเดินทางกันอีกนะ"
"โถ่ คุณนี่...เฮ้อออ" เห็นคนตัวเล็กหน้าแดงก่ำ สลับกับอ่อนอกอ่อนใจ บาปราคะรู้สึกสำราญใจเป็นอย่างมาก แขนตวัดร่างเล็กให้ขึ้นมานอนบนอกตน ก่อนจะกระซิบเสียงหวานหยดที่ข้างหูของนักรบทินกรเฉกเช่นทุกคืน
" ฝันดีครับ โชโย"
(pause)
ขอตัวไปนอนละค่ะ😴 ฝากให้พี่คุโร่มาบอกฝันดีทุกคน อุคริ
Share this Scrolly Tale with your friends.
A Scrolly Tale is a new way to read Twitter threads with a more visually immersive experience.
Discover more beautiful Scrolly Tales like this.