#ซีเฉิง

"ข้าสงสัยนักหลานฮวั่น"

เจียงเฉิงที่นอนเหยียดกายอยู่บนตัวคนรักเอ่ยขึ้นมา หลานซีเฉินจึงละสายตาจากหนังสือตรงหน้ามาสบตาคนงาม

"สงสัยสิ่งใดหรือ"

"หลานวั่งจีและบิดาท่านคลั่งรักกันออกจะปานนั้น แล้วตัวท่านจะเป็นเหมือนพวกเขาไหม"

"หึ"

"........"

"ดึกแล้วหนาคนดี รีบนอนได้แล้ว"
หลานซีเฉินจับตัวคนรักพลิกกลับไปนอนบนเตียงอย่างถนุถนอม ห่มผ้าห่มผ่อนให้เจียงเฉิงได้อุ่นสบาย แม้จะถูกสายตาค่อนขอดใส่ที่เขาเมินคำถาม แต่คนน่ารักก็ยินยอมนอนหลับไปแต่โดยดี

ประมุขหลานเฝ้ามองใบหน้าสงบนิ่งที่กำลังจมอยู่ในห้วงฝันหวาน ช่างน่าเอ็นดูน่าฝากรอยจูบไว้บนแก้มนิ่มนั่นยิ่งนัก
นึกยินดี ที่ได้คนผู้นี้มาครอบครอง ขอบคุณตัวเองที่ตัดสินใจ ไขว่คว้าความรักอันแสนหวานนี้ไว้ ให้ตัวเองได้มีความสุขมาจนทุกวันนี้

"ฝันดีอาเฉิง คืนนี้เจ้าก็ยังเป็นของพี่คนเดียว"

ใช่....เจียงเฉิงนั้นเป็นของเขา ไม่มีผู้ใดขัดขวางเราได้ แม้แต่บิดาของอีกฝ่าย หรือท่านอาของเขาเอง
ชั่วเยว่จะไม่ยอมสงบ หากเจียงเฉิงมิได้เป็นของหลานซีเฉิน

และเขา ได้แสดงให้ทุกคนเห็น ว่าหากมิยอมมอบบัวงามดอกนี้ให้ จักต้องเผชิญสิ่งใดในเวลาอันใกล้นี้

"ท่านอา...ท่านอาผู้ที่ข้าเคารพ"

ในห้องจัดพิธีดูตัวของประมุขหลาน ที่เหล่าผู้อาวุโสอันนำโดยหลานฉี่เหริน และครอบครัวของสตรีที่มาดูตัว
เวลานี้เกรอะกรังไปด้วยคราบน้ำสีแดงมหาศาล จากร่างกายของใครหลายคน ผสมรวมกันสาดเทไปทั่วทั้งห้อง

ดวงตาสีทองซีดเพียงคู่เดียวที่ยังพอรับรู้สิ่งที่เพิ่งเกิด สั่นระริกด้วยความหวาดกลัวจับขั้วหัวใจที่กำลังเต้นแรง

หลานฉี่เหรินมองหลานตัวเองที่ยืนอยู่ท่ามกลางสีแดงเหล่านั้น
อาภรณ์สีขาวราคาแพง สั่งตัดอย่างดีเพื่อวันพิเศษวันนี้ ถูกเปลี่ยนไปเป็นสีแดงฉาน

เช่นเดียวกับกระบี่สีเงินบริสุทธิ์ ชั่วเยว่อาบย้อมไปด้วยกลิ่นสนิมของโลหิต และรอยยิ้มที่แปดเปื้อนไปด้วยเลือด

หลานซีเฉินค่อยๆหันมาหาท่านอา พร้อมทั้งเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงยินดี
"ท่านอา ดูนางสิ.....นางเหลือแต่หัวแล้ว"

หลานฉี่เหรินทรุดตัวลงกับพื้นด้วยแข้งขาอ่อนแรงเกินจะยืนไหว ศีรษะของหญิงสาวผู้มาดูตัวอยู่ในมือหลานซีเฉิน ชายหนุ่มที่มีแววตาแข็งกร้าวราวกับกำลังโกรธ ทว่าริมฝีปากกับยกยิ้มราวกับดีใจ

ชายหนุ่มพูดกับท่านอาตนอีกครั้ง
"มีแค่หัว....ก็แต่งมิได้"

"ซะ...ซีเฉิน"

"เช่นนั้นข้า ก็แต่งกับอาเฉิงได้แล้วใช่หรือไม่"

🙂

.

