"Ο εμπρηστής της Δικαιοσύνης": Σαν σήμερα, 4 Απριλίου 1964, η κυβέρνηση ανακοινώνει την παραπομπή του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Κόλλια στο Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο ενώ οι υπόλοιποι αρεοπαγίτες ζητούν την εκδίωξη του από το δικαστικό Σώμα. Ο Κωνσταντίνος Κόλλιας
είχε γεννηθεί το 1901 στην Κόρινθο. Φοίτησε στη Νομική Αθηνών. Διετέλεσε προϊστάμενος Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, Αντεισαγγελέας και Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Η καριέρα του χαρακτηρίζεται από διώξεις για "ψύλλου πήδημα", με ιδιαίτερη αδυναμία σε άπορους και...κομμουνιστές.
Φιλοβασιλικός και ακροδεξιός, με άριστες σχέσεις με Παλάτι και την ΕΡΕ, έβλεπε σχεδόν τους πάντες κομμουνιστές. Μετά την ανάληψη της εξουσίας από την Ένωση Κέντρου το Νοέμβριο του 1963(με υποσχέσεις για "εκδημοκρατισμούς"κλπ για να χειραγωγήσει το λαικό κίνημα) διατάχθηκε έρευνα
για τις παράτυπες ενέργειές του Κόλλια, που που ανατέθηκε στον αρεοπαγίτη Αντώνιο Φλώρο. Ο αρεοπαγίτης συνέταξε έκθεση, στην οποία-μεταξύ άλλων-ανέφερε ότι ο Κόλλιας επιχείρησε παρέμβαση στην ανάκριση για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη. Αναμίχθηκε παρατύπως στην ανάκριση με
στόχο να συσκοτίσει την υπόθεση.Επιδίωξή του ήταν ο χωρισμός της δικογραφίας, ώστε τελικά οι ηθικοί αυτουργοί (αξιωματικοί της Χωροφυλακής με προεξάρχοντα το στρατηγό Μήτσου) να παραμείνουν ατιμώρητοι. Επίσης παρενέβη (χωρίς επιτυχία) ώστε να μην προφυλακισθεί κανένας αξιωματικός
της Χωροφυλακής. Ο υπουργός Δικαιοσύνης Πολυχρόνης Πολυχρονίδης άσκησε πειθαρχική δίωξη κατά του Κόλλια και τον παρέπεμψε στο Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο. Ο Κόλλιας προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο ακύρωσε την απόφαση και έτσι επανήλθε στην ενεργό υπηρεσία. Το
1967 έκανε νέες παρεμβάσεις στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ. 21η Απριλίου 1967 για την προσφορά του στο παρακράτος της εποχής,"ανταμείφθηκε" και διορίστηκε Πρωθυπουργός (ο πρώτος της χούντας). Ήταν και αγαπημένο παιδί του παλατιού και της "Φρίκης" Γλύξμπουργκ και τον όρκισε ο Βασιλιάς. Μετά
το αποτυχημένο βασιλικό κίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967, ο Κόλλιας ακολούθησε τον Κωνσταντίνο κατά τη φυγή του στη Ρώμη. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1974 και ιδιώτευσε μέχρι τον θάνατό του από βαθιά και ήσυχα συνταξιοδοτούμενα γεράματα (13 Ιουνίου 1998).
