Thread by @ChrisIsErbij

Een debat over diversiteit en inclusie met kandidaten van kleur. #draad #erbij #live

In de Rode Hoed en het gaat over de toekomst van de democratie. Dat klinkt een beetje algemeen.

Dit zijn de kandidaten die vanavond komen praten. Topper is Tofik Dibi maar er is hier iemand die twijfelt of hij echt komt. Hij zegt namelijk steeds interviews af. Zegt hier iemand. rodehoed.nl/programma/verk…

Verrassing: Dibi komt niet. Degene die dit net voorspelde moet erom lachen maar vindt het wel erg voor de organisatie. Zo is het.

Van de kandidaten is nummer 17 van Volt - Michael Teng-Li Tai - er al. We zijn nu in de zaal aan het wachten. Het begint om 20.00 uur.

Mpanzu Bamenga, nr.9 van D66, is ook gearriveerd. Verder weten we het niet precies wie er al zijn.

Naarmate kandidaten minder kansrijk c.q. minder belangrijk zijn, is de kans dat ze hier vroeg komen groter. Dat is wel een patroon.

Anouschka Biekman is er inmiddels ook. Zij is plek 16 van D66. Ze is nu wethouder in Schiedam.

Ian van der Kooye introduceert. Hij is spindoctor en is nu van Kleur de Kamer, de organisator van dit debat. Hij was actief bij meerdere politieke bewegingen. We zien nu een foto met Denk-Kamerleden plus Sylvana Simons.

Het gaat over rechtvaardigheid, aldus Van der Kooye. Hij was ook actief bij Artikel 1 (dat werd Bij1).

Van der Kooye praat over intersectionaliteit (achterstanden kunnen optellen en zijn allemaal belangrijk, moeten tegelijk worden aangepakt). Dit soort partijen vechten elkaar de tent uit.

De vraag is of je je aanpast aan een partij of dat je iets toevoegt, denkt Van der Kooye. Hij denkt dat veel politiek gaat over ratio, minder over emotie. In Nederland vindt men dat identiteitspolitiek niet mag. Ook minderheden geloven dat.

Vandaag gaat het over de vraag hoe je bruggenbouwer kunt zijn, de Coalition of the willing kunt zijn. Het wordt een gesprek, geen debat met stellingen.

Van der Kooye wil dat we met een open hart luisteren. En na te denken hoe je zelf bijdraagt aan polarisatie en het overbruggen van verschillen. We moeten ook wat stellingen via de Menti-meter beantwoorden.

57 stemmers op stelling de vrije meningsuiting te beperken om de polarisatie te verminderen. Bijna iedereen is tegen.

Debatleider is Guilly Koster. Hij vertelt dat uit onderzoek blijkt dat de democratie niet door de APK komt. Het vertrouwen daalt, er is daarnaast meer steun voor autocratisch leiderschap.

Koster vond de demonstratie van gisteren mooi, het emotioneerde hem. We zijn met meer, zegt hij. We gaan op zoek naar het vertrouwen, naar het repareren van de barsten in de democratie.

Koster gaat mensen uitnodigen om naar binnen te kijken, wat we echt kunnen doen. Dibi heeft zijn tand gebroken en daarom kon hij echt niet. Wie er zijn wel zijn: Biekman (D66), Teng-Li Tai (Volt) en Ileri (Partij voor de Rechtsstaat).

Angst is de belangrijkste bedreiging van de democratie, denkt Biekman. Bv. voor woningnood en asielzoekers. Die angst is niet terecht. Er is wel steeds een zaadje geplant om angst te zaaien voor de ander.

Biekman denkt dat het erom gaat hoe je met elkaar omgaat en zo angsten weg te nemen. Nederlanders zijn angstig maar gaan ook naar de shoarmatent. D66 is goed in beleid, denkt Biekman, maar men vertelt het verhaal niet goed.

Leng-li Tai denkt dat mensen erg in hun eigen wereld leven. Je moet het bv. eens zijn over de feiten van de wereld. Je hebt dat nodig om harmonieus te kunnen leven. Dat probleem is wel uniek voor het nu.

De kandidaten moeten vertellen wat hun partij fout doet. Leng-li Tai denkt dat zijn partij elitair is, niet bv. aan X doet, hoog opgeleid is, dan zit je in een bepaalde bubbel. Het is ook erg wit. Volt moet meer de eigen bubbel uit.

