Thread by @kimistrybiy

اولیش همینیه که دوستمون گفت. ۱-هیچ المانی از مطبش نباید عقایدش رو نسبت به مسائل سیاسی و مذهبی نشون بده و تو صحبتاش نباید به چیزی تعصب نشون بده یا شمارو به سمت عقاید خودش سوق بده(بچه شیعه ۱۰۰ هم که باشی و تراپیست اتئیست باشه نباید بحث رو به این مسائل ببره)۲- دیسیپلین تایمی

حتما باید رعایت بشه و بسته به مقدار تایمی که برات در نظر گرفته پیش برین. نگه ۵۰ دیقه ولی ۲ ساعت حرف بزنین. شاید اوایل خوشایند باشه برای مراجع ولی طولانی بودن و نامعلوم بودن تایم جلسه درمان، هم مراجع رو به مرور خسته میکنه هم هزینه بالاتر میره و در شما احتمال ایجاد مقاومت برای

ادامه درمان ایجاد میکنه۳- روابط خارج از اتاق درمان شدیدا اشتباهه مخصوصا از نوع عاطفیش و به شما ضربه وارد میشه۴-روانشناس حق نداره از شما درخواست سکس یا فیزیکال تاچ داشته باشه یا به عنوان بخشی از درمان انجامش بده(خیلی از افراد مخصوصا دختر ها رو به بهانه اینکه سکس یا فیزیکال

تاچ بخشی از پروسه درمانه، اذیت کردن و از روان درمانی فراری دادن. به محض شنیدن این حرفا شک به دلتون راه ندین و از اتاق خارج شین(در بعضی از رویکرد ها فیزیکال تاچ میتونه جزوی از پروسه درمان باشه و بعضی از بزرگان روان تحلیلی با این روش مراجعشون رو درمان کردن ولی اخیرا دیده شده

خیلی ها دارن سواستفاده میکنن و برای ارضای نیاز خودشون اینکار رو میکنن پس حداقل برای شروع با این رویکردها پیش نرین.) ۵-در برابر حرفایی که میزنی نباید واکنشای خیلی شدید نشون بده(مثلا: واقعا؟؟؟؟؟ چقدر بدشانسی اوردی!!!!! با این قیافه:😱😱) ۶- مشکلاتت رو نباید تقلیل بده و بهت اطمینان

بده انقدر درگیر مسئلت شدی که الان اینجایی ۷- معمولا نمیگن کدوم کار درسته یا غلطه و راهنماییت میکنن خودت راه درست رو انتخاب کنی.
پ.ن: حواستون باشه خیلیا اینارو قاطی میکنن: ما سه نوع ادم داریم که با علم روان سر و کار داره:
مشاور، روانکاو، روانپزشک.

۱-مشاور: میتونه تو مشکلات روزمرتون که خیلی ریشه دار و عمیق نیست کمتون کنه و راهنمایی کنه مثلا مشاور تحصیلی، ازدواج، شغلی و ....
۲-روانکاو: همون تراپیسته. مشکلات روزمرتون که ریشه در تروماهای گذشتتون یا کودکیتون داره رو پیدا میکنه و کمک میکنه تا حل بشه. فروید و یونگ روانکاو بودن.

مثلا شما وارد هر کاری میشی از قصد اخرشو خراب میکنی. مشاور بهت راهکار میده چجوری خرابش نکنی، تراپیست میگرده ببینه تو کودکیت چه اتفاقی برات افتاده یا دچار چه ترومایی شدی  که خودت رو لایق موفقیت نمیبینی و ...)
روانپزشک: پزشکی بوده که ۲ سال تخصصش رو روان خونده. میتونه قرص بده

ولی درمان ریشه ای کارش نیست.
اگر مشکلتون خیلی حاده حتما برای شروع کار باید با روانپزشک پیش برین یا روانپزشک و روانکاو در کنار هم و بعد از تعدیل فضای روحیتون با روانکاو به شکل ریشه ای درمانش کنین ولی اگر حاد نیست و بیشتر خودتون دارین اذیت میشین و میخواین با کیفیت

بهتری زندگی کنین تراپیست یا همون روانکاو بهترین گزینه برای شماست.
نکته که شاید خیلی ها ندونن تو مراکز بهداشت که حتی تو محروم ترین بخش ها هم اکثرا هست، میتونین۳جلسه رایگان با روانشناس جلسه داشته باشین.(جزو خدمات بهداشتی دولت محسوب میشه)
اگه ریتوییت کنین بقیه هم ببینن هم خوبه 🤝

در کل هم پیشنهاد شخصیم اینه که پیش تراپیست مذهبی نرین. خیلی از راهکار های تاثیرگذار از نظر یه مذهبی گناه کبیرست. مثلا یکی از راهکار های خوب برای کسی که دچار اضطراب یا وسواسه، خودارضایی کنترل شده هست ولی خب یه مذهبی نه تنها همچین راهکاری بهت نمیده تازه اگر انجامش میدی،

تاییدت نمیکنه و بهت احساس گناه هم میده.