Thread by @Motarezam

به عنوان کودکی بزرگ شده در کره شمالی، های اونسئو لی باور داشت که کشورش بهترین جای جهان است. او باور داشت که آمریکا شیطان است، مردم کره جنوبی از گرسنگی رو به مرگ هستند و کره شمالی بهتر از هر جای دیگری است. هر فردی در کره شمالی چنین باوری دارد. #رشتو

آزادی رسانه ها وجود ندارد، آزادی بیان وجود ندارد و حتی آزادی حرکت هم وجود ندارد. به دلیل کمبود برق و انرژی شب ها در تاریکی مطلق می گذرد. دوستان و همسایه ها تشویق می شوند تا جاسوسی یکدیگر را بکنند و باردار شدن زنان از مردان چینی مجازات مرگ دارد

زندگی برای هر کسی که به هر ترتیبی علیه رژیم صحبت کند بدتر و بدتر می شود. برخی از این افراد به زندان ها و اردوگاه هایی که کوانسیلو نام دارد برده شده و خانواده های آنها نیز مجازات می شوند

دست اندرکاری در جرم در کره شمالی به این معنی است که اگر شما مرتکب جرمی شوید نه تنها شما بلکه سه نسل از خانواده شما مجازات خواهند شد. پدر و مادر شما، پدربزرگ و مادربرزگ شما و نوه های شما

در گزارش سازمان ملل آمده است که حجم و نوع خشونت دولتی که از سوی رژیم کره شمالی اعمال می شود معادلی در جهان ندارد تنها می توان آن را با آنچه آلمان نازی انجام داد مقایسه کرد. برخلاف آنچه از سوی آلمان نازی صورت گرفت این کار در داخل خود کشور انجام می شود .

در کره شمالی به محض رسیدن به فرودگاه بایستی تلفن همراه‌تان را تحویل دهید،هیچ سرویس رومینگی در دسترس نیست. هیچ شخصی با تلفن همراه دیده نمی‌شود. اما استفاده از لپ‌تاپ اشکالی ندارد، به نظر می‌رسد که کره شمالی‌ها از کارت‌هایی باخبر نیستند که توانایی تبدیل لپ‌تاپ به تلفن همراه را دارد

وقتی که به کره شمالی وارد می‌شوید به شما یک راهنما و یک راننده اختصاص می‌دهند و همیشه همراه‌تان هستند. شما نمی‌توانید خودتان هتل را ترک کنید. برنامه روزانه شامل ۲ تا ۳ بازدید تفریحی می‌شود. در هتل می‌توانید BBC، چندین شبکه از چین و همچنین شبکه NTV روسیه را مشاهده کنید

خبری از اینترنت نیست، تنها اینترانت وجود دارد

نفت تقریبا وجود ندارد بنابراین بیشتر کارها دستی انجام می‌شود.
در شهر روشنایی‌ها ساعت ۱۱ خاموش می‌شوند. شهر در شب ترسناک است. خبری از روشنایی در خیابان‌ها نیست.
در طول روز آسانسور برای ۱۵ دقیقه کار نمی‌کند

در ساحل کره شمالی، سیم خاردارهای برق‌دار شده وجود دارند تا از این طریق شهروندان کره شمالی فکر شنا کردن به سرشان نزند. و البته شما اجازه عکس گرفتن هم ندارید.

در نزدیکی مرز دو کره، جاده برای مقابله با هجوم دشمن آماده است. مکعب‌های بزرگ برای این است که با افتادن به جاده، تانک‌های دشمن را به تله بیاندازند.

هر شهروند در کره شمالی، نشانی از «کیم ایل سونگ» بر سینه‌ی خود دارد؛ به جز کودکان و خدمتکاران که احتمالا این نشان به دلیل پوشیدن لباس کار مخفی شده است.
شما نمی‌توانید این نشان را خریداری کنید.

ویژگی شهرها، نبود ماشین است. همه پیاده مسیر را طی می‌کنند، گاهی اوقات از تراموا و اتوبوس‌ها استفاده می‌کنند. دوچرخه نایاب و گران‌قیمت است

تمام خارجی‌ها را به تماشای پارک اصلی می‌برند. محلی‌ها اجازه ورود ندارند!
با وجود اینکه طبیعت کره‌شمالی بسیار زیبا است و تنوع آب و هوایی شگفت‌انگیزی دارد اما مردم این کشور در هر نقطه از این سرزمین که روزگار می‌گذرانند باید تا آخر عمر همان‌جا بمانند و حق خروج از منطقه خود را ندارند

بیدار شدن رأس ساعت شش با صدای شیپور!