Ileri is nu aan het uitleggen waarom haar nieuwe partij bestaat. De huidige partijen nemen het niet goed genoeg op voor de rechtsstaat, zegt ze.

De mens moet boven het systeem gezet worden, er moeten ook andere media komen, denkt Ileri. Biekman begint er nu over dat haar partij ook voor de rechtsstaat is.

Nu vragen uit publiek. Man zegt tegen Biekman dat D66 met migratiebeleid buigt voor de publieke opinie. De partij is vooral realistisch. Het systeem faalt vanuit asielzoekers gezien.

Man in publiek denkt dat het niet gaat om angst maar om ongenoegen. Meneer zegt nu iets kritisch over asielzoekers. Ze moeten hier alleen komen als ze integreren.

Biekman mist in dit betoog alleen medemenselijkheid. Er begint nu een meneer met een betoog waar geen touw aan vast te knopen is. Leng-li Tai is het toch eens met zijn kapitalisme-kritiek. Daar ging het kennelijk over.

We gaan nu naar het tweede panel. Eerst gaat Terra Dakota iets zeggen. Ondertussen meld ik maar even dat deze journalistiek donatie-gebaseerd is. Uw donatie helpt deze verslaggeving in stand te houden. chrisaalberts.nl/twitter/

Verhaal van Dakota gaat over democratie van onderop, in de buurt, verbondenheid tussen mensen. De parlementaire politiek is in crisis, niet die van onderop.

Dakota wil weten hoe politici hebben bijgedragen aan de staat van het land waar we ons nu in te vinden. Wil men erkennen wat de rol van de eigen partij is?

Koster - de debatleider - is blij dat er ook witte mensen in de zaal zitten. We komen ergens. Dan weet je: mensen kunnen mensen vertegenwoordigen die er anders uit zien.

Nu stelling voor de zaal. Politici van kleur bereiken meer op de flanken dan in het midden. Meerderheid is het ermee oneens. Panel: Bruyning (NSC), Bamenga (D66), Kostic (PvdD) en Abdi (GroenLinks-PvdA, op plek van Chakor, die is aangekondigd, maar niet hier).

Koster zegt tegen Bruyning: NSC ging van nul naar twintig en nu weer naar nul. Bruyning vindt het niet aardig. Ze hoopt dat het meer wordt dan nul, maar we moeten realistisch zijn.

Kostic: bij de PvdD daagden we het kapitalisme uit toen we opgericht waren. Er kwamen heel veel vrouwen bij de PvdD. Idee was: andere groepen komen dan ook wel, maar dat gebeurde niet, nauwelijks mensen van kleur. Daar is PvdD wel mee bezig.

Kostic denkt dat je mensen die binnenkomen ook bij de hand moet nemen. Dan voelen ze zich welkom. Koster zegt dat de PvdA altijd 'voor de allochtonen' werd genoemd, maar ze zijn daar maar weinig.

Abdi zegt dat er vroeger netwerken voor minderheden waren bij de PvdA. Die staan onder druk. Kandidatenlijsten zijn minder representatief nu dan in het verleden. Zowel qua standpunten als mensen.

De Amsterdamse gemeenteraad - waar Abdi nu in zit - is wel heel divers. Ze staat overigens plek 24 voor de Tweede Kamer. Hoe ze politiek bedrijft is gebaseerd op haar eigen persoonlijke ervaringen, dat is meer nodig.

Bruyning denkt dat NSC een grote fout heeft gemaakt: samenwerken met de PVV. Dat hadden ze niet moeten doen. Bruyning vindt dat de partij dat moet erkennen. Je moet in de politiek je eigen bril af kunnen zetten, denkt ze. Dingen ook vanuit andere perspectieven kunnen bezien.

Je moet dingen kunnen doorleven, denkt Bruyning. Als toeslagenslachtoffer vertelde ze daar weleens over en dan miste ze dat inlevingsvermogen (mijn verwoording). Bamenga denkt dat hij als pleitbezorger van inclusie terugkomt, want D66 staat er goed voor. Hij staat op 9.

Bamenga denkt dat je de ruimte moet pakken en niet moet wachten. Dat is moeilijk als je de enige van kleur bent. Hij was lang ongedocumenteerd. Zijn meerwaarde is om zijn ervaringen te delen. Zo maak je verbinding en kun je dingen veranderen.

