Thread by @VincentGinis

Een poging om de huidige toestand te begrijpen. We voeren een strijd met onze diepgewortelde denkkaders. Een draadje over, volgens mij, een van de meest hardnekkige misverstanden in de bestrijding van COVID-19: de idee van de communicerende vaten. (1/n)

Zo hoor je, met hoge regelmaat, dat er een constante afweging is tussen verschillende tegenstrijdige belangen: de fysieke versus de mentale gezondheid, de economie versus de volksgezondheid, de individuele vrijheid versus de collectieve veiligheid. (2/n)

Dat klinkt logisch, maar is, volgens mij, momenteel niet correct. Zolang R>1, is er helemaal geen afweging tussen deze belangen. De bestrijding van de pandemie gaat bij R>1 hand in hand met alle voorgenoemde objectieven. (3/n)

Immers, zolang R>1, volg je per definitie een pad, waarbij je – voor alle bovenstaande belangen – een hogere prijs zal betalen verderop in de tijd. Die R>1 moet je ooit omdraaien naar een waarde R<1. (4/n)

Hoe langer je wacht, hoe hoger de prijs die je betaalt – maatschappelijk, economisch en (psycho-)sociaal. (5/n)

Wiskundig kan je dit visualiseren aan de hand van een opschuivende “nadeel-curve”. De curve representeert de idee van de communicerende vaten. Een nadeel volgens één dimensie wordt afgewogen voor een nadeel langs een andere dimensie. (6/n)

Je kan de nadelen niet verkleinen voorbij de grens. Echter, zolang R>1 wandel je niet op die grens, je staat rechts van de grens. Erger nog, de grens schuift op. Er is geen "behoud van nadeel" tijdens een pandemie. (7/n)

Hier maak ik nog abstractie van het feit dat de voorgenoemde belangen vaak helemaal niet tegenstrijdig zijn. Maar zelfs wanneer je dat denkt, toont bovenstaande analyse dat R>1 geen enkel belang kan dienen. De opschuivende grens haalt je in. (8/n)

De bijna endemische gedachte van communicerende vaten onderhoudt de impliciete politieke keuze om de situatie met R>1 te laten begaan “zolang het kan” onder het mom dat je op die manier de economie, het mentale welzijn of andere communicerende dimensies zou redden. (9/n)

Quod non. Er is ondertussen ook veel wetenschappelijke evidentie die dit empirisch aantoont. Zo zijn er verschillende studies die de economische en medische impact van het virus op verschillende landen met elkaar vergelijken. (10/n)

Zijn er dan helemaal geen politieke afwegingen te maken in deze crisis? Zeker wel. De politiek heeft een belangrijke keuze te maken, niet over wanneer, maar in de manier waarop ze R<1 wil bereiken en aanhouden. (11/n)

Het is mogelijk dat er ook in dit debat “Merchants of Doubt” aan het werk zijn, maar ik ga er van uit dat de meeste beleidsmakers het algemene belang willen dienen. Het uitstel van de beslissingen is dan misschien een gevolg van een denkkader dat leeft in onze hoofden. (12/n)

In dat opzicht, bij deze een warme oproep aan opinie- en beleidsmakers om dat misverstand aan de bevolking uit te leggen. Ook dat kan het draagvlak voor de opvolging van de maatregelen vergroten. (13/n) n=13.

pnas.org/content/117/28…