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
"Ελεύθερο είναι το Τσοτύλι, Νεάπολη και Γρεβενά τα πήραν οι αντάρτες πάλι με την γενναία τους καρδιά": Σαν σήμερα, 7 Μαρτίου 1943, τελειώνει, με μεγάλη νίκη του ΕΛΑΣ, η μάχη του Φαρδύκαμπου – Μπουγαζίου. Ήταν μια μεγάλη νίκη γιατί κερδήθηκε με ελάχιστες απώλειες, (3 νεκρούς και
και 15 τραυματίες) με τους Ιταλούς φασίστες να έχουν 40 νεκρούς και τραυματίες, 603 αιχμάλωτους μεταξύ των οποίων 18 αξιωματικοί με το διοικητή του τάγματος Περόνε Πασκονέλι με το βαθμό του ταγματάρχη, με λάφυρα όλον τον οπλισμό του τάγματος. Τον Ιανουάριο του 1943 δυνάμεις του
ΕΛΑΣ είχαν εισβάλει στο σταθμό χωροφυλακής της Σιάτιστας καταλύοντας την κατοχική εξουσία στην πόλη. 4 Μαρτίου 1943, δυνάμεις του ΕΛΑΣ αποτελούμενες από 200-250 αντάρτες συνέτριψαν μια ιταλική φάλαγγα 180 ανδρών σε ενέδρα, από τους οποίους 15 σκοτώθηκαν και οι υπόλοιποι
"Εμπαινες στην αριστερά γιατί ήταν η αντίσταση...κρατήσαμε το όραμα όσο ήμασταν νέοι κι αυτό μας βοήθησε να περάσουμε και δυσκολίες και όλα..όχι δεν είπα ποτέ ότι ήταν μάταια όσα έγιναν":Σαν σήμερα, 27 Φεβρουαρίου 2020, πεθαίνει η σπουδαία συγγραφέας Άλκη Ζέη. Τα έργα της
αποτέλεσαν τομή στην παιδική - εφηβική λογοτεχνία για το πρωτοπόρο ιδεολογικό, πολιτικό περιεχόμενό τους. Έργα που βοηθούν τους νέους ανθρώπους να αναγνωρίσουν την αξία των κοινωνικών αγώνων, να συμμεριστούν τα μεγάλα κοινωνικά ιδανικά, να αγαπήσουν εκείνους που τα υπερασπίζονται
, θυσιάζοντας ακόμη και τη ζωή τους, σε αντίθεση με τον ατομικισμό, τη ματαιοδοξία, την ιδιοτέλεια που καλλιεργεί το κυρίαρχο σύστημα από τα παιδικά κιόλας χρόνια. Το σπουδαίο έργο της Αλκης Ζέη οφείλει πολλά στα συνταρακτικά βιώματά της από τη συμμετοχή της στον αντιστασιακό
Σαν σήμερα, 22 Φεβρουαρίου 1974,τρεις μήνες μετά την εισβολή της χούντας στο Πολυτεχνείο,σε οικόπεδο της οδού Βαλτετσίου, περαστικοί ανακαλύπτουν το πτώμα ενός άνδρα.Είναι ο 24χρονος Γιάννης Καΐλής,ο φοιτητής που έγραψε στην πύλη του Πολυτεχνείου τα "Έξω αι ΗΠΑ" και "Έξω το ΝΑΤΟ"
,συνθήματα που έμειναν άσβηστα στην Ιστορία.Ο Γιάννης Καΐλής γεννήθηκε στο μαρτυρικό Δίστομο το 1950. Ήταν ενα φτωχό παιδί με άλλα τρία αδέλφια, που σε ηλικία τριών χρονών ορφάνεψε από πατέρα κι εργαζόταν σε οικοδομές για να μπορέσει να τελειώσει το γυμνάσιο. Τελείωσε τις
γυμνασιακές του σπουδές στο Δίστομο το 1969, συνέχεια εργαζόμενος. Στην Αθήνα παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής στον Β. Βλαχόπουλο (1969-1970). Έκανε την στρατιωτική του θητεία το 1970-1971. Το 1971, χάρη στο εξαιρετικό ταλέντο του, κατάφερε να εισαχθεί στη Σχολή Καλών Τεχνών του
"H "Αγία" της δεξιάς": Σαν σήμερα, 20 Φεβρουαρίου 2020 πεθαίνει η Αθανασία Κρικέτου-Σάμαρη,η δήθεν "Αγία Αθανασία του Αιγάλεω".Γεννήθηκε το 1928 στην Παλιά Μανωλάδα.Μικρή δεν ήταν παρά μια αγράμματη βοσκοπούλα.Το 1945, σε ηλικία 17 ετών, ισχυρίστηκε ότι είδε σε όραμα την Παναγία.