.

.

พิธีดูตัวของเจียงเฉิงถูกยกเลิก คุณชายน้อยที่ทั้งวันเอาแต่ทำหน้าเศร้ามาตลอด เพราะมิอยากแต่งกับคนที่ไม่ได้รัก ตอนนี้ยิ้มร่าเพราะดีใจนัก รีบส่งจดหมายไปแจ้งคนรักทันที
'ฮวั่นเกอ อาเฉิงมิต้องดูตัวแล้ว ดูเหมือนทางฝั่งนั้นจะเกิดปัญหา ทำให้ต้องยกเลิกไป ขอบคุณสวรรค์ ที่ท่านไม่ขัดขวางความรักของเรา

วัยพรุ่งนี้อาเฉิงจะไปหาท่านนะ

รักและคิดถึง เจียงเฉิง'

หลานซีเฉินยิ้มอย่างมีความสุขขณะยืนอ่านจดหมาย และโดยไม่ระวัง
มือของเขาที่เปื้อนเลือดสีแดง ก็ทำจดหมายของคนรักเปื้อนไปด้วยเสียได้

เจียงเฟิงเหมียนที่ตามมาดูท่าทีของคู่ดูตัวลูกชาย ทรุดตัวคุกเข่าอยู่บนพื้น ทั้งร่างสั่นสะท้าน ดวงตาเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัว

รอบกายเขาคือซากปรักหักพังของเรือนไม้ที่เคยเป็นสกุล และซากศพของคนที่ตายอย่างน่าเวทนา
เห็นว่าใช้เวลาเดินทางมานานเหลือเกิน จึงคิดว่าทางฝั่งบ้านหญิงสาวอาจมีปัญหาเลยตามมาดู ไม่คิดว่า....

"หลาน...ซี...เฉิน"

ดวงตาคู่คมตวัดมามองประมุขแห่งท่าบงกช ศัตรูตัวร้ายที่ทำลายเจียงเฉิงมาตลอดชีวิต แล้วยังคิดแยกพวกเขาออกจากกัน

ชายผู้ที่หลานซีเฉินจะไม่มีวันให้อภัยไปตลอดชีวิต
กายสูงเดินตรงไปหาเจียงเฟิงเหมียน ก่อนใบหน้าจะเริ่มแย้มยิ้มออกมาช้าๆ ประมุขแห่งแดนเมฆา คุกเข่าลง ประสานมือคำนับ

"คาราวะประมุขเจียง ซีเฉินคู่ดูตัวบุตรชายท่าน มารายงานตัวแล้วขอรับ"

"อะ...อะไร นะ"
เจียงเฟิงเหมียนสั่นไปทั้งร่าง มิสามารถควบคุมตัวเองได้ หลานซีเฉินจึงยิ่งฉีกยิ้มให้ แล้วเอ่ยถามคำถาม ที่เขาต้องการคำตอบอย่างเร็วที่สุด

"เราจะเริ่มคุยเรื่องสิดสอดกันเมื่อไรดี ท่านพ่อตา"

🙂

.

.

.

ความจริงถูกปกปิดไว้ ให้อยู่ใต้คมกระบี่ ชายผู้ที่ลุ่มหลง คลุ้มคลั่งในรสรัก
จนมิสามารถจะปล่อยมือจากรักนี้ได้

กระทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ครอบครอง

ยอมเป็นทุกอย่างเพื่อให้ได้ครอบครอง

แม้ต้องเป็นฆาตกรก็ยอมเป็น

เพื่อเจ้า....ผู้เดียว

นิ้วเรียวเกลี่ยแก้มนิ่มของคนรักด้วยความเอ็นดู
ช่างยาวนาน และเป็นเส้นทางที่เต็มไปด้วยเลือด แต่ในที่สุด....

