Grigory Sivkov Profile picture
Uluslararası politika, küresel güç mücadelesi, tek kutupluluğun fetret devri ve ekonomi-politik yazar.

Jan 6, 2022, 28 tweets

Neden böyle söylediğime dair kısa bir şeyler ifade etmek istiyorum:
Kazakistan, Ukrayna, Suriye ... Bütün bu alanlarda ABD'nin yaptığı hamleler gelecekte Rusya ile karşı karşıya gelme senaryosuna hazırlık niteliğinde adeta.

Kanaatimce Rusya'nın bu bölgelere müdahaleleri üzerinden Rusya'nın olası bir savaştaki kabiliyetleri test ediliyor. Bu kabiliyet sadece ABD ve müttefikleri ile karşı karşıya gelmesi durumu üzerinden değil, Çin ile karşı karşıya gelmesi durumu üzerinden de test ediliyor.

Rusya'nın kara ve deniz gücünü sevk etme esnekliği, askeri lojistik alışkanlıkları, izlediği rotalar, kullandığı iletişim hat ve metodları, sahadaki askerlerini koruma kabiliyeti, hava savunma sistemleri, sahip olduğu vurucu unsurların menzilleri, emir-kontrol ve idare kabiliyeti

Buna ek olarak;
1- Rusya'nın kaybetme korkusunu tetikleyerek aktif olarak savunmak durumunda kalacağı cepleri genişletmek
2- Rusya'nın gücünü ve dikkatini bölmek
3- ABD dışındaki unsurlarla (Örn: Çin, TR) etki kesişim alanları yaratarak çatışma/ayrışma fayları oluşturmak

4- Rusya'nın bu müdahaleler ile genişleyebileceği maksimum alanı saptama ve bu suretle kalan bölgelerde katı bir Rusya karşıtlığı inşa etmek
5- Rusya'nın sınırlı insan ve askeri gücünü olabildiğince zorlamak ve yormak

6- Rusya'nın genişlemesine paralel olarak, Rusya konusunda ikircikli tutuma sahip olan müttefikleri, Rusya sopasıyla kararlı birer müttefik olarak hizaya getirmek
7- Rusya ve Çin'in ekonomik, güvenlik ve askeri politikaları için önem arz eden noktalarda istikrarsızlık yaratmak

8- NATO dışında yer alan, Rusya ile ilişkileri bulunan ülkelerde kitleleri Rusya karşılığı üzerinden örgütleyebilecek bir zemin yaratmak
9- ABD ve müttefiklerinin Rusya ile olası bir savaş durumunda Rusya'nın etki ettiği ülkelerde karşı karşıya kalacakları durumu test etmek.

Bu bakımdan bu tarz durumların ilerleyen dönemlerde kendisini tekrar etmesi hayli mümkün. Burada; "ABD bile isteye neden bu ülkelerin bir bölümünü Rusya'nın almasına zemin hazırlıyor?" sorusu akıllara gelebilir. Ki bu son derece anlamlı ve önemli bir sorudur.

Beni takip edenler bileceklerdir, eski tweetlerimde de mevcuttur, öteden beri emperyalizmin artık yekpare, güçlü, büyük ve merkezi devletleri istemediğine dikkat çekiyorum.

Küresel güç dengeleri süratle değişti. Dünya yeniden çok kutuplu hale geliyor. Bu da aynı ülkede birden fazla emperyal gücün farklı düzeylerde de olsa etki alanına sahip olmasını beraberinde getiriyor. Başka bir deyişle bağımlı ülkelerde artık tek bir emperyal gücün egemenli yok.

Örneğin; Ukrayna'nın Donetsk gibi bölgelerinde öteden beri Rusya yanlısı olan bir kesim mevcuttu ve Rusya bu alanlarda dolaylı da olsa nüfuz sahibiydi. Buna karşın Ukrayna'nın batı kanadı daha ziyade ABD/AB ekseninde yer alıyordu.

Bu bakımdan Ukrayna'nın bir bütün olarak ABD/AB tarafından kontrol edilmesi mümkün bulunmuyordu. Dahası Rusya etkisindeki bölümler Batı için süreğen bir cephe gerisi riski oluşturuyordu. Böyle bir durumda bazen küçük parçayı vermek, daha büyük parçayı korumak için elzem oluyor.

Küresel güç rekabetinin giderek kızıştığı, ABD imparatorluğunun karşısında -tüm ayrışmalarına rağmen- yükselen bir Çin-Rusya ikilisinin olduğu ve vekiller üzerinden savaşların hız kazandığı düşünüldüğünde, yukarıda izah ettiğim durum daha sarih bir şekilde anlaşılacaktır.

Peki bu ne demektir? Bu; küresel güç rekabetinde safların giderek daha da keskin şekilde netleştiği ve belirginleştiği anlamına geliyor. Ki, bence esas ürkütücü olan da budur. Zira müttefikler ve rakipler ne kadar netse, karşıtlık o kadar katı bir hal alır.