Τα νέα διαδόθηκαν και η κοπέλα κάποια στιγμή υποστήριξε ότι η Παναγία άρχισε να της στέλνει μηνύματα τα οποία αποτυπώνονταν στο στήθος της. Ωστόσο δεν την πίστεψαν όλοι. Ιδιαίτερα δύσπιστοι στάθηκαν δικοί της άνθρωποι, καθώς γνώριζαν ότι στην οικογένειά υπήρχε μια κληρονομική
πάθηση, η δερμογραφία ή δερμογραφισμός. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι δερματολόγοι εξηγούν ότι κάποιος θα μπορούσε με ένα αντικείμενο γράψει πάνω στο δέρμα του ασθενούς και το "μήνυμα" να παραμείνει πάνω στο δέρμα για αρκετή ώρα.Όμως γρήγορα όλα αυτά πέρασαν στο περιθώριο. Οι φήμες
"Μίαν ἐπίφασιν ἁπλῶς καὶ μόνον ψευδωνύμου δημοκρατικῆς, δῆθεν, διαδικασίας": Σαν σήμερα, 3 Ιανουαρίου 1973, ο ποιητής Ο.Ελύτης, οι συγγραφείς Πρεβελάκης και Παναγιωτόπουλος, ο ζωγράφος/χαράκτης Γ. Βαρλάμος και ο γλύπτης Κ.Λουκόπουλος αρνούνται τα βραβεία της χούντας.
Η διεφθαρμένη χούντα του Παπαδόπουλου δημιούργησε τα βραβεία και απευθύνθηκε σε ανθρώπους των τεχνών σε μια προφανή προσπάθεια να τους εξαγοράσει και να δημιουργήσει κλίμα νομιμοποίησης.
-Ο Οδυσσέας Ελύτης είχε αποδοκιμάσει απο την αρχή την χούντα των Συνταγματαρχών,
επιλέγοντας την "εσωτερική εξορία" και τη σιωπή ενώ αρνήθηκε επανειλημμένα να αποδεχθεί τιμές ή χρηματοδοτήσεις από το καθεστώς. Αρνήθηκε το "Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας" που του πρόσφεραν οι χουντικοί και συνέχισε την αποχή απο δημοσιεύσεις, σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
"Το ελληνικό Εθνος το υπό τη φρικώδη οθωμανικήν δυναστείαν,..κηρύττει σήμερον...την πολιτικήν αυτού ύπαρξιν και ανεξαρτησίαν". Σαν σήμερα 1 Ιανουαρίου 1822, Η Α’ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου ψηφίζει το πρώτο Σύνταγμα της επαναστατημένης Ελλάδας. Πρώτος, σήκωσε τη σημαία της
Επανάστασης ο Φιλικός Π. Καρατζάς στην Πάτρα στις 21 Μαρτίου 1821. Οι πρόκριτοι της Αχαΐας (Ζαΐμης, Λόντος κ.ά.) μαζί με τον Π. Π. Γερμανό εισήλθαν στην πόλη 3 ημέρες αργότερα και συγκροτώντας το Αχαϊκόν Διευθυντήριον επιχείρησαν να συγκεντρώσουν στα χέρια τους όλες τις εξουσίες.
Εως τις 31 Μαρτίου 1821 οι Οθωμανοί είχαν περιοριστεί στην Τριπολιτσά και λίγα φρούρια. Στις 24 Μαρτίου ξεκίνησε και η Επανάσταση στη Ρούμελη. Στις περιοχές όπου δε στερεώθηκε η Επανάσταση, καταλυτικό ρόλο έπαιξε η άρνηση υποστήριξης ή καταστολή των Οθωμανικών αρχών) και