ในที่สุดก็ได้เคียงคู่กัน

"ค่ำคืนนี้ พี่ก็จะกอดเจ้า ค่ำคืนต่อไป พี่ก็จะกอดเจ้า จากนั้นต่อๆไปอีก.....จะไม่มีผู้ใดกอดเจ้าได้ นอกจากพี่...คนเดียว"

.

.

.

💙💜

• • •

Missing some Tweet in this thread? You can try to force a refresh
 

Keep Current with ออม'ออมสิน 💙💜 🌊🍊

ออม'ออมสิน 💙💜 🌊🍊 Profile picture

Stay in touch and get notified when new unrolls are available from this author!

Read all threads

This Thread may be Removed Anytime!

PDF

Twitter may remove this content at anytime! Save it as PDF for later use!

Try unrolling a thread yourself!

how to unroll video
  1. Follow @ThreadReaderApp to mention us!

  2. From a Twitter thread mention us with a keyword "unroll"
@threadreaderapp unroll

Practice here first or read more on our help page!

More from @FanChang_aom13

13 Jan
#ซีเฉิง

"คิดสิ่งใดอยู่เล่าประมุขหลาน จึงได้ออกจากการกักตัว แล้วมาท้าประลองฝีมือกับข้าเช่นนี้"

เจียงเฉิงเอ่ยถาม ขณะฟาดจื่อเตียนใส่อีกฝ่าย ที่ใช้กระบี่ปัดป้องไว้ได้อย่างแม่นยำ

"ก็แค่คิดว่า ข้าควรหาฟูเหรินแต่งเข้าสกุลเสียที"

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้กัน"

"หึ เกี่ยวสิ" ImageImage
ประมุขหลานยิ้มมุมปาก ก่อนจะวิ่งเข้าไปโจมตีใส่เจียงเฉิงโดยมิทันให้อีกฝ่ายตั้งตัว

เคร้ง!

กระบี่สองเล่มเข้าปะทะ ฝ่ายหนึ่งไล่ต้อนหนัก อีกฝ่ายตั้งรับไว้ เจียงเฉิงจ้องเข้าไปในดวงตาของหลานซีเฉินนิ่ง ดูท่าว่าประมุขหลานจะเอาจริงมาก ขนาดเขาที่มั่นใจในกำลังของตัวเอง ยังต้องกัดฟันฝืนเลย
"เกี่ยวกันอย่างไรหรือ การหาฟูเหรินของท่าน กับการประลองครั้งนี้ของเรา"

ชั่วเยว่เพิ่มแรงกด ต้อนอีกคนให้ถอยไปด้านหลัง ส่วนคนโดนต้อนก็พยายามดันตัวเองไว้ แต่ไม่ว่าจะดูอย่างไร ฝ่ายเสียเปรียบก็คือเจียงเฉิง

'สมเป็นเจ๋ออู๋จวินจริงๆ'

"เกี่ยวกับสิ่งที่ข้าจะพูดต่อจากนี้" หลานซีเฉินเอ่ย
Read 7 tweets
12 Jan
#ซีเฉิง

ฟังเพลง งานเต้นรำในคืนพระจันทร์เต็มดวง แล้วพล็อตมา

.

.

เจียงเฉิงเป็นลูกชนชั้นสูง ครอบครัวมีฐานะ พ่อแม่มียศมีตำแหน่ง เขาเป็นคุณชายผู้เพียบพร้อมไปด้วยทุกสิ่ง

แต่ชีวิตเขามันก็ช่างน่าเบื่อ เพราะถูกเลี้ยงดูอย่างเข้มงวดมาโดยตลอด

จนกระทั่งวันหนึ่ง เจียงเฉิงก็ได้พบกับ... Image
บรรยากาศในเรื่องก็จะเป็นแนวๆเทพนิยายค่ะ

เจียงเฉิงเป็นลูกชนชั้นสูงผู้เกลียดชีวิตอันแสนน่าเบื่อของตัวเอง เพราะต้องถูกอบรมสั่งสอนอย่างเข้มงวดอยู่ตลอด

