Thread by @ArkadiuszLegiec

#Gruzja "Przeciąganie liny" między rządzącym Gruzińskim Marzeniem a opozycją trwa. Po ułaskawieniu, przez prezydent Salome Zurabiszwili, Gigiego Ugulawy i Irakliego Okruaszwiliego, uznawanych przez opozycję za więźniów politycznych, opozycja stawia dalsze żądania. #Thread

Opozycja domaga się uwolnienia Giorgiego Rurua - twórcy i właściciela telewizji Mtavari TV (antyrządowej, pro-opozycyjnej), zatrzymanego w zeszłym roku pod zarzutem nielegalnego nabycia i posiadania broni palnej. Rurua to były polityk, związany ze Zjednoczonym Ruchem Narodowym.

Problem jednak w tym, że Rurua, w przeciwieństwie do ułaskawionych Ugulawy i Okruaszwiliego, nie jest jeszcze skazany prawomocnym wyrokiem sądu. W związku z tym konieczne byłoby wycofanie zarzutów przez organy śledcze, co wiązałoby się z uprzednim politycznym naciskiem na nie.

Nie jest wcale oczywiste, że w interesie rządzącego Gruzińskiego Marzenia jest czynić dalsze ustępstwa wobec opozycji. Dotąd GM zgodziło się zmienić ordynację wyborczą, zawarło z opozycją porozumienie w tej sprawie 8 marca br. i ułaskawiło dwóch domniemanych więźniów politycznych

Dotąd GM realizowało strategię spełniania części żądań opozycji, ale nie wszystkich (tyle ile trzeba, aby uspokoić nastroje społeczne). Opozycja z kolei konsekwentnie wysuwa kolejne. Opozycja deklaruje, że bez wypuszczenia Rurua, nie wesprze wdrażania porozumienia z 8 marca.

Paradoksem całej sytuacji jest to, że porozumienie z 8 marca, dla którego swoje poparcie warunkują partie opozycyjne, jest przede wszystkim w ich interesie, a nie rządzącego Gruzińskiego Marzenia. Więcej nt. temat opowiadałem w weekend w wywiadzie dla PR24 polskieradio24.pl/5/1223/Artykul…

Do wdrożenia porozumienia potrzebna jest zmiana konstytucji, do której wymagane jest 113 głosów na 150 w gruzińskim parlamencie.
Gruzińskie Marzenie ma ich 93
Europejska Gruzja 19
Zjednoczony Ruch Narodowy 7
Sojusz Patriotów i Socjaldemokratów 7
Niezależni i niezrzeszeni 23

Możliwe jednak, że GM nie zdecyduje się na siłę przepychać porozumienia w parlamencie bez udziału opozycji, poprzez przeciąganie innych deputowanych na swoją stronę. Mogłoby to zwiększyć presję na opozycję i umożliwiło pokazanie w kampanii, że jest ona niezdolna do kompromisów

Z drugiej strony może to doprowadzić do dalszego bojkotu prac parlamentu przez opozycję, a może nawet samych wyborów jesienią br. Rodziłoby to poważne konsekwencje dla stabilności kraju.

Obecne wydarzenia dowodzą z pewnością jednego - kampania wyborcza de facto się zaczęła. END