Thread by @voxangel

trouw.nl/ts-bf618a45
Waarom juist de bezuiniging op de ANW een slecht idee is - en wéér zal leiden tot extra kosten voor gemeenten. Leest u aub even mee, @wkoolmees , @hugodejonge en @PaulBlokhuis .. Dit advies krijgt u gratis en voor niets. >

ANW. Mensen die een partner verliezen en niet (helemaal) economisch zelfstandig zijn hebben er recht op. De regeling is al flink uitgekleed in 1996. Zo'n 28.000 mensen in Nederland komen er nu voor in aanmerking. Onder hen veel jonge verweduwden met minderjarige kinderen. >

Je partner verliezen als je nog jong bent heeft een enorme impact. Je (kleine) kinderen zijn hun vader of moeder kwijt en moeten daar de rest van hun leven mee dealen. Jij verliest niet alleen je liefde maar ook je toekomst. In het spitsuur van je leven sta je er alleen voor. >

Je maakt je vooral zorgen over je kind(eren). Niet alleen missen ze een ouder maar aan het verlies ligt een traumatische gebeurtenis ten grondslag. Want grofweg sterven deze jonge ouders aan kanker, suïcide, ongevallen of acuut hartfalen.

Je kind maakte dus een hele heftige gebeurtenis mee. En groeit op in een eenoudergezin. Twee belangrijke risicofactoren als het gaat om gezond en gelukkig opgroeien. Het overkwam ons ruim vijf jaar geleden. Mijn dochter was elf, mijn man stierf aan kanker.

Ik werk al jaren in de publieke gezondheid en houd me bezig met gezondheidsmonitoring. Uit elk onderzoek blijkt dat kinderen die opgroeien in eenoudergezinnen minder kans hebben om gezond en gelukkig op te groeien dan kinderen in twee-oudergezinnen. Maar hoe komt dat? >

Geld, beste heren. Opgroeien in een eenoudergezin betekent ook te vaak opgroeien met weinig bestedingsruimte. In gezinnen met weinig geld kan veel minder. Kinderen kunnen niet 'meedoen'. Bv doordat er geen geld voor kinderfeestjes is. Of sportclubs. >

Ik krijg geen #ANW. Gelukkig. Want ik was al economisch onafhankelijk toen mijn man doodging. En hij had een goed pensioenfonds waardoor we elke maand wat extra's hebben. Iemand vroeg ooit aan mij of ik dat niet oneerlijk vond, dat ik geen ANW kreeg. >

'Zeker niet' zei ik. 'Want ik heb het niet nodig. En zo blijft er meer over voor mensen die het wel heel hard nodig hebben.' Naïef he....
Ik had dus 'geluk'. Voor heel veel andere mensen geldt dat niet. En ik kan u één ding zeggen: Je overleeft ternauwernood zo'n verlies. >

Je hebt al je energie en veerkracht nodig om op de been te blijven voor je kinderen. Hen een normaal leven te laten leiden in de horrorfilm die je eigen leven is geworden. Als er dan ook nog eens geen financieel vangnet meer is, val je diep. Heel diep. >

En als de overblijvende ouder diep valt en niet meer op kan staan, wat gebeurt er dan met de kinderen? Wie krijgen de kosten van het schooluitval, de kosten van non-participatie, de inzet van GGZ, jeugdzorg en ga zo maar door op hun bordje? Juist. De gemeenten. Op een vol bord. >

Mijn dochter zei laatst: 'Mam, ik heb veel geluk gehad. Als ik om me heen kijk naar vrienden van mij dan mag ik niet klagen. Ik heb een fijn thuis, we zijn niet rijk maar kunnen wel alles doen wat we willen, ik kan studeren, ik mis papa, maar wíj leven nog wel. >

Omdat ik er kon zijn en me niet vijftig slagen in de rondte hoef te werken om het hoofd boven water te houden. Omdat ik niet op de hockey hoefde te bezuinigingen. Omdat we gelukkig op vakantie konden blijven gaan. En vooral omdat de financiële ruimte me ruimte in m'n hoofd gaf >

om verder te blijven kijken dan alleen naar de volgende dag.
Ik gun iedereen economische onafhankelijkheid. Maar als je dat niet was voor je partner overleed, ga je dat niet bereiken in de eerste jaren na zijn of haar dood. Omdat dat écht teveel gevraagd is. >

En als je als Kabinet staat voor #kansrijkestart, kansrijk opgroeien, minder #jeugdzorg, minder kinderen op laten groeien in #armoede... Dan ben je je eigen idealen aan het uithollen als je dit soort 'bezuinigingen' ertegenover zet.