Μία από τις ατάκες που λέω από καιρό σε καιρό είναι ότι κανείς δεν περισσεύει.
Προερχόμενη από 1 μικρή, ιδιόμορφη κουλτούρα που οφείλει σε μεγάλο βαθμό την επιβίωσή της στην φτώχεια του μέρους που το έκανε αδιάφορο για λεηλασίες, χρειαζόταν κάθε χωριάτη & χωριάτα για να επιβιώσει
Σε αντίθεση με την προσφιλή τακτική παρόμοιων συστημάτων που έφτιαχναν φωτοτυπίες, το χωριό εξερευνούσε τις δυνατότητες και τις ικανότητες.
Δεν είχε τα περιθώρια να δώσει σε ένα ψάρι, ποδήλατο.
Έκαιγε το ψάρι, έκαιγε και το ποδήλατο.
Αν ρωτήσω random άνθρωπο στο ξεκούδουνο να μου
πει ποια είναι τα ταλέντα του, το πιο πιθανό να μου πει ότι δεν έχει κανένα ή να μου πει σε τι είναι καλός στη δουλειά του/της, που ενίοτε μπορεί να είναι και παντελώς άσχετο με το ταλέντο και να είναι απλά θέμα ευκολίας λόγω κλίσης ή εκπαίδευσης.
Ενίοτε μπορεί να έχει παραπάνω
από 1 ταλέντα και να μην τα έχει πάρει χαμπάρι ή να μην τα αξιολογεί ως σημαντικά γιατί δεν είναι φαντεζί ή δεν είναι συνδεδεμένα με το χρήμα
Έστω τώρα ότι κάποι@ γνωρίζει το ταλέντο του/της, το αν και το πώς θα το χρησιμοποιήσει είναι άλλη μεγάλη κουβέντα. Έχω γνωρίσει ανθρώπους
που ήθελαν να χρησιμοποιήσουν το ταλέντο τους σε πολύ συγκεκριμένο πλαίσιο, αν αυτό το πλαίσιο δεν υπάρχει, δεν μπορούν ή δεν θέλουν να το χρησιμοποιήσουν σε διαφορετικό.
πχ είμαι καλή στην οργάνωση, δεν είμαι μανατζερ για να βγάζω χρήμα από αυτό, άρα θα το θάψω
άντε γεια
από αυτήν την σκόπιμη απαξίωση, έχουμε φτάσει στο να πιστεύει η πλειοψηφία ότι ο στόχος τους σε αυτή τη ζωή είναι 1 δουλίτσα 9-5 με μπόλικες απλήρωτες υπερωρίες και 1 πληρωμή για να πληρώνουν λογαριασμούς.
Για πότε γίνεσαι υπάκου@ όταν τα όρια του κόσμου σου είναι η επανάληψη του
πλαισίου, ούτε που θα το καταλάβεις.
μαμ, κακά και νάνοι
Γιατί φαίνεται η κοινωνία να μισεί τα ταλέντα και να τα ευνουχίζει;
Γιατί όταν οποι@δήποτε έχει συνείδηση του οποιουδήποτε ταλέντου & μπορεί να το χρησιμοποιεί ανεξαρτήτως πλαισίου, ακονίζει ακόμα 1 ικανότητα που είναι
επικίνδυνη
Μας τα έχουν κάνει τσουρέκια με το ΑΙ, την ισχύ των διαφόρων μηχανημάτων αλλά ως κοινό παρανομαστή, όλα αυτά χρησιμοποιούν πληροφορίες που ήδη τα έχεις ταϊσει για να φτάσουν γρήγορα με επαγωγική λογική σε ένα προβλέψιμο σημείο
Δεν έχουν φαντασία
χωρίς αυτή τα όρια
είναι όχι μόνο προβλέψιμα αλλά και πεπερασμένα.
Ο οποιοσδήποτε έλεγχος είναι εύκολος και κάποι@ ελέγχει την δράση και οτιδήποτε απέναντι είναι αντίδραση.
