#رشتو #مهاجرت
هدف از این رشتو برشمردن تاثیرات مثبت و ارزنده مهاجرت در یک جامعه آماری بسیار کوچک است. چکیده وضعیت و نظرات شخصی گروهی کوچک است و به هیچ وجه قابل تعمیم نیست.
ما و یک حلقه حدودا سی چهل نفری از دوستان، فامیل و آشنایان طی ۱۰-۱۵ سال گذشته از طریق برنامه نیروی کار ماهر/۱
به کانادا مهاجرت کردیم. برخی زودتر، برخی دیرتر. اکثرمان از خانواده های معمولی با درآمدهای کارمندی بودیم. قشر متوسط. علت اصلی ترک ایران هم خیلی ساده بود: تمایل به داشتن زندگی بهتر در یک محیط سالم. ناامید شدن از اصلاح اوضاع اقتصادی، فرهنگی و اخلاقی آن جامعه بیمار. /۲
بی تعارف بگم، وقتی الان از بیرون نگاه میکنی، زندگی در ایران زندگی در یک لجنزاره و اون جامعه به انحطاط کامل اخلاقی رسیده. حالا اگر چهارتا گل هم اون گوشه کنار درمیاد تغییری در ماهیت کل ماجرا نمیده.
با رویای درست کار کردن و درست زندگی کردن، از آن سرزمین رفتیم. /۳
دو سه سال اول برای همه سخت و پر افت و خیز بود. تطبیق پیداکردن با جامعه و محیط جدید زمان لازم داشت. بعضی ها شاید یکی دوسال بیکار بودیم و یا کار حداقلی داشتیم. اخراج شدیم، بی پول شدیم و حتی تا مرز بیچارگی هم پیش رفتیم. ولی در نهایت تلاش هایی که درست بود به نتیجه رسید و /۴
با تقریب خوبی ظرف ۵ سال همگی در زمینه تخصص خودمون مشغول به کار بودیم. بین ۸ تا ۱۰ سال هم به موقعیت شغلی و اجتماعی رسیدیم که اگر از اول اینجا بودیم داشتیم. یعنی عقب افتادگی حاصل از مهاجرت هم کمابیش جبران شد. بله، لحظات تلخی چون دوری و از دست دادن عزیزان کیلومترها دورتر و /۵
طلاق و جدایی هم در این سالها اتفاق افتاد. ولی در مجموع الان که برمیگردیم و به عقب نگاه میکنیم، همه از این تصمیم راضی هستیم و تنها افسوس میخوریم که چرا زودتر نیامدیم. چرا پدر مادرامون نیامدند. امروز در رشد و پیشرفت این کشورهرچند کوچک سهیم هستیم و در قبال آن همه، خانه زندگی و /۶
سطحی از رفاه داریم که در ایران شاید دست نیافتنی بود. در عین حال به تعادلی در تلفیق ارزش های صحیح اخلاقی و فرهنگی با آداب و رسوم تبارمان هم رسیده ایم. گرچه گاهی ازشرکت در برنامه ها و تماشای فیلم و سریال های ایرانی لذت میبریم. ولی نه دلتنگی برای بازگشت به ایران داریم و /۷
و نه دیگر حاضر هستیم کار و زندگی در آن کشور را دوباره تجربه کنیم. اینجا بهشت نیست، ولی حداقل همه چیز در جای درست خودش است و برای بیشتر کاستی ها امکان اصلاح وجود دارد. مثل ایران مضحک و مایوس کننده نیست. /۸
ماندن و جنگیدن همیشه قابل تقدیر است و گرچه ما رفتن را انتخاب کردیم، اما شاید کورسویی از امید به بازگشت در دل داشتیم. ولی راه طولانی شد و آن رویای برگشتن و ساختن، دیگر رنگی ندارد.
عمري دگر ببايد بعد از فراق ما را
کاين عمر طی نمودیم اندر اميدواري
/پایان
Share this Scrolly Tale with your friends.
A Scrolly Tale is a new way to read Twitter threads with a more visually immersive experience.
Discover more beautiful Scrolly Tales like this.