کدام تحقیق را انجام دادهای:
آکادمیک؟
آرشیوی؟
میدانی؟
آماری؟
تطبیقی؟
تصاویر ماهوارهای (ژئولوکیت)؟
بینارشتهای؟
راستیاد کل اینهاست.
با اسناد و تصاویر آرشیوی و میدانی ما گزارشگر ویژهٔ حقوق بشر سازمان ملل این قتلعام را «بزرگترین کلانجنایت فراموششده در جمهوری اسلامی» عنوان کرد. https://t.co/xQ29WodNHE
مشخص کن کجا "صرفا براساس اسناد جمهوری اسلامی" بود؟
عکس سنگ قبرهای شکسته و قبرهای ریخته که اسمشان جایی نیست؟
عکس قطعات؟
تصاویر ماهوارهای؟
عکس دوربینهای نظارتی با ریسک بالای دستگیری مسئول تحقیقات میدانی؟
طی این سالها چندحکم منتشره در روزنامهها را چک کردید؟
چرا باد گره میزنی؟
سایت راستیاد را بخوان تا بفهمی استاد دانشگاه، پژوهشگر آکادمیک، گزارشگر جنگی و خبرنگار تحقیقی در تحقیق دخیل بودند، نه مثل شما که هر قصهای بدون اینکه قادر به درک این باشید که گذشت زمان، تقدم و تاخر وقایع را در خاطرات جابهجا میکند، به جای سند در گزارش فکتچک نشده، جا میشود.
استرس بسیار زیاد و ترس از گیر افتادن به دست امنیتیها (که کاملا هم طبیعی و بهحق بود) باعث شد خبرنگاران تحقیقی ما پس از نصف روز پرسهزنی در کنار قطعه 41 بگویند «ما نیستیم».
از قبل قصد خروج از کشور را داشتند.
پول روی هم گذاشتیم، پروازشان را جلو انداختیم و از ایران خارج شدند.
ببین:
رسانهها 42 سال برای ثبت جنایات وقت داشتند.؛دریغ از یک حرکت کامل.
همه چیز جلوی چشمتان بود، اما فقط روایات «ننهام به خالهام گفت و خالهام به عالم گفت» نوشتید.
تو برای تخیل و قصهنویسی مزد میگیری. ما برای این تحقیق از جیبمان پول دادیم.
کدامتان «وجود» انجام این کارها رادارید؟
خبرنگاران ما فریلنس کار میکنند که درگیر مزخرفات ادیتوریال پالیسی و «مبادا علیه میرحسین و منتظری بنویسید» نشوند.
شعور کدامتان به حذف 3500 متر از قطعه 41 میرسید؟
اسم واقعی قطعه 41، دلیل و باعث سوختنش چطور؟
عکس قبرها را اگر ببینی که محال است یک ماه خوابت ببرد.
«تحقیق» این است.
اصلا میفهمی عکاسی از سنگها زیر دید دوربین وندالپروف و Dome و امنیتیها برای تکمیل اینفوگراف یعنی چه؟
«آرامگاه مجازی» را در سایت ما ببین، اگر چیزی فهمیدی بگو. ژئولوکیت یعنی این. بدون اینکه ابزاری وارد قطعات حساس بهشت زهرا کنی.
بازهم قصه بگو که از اسناد رژیم استفاده کردیم.
یادت دادهاند به خاطر گرایش فلانی به این یا آن گروه از X مصاحبه بگیر که 35سال بعد از آزادی از زندان برایت چیزی شبیه سناریوی «فرار بزرگ » تعریف کند و تو هم به بهانه اینکه «سندی از آن سالها موجود نیست» هرچه گفت باور کنی و تبدیلش کنی به گزارش.
فکتچک هم که کلا سالاد قضیه است.
بلد نیستی؟ عیب نیست. بپرس. یاد بگیر.
نمیدانی؟ سوال کن. مطمئن باش جواب میگیری.