Bamenga zet nieuwe dingen op de agenda. Hij werkt aan een wetsvoorstel tegen etnisch profileren. Dit probleem speelt op heel veel plekken. Zijn wet ligt nu bij de Raad van State. Hij merkt dat veel gemeenschappen niet gehoord worden.

Bamenga wil vergeten gemeenschappen en vergeten conflicten agenderen. Zo kun je stappen vooruit zetten. Koster vraagt zich af of deze Kamerleden het gevoel hebben dat de democratie m.b.t. kleur 'voorbij de symboliek gaat'?

Koster denkt dat dit allemaal kandidaten zijn met een specifiek verhaal die niet appelleren aan een grote groep. Ze zijn vluchteling, trans, etc.

Kostic zegt dat ze zag dat Bruyning het heel moeilijk heeft gehad. Ze heeft geprobeerd ergens voor te vechten. Waarden werden meteen uit het raam gegooid bij NSC. Politici houden zich niet aan wat ze beloven. Minderheden en armen verdwijnen uit beeld.

Vragen uit de zaal. Vrouw in de zaal vraagt zich af hoe witte partijleiders hier verantwoordelijkheid in nemen. Hoe doen andere witte politici dat? Bruyning knikt op het podium. Bamenga vindt het een goede vraag.

D66 wordt diverser als er twintig zetels komen, zegt Bamenga. Nu was hij de enige zwarte man. Hij week nu soms toch af van de rest. Soms kreeg hij toch van Jetten gelijk. Maar waar dit over ging, horen we niet.

Abdi zegt dat ze bij Gaza veel haat over zich heen kreeg. Marjolein Moorman steunde haar. Je hebt een cultuur nodig waarbij je op elkaar kunt leunen. Ouwehand doet dat ook, zegt Kostic. Een leider moet zich tegen elke vorm van onrecht uitspreken, bv. na 7 oktober.

Kostic denkt dat je leiders nodig hebt die zeggen: je vergeet iets, juist voor vrede en rechtvaardigheid. Ouwehand wil de partij ook inclusiever maken. Daar is Kostic ook trots op.

Bruyning zegt dat het een mooie vraag is. Een dieper gesprek over de pijnpunten zou er vaker moeten zijn, ook binnen een partij. Je hebt mensen met verschillende meningen in de fractie en die moet je verbinden.

Bruyning zegt dat je dit niet alleen moet zeggen maar ook moet doen. Koster vindt het wel goed dat NSC een keer zei: tot hier en niet verder.

Man vraagt zich af of Marokkanen het moeilijker hebben dan mensen met een Surinaamse achtergrond. Dat zie je niet in het panel. Abdi denkt dat je leed niet tegen elkaar moet wegstrepen, maar er is wel zoiets aan islamofobie.

Koster zegt dat je niet aan hem kunt zien dat hij alle jeugdgevangenissen van binnen heeft gezien. Man komt erop terug: hij stelt een vraag, hij wil er iets over weten. Hij voelt zich nu weggezet.

Van der Kooye grijpt even in. We zouden naar elkaar luisteren. Er was wel een Marokkaan uitgenodigd maar die is niet gekomen. Koster vindt dat hij 'liefdevol als bondgenoot' iets heeft uitgelegd aan deze meneer.

Bruyning wil dat politici meer een rolmodel moeten zijn. Je moet laten zien dat je meer bent dan wat er van je verwacht wordt.

We zijn bijna aan het einde. Ik meld u alvast dat u uw verslaggever kunt steunen. Daarmee houdt u deze verslaggeving in de lucht. Mijn dank is groot. chrisaalberts.nl/twitter/

Laatste vraag uit het publiek is wat we gaan doen voorbij de symboliek. Bamenga denkt dat er veel meer aandacht moet zijn voor niet-stemmers, want dat is de grootste afgehaakte groep. Daarom is een deel niet gerepresenteerd.

Bamenga begint een lang verhaal. Moeilijk te verwoorden wat je als Kamerlid zelf gaat doen. Dat lijkt me een mooie conclusie.

Volg mijn werk via de volgende socials. Morgen meer live verslaggeving. Uit Rotjeknor. Tot dan. #eind linktr.ee/chrisaalberts

@threadreaderapp unroll