Thread by @Amiryalom

#رشتو #آگاهی
۱)در این رشتو سعی شده درباره رویکرد سیاسی و سیستم حاکمیتی کشور ترکیه پرداخته بشه.
نگاهها به ترکیه از نگاه قشر عوام و خاکستری از لحاظ آزادی فردی و جغرافیایی مثبت هست،اما آگاهی و مطالعه درست از وضعیت این کشور حقایقی رو نشان میدهد که نظرات و تصورات خوبی

۲) که قشر بی تفاوت جامعه و کم آگاه نسبت به مسایل مهم که تاثیرگذار در سرنوشت آینده جامعه هست را دچار تغییرات بنیادی میکند.سوال اینجاست آیا ترکیه به سوی استبداد کامل پیش می‌رود؟
در ابتدا اشاره مختصر به نوع سیستم حاکمیتی کشور ترکیه میپردارم. ترکیه با سیستم جمهوری که مجلس به هیئت

۳)وزرای پیشنهادی رای اعتماد میده،اداره میشه.
مصطفی کمال پاشا (آتاتورک)بنیانگذار سیستم جمهوری ترکیه در سال۱۹۲۳بعد از سقوط امپراطوری عثمانی بود. جمعیتش۸۴میلیون تا سال۲۰۲۰حدوداً ۷۵تا۸۵ درصد مردم سنی و ۱۵تا۲۵ درصد هم علوی و درصد ناچیزی بی دین و ادیان مختلف هستند.

۴)در سال۱۹۲۴در قانون اساسی دین رسمی،اسلام تدوین شد.ولی سال ۱۹۲۸حذف و بر مبنای جدایی دین از سیاست معرفی گردید.اگرچه طبق آمار امروزی۹۲درصد مسلمان هستند.
برای رسیدن به جواب سوال در ابتدای توییت باید اقتصاد سیاسی ترکیه و سیستم حاکمیتی آن را جستجو کرد.اگر اقتصاد شهر استانبول را

۵)در نظر بگیریم که از طرف شهرداری آن سازماندهی می‌شود باید گفت که حجم اقتصاد این شهر از اقتصاد بسیاری از کشورهای کوچک جهان، حتی برخی کشورهای اروپایی بزرگ‌تر و غنی‌تر است.حجم ثروتی که سالانه در این اقتصاد در جریان است آن‌قدر عظیم هست که هر بازیگر سیاسی را به وسوسه‌ دیوانگی وادارد.

۶)اسلام‌گرایان ترکیه از قضا به خوبی از اثر و کارکرد این نهاد آگاهند چرا که آغاز رشد سیاسی‌شان را کاملا به کنترل شهرداری شهرهای بزرگ از جمله آنکارا و استانبول و آنتالیا و ثروت و منابع ناشی از آن مدیون‌اند،که اردوغان تمام موجودیت سیاسی خود را پای این خوان نعمت قمار کند.

۷)خیلی ساده،پیاده کردن تفکرات چپ و اسلامی حاکمیت ترکیه در لوای آزادی های پوشالی گذرا در شهرهای یاد شده توجه صنعت توریسم و گردشگریست که یکی از مهمترین دلایل رشد اقتصادی و از منابع اصلی درآمد این کشور بوده.به واقع ترکیه با بیشتر کردن آزادی ها مثل صنعت سکس (که منبع درآمد خوبی

۸)برای خودشون رقم زدن) مشروب و کلاب و قمارخونه ها و... آزادی فردی را در راستای جذب توریسم سکس تبدیل کرده.چنین سیستم های حاکمیتی با مشغول کردن ذهن و روان مردم همان پرت کردن در میان گرگ ها مثل کا گ ب ولی از نوع خاص خودش اونها را از مسئله اصلی یعنی آزادی فردی حقیقی و بنیادی