تقریبا ۵۰سال است که مردم کره‌شمالی صبح‌‌ها با نواختن صدای شیپوری که راس ساعت شش به صدا درمی‌آید و از طریق بلندگو در تمام مناطق پخش می‌شود از خواب بیدار می‌شوند.

برنامه های اجباری قبل از آغاز فعالیت های روزانه!
آنها موظف هستند پیش از شروع کار روزانه، در مقابل مجسمه کیم ایل جونگ و پدر او ادای احترام کرده و سر تعظیم فرود آورند. همه مردم کره‌شمالی موظف هستند با لباس‌های رسمی خاص از منزل خارج شوند

یا علامت مخصوصی روی لباس داشته باشند تا وزارت اطلاعات و امنیت این کشور از اینکه چه افرادی در حال عبور و مرور هستند، آگاهی کامل داشته باشد؛پس از رسیدن به محل کار ده دقیقه‌ای را هم باید وقت بگذارند و به سخنرانی‌های مافوق خود گوش دهند و پس از آن پنج دقیقه علیه دشمنانشان شعار بدهند

خدمت سربازی؛ ده سال!
در پیونگ یانگ، پایتخت کره‌شمالی، هر دو ساعت یک‌بار از بلندگوهایی که صدای بسیار قوی‌ای دارند در گوشه‌گوشه شهر مارش نظامی پخش می‌شود تا قدرت ژنرال‌های این کشور به رخ همه کشیده شود. آنها بنا بر عادتی دیرینه کیم جونگ ایل، رهبر کشور خود را ژنرال صدا می‌زنند

هیچ خانواده‌ای حق خواب دیدن ندارد!
پس از پایان کار و فعالیت روزانه، شب‌‌ها ساعت نه در سراسر کره‌شمالی خاموشی زده می‌شود و به این ترتیب مردم خود را برای یک روز کاری دیگر آماده می‌کنند. نکته عجیب دیگر این است که در کره‌شمالی هیچ خانواده‌ای حق خواب دیدن ندارد

و اگر پدر و مادری صبح از خواب بیدار بشوند و خوابی را که شب قبل دیده‌اند تعریف کنند، فرزند آنها موظف است تا علاوه بر خوابی که والدینش دیده‌اند خواب خود را هم به نماینده وزارت اطلاعات و امنیت کشور که در کلاس‌شان حضور دارد، گزارش دهد.

هیچ رسانه خصوصی دیده نمی‌شود و ۱۲روزنامه و ۲۰نشریه موجود در این کشور کاملا تحت نظر دولت هستند و بی‌آنکه خبرنگاری وظیفه تهیه گزارش‌‌ها را برعهده داشته باشد، مطالب آنها را خبرهایی تشکیل می‌دهد که هر روز از وزارت اطلاعات دریافت و دقیقا همان اطلاعات بدون کوچک‌ترین تغییری منتشر می‌شود

مرگ و تیرباران سرنوشت شهروندان تماس گیرنده با تلفن به خارج!
خروج شهروندان کره‌ای هم از کشورشان به شدت کنترل می‌شود و اگر شخصی بخواهد به دنیای بیرون از کره قدم بگذارد به عنوان عامل دشمن دستگیر می‌شود؛

شرط ازدواج؛ رضایت وزارت اطلاعات آری، رضایت خانواده خیر!
اگر پسر و دختری در کره‌شمالی قصد ازدواج با یکدیگر را داشته باشند، رضایت خانواده آنها هیچ نقشی در این ازدواج ندارد بلکه این وزارت اطلاعات و امنیت این کشور است که صلاحیت ازدواج این دو نفر را صادر می‌کند.

به این ترتیب که هم پسر و هم دختر باید یک گزارش کامل از نحوه آشنایی، میزان علاقه، علت آشنایی و … را به وزارت امنیت ارائه بدهند. پس از این مرحله و بررسی‌های لازم و شناسایی تمامی اقوام دختر و پسر برای آنها قرار مصاحبه صادر می‌شود و پس از حضور دختر و پسر و پاسخ دادن به سوال‌های خاص

اگر مورد مشکوکی دیده نشود، اجازه ازدواج آنها صادر می‌شود.
با تمام این تفاسیر مردم کره‌شمالی از زندگی خود ناراضی نیستند و معتقدند خوشبخت‌ترین انسان‌های روی زمین هستند.
#دنیای‌کثیف‌ما

#پایان

https://twitter.com/Motarezam/status/1129105527311622144?s=19

قسمت دوم این رشته توییت