نشو مثل فلانی که یک کیلومتر قبل از خط مقدم با هلمت و جلیقه ضدگلوله میگفت «به گفته ناظران آگاه (ناظر آگاه نزدیک جبهه چه غلطی میکنه؟) مردم در زیرزمینشان سلاح شیمیایی درست میکنند».
خودت را مچل نکن.
مثل گزارش قطعه 41 تا به حال نوشته نشده، نوآوری بود و بسیاری از موارد برای اولین بار مطرح شد.
رادیوفردا بدقولی کرد. تیتر و لید عوض شد (گند زدند). یک پاراگراف هم حذف.
حالا فهمیدی چرا نوشتهایم «اگر رسانهی امین و معتمد گیر آمد، باقی گزارشها را منتشر میکنیم»؟
زحمت نکش، نمیفهمی.
نوشتیم «کار قضات در سال 60 تبدیل مفاهیم مبهم فقهی به قانون و استخراج اتهامات و جرایم منتهی به اعدام از آنها بوده» یا «تهدید قضات» این فقط از حرفهای موسوی تبریزی وگیلانی گیر میآمد.
اینکاره که نیستید. کپی از توییتر و ایسنا و ایلنا ارجح بر هر کاری است.
از امثال تو انتظاری نمیرود.
واقعا لینک بیانیه پیکار را نخواندی که بفهمی درمورد نسترن اخلاقی و شهره یلفانی اشتباه کردند؟ کور بودی یا این قدر با واقعیت مشکل داری؟ اگر روایت یکی از دوستان رضامعینی بود میخواندی؟
خود معینی چرا نخواند؟ مشکلش با واقعیت چیه؟
عکس قبرها، لینک پیکار و ردیف درج نامشان را هم گذاشتیم.
عکس شخصی فرزانه صمدی (همانی که قرار شد در قبرستان غیرمسلمین دفن شود) یا حسین مهیمنی (به دست ما رسیده)، توی دسته «صرفا از اسناد جمهوری اسلامی استفاده میکنید» قرار میگیره؟
خداوکیلی اصلا معنای «صرفاً» رو میدونی یا یکی ماهیانه یه چیزی به ایران وایر میده که اونجا کار کنی؟
دو چیزی که مایه تفاوت آدمهاست «شرف» و «شعور» نام دارد. ما داریم چون صادقیم و مستند حرف میزنیم.
تو و آنهایی که لایکت کردند چطور؟
لینک تحقیق ما روی بیو هست. اگر انگلیسی بلدی بخوان تا بفهمی که هستیم.
نمیدانی.
نکته:
اسناد آرشیوی و میدانیما، جاوید رحمان را به آن نتیجه مهم رساند.
علت دوری از رسانههای فارسیزبان خارج از کشور، وجود امثال توست که اصلا هم کم نیستید.
همکارت وقتی با سخنگوی گروه ما مصاحبه کرد، تمام «سال 60»ها را «دهه 60» نوشت و وقتی برایش پیغام فرستادم که آقای بهاصطلاح دکتر، تمام تمرکز ما روی سال 60 بود، دوهفته کشید تا بفهمد و اصلاح کند.
این عکسها تحلیل نقطه به نقطه و تغییر مسیر درختکاری در قطعه 41 است. ببین اصلا میفهمی یعنی چه یا باید سوتبلبلی بزنی به وقت دیدنشان.
غیر از ما چه کسی تا امروز توانسته از این موضوع سر دربیاورد؟
چگونه این همه وقیح هستی که به راحتی میگویی «صرفا استناد به مدارک جمهوری اسلامی»؟
کلی گزارشگر و خبرنگار جیمز باند و جیسون بورن. کدومشون وجود دارن اینجا این عکسا رو با این دقت بگیرن؟
تو نصفه شب رفتی و با قاچاقبر توی ترکیه مصاحبه کردی؟@GiannaToboni و @IsobelYeung هم بدون گروه این کار رو نمیکنن.
باید گل گرفت در رسانهای که قصههای تو رو بدون فکتچک کار کرده.
گزارش قطعه 41، حتی با جراحیهای رادیوفردا، یک کلاس درس محسوب میشه برات.