۹)حقوق شهروندی چه زن چه مرد به دور کرده و آهسته ایدئولوژی استبدادی خود را پیاده میکنند.
اردوغان پس از رفراندوم قانون اساسی سال ۲۰۱۷، که به پیروزی خفیفش انجامید،مقام نخست‌وزیری را حذف کرده تا اختیارات اجرایی را در انحصار رییس‌جمهوری قرار دهد؛با اعطای حق انحلال مجلس به

۱۰)رییس‌جمهوری، قدرت تصمیم‌گیری محدود مجلس را باز هم محدودتر کند؛ و استقلال ظاهری قوه‌قضائیه را هم از طریق وابسته‌کردن انتصاب قضات به رییس‌جمهور و حزب حاکم از میان بردارد.
برخوردهای خشونت بار اردوغان و خونریزی های وی در برابر کردهای کشور که حدود ۲۰ تا ۲۵ میلیون از جمعیت ترکیه رو

۱۱)تشکیل میدن، در ادامه تسویه‌های گسترده در میان افسران پلیس،کارمندان بخش عمومی،قضات،درگیرهای داخلی و سرکوب روزنامه نگاران و زندانی کردن آنها،عدم ثبات و...سبب خفقان و آزادی های بیان و سیاسی در جامعه ترکیه شده است و جماعت گولن را که تا دیروز شریک او بودند گروهی تروریستی اعلام کرد

۱۲)که تشکیلات موازی درون دولت ایجاد کرده‌اند.او با همین رویکرد نقش بزرگی در برساختن اتحادی قدرتمند میان آک‌پارتی، جنبش اخوان المسلمین(گروه تروریستی تحت حمایت ایران) در مصر و سوریه، النهضه در تونس، حماس در فلسطین ایفا کرد.گروه های تروریستی که او از آنها حمایت میکرد.

۱۳)جمهوری اسلامی و ترکیه اصلی ترین مخالفان اعلام شدن اخوان المسلمین به عنوان گروه تروریستی بودند.گروهی که از سوی ترکیه و ج ا تغذیه میشه و در جهت گسترش اسلام و تروریست در سطح جهان بود.
اما عموم آن‌چه به‌ظاهر چالش‌گری اردوغان در برابر اسرائیل به نظر می‌رسید را دوست داشتند،

۱۴)به‌ویژه ماجرای حمله‌ او به رئیس‌جمهور اسرائیل، شیمون پرز، در خلال اجلاس سال ۲۰۰۹ داووس در سوئیس، و حوادث بعد از آن که به قطع روابط دیپلماتیک دو کشور انجامید که اثرات مخربی بر حوزه‌های همکاری‌های نظامی، توریسم، صنعت و غیره برای ترکیه داشت. برای اردوغان،این ماجرا تثبیت تصویر

۱۵)قهرمانی ضد اسرائیل در چشم توده‌های عرب بود که پیش‌تر با داستان داووس آغاز شده بود.باید اشاره کنم که تصویر قهرمان ضدصهیونیسم از اردوغان اکنون و پس از آن‌که در ژوئن ۲۰۱۶ موضع قبلی خود را انکار کرد و به خواسته‌های دولت نتانیاهو تن در داد به تلی از خاکستر بدل شده است.

۱۶)از طرفی اتحاد قدرت‌مند اردوغان با اخوان المسلمین و مشابه‌هایش در انقلاب‌های عربی نیز اکنون، و از پس فروریختن دولت مُرسی در مصر، آرام‌گرفتنِ النهضه در تونس و نابودی کلیت سیاست آک‌پارتی در سوریه،جز ویرانه‌ای نیست.
اکنون که به نظر می‌رسد آک‌پارتی قدرت خود را در استانبول و آنکارا،

۱۷)شهرهایی که برای ربع قرن در دست این حزب بوده‌اند،از دست داده است، می‌توان حدس زد که ترکیه در آینده‌ نزدیک با شگفتی‌های غافل‌ گیرکننده‌ بیش‌تری روبه‌رو خواهد شد. مبارزه‌ واقعی برای دموکراسی و عدالت اجتماعی هنوز در پیش است.
بزودی به ادامه رشتو میپردازم...