จนเขาเติบโตได้อายุยี่สิบกว่าๆ ก็แทบไม่เคยได้ก้าวเท้าออกจากบ้านเองสักที

จนกระทั่งวันหนึ่ง หลานซีเฉินได้ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเขา
".....มิทราบท่านเป็นใคร เหตุใดมานอนหมอบอยู่หน้าบ้านข้า"

หลานซีเฉินในชุดเสื้อผ้าสีขาวทั้งตัว ที่สกปรกมอมแมมจนแทบมองไม่ออกว่าเคยเป็นสีขาว ได้ฟุบหลับสลบไสลอยู่หน้าประตูรั้วของบ้านเจียงเฉิง

อีกฝ่ายดูเหมือนคนจรจัด และสภาพก็คล้ายกับว่าเพิ่งไปฟัดกับสุนัขมา
Read 15 tweets
11 Jan
#ซีเฉิง

ประมุขหลานคนเถื่อน

เมื่อหลานซีเฉินดันไปรับเอาความคิดผิดๆว่าสตรีที่ดูเย่อหยิ่งมักจะชอบผู้ชายเถื่อนๆ บุรุษงามแสนดีจึงตัดสินใจเปลี่ยนตัวเองครั้งใหญ่เพื่อไปตามเกี้ยวประมุขเจียงผู้แสนหยิ่งคนนั้น

"พี่ใหญ่ ช่วยข้าหน่อย" Image
หลานซีเฉินรู้ดีว่าตนเป็นบุรุษรูปงาม รอบกายเขามีแม่หญิงน้อยทั้งหลายรายล้อมเข้าหาอยู่เสมอ ด้วยความเป็นสุภาพบุรุษ ต้นตระกูลดีงาม ชื่อเสียงก็มีมาก ย่อมมิยากหากเขาจะหาฟูเหริน

ทว่าฟูเหรินที่เขาปรารถนา กลับเป็นคนเดียวที่ดูจะไม่สนใจเขาเลย

'ไยเจ้าจึงเย่อหยิ่งใส่ข้าถึงเพียงนี้'
คิดไม่ตกมาหลายปีแล้ว เขาหลงรักอดีตศิษย์น้องนอกสำนัก นานวันผ่านพ้นไปความรักนี้กลับไม่เคยลดลง แม้อีกคนจะทำหมางเมินใส่กันอย่างไม่ปรานี

คิดแล้วก็ได้แต่เจ็บปวดในหัวใจ เขามิดีที่ตรงไหน ไยน้องน้อยบ้านบัวจึงมิสนตัวเขาเลย

หรือจะเกี่ยวกับภาพลักษณ์....มีหลายครั้งที่อาเหยาบอกว่าเขาดูจืดชืด
Read 5 tweets
11 Jan
#ซีเฉิง

"ฮืม......กล้องยาสูบตัวใหม่ข้าอยู่ที่ไหน"

"......สูบมากๆมันไม่ดีหนาอาเฉิง"

"พูดเช่นนี้แสดงว่าท่านเอาไปใช่หรือไม่?"

".........."

"มัน อยู่ ไหน!" Image
เรื่องน่าหงุดหงิดใจมีมาแต่หัววัน เจียงเฉิงได้กล้องยาสูบตัวใหม่มาแล้ว และเข่ก็ตั้งใจจะใช้งานมันให้เต็มที่สมกับความเครียดสะสมในช่วงสองสามวันนี้ที่ผ่านมา

การเสพสังวาสช่วยผ่อนคลายไก้ในระดับหนึ่ง แต่พอเหนื่อยแล้วมันก็ไร้ความหมาย
ขนาดของชายคนรักก็มิได้ธรรมดา ถึงจะรู้สึกดี แต่ถ้าทำมันทุกวันด้วยมังกรตัวนั้น เขาคงได้ฉีกขาดเข้าสักวันแน่

ดังนั้นยาสูบจึงเป็นสิ่งที่เขาต้องการที่สุดในตอนนี้

"คนดี คือว่า เจ้าจะสูบน้ะพี่ก็มิได้ว่านะ แต่ถ้าสูบมากๆเข้าล่ะก็...."

