สนามใหญ่มองเห็นทั่ว สนามเล็กดันมองไม่เห็น !?
ปรากฎการณ์ 2 คอนเสิร์ตใหญ่จากเกาหลีทั้ง #GDAinBKK และ #BORNPINKinBANGKOK ที่จัดขึ้นในสุดสัปดาห์เดียวกัน ทำให้รู้ว่าฟค.ไทยไม่แพ้ชาติใดในโลก และทำให้เราเห็นการเปรียบเทียบการจัดเวที และขอบอกตรงนี้ ว่า ‘การออกแบบที่ดี’ มันสำคัญสุดๆ
การจัดคอนเสิร์ต คือการออกแบบ ‘ภาพ’ และ ‘ประสบการณ์’ ของผู้เข้าร่วม ไม่ใช่แค่แสง สี เสียง เอ็ฟเฟ็กต์ แต่รวมไปถึง ‘การวางผัง’ ของที่นั่งและเวทีด้วย เพราะนั่นหมายถึงประสบการณ์และความปลอดภัย วันนี้หยิบกรณีศึกษาที่เพิ่งเกิดขึ้นสดๆ ร้อนๆ มาอธิบายให้ฟัง
🔵 สนามราชมังคลา
ถือเป็นสนามขนาดใหญ่ของประเทศไทย โดยหลักเอาไว้ใช้จัดกีฬา แต่ก็มีเอามาจัดคอนเสิร์ตบ้าง จัดเวทีอยู่ด้านยาว และยังมีการทำทางเดินยื่นเข้ามาในคนดูเป็นมุมสามเหลี่ยม การวางแบบนี้ทำให้ผู้ชมมีโอกาสใกล้ชิดกับศิลปินมากขึ้น นอกจากนี้คนบนอัฒจันทร์ยังสามารถซูมดูได้ง่ายอีกด้วย
โดยผู้จัดเลือกเอา FOH (พื้นที่ควบคุมแสงสีเสียง) ไปฝังไว้ติดกับส่วนที่นั่งเลย ด้วยวิธีนี้ อาจจะเสียพื้นที่ขายไปบ้าง แต่ไม่บังคนดูแม้แต่นิดเดียว
ขนาดของจอสัมพันธ์กับขนาดสนาม ต่อให้มองมาจากที่นั่งบนสุดก็ยังสามารถเห็นได้ และยังเห็นภาพรวมของเวทีด้วย
🔵 สนามศุภชลาศัย
ว่ากันตามหลักจัดเป็นสนามขนาดเล็ก โดยครั้งนี้ผู้จัดเลือกวางเวทีทางด้านสั้นเพื่อให้สามารถจุผู้ชมได้มากขึ้น และต้องจัด FOH ไว้กลางสนามเพื่อให้ระยะไม่ไกลเกินไป แต่การตัดสินใจที่ผิดพลาดที่สุด มันเริ่มตรงนี้แหละ
เพราะผังเป็นทางยาว ทำให้คนอีกด้านอาจมองไม่เห็น ผู้จัดจึงเลือกสร้างจอขนาดใหญ่ไว้หลังส่วนควบคุม
แต่ลืมไปว่า คนไปคอนไม่ได้แค่อยากมองเห็นศิลปิน แต่มันคือ ‘ประสบการณ์’ การได้เห็นภาพ แสง สี เสียง ความยิ่งใหญ่ของเวที เป็นส่วนหนึ่งของก.สร้างความรู้สึก ที่คอนเสิร์ตครั้งนี้ไม่ได้คำนึงถึง
🔵 จอภาพไม่ได้มีไว้แค่ฉายภาพศิลปินให้คนดูเห็น มันคือส่วนหนึ่งของ aesthetic หรืองานภาพที่คนดื่มด่ำ คนสามารถรับรู้ได้แม้จะดูจากที่ไกล การคำนวณสัดส่วนของจอภาพให้สัมพันธ์กับระยะคนดูจะช่วยเรื่องนี้ได้ คุณไม่จำเป็นต้องมีจอกลางสนามเลย ถ้าเวทีของคุณออกแบบมาเจ๋งพอ
การตั้งจอไว้กลางสนาม=ตัดสิทธิ์การดูเวทีของคนครึ่งสนามหลัง ทุกคนถูกบังคับให้ดูภาพถ่ายทอด เหมือนไม่ได้อยู่ร่วมในงาน
ต่อให้นั่งอัฒจันทร์ก็ซูมดูเวทีไม่ได้เพราะมันบัง ศิลปินถ่ายรูปลงมาก็เป็นทะเลบงไม่ได้ เพราะมีหลังจอบังอยู่
เราแทบจะพูดถึงการออกแบบเวทีไม่ได้ เพราะไม่เห็นภาพเต็ม
🔵 อีกสิ่งที่ต้องคำนึงถึงคือความปลอดภัย
เพราะหากปล่อยให้ยืนรวมกันเป็นทะเลคน ถ้าเกิดเหตุการณ์เป็นลม-เหยียบกันตาย เจ้าหน้าที่จะเข้าถึงตัวคนเจ็บได้ยากมาก ทางเดินเล็กๆ ระหว่างล็อคการยืนมีไว้ก็เพื่อแบบนี้
ขอไม่ดึงเอาจำนวนแฟนคลับมาแข่งขัน แต่ลองเข้าไปดูในแฮชแท็กของทั้งสองงาน จะเห็นว่าคลิปถ่ายสเตจที่สนามศุภ นอกจากจะมีจำนวนน้อยกว่า คุณภาพก็ด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด คุณจะไม่ได้เห็นคลิปเวทีเต็มๆ เลย เพราะมันถ่ายดีๆ ไม่ได้ยังไงละ 🥲 (นี่ก็ถ่ายมาแต่จอ)
ปล. นี่ยังไม่พูดถึงด้าน aesthetic ของราชมังนะ เพราะมั่นใจว่าตั้งใจคิดออกมาทุกด้านมากกว่าแน่ๆ บรรยากาศเลยดีกว่าแบบคนละเรื่อง
ทุกคนที่อ่านมาจนถึงตอนนี้ ขอกลับคำพูดนะ มันไม่ได้ดีขนาดนั้น ยังไม่ใช่ Universal Design ที่ทำมาเพื่อ 'ทุกคน' จริงๆ เข้าใจว่ามีคอนเสิร์ตนึงแย่กว่า แต่ก็ไม่ควรละเลยความรู้สึก/ประสบการณ์ไม่ดี ของคนที่เจอในคอนเสิร์ตที่ดีกว่า
รวมให้ในเธรดนี้เพิ่มนะคะ
ขอเพิ่มอีกเรื่อง เห็นมีหลายคนพูดถึงการวาง FOH ว่าอยู่ตำแหน่งนี้ถูกแล้วเพราะมีระยะมาตรฐานสากล อันนี้ไม่ติดเลย
ที่พยายามจะสื่อ ไม่ใช่ไม่ให้วาง FOH แต่พูดถึงการตัดสินใจติดตั้งจอไว้ข้างหลัง รวมถึงการขายบัตรบริเวณหลัง FOH ด้วยค่ะ (หมายถึงทั้ง 2 งานนะ) ใครมีมุมมองอะไรอีกมาแชร์ได้เลยๆๆ
Share this Scrolly Tale with your friends.
A Scrolly Tale is a new way to read Twitter threads with a more visually immersive experience.
Discover more beautiful Scrolly Tales like this.