Thread by @borsaninizinden

Rütbe, statü ve zenginlik farkları herkese sahnede oynayacağı rolü gösterir. Kimisi iş adamını, kimisi hizmetçiyi, kimisi generali oynar. Oysa iç dünyada böyle bir ayrım yoktur. İçeride herkes eza ve cefa içerisinde saf bir adamdır.

Arthur Schopenhauer

Eksiksiz bir sağlıktan ve kusursuz bir bedenden kaynaklanan sakin ve neşeli bir mizaç; duru, canlı, nüfuz edici ve doğru kavrayan bir zeka; ılımlı yumuşak bir irade ve bunlara uygun olarak iyi bir vicdan, yerini hiçbir rütbenin ya da zenginliğin dolduramayacağı üstünlüklerdir.

İç dünyası zengin insan tamamen yalnızken, kendi düşünceleriyle ve hayalleriyle eşsiz bir eğlence bulur. Öte yandan ruhsuz biri sürekli kahveden kahveye, oyundan oyuna, yolculuktan yolculuğa, şenlikten şenliğe koşsa bile can sıkıntısından kurtulamaz.

İnsanlar yetenek elde etmek için ayırdıkları zamanın bin katını zenginlik elde etmek için ayırırlar. Oysa insanın mutluluğuna çoğu zaman, kişinin NEYE SAHİP OLDUĞU değil, kişinin NE OLDUĞU daha çok katkı sağlar. Zenginliğe çabalayan, en yüce zihinsel hazlara çoğu zaman ulaşamaz.

İç dünyalarının boş oluşu insanı dış hazza, her türden zevke ve sefahate sürükler. Miras zengini kimi gençlerin parayı inanılmaz kısa sürede harcayıp, savurması biraz önce bahsettiğim zihnin fukaralığından ve boşluğundan fışkıran can sıkıntısından başka bir şey değildir.

Dışsal olarak zengin bir genç, içsel olarak yoksul bir şekilde yaşıyordu. Dıştan gelen her şeyi almak isteyerek boş yere, içsel yoksulluğu dışsal zenginlikle ikame etmek istiyordu. Sonunda para bitti. İçsel yoksulluk bir de dışsal yoksulluğa yol açmıştı.

Nasıl ki en mutlu ülke az ya da çok, ithalat yapması gerekmeyen ülke ise, iç zenginliği kendine yeten ve eğlenmek için dışarıdan az ya da çok bir şeye ihtiyaç duymayan insan da en mutlu insandır. Dışarıdan alınan pahalıdır, bağımlılık yapar, tehlike getirir, bıkkınlığa neden olur

"Mutluluk, kendi kendine yetenlerindir." Aristoteles.

Normal insan, yaşamından haz alması bakımından, kendi dışındaki şeylere, mala mülke, mevkiye, karşı cinse ve çocuklara, arkadaşlara ve topluma muhtaçtır. Yaşamının mutluluğu bunlara dayanır. Bu yüzden, onları yitirdiğinde ya da onların kendisini aldattığını düşündüğünde yıkılır.

Gerçek zenginlik sadece ruhun içsel zenginliğidir. Geri kalan ne varsa, kazançtan çok bela getirir.

Büyük zihinsel yetenekler, onlara sahip olan kişileri, öteki insanlara ve o insanların uğraşılarına karşı yabancılaştırırlar. Çünkü kişi kendinde ne çok şeye sahipse, başkalarında o kadar az şey bulabilir. Başkalarının büyük hoşnutluk duyduğu bir çok şey, onun için yavandır.

Epikuros'a göre insan gereksinimleri:
1. Doğal ve Zorunlular: Beslenme ve Giyinme
2. Doğal ama Zorunlu Olmayanlar: Cinsellik
3. Doğal ve Zorunlu Olmayanlar: Lüks, Zenginlik, Şatafat, Gösteriş.