"ผู้ใดขอความเห็นท่านกัน เอาคืนมาได้แล้ว"
Read 11 tweets
11 Jan
#ซีเฉิง

"แต่งงานกับพี่สิเจียงเฉิง แต่งกับพี่....แล้วพี่จะพาเจ้าไปจากบ้านหลังนี้ ไปให้ไกลจากพวกเขา คนที่ใจร้ายต่อเจ้า"

"........"

"พี่จะดูแลเจ้าเอง นับจากนี้ และตลอดไป"

"......มิต้องถึงตลอดไป แค่จนกว่าชีวิตข้าจะหาไม่ก็พอ" ImageImage
"ท่านจะรักข้าจริงหรือหลานซีเฉิน ข้าคนนี้ที่ไม่มีผู้ใดต้องการ..."

แม้รู้ว่าสกุลหลานไม่อาจเอ่ยคำโกหก แต่เจียงเฉิงก็ไม่กล้าพอที่จะเชื่อใจ ชายคนนี้ผู้เป็นคนนอก

เพราะแม้แต่คนในครอบครัว เขายังมิเคยได้ยินคำรักจากพวกเขาเลย

"มิอาจพิสูจน์ให้เห็นได้ในทันที แต่ว่า..."
คำพูดหยุดไป ทำให้คนรอฟังนึกฉงน เงยหน้ามองอีกคนที่เผยแววตาจริงจังให้ได้มอง

"โปรดจงเชื่อ ในคำรักนี้เจียงเฉิง มีเพียงข้าผู้เดียวที่รักเจ้าอย่างแท้จริง"

"หลานฮวั่น...."

ถึงจะยังไม้แน่ใจ แต่ก็ตัดสินใจจะโผเข้าหาอ้อมอกนั้น
Read 7 tweets
30 Nov 20
ลานจิบน้ำชาของเหล่าประมุข ถูกจัดเตรียมใหม่ให้กลายเป็นลานต่อสู้เพื่อการแข่งครั้งต่อไป เวลานี้ ลานกว้างแห่งนี้ถูกใช้เป็นสถานที่เตรียมอุปกรณ์และอาวุธเสริม สำหรับผู้คิดจะหาใช้เพิ่มในการแข่งขัน

คลังอาวุธของแต่ละสกุลเปิดรับทุกคน สกุลใหญ่นำเอาทั้งกระบี่ หอก ธนู
และอุปกรณ์ต่างๆอันเป็นประโยชน์ต่อการต่อสู้มาวางตั้งไว้ให้ผู้เข้าแข่งได้เลือกดู

แน่นอน สกุลเจียงก็เช่นกัน

"ยังหวังให้ศิษย์สกุลเจ้าชนะอยู่หรือเจียงเฟิงเหมียน"

เวินรั่วหานเอ่ยกับอดีตสหายที่กำลังยืนมองเหล่าเซียนในสนามประลองด้วยสายตาเลื่อนลอย คล้ายสมาธิมิได้จดจ่ออยู่กับมัน
".....มิหวังแล้ว ยามนี้มีเรื่องอื่นให้หวังมากกว่า"

เซียนตูสกุลเวินกระตุกยิ้ม หันไปมองทางทิศเดียวกับที่อีกคนมองอยู่

"ก็เดามิยากว่าหวังเรื่องอะไร....ในฐานะสหายเก่า ข้าก็ขออวยพรให้มันเป็นดั่งใจเจ้ากับประมุขหลานก็แล้วกัน"

".....ขอบคุณ"
Read 214 tweets

Did Thread Reader help you today?

Support us! We are indie developers!


This site is made by just two indie developers on a laptop doing marketing, support and development! Read more about the story.

Become a Premium Member ($3/month or $30/year) and get exclusive features!

Become Premium

Too expensive? Make a small donation by buying us coffee ($5) or help with server cost ($10)

Donate via Paypal Become our Patreon

Thank you for your support!

Follow Us on Twitter!