تحلیل تصاویر و اندازهگیری دقیق اونها با گوگلارث، نوع خاک، جنس سنگ، قبر دستهجمعی، دلیل سوزاندن قطعه، نوع سوخت، دلیل دستکاری در ردیف درختان و...
یک کلاس درس محسوب میشه برای امثال تو که اصلا هم کم نیستید.
شرف و شعور که تعطیل.
ببینم بازم روت میشه بگی «صرفا از اسناد جمهوری اسلامی استفاده شده»؟
قطعه 93 به جز خاک سست و پوک دائم درحال ریزش، پر از سنگ اشتباه و شکسته است.
در این قطعهی لخت، کاملا زیر دید دوربینها هستید و زمانی برای ایستادن کنار سنگ قبرها ندارید.
سر درآوردن از هویت صاحب این سنگ، نیازمند زمان بود. حتی سال مرگش هم دستکاری شده بود.
#موقت
برای ثبت هویت و مکان قبرها مکالمه مستقیم بین مسئول تحقیقات میدانی و مسئول تحقیقات آرشیوی لازم بود.
بین آنها 5000 کیلومتر فاصله بود؛ یکی بهشت زهرا، دیگری شمال اروپا.
(لینک مکالمه در کامنت بعدی)
توضیح لازم:
در تحقیق میدانی معمولا از کلمات مودبانه استفاده نمیشود.
نظر به فتوای روحالله خمینی درمورد جلوگیری از دفن غیرمسلمانان در قبرستان مسلمین و حتی خارج کردن جنازه غیرمسلمانان دفن شده در قبرستان مسلمانان و دفن آنها در محلی دیگر، همچنین محارب، باغی، مرتد و مفسد فیالارض اعلام شدن بسیاری از اعدامشدگان ِ دفن شده در قطعه 41، سناریوهای متعددی
میتوان برای تغییر شکل داخلی قطعه و سرنوشت جنازههای دفن شده در آن متصور بود. اینکه کدام درست است، لااقل تا زمانی که این رژیم بر سر کار است بر کسی معلوم نخواهد شد.
قبلاً درمورد پنهان کردن تکهای از قطعه 1.6هکتاری 41 (مساحت اولیه) زیر بتن و تبدیل آن به پارکینگ، نوشته بودیم.
جملات ما ممکن است موجب رنجش خوانندگان یا خانوادههایی شود که عزیزی مدفون در قطعه 41 دارند. به عنوان یک تیم پژوهشی با آنها همدلی میکنیم. با این حال متعهد به استخراج حقایق از بطن وقایع و رخدادها هستیم.
تاریخ عکس:
جمعه 16 اردیهبشت 1384 (آخرین باری که ساختمان داخل قطعه 41 رویت شد)
گزارش جامع و مصاحبه سایت ایران وایر در بارهی پروژهی تحقیقی گروه راستیاد و قتلعام ۶۰. این گزارش به روششناسی #راستیاد، یافتههای اصلی پژوهش، کار دشوار مستندسازی خبرنگاران تحقیقیِ گروه، نقش آمران/عاملان، ماهیت حقوقی قتلعام (و احتمال نسلکشی!) و سوالهای دیگر میپردازد.
روش: روششناسی مشخصی برای خودمان تعریف کرده بودیم. باید سند دست اول در اختیار میداشتیم. ما نه به روایتهای شفاهی استناد کردیم و نه فهرستهای منتشر شده از سوی سازمانهای سیاسی را ملاک کار قرار دادیم. ما یا باید اطلاعیه دادگاههای انقلاب را میداشتیم یا تصویری از سنگ قبر قربانی
ناشناختهها: یکی از قطعههای مربوط به اعدامشدگان سال ۱۳۶۰ در تهران، قطعه ۴۱ در بهشت زهرا کاملا تخریب شده است. ما فقط توانستیم در این قطعه، سنگ مزار تعداد انگشت شماری از جانباختگان را پیدا کنیم. این خودش نشان میدهد ابعاد جنایت خیلی بزرگتر از یافتههای میدانی و آرشیوی ما است.
