یک عده مقابله با فساد را صرفا به دعوا با چند نفر محدود میکنند، عدهای بدون رعایت مراحل عدالتخواهی افراد را متهم میکنند، در مقابل عدهای پاسخخواهی از اشکالات مدیریتی برخی افراد را منطقه ممنوعه میکنند از رهبری، نظام و... هم هزینه کرده، مقابله با فساد را هم به رقبای سیاسیشان محدود 
میکنند. مطالبهگری، انضباط و اصول و اخلاق میخواهد، نه بخاطر افراطِ چند نفر باید مطالبهگری را کُند و محدود کرد نه در بازی تفریط اِنقُلّابیها و محافظهکاران مدعی و استناد گزینشی آنان به سخنان رهبری یا اشکالات بعضی در انقلابیگری برای محکوم و کانالیزه کردن عدالتخواهی افتاد. هر
فرد با هر جایگاه و سطح انتساب به نظام یا رهبری میتواند مورد سوال قرار بگیرد. منتها این فرایند نباید با اتهامزنی، حکم صادرکردن، بیتوجهی به نقشه سیاسیون و دشمن همراه باشد. موضوعات مورد مطالبه هم باید اولویت واقعی داشته باشد. از سازوکارهای مولد بیعدالتی هم نباید غافل شد.
اِنقُلّابیها عادت دارند تنها از جناح رقیب یا مسئولان سابق مطالبه کنند، در لجنمال کردن دیگران هم هیچ حدومرزی ندارند، کافی است رویهشان را در انتخابات یا برخورد با انقلابیها و عدالتخواهان مستقل ببینید. انقلابیها نباید بازیشان را بخورند و محافظهکار یا منفعل یا بیانضباط شوند.
به یکی از محافظه کاران گفتم شما و مسیح علینژاد و ویاوای یک کار میکنید: ناامید کردن مردم از جمهوری اسلامی و اصلاحگری در آن.
انها میگویند همهاش فاسد است، شما انقلابیها را متهم میکنید و میرسانید به اینکه سیستم، انقلابیگری را نمیخواهد و مخالف اصلاح است. این تکمیل پازل دشمن است.
انها میگویند همهاش فاسد است، شما انقلابیها را متهم میکنید و میرسانید به اینکه سیستم، انقلابیگری را نمیخواهد و مخالف اصلاح است. این تکمیل پازل دشمن است.
رهبری باب مطالبه از هیچکس را نبستند، به رعایت اصول و انضباط و اخلاق و پرهیز از اتهامزنی تاکید کردند. افراد پاکدست هم طبیعتا نباید ترسی از محاسبه و پاسخگویی داشته باشند. چه اینکه ممکن است کسی پاکدست باشد ولی مدیریتش درست یا قوی نباشد. این روزها کشور مسائل مهمتر از این دعوها دارد