Γιατί η αντίδραση είναι προβληματική όταν είναι το μόνο που υπάρχει;
Γιατί αν ελέγχω την δράση πρακτικά ελέγχω & την αντίδραση
Χωρίς φαντασία δεν μπορώ να ξεφύγω από την λούπα της αντίδρασης και να γίνω εγώ η δράση.
πχ κάθομαι σε 1 παγκάκι και περνάς κάθε μέρα και μου ρίχνεις 1 σφαλιάρα
χωρίς φαντασία η κουβέντα είναι αν θα κάτσω να τρώω την σφαλιάρα ή θα πλακωθούμε στα μπουνίδια
με την φαντασία αλλάζει
γιατί να κάθομαι στο παγκάκι;
και αν δεν με βρει στο παγκάκι;
μπορώ να ανοίξω το πλαίσιο όσο γουστάρω και να αλλάξω εντελώς το δίλλημα
- κάθεσαι και τις τρως ή πλακώνεσαι στα μπουνίδια;
στο 1ο σενάριο αντιδρώ
στο 2ο επιλέγω την δράση και παίρνω τον έλεγχο
Άντε και τον πήρα
τι τον κάνω;
Υπάρχουν πολλές επιλογές, πολλές πηγές
Ανάλογα με τις αναφορές μου είναι και ο αριθμός των πιθανών επιλογών που μπορώ να αντιληφθώ
Χρειάζομαι 1 στέρεη θεωρητική βάση αλλά αν την παπαγαλίσω, 1 μεταβλητή που δεν αναγνώρισα εγκαίρως να μου αλλάξει εντελώς την έκβαση
συγκριτικά με το μοντέλο αναφοράς
πχ κάθομαι στο διπλανό παγκάκι αλλά τρώω και εκεί την σφαλιάρα
εκεί έρχεται η εμπειρία
ποι@ άλλ@ έχει κάτσει στο ίδιο παγκάκι και έτρωγε την σφαλιάρα; τι έκανε λάθος και τι έκανε σωστά;
πού να τ@ βρω να μου τα πει;
πες & εσύ
πες & εσύ
να δούμε
μπορεί πάντα να μην σου πει ή να σου πει σκόπιμα λάθος
οπότε πρέπει να ακονίσεις την κριτική σκέψη
όσο πάει γίνεται &χειρότερο
ξεκινήσαμε από την σφαλιάρα &πρέπει να κουραστούμε κιολας για να βρούμε την λύση αντί να ρωτήσουμε το ΑΙ
ποι@ έχει χρόνο για κάτι τέτοια μέσα στη λαλακα;
πιο εύκολο να κάνεις μανιφεστέσιο 1 κόσμο που δεν θα τρως την σφαλιάρα
πέσε πίτα να σε φάω
δεν έχει καμία σημασία που δεν έχεις ανάλογη αναφορά, αρκετά έχουμε στο κεφάλι μας
θα βάλουμε & άλλα;
τα αγαθά κλόπης κτώνται
ακούς εκεί κόποις, έχουμε βαρέσει μπιέλα από την δουλειά
θα έχουμε και δουλειά για το σπίτι;
πες μας να σκάψουμε κιόλας
& όλο αυτό είναι 1 εκπαίδευση που δεν μπορείς να βάλεις στο βιογραφικό
δεν υπάρχει πιστοποιητικό
δεν θα πάρεις αύξηση στα μισθά σου
ούτως ή άλλως η φαντασία δεν πληρώνει
καργιολη γκαμπινταλιζμε πρέπει να φάμε κιολας
και κάπως έτσι έχουμε χάσει μεγάλα κομμάτια γνώσης & εμπειρίας από τις προηγούμενες γενιές
& δεν έχουμε παρακαταθήκη για την επόμενη που τα ψάχνει από το μηδέν
τα μικρά δεν φταίνε για τα σκατά που τους φέραμε
& δεν θα την πω στους ανθρώπους που δεν είχαν καταγραφές & πηγαίναν
στα τυφλά
έχω συναντήσει ανθρώπους της γενιάς μου που ξεκινήσαν από το μηδέν, μόνο με βιβλία, χωρίς υποστηρικτικό πλαίσιο και ήμουν
-πού πάει τώρα αυτ@ ξεβράκωτο στα αγκάθια;
παναγιά μου γκέησα θα σκοτωθούμε!
