Thread by @MRD_Farahmand

دو فیلم #خانه_پدری و #شبی_که_ماه_کامل_شد در روزهای اخیر به برکت پخش اینترنتی غیرقانونی در دسترس افتاد و موفق به دیدنشان شدم. در مورد فیلم شبی که ماه کامل شد، دست آنهایی که رایگان در اینترنت پخشش کردند، درد نکند چون ... (۱/۱۸)

هزینه این فیلم را اگر بنده و شمای خارج نشین مستقیم نداده باشیم، خانواده و عزیزانمان در داخل داده اند، هرچند سازندگانش به شعور مردم توهین کرده و مدعی شده اند که این فیلم کاملا در بخش خصوصی ساخته شده است. گویا ملت را همچون خودشان درازگوش فرض کرده و نمی دانند ... (۲/۱۸)

در ایران کنونی بخش خصوصی معنی ندارد و هر آنچه هست در دست سرمایه سالاران وابسته به قدرت است، چه بخش خصوصی و چه عمومی و چه دولتی.
اما متاسفانه همین توهین کنندگان به شعور ملت، بهتر از کیانوش عیاری فیلم ساخته اند که دامن خود را از ننگ وابستگی به قدرتمداران پاک نگاه داشته، (۳/۱۸)

حتی به بهای آنکه فیلمش سالها رنگ پرده به خود نبیند. برتری فیلم رانتی به فیلم مغضوب البته ربطی به امکانات ندارد، همان امکانات اگر در دست کیانوش عیاری هم بود، فیلمش در شخصیت پردازی ضعیف از آب درمی آمد. ملاک مقایسه من، همین شخصیت پردازی است. (۴/۱۸)

در خانه پدری، پدر چنان به پسرش می گوید بزن، انگار می گوید آن کفگیر را بده پلو بکشم. پسرک سیزده چهارده ساله چنان جمجمه خواهرش را له می کند انگار دارد با تیرکمان سیمی گنجشک می زند. پدر و پسر چنان جگرگوشه شان را چال می کنند انگار دارند با هم تخته نرد بازی می کنند. (۵/۱۸)

کدام بیننده ای با چنین شخصیتهایی ارتباط برقرار می کند؟
کسانی که از فیلم خوششان آمده، چیزی از پرداخت شخصیت در داستان نمی دانند، تنها انزجار از خشونت علیه زنان حسی را در آنها برانگیخته و از سر احساس قضاوت می کنند نه معیارهای هنری.
پیام و شعار فیلم هیچ فضیلتی برای آن نیست. (۶/۱۸)

فیلم پورنوگرافیکی که خوب ساخته شده، صد البته بر فیلمی برتری دارد که سراسر پیام انسانی است اما بد ساخته شده. بر همین سیاق، فیلم رانتی خوب بهتر از فیلم مستقل بد است.
قتل ناموسی که در سراسر تاریخ ما بوده و هنوز در گوشه و کنار جغرافیایمان هست، اغلب به شکل هیجانی و آنی و ... (۷/۱۸)

به دست کسانی صورت می گیرد که جو آنها را گرفته و احساس بر عقلشان چربیده. در مواردی هم که برنامه ریزی شده انجام می گیرد (مانند داستان خانه پدری)، به دست کسانی است که نه عقل دارند و نه احساس. انگیزه شان هم ربطی به دین ندارد، این انگیزه تنها و تنها از غریزه حیوانی ریشه می گیرد (۸/۱۸)

همان غریزه ای که جانوران درنده را بر سر ربودن جفت از یکدیگر به جان هم می اندازد. هر انسانی، چه مرد و چه زن این غریزه را دارد و بالقوه «قاتل ناموسی» است، چه آنکه پوشال دور کمرش بسته و در فلان دشت یا جنگل، نیزه به دست دنبال گراز می دود و چه آنکه در هاروارد فلسفه درس می دهد. (۹/۱۸)

اگر همه قاتل ناموسی نشده اند به این سبب است که غریزه حیوانی را مهار می کنند و یادشان می افتد که انسان حیوان ناطق است نه حیوان درنده. کیانوش عیاری دو حیوان ناطق را قاتل جگرگوشه شان کرده، بی آنکه حیوان درنده را در شخصیت آنها هویدا کند و این ... (۱۰/۱۸)

... نقص بزرگی است که بر فیلم او سایه انداخته و به سطح فیلمی شعاری تنزل داده که حتی در جلوه های سینمایی هم حرف چندانی برای گفتن ندارد. خانه پدری جز نمایشنامه ای تلویزیونی نیست. آن را می توان با همین قالب و شمایل روی صحنه تئاتر برد بی آنکه چیزی از نسخه سینمایی اش کم بیاورد. (۱۱/۱۸)

اگر جنجالی که توقیف فیلم به پا کرد نبود، چه بسا جایی نزدیک به قعر کارنامه سینمایی کیانوش عیاری جای می گرفت.
در مقابل، توجه به سرشت و غریزه آدمی، نقطه قوت شخصیت پردازی است در فیلم شبی که ماه کامل شد. زوج اصلی داستان، دو انسان کاملا باورپذیرند: (۱۲/۱۸)

دختر پایین شهری تهرانی که به نظر خنگ هم می آید، برای جوان فروشنده در فلان شهر مرزی عشوه می ریزد و غمزه می آید، حرفهای چرب و چیلی عشقولانه آن هم از نوع نازل و پیش پا افتاده، دلش را می برد، عقلش هم به عواقب وصلت با خانواده ای با فرهنگی بسیار متفاوت قد نمی دهد. (۱۳/۱۸)

چقدر از این وصلتها دیده ایم؟ زیاد؟ چقدر دیده ایم که این وصلتها مشکل آفرین شده اند؟ باز هم زیاد. این دختر و خانواده اش برای همه ما آشنا و ملموسند.
کسی از چنین دختری انتظار ندارد از ریگی و جندالله و کلاف پیچیده مافیا و سیاست و قومیت و مذهب در مرزهای جنوب شرقی چیزی بداند (۱۴/۱۸)

، از خانواده کاملا معمولی اش نیز همین طور. دور و بر ما پر از این خانواده هاست. این دختر نه قهرمان بازی در می آورد، نه ادا اصول روشنفکرانه، تصمیهای درست و غلط و رفتارش در فیلم، همانی است که از هر دختری با این اوصاف انتظار داریم.
همسرش نیز همین طور. (۱۵/۱۸)

جوانی است مثل هر جوان شهرستانی، اهل عشق و حال و دنبال اینکه پولی دربیاورد و نانی سر سفره ببرد، دنیایی کوچک و رویاهایی پیش پا افتاده دارد، مثل بیشتر انسانهای دور و بر ما. به همان اندازه همسرش هم خنگ به نظر می آید. (۱۶/۱۸)

مگر جز این است که لشکر جندالله و القاعده و داعش و طالبان از همین خنگها تشکیل شده؟
پول و قدرت و تفنگ را با هم به دست هر حیوان ناطقی بدهی، حیوان درنده ای می شود که انگار اصلا پلنگ به دنیا آمده و هیچگاه بویی از انسانیت نبرده. بر سر شخصیت داستان نیز همین می آید. (۱۷/۱۸)

خنگ و معمولی بودن اوست که جوان عاشق پیشه را قاتل معشوق می کند.
شبی که ماه کامل شد بر خلاف خانه پدری، فیلمی سینمایی است که برای پرده ساخته شده. خدا را شکر که اقلا قدری از پول ما را خرج چهار تا صحنه دیدنی کرده اند. (۱۸/۱۸)