در جمهوری اسلامی، شهروندان و فعالان سیاسی کرد هدف خشونت سازمانیافتهی جمهوری اسلامی بودهاند. در قتلعام ۶۰، بسیاری از هواداران و اعضای احزاب سیاسی کرد به اتهام «محاربه» اعدام شدند. #راستیاد تا کنون هویت بیش از ۷۰ تن از اعدامشدگان را ثبت و راستیآزمایی کرده است. @PDKIfarsi
در ۵ تیرماه ۱۳۶۰، ۸ فعال سیاسی کرد به اتهام «محاربه با خدا و رسول خدا» و «افساد فیالارض» اعدام شدند. نامها: کریم بلوری، سعید میکائیلی، مصطفی بهبکری، رحمان شنگپور، جعفر سیگاری، سعد عباسی، اسماعیلی عقچه مسجدی و مصطفى پورآزاد.
در همين اطلاعیه (۶ تیر ۱۳۶۰) به نام سه نفر برمیخوریم که به اتهام جرائم ضدانسانی و قرونوسطایی «زنا»، «لواط» و فعاليتهای «ضدانقلابی» در زندان دیزلآباد در کرمانشاه اعدام شدهاند: کریم غلامی، اختر حسینی و حسین اورين (شهروند افغانستان!). #خدای1401_خدای1360
دوم دی 1360 خبر اعدام 10 نفر در تهران و 7 نفر در شهرستان منتشر شد.
مشهورترین نام آن لیست، رضا حاجمرزبان، مشاور سیاسی شاپور بختیار، بود که ماهها قبل از کودتا دستگیر شده بود، اما اتهامش شرکت فعال در کودتای نوژه و تلاش برای خروج عوامل آن با اتوبوس از ایران ذکر شد.
اعدامها 30 آذر
1360 انجام شدند اما اطلاعیه دادگاه انقلاب دوم دی منتشر شد.
حکم اعدام 7 نفر دیگر در دادگاه انقلاب اسلامی ارتش صادر شد.
محل دفن 5 نفر از این لیست در تحقیقات ما مشخص شد: گلناز نقیبمنش، کبری (ایران) داجگل، [محمد]کاظم بدخشانیان، سرگرد خلبان قدرتالله ترکمان و علیاکبر اترک.
- ایران داجگل و گلناز نقیبمنش عضو گروه سلطنتطلب پارس بودند.
- دفن قدرتالله ترکمان، خلبان متهم به شرکت در کودتای نوژه، در قطعه 92، با روند معمول دفن اعدامشدگان نوژه همخوانی نداشت. افسران شرکتکننده در این کودتا، پس از اعدام، در قطعه 41 دفن میشدند.
۱- در آستانهی ۸ مارس، روز جهانی زن هستیم. آیا میدانستید کمتر از یک ماه پس از انقلاب بهمن (۵۷)، مبارزات رهاییبخش زنان علیه نابرابری آغاز شد؟ در ۱۷ اسفند ۵۷ نخستین گردهمایی و تظاهرات زنان به مناسبت روز جهانی زن برگزار شد: زنان خواهان از میانرفتن نابرابری! #خدای1401_خدای1360
۲- این تظاهرات برای دفاع از آزادیهای سیاسی و برابری و در اعتراض به اجباریشدن حجاب به مدت دو روز ادامه یافت. این تظاهرات توسط حامیان روحالله خمینی با شعار «یا روسری یا توسری» به شدت سرکوب شد. آیندگان گزارش کرد: زنان «فریاد کشیدند و برابری خواستند و تحميل را نپذیرفتند».
۳- زنان برابریخواه فعاليتهای خود را برای آزادی و برابری سیاسی/اجتماعی ادامه دادند. در خردادماه ۱۳۵۸، روزنامهی آیندگان در چند شماره، تشکلهای زنان و مطالبات آنها را معرفی کرد. عنوانهای «زن ایرانی، در بند نمیماند» و «جنبش زنان، ادامهی انقلاب است» نمایانگر خاستگاه آنها بود.