Thread by @CamusYarari

Bir insanı arabayla ezenin bunu yapmasını sorun etmemek, kendini hikayede şoför koltuğuna oturtmakla, ezenle özdeşleşmekle olur. Ben arabanın altında kalan olduğunuzu düşünmeye davet ediyorum.

Sorun etmek nasıl olur? Bu tam çözülebilmiş bir konu değil. Eserlerini reddedenler olacak. Eserlerini izleyip okuyup, eserin sahibini itibarsız kabul edenler olacak. Eserlerini sürekli sahibinin vahşeti üzerinden okumaya davet edenler olacak. Bunları tartışılmalı.

Eser reddi eserin kanondaki yeri ile de bağlantılı. 500 sene önce yaşamış bir düşünürün seri katil olduğunu öğrendiğimizde dahi, kitaplarını okumak zorunda kalabiliriz çünkü ardından gelen pek çok eser onun yazdıklarının üzerine kuruludur. Mecburen anlamalıyızdır.

Ama bunları okurken, daima suçlarını da gündeme getirme görevi verir bu bize. Misal, dün Locke anlatıyorum. Locke anlatırken, köleliği yasallaştıran bir anayasa yazımına katıldığını söylemem lazım her zaman. Okuduğumuz her şeyi o bilgiyle irdelemek lazım.

Bazı şeyleri okuyacağız, okutacağız, izleyeceğiz, izleteceğiz. Ama sorun olarak masaya koyacağız. Tabii lietratürde vazgeçilmez bir yere sahip olmayan her şeyi tamamen reddedebiliriz. Fark ne? Bunu yapabilme imkanımızın olması.

Ha bu konuları biz arkadaşlarla son birkaç senedir düşünüyor ve konuşuyoruz. Geyik yaparken dahi bunları tartışıyor, ahlaklı bir sanatsever nasıl davranmalı diye kafa yoruyoruz. Kolay mı sanıyorsunuz? Ne cevaplar hazır, ne bazı eserlerden vazgeçmek kolay. Ama kafa yoruyoruz.

Çünkü ahlaki görevimiz buna kafa yormak, çözümler üretmek. Şunu da düşünmek, kadına böyle davranılan ortamlarda, devrimci ve çığır açan kadın yönetmenler olamadı. Kim bilir ne şahane eserler hiç olmadı, olamadı. Neler kaybettik? Bu ihtimallerin kaybını da hissediyoruz.

Bir meselenin çetrefilli olması, doğrudan bir çözümünün olmaması, insanı rahatsız etmesi, onu mesele etmemeye bahane olamaz. Konu şeyh de olsa, sanatçı da, en sevdiğimizin, hayran olduğumuzun günahına karşı alacağımız tavır bizim asıl ahlaki sınavımızdır.