ήρθε η ώρα να ξανασυστηθούμε γλυκουλι μου γιατί θα το φας το κεφάλι σου
- πού τα έμαθες εσύ αυτά;
- από την προηγούμενη γενιά
η ειρωνεία είναι ότι τα μάθαινα ως χόμπυ
κάποια στιγμή βαρέθηκα να μαζεύω γραμματόσημα και ξεκίνησα να μαζεύω ιστορίες ταλαντούχων ανθρώπων
τότε εκεί, καθόσουν στο τάδε παγκάκι και δεν θα ξεκουνηθώ αν δεν μάθω όλη την ιστορία
η ακόμα μεγαλύτερη ειρωνεία είναι πως όταν με ρωτούσαν τι σκοπό έχω
η απάντηση μου ήταν
- για την προσωπική μου μούρλα
που για το δικό μου πλαίσιο ήταν κάτι ανάλογο του
- εξαιρετική η μπανιέρα στο μπάνιο σου
την θέλω να μου την δώσεις να την βάλω στο σαλόνι μου
και επειδή ήταν
& αυτοί παλαβοί η απάντηση ήταν
- την θες; παρ'την, χάρισμά σου
δικό σου καπέλο πώς θα την χρησιμοποιήσεις
απλά γιατί πίστευαν στην δύναμη της φαντασίας
once you see it, you can make it happen
σε ποιον τομέα της ζωής μας έχουμε αφήσει ακόμα περιθώριο για την φαντασία;
στην τέχνη
και πάμε τώρα να δούμε τι γίνεται στα mainstream γκαλιντεχνικά
1 αγιογραφία της χούντας, της πατριαρχίας, της φουστανέλας και των λοιπών σκατών πασπαλισμένων με χρυσόσκονη
Δεν μας πείραξε όλο αυτό αλλά μας πείραξε ότι η ωραία Ελένη είναι μαύρη και μας προσβάλλει τον μπολιντιζμό
Δεν θα είχα θέμα και πόκεμον να έβαζε να παίξει τον ρόλο
Την ξέρω την Οδύσσεια, την έκανα στο σχολείο, την ξαναείδα στο matrix (έχει κατεβατά αναφορών στην ελληνική μυθολογία, πέρα από το σπήλαιο του πλάτωνα), δεν θα πάθει κάτι ο μύθος από ακόμα 1 εκφορά
πιο επικίνδυνες θεωρώ τις
χουντοσειρές και το γεγονός ότι δεν υπάρχει ισχυρός αντίλογος σε σανίδι που σταθεί απέναντι
Και κάπου εκεί πήρα χαμπάρι τον βαθμό που έχουν λοβοτομήσει την φαντασία μας
και μαζί με αυτή τις προσδοκίες μας για την ζωή που μπορούμε να ζήσουμε και την ζωή που μας αξίζει
όλο αυτό το σκατό που τρώμε από την ειδησεογραφία περιμένοντας κάποι@ άλλ@ να αντιδράσει στην καλύτερη
γιατί έχουμε παραιτηθεί ότι κάποι@ μπορεί να δράσει
είναι η δική μας δυστοπία του dead man walking
βρείτε την δική σας ωραία Ελένη για να βγείτε στο ταξίδι
Share this Scrolly Tale with your friends.
A Scrolly Tale is a new way to read Twitter threads with a more visually immersive experience.
Discover more beautiful Scrolly Tales like this.