Πριν λίγο καιρό είχα γράψει ότι χρειάστηκε να κάνω δουλειες του ποδαριού από τα 15 για να κανω την ζωη που ήθελα. Και εννοείται βρέθηκαν "πασοκοθρεμμενοι" μπουμερς να ειρωνευτουν οτι αυτοί σαν φοιτητές αραζαν και περίμεναν τα λεφτά από τον μπαμπά. Σημερα παλι βλέπω να κουνάνε το
Δάχτυλο στους 20χρονους που γκρινιάζουν για την δουλειά. Να τα κάνουμε ταλιρακια, λοιπόν:
✅Το 2008-2010, στα μισά της εφηβείας μας, μας βρήκε η κρίση στο δόξα πατρι. Πολλοί γονείς έχασαν τις δουλειές τους και δεν μπορούσαν να ανταπεξελθουν σε έξοδα όπως τα φροντιστήρια
✅Το 2008-2010, στα μισά της εφηβείας μας, μας βρήκε η κρίση στο δόξα πατρι. Πολλοί γονείς έχασαν τις δουλειές τους και δεν μπορούσαν να ανταπεξελθουν σε έξοδα όπως τα φροντιστήρια
Ή το να στείλουν τα παιδιά τους σε αλλη πόλη. Οπότε έπρεπε να δουλέψουμε πριν και κατα την διάρκεια των σπουδών.
✅ Δεν θελω να πεσετε από τα σύννεφα, αλλα στα 90s σας αρκούσε ενα απλό απολυτήριο Λυκείου. Τώρα για να βγούμε στην αγορα εργασιας το Proficiency θεωρειται δεδομένο
✅ Δεν θελω να πεσετε από τα σύννεφα, αλλα στα 90s σας αρκούσε ενα απλό απολυτήριο Λυκείου. Τώρα για να βγούμε στην αγορα εργασιας το Proficiency θεωρειται δεδομένο
Και τουλαχιστον επάρκεια σε αλλη μια γλώσσα. Και ολα αυτα τα Sorbonne, τα DALF, τα CELI κοστίζουν κάνα 200αρι το μήνα. Δεν ξεπατωνομαστε στην δουλεια απο χομπι για να ικανοποιησουμε ενα αλλο χομπι και να παίρνουμε πτυχία. ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ
✅ Σας αρκούσε απολυτήριο Λυκείου, θέλουμε τουλαχιστον μεταπτυχιακό αλλιώς δεν βλέπουμε φως στα επαγγελματικά ούτε με προβολέα.
✅ Πρεπει να δουλέψουμε με 350-400-500€ την στιγμή που ενοίκια και κόστος διαβίωσης δεν έχει καμια σχέση ούτε με τα 90s ουτε με τα 00s.
✅ Πρεπει να δουλέψουμε με 350-400-500€ την στιγμή που ενοίκια και κόστος διαβίωσης δεν έχει καμια σχέση ούτε με τα 90s ουτε με τα 00s.
✅Ακόμα και 2 δουλειες να κάνουμε, παλι δεν μένουν λεφτα στην άκρη. Και συνήθως θα κάνουμε 1 δουλειά, 1 μεταπτυχιακό, (1 ξενη γλώσσα ενδεχομένως), απληρωτες υπερωρίες και τίποτα ευκαιριακο για να βγάλουμε καμια πενταροδεκαρα να βγουν τα έξοδα
✅ Ο μπαμπας μου στην ηλικία μου εκανε 2 δουλειες και πηγαινε και στα χωράφια. Οπότε ίσως δεν εχω την ιδια σωματική κουραση με εκείνον. Ξέρετε όμως ποια ειναι η διαφορά; Οτι ο πατερας μου ήλπιζε οτι θα δουλέψει σκληρά, θα αποταμιεύσει κάτι, στην αναγκη θα παρει ευκολα ενα δάνειο
Να μπορέσει να στήσει μια επιχείρηση, να κανει οικογένεια, να κυνηγήσει τα ονειρα του. Ενώ εμας η κρίση μας διελυσε τα ονειρα πριν καν ενηλικιωθουμε. Ξερω οτι οσο και να δουλέψω δεν θα μπορέσω να βαλω ποτέ λίγα λεφτα στην άκρη, δεν θα μπορεσω να παρω το αυτοκίνητο που θέλω, δεν
Δεν... Δεν...Δεν. Και αυτό είναι ψυχοφθορο και αρα κουραστικό.
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
