«استراتژی حمل بذر» و عملیات‌های آدم‌ربایی ماموران کره شمالی از بین شهروندان کشورهای دیگر، خصوصا ژاپن، چیزی بود که من باید برای رابط کره جنوبی‌ام توضیح می‌دادم. اولین بار در کره شمالی در مدرسه بود که در این باره چیزی شنیدم. یکی از دختران همکلاسی‌ام به من گفت: من ژاپنی‌ام.
آن‌ها در یک مجتمع دیوارکشیده شده‌ی اعیانی زندگی می‌کردند و ساکنان آن‌جا زنانی بودن که از طرف کره شمالی مامور شده بودند، که از مردان خارجی حامله شوند، تا هم با پیوندهای خانوادگی، خارجی‌ها را با کره شمالی همدل کنند و هم جاسوس‌های با رنگ پوست مختلف به وجود بیاورند.
در سال‌های دهه ۷۰ عموما شهروندان خردسال ژاپنی و کره جنوبی را می‌دزدیدند تا بعد از شستشوی مغزی از آن‌ها جاسوس تربیت کنند. مثلا درسال ۱۹۷۷ آن‌ها یوکوتا مگومی دختر ژاپنی را ربودند، هرچند دزدیدن او را به طرز عجیبی گردن گرفتند، اما اعلام کردند او در زندان مرده است.
بعدها کیم یانگ‌نام شانزده ساله اهل کره جنوبی را با چند نوجوان دیگر ربودند و غیره. اما این طرح شکست خورده بود. فکر می‌کنم در این سن، فرد خاطرات شفافی دارد و احتمال این‌که بتوان او را واقعا به حکومت کمونیست کره شمالی معتقد کرد کم بود. در نتیجه در دهه ۸۰ کره شمالی
تصمیم به «استراتژی حمل بذر» گرفت. در این استراتژی زنان خوش چهره‌ی کره شمالی را انتخاب کرده و سپس پس از آموزش آن‌ها را به کشورهای دیگر فرستاده تا با مردان خارجی رابطه برقرار کنند، و اکنون می‌توانستند از بچه‌هایی با چهره‌ها و رنگ پوست‌های متفاوت با مردم کره شمالی
یک سری جاسوس بسازد. تمام نیازهای زندگی این کودکان و زنان را همان قدرتمندترین سازمان کره شمالی «سازمان برنامه‌ریزی و راهنمایی حزب» برآورده می‌کرد و آن‌ها را در سلامت کامل نگه می‌داشت.

*رهبر عزیز/جنگ جین‌سونگ/یوسف حصیرچین

• • •

Missing some Tweet in this thread? You can try to force a refresh
 

Keep Current with شاوشَنک

شاوشَنک Profile picture

Stay in touch and get notified when new unrolls are available from this author!

Read all threads

This Thread may be Removed Anytime!

PDF

Twitter may remove this content at anytime! Save it as PDF for later use!

Try unrolling a thread yourself!

how to unroll video
  1. Follow @ThreadReaderApp to mention us!

  2. From a Twitter thread mention us with a keyword "unroll"
@threadreaderapp unroll

Practice here first or read more on our help page!