Kazakistan özelinde bakıldığında, emperyalizmin yukarıdaki yönelimi çerçevesinde yeni bir risk durumu belirecektir. Rusya'nın asker göndererek Kazakistan'daki halkın eylemlerinin kanla bastırılmasına ön ayak olması, ülkedeki Rusya karşıtlığını tırmandıracaktır.

Bu da Kazakistan'daki Ruslara ya da Rusya yanlısı kesimlere yönelik bir tepki sürecinin önünü açacaktır. Bu tepkinin ne düzeyde olacağı önemli. Zira düzeyin artması, Rusya için Donetsk'teki gibi yeni bir alan için mazeret oluşturabilir.

Daha birkaç gün önce yazdığım aşağıdaki tweette, Kazakistan halkı içinde Rusya ve Çin'e olan tutumun negatif olarak değiştiğinden ve bu iki ülkede çeşitli platformlarda Kazakistan'ın "yutulması"nın tartışıldığından söz etmiştim.

İki ülkedeki "Kazakistan'ı yutma" tartışmaları çerçevesinden bakıldığında Kazakistan'daki olayların zamanlaması, iki ülke arasındaki karşıtlığı derinleştirmek açısından hayli isabetli görünüyor. Rusya'nın askeri olarak ülkeye davet edilmesi, Çin'in burada geriye düşmesi demek.

Ancak Çin'in, zaten Kazakistan'da askeri üsse sahip olan ve ülkede güçlü olan Rusya'nın bu adımından büyük endişe duyacağından şüpheliyim. Zira Çin oturmuş bir devlet kültürüne sahip ve Çin'in en iyi yaptığı şey durumu okuyup sabırla fırsatları beklemektir.

Çin, mevcut insan kaynağı ve ekonomik durumuyla Rusya'nın Kazakistan ve Merkez Asya ülkelerindeki etkinliğini uzun süre devam ettiremeyeceğinin farkında. Bu nedenle bu bölgede uzun süreli ekonomik enstrümanlar üzerinden ilerliyor, kaynaklarına erişime odaklanıyor.

Çünkü sahip olduğu ekonomik gücün, Rusya karşısında en büyük kozu olduğunun farkında. Hele ki günümüz dünyasının ekonomi üzerinden biçimlendiği ve kontrol edildiği göz önüne alındığında! Bu nedenle Çin, bu olayda Rusya ile paralel ama daha alt düzey bir tutum takındı.

Şimdi önümüzdeki dönemde Çin ve Rusya'nın bu bölgede birbirileri ile soft rekabeti sürecektir. ABD de bu noktada önemli bir hamle yaparak iki gücün karşıtlığını bir miktar daha yükseltmenin kazancı içinde.

Tabloya bu çerçevede bakıldığında kısa vadede her üç gücün de kazandığı ve kaybettiği hususlar mevcut, yukarıda izah ettiğim çerçevede. Ancak uzun vadede bu üç gücün de kayıpları söz konusu.

Burada kesin kaybeden ise, yılların getirdiği hoşnutsuzluk ile hak talebinde bulunmak için sokaklara dökülen Kazakistan halkı -en azınan bir bölümü- gibi görünüyor. Bu tür kitlesel hareketlerde somut ve gerçekçi hedeflerin belirlenmesi, kazanım için çok önemli.

@ClintEhrlich "Devrim girişiminden -Kazakistan'daki olayları kast ediyor- önceki yıl, ABD Ulusal Demokrasi Vakfı (NED) ülkede 1 milyon dolardan fazla harcadı. Para, hükümete karşı yapılan halkla ilişkiler kampanyalarına ve hükümet karşıtı protestocuların eğitimine gitti.

@ClintEhrlich Ruslar, NED'in CIA için bir cephe olduğuna ikna olmuş durumda. Bunun doğru olduğunu düşünmüyorum. Ancak NED, CIA'in misyonunun bir kısmını devraldığı için bu farksız bir ayrımdır.

@ClintEhrlich 1986'da, NED'in kurucusu Carl Gershman, grubun oluşturulma nedenini; "dünyadaki demokratik grupların CIA tarafından sübvanse edildiğini görmek korkunç olurdu" diyerek açıklamıştı.

Bugün CIA'dan para almak yerine NED'den para alıyorlar.

@ClintEhrlich 1991'de NED Başkanı Allen Weinstein, "Bugün yaptığımız şeylerin çoğu 25 yıl önce CIA tarafından gizlice yapılırdı" dedi.

CIA tarafından gizlice yapılanların bugün NED aracılığıyla açıktan yapılmasının geri tepme riskini "sıfıra yakın" yaptığını iddia etti.

Share this Scrolly Tale with your friends.

A Scrolly Tale is a new way to read Twitter threads with a more visually immersive experience.
Discover more beautiful Scrolly Tales like this.

Keep scrolling