More from @mohammadaleph

27 Mar
بعد از فرار از کره شمالی، چند روزی را باید در خانه رابط فرارمان در خاک چین می‌گذراندیم. روزی چند زن اهل کره شمالی به خانه او آمدند که بعدا فهمیدیم همه قربانی تجاوز و قاچاق انسان هستند. آقای شین گفت: می‌دونید این‌جا تو چین به زنای کره شمالی چی می‌گن؟ می‌گن خوک.
خوک تو روستاها باارزشه، برا همین به این‌ها می‌گن خوک. این‌جا تو چین تعداد زن‌ها از مردها کمتره، تو بعضی روستاها اصلا زن نیست (اکنون سال ۲۰۰۴ است، و با توجه به قانون تک فرزندی، خانواده‌ها خواهان فرزند پسر بودند). مردای این‌جا برای ازدواج پول زیادی ندارن و می‌گن تا کردن با زن چینی
سخته. این‌جا در خاک چین مردهایی هستند که تخصصشون دزدین زن‌های کره شمالی بلافاصله بعد از ورود به چینه. زنای کره شمالی این‌جا براساس خوشگلی و سنشون رتبه‌بندی می‌شوند. درجه یک‌ها حدود ۲۰۰ هزار تا، درجه دو ۱۵۰ و درجه سه هم ۱۰۰ هزارتا... اوضاع درجه یک‌ها بهتره، احتمالا یه خونه
Read 13 tweets
25 Mar
شوک‌های بعد از فرار از کره شمالی از همان زمان ورود به خاک چین شروع شد. مردی که به فرارمان در چین کمک می‌کرد مرا برای ماساژ بعد از سونا بُرد، و من اصلا نمی‌توانستم درک کنم که چرا مردی باید خم شود و پشت مرد دیگری را مالش دهد، حتی با پرداخت پول. برای منی که در کره شمالی کمونیست
زندگی کرده بودم، این ماساژ برایم بدترین بهره‌کشی کاپیتالیستی از انسان دیگری بود. شوک بعدی را زمانی خوردم که بعد از سونا دیدم زنان و مردانی که یک حوله دور خود پیچیده‌اند، کنار هم در یک اتاق نشسته‌اند. زنی با شلوارک آمد و کنار ما نشست و ما از جا پریدیم.
بارهای کارائوکه (باری که با آهنگ بی‌کلام ترانه‌های معروف می‌خونن) هم جای عجیبی بود. همه نوع آهنگی می‌شد خواند‌. در کشوری که هنر کاملا سیاسی است، آهنگ‌های زیادی برای خواندن وجود ندارد. هروقت ما به بار کارائوکه در پیونگ یانگ می‌رفتیم، فقط «شبنم صبحگاهی» را می‌خواندیم.
Read 5 tweets
22 Mar
در کره شمالی، اعدام در ملاعام مجازات به شمار نمی‌رود، بلکه از نظر حزب کمونیست روشی برای آموزش اخلاق به جامعه به حساب می‌آید. و هم‌چنین در نزاع قدرت میان حاکم از آن به عنوان وسیله‌ای برای تبلیغات در میان مردم استفاده می‌شود... در بازار شهر زادگاهم در کره شمالی بودم که ناگهان آژیری
به صدا درآمد. کفش فروش به چهره‌ی من نگاه کرد و گفت: اهل اینجاها نیستی انگاری. چیزی نیست، یه دادگاه خلق این‌جا راه می‌افته و کسی از این‌جا بیرون نمی‌ره تا اعدام تموم شه... رفیقم رو به من توضیح داد که این اعدام‌ها هفته‌ای یه بار اتفاق می‌افته (اکنون سال ۱۹۹۹ است و اوج قحطی بزرگ).
اعدام‌ها همیشه در میدان بازار اتفاق می‌افتد تا جمعیت زیادی آن را تماشا کند... سربازان آمدند و دو سرباز، زندانیِ محکوم را آوردند. به جای لباس زندان، لباس شخصی تنش بود و این یک پیام برای مردم داشت: هر یک از مردم می‌توانست به جای او باشد... دادگاه خلق فقط ۵ دقیقه طول کشید.
Read 7 tweets
21 Mar
در اوایل دهه ۸۰ میلادی، حزب کمونیست کره شمالی اعلام کرد که وجود شهروندان معلول چهره‌ی شهر پیونگ یانگ را خراب می‌کند و همه‌ی آن‌ها را به روستاها تبعید کرد. حتی تنها دخترِ کیم سنگ‌او، هم از این قانون در امان نماند. در کره شمالی سه شعر وجود دارد که هر کره‌ای باید آن‌ها را بلد باشد:
«برای یگانه وطنم»، «مادر» و «وطنم». کیم سنگ‌او شاعر این شعر آخر بود. در شعر اول شاعر خود را وقف وطنش یعنی کره شمالی می‌کند. در شعر دوم شاعر عشق مادرانه‌ی حزب کمونیست به مردم کره را به تصویر می‌کشد، و در شعر آخر شاعر وطن را همان رهبر کبیر کره شمالی میداند. تمام نیروهای کادر حزب
کمونیست کره شمالی پیش از مرگ باید حتما نامه‌ای به جا بگذارند و در آن وفاداری‌شان به حزب و رهبرش را اعلام کنند. کیم سنگ‌او هم بعد از نوشتن چنین نامه‌ای سال ۱۹۹۲ مرد. این همان سال‌های ابتدایی شروع قحطی بزرگ در کره شمالی بود. بعدها که من شاعر برگزیده رهبر عزیز کره شمالی کیم جونگ‌ایل
Read 10 tweets
20 Mar
دهه ۶۰ میلادی اوج سال‌هایی بود که کیم ایل‌سونگ رهبر وقت کره شمالی، سیاست آغوش باز را برای پذیرفتن کره‌ای‌های خارج از کشور، خصوصا کره‌ای‌های ژاپن اجرا کرد. حزب کمونیست کره شمالی در برنامه‌های پروپاگاندا و تبلیغاتی‌اش با شور و هیجان به این مهاجران اشاره می‌کرد و می‌گفت:
انتخاب کره شمالی به جای کره جنوبی برای زندگی توسط این مهاجران، سندی قطعی بر پیروزی سوسیالیسم بر کاپیتالیسم است. در ظاهر این‌طور بود که این سیاست برای کره شمالی و ایدئولوژی‌اش سود بسیاری دارد. اما در واقعیت با ورود این مهاجران که در بین مردم به «ژاپو»
مشهور شدند، لرزه‌هایی در جامعه‌ی بسته کره شمالی پدید آمد. بیشتر این تاثیر به سبب وسایلی بود که آنان با خود از ژاپن آورده بودند. مردم کره شمالی تحت تبلیغات حزب باور داشتند که محصولات حکومت کره شمالی تحت رهبری خردمندانه رهبر کبیرش کیم ایل‌سونگ، از تمام محصولات دیگر کشورهای دنیا
Read 9 tweets
19 Mar
آوریل ۱۹۹۸ بود که روزنامه‌ای در کره شمالی مقاله‌ای را از زبان یک فرد خارجی فرضی نوشت که تحسین رهبر عزیز مردم خلق کره شمالی یعنی کیم جونگ‌ایل را برانگیخت. در این مقاله از زبان آن شخص فرضی نوشته شده بود که: «کیم ایل‌سونگ خورشیدی برای تمام جهان است» و با اشاره به غرق شدن تایتانیک
در آوریل ۱۹۱۲ و تولد رهبرمان کیم ایل‌سونگ در همان روز، به عنوان سندی تاریخی گفته بود: «هنگام غروب خورشید غرب، خورشید در شرق طلوع کرد...». همه‌ی این لاطائلات در اداره ۱۰۱ حزب کمونیست -که از طنز روزگار هم‌نام اتاق وینستون اسمیت در رمان ۱۹۸۴ جورج اورول کبیر است- تولید می‌شد. تولیدات
این اداره با نام نوشته‌های نویسندگان، خبرنگاران و روشنفکران خارجی در مدح حکومت‌داری کره شمالی در روزنامه‌های حزب یا تلویزیون ملی پخش می‌شد. مردم هرگز نمی‌توانند تصور کنند که این تولیدات نه حرف خارجی‌ها که در قلب پایتخت تولید می‌شود. و از همین روست که مردمی که کاملا از جهان خارج
Read 8 tweets

Did Thread Reader help you today?

Support us! We are indie developers!


This site is made by just two indie developers on a laptop doing marketing, support and development! Read more about the story.

Become a Premium Member ($3/month or $30/year) and get exclusive features!

Become Premium

Too expensive? Make a small donation by buying us coffee ($5) or help with server cost ($10)

Donate via Paypal Become our Patreon

Thank you for your support!

Follow Us on Twitter!