"100 χρόνια πίσω και χώρα-εργασιακό κάτεργο": Το αντεργατικό έκτρωμα που διέρρευσε η κυβέρνηση σε ΜΜΕ (προετοιμαζόταν μήνες, δηλαδή είναι σχέδιο Μητσοτάκη-Χατζηδάκη-Βρούτση) είναι η αντεργατική "ανατροπή του αιώνα". Συνεχίζει τις αντιδραστικές ρυθμίσεις όλων των προηγούμενων
κυβερνήσεων και κλιμακώνει τις αντεργατικές ανατροπές ακόμα παραπέρα. Στο "Βήμα"σημειώνεται ότι το νομοσχέδιο περιλαμβάνει: Κατάργηση 8ωρου χρόνου εργασίας, -δηλαδή του Ν.2269/1920, επιστροφή στο 1919-με πρόσχημα την "ευελιξία". Εργαζόμενοι σε εποχικές δραστηριότητες θα δουλεύουν
"μέχρι 10 ώρες ημερησίως για ένα εξάμηνο και 6 ώρες για τους υπόλοιπους μήνες του χρόνου", δηλαδή ατομικές συμβάσεις εργασίας. Για κάποιους κλάδους "θα προβλεφθεί απασχόληση και Σαββατοκύριακα". Για την τηλεργασία, το δημοσίευμα αναφέρει ότι θα προβλέπεται δήθεν "διαβούλευση και
ελεύθερη, συμφωνία μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, αν δηλαδή θα εφαρμόζεται σπαστό ωράριο, όπως και για τα διαλείμματα". Στην ουσία αφήνει τους εργοδότες ελεύθερους να διαμορφώσουν το ωράριο εργασίας των εργαζομένων όπως τους βολεύει! Ακόμα αναφέρεται ότι θα καθιερωθεί ψηφιακή
κάρτα εργασίας, μέσω της οποία θα ελέγχεται ο χρόνος εργασίας. Όλα αυτά συνοδεύονται με νέα προσπάθεια να χτυπηθεί η συνδικαλιστική δράση μέσα απο την επιβολή "ηλεκτρονικών ψηφοφοριών"στα Συνδικάτα για Γενικές Συνελέυσεις, κήρυξη απεργίας κλπ.Θέλουν σιγή νεκροταφείου στους χώρους
δουλειάς, να μην υπάρχει καμία πραγματική ενημέρωση, συζήτηση, οργάνωση, απόφαση και δράση των εργαζομένων αλλά να στέκονται οι εργαζόμενοι μπροστά σε μια οθόνη η με ένα τηλεκοντρόλ δήθεν για να "ψηφίζουν"-σε πλατφόρμες που δεν θα ελέγχουν οι ίδιοι-για εργατικά ζητήματα. Μέχρι να
τους πάρουν και το τηλεκοντρόλ και να τους μείνουν μόνο οι "ψηφοφορίες" για τα τηλεπαιχνίδια. Θέλουν να περιορίσουν τη φυσική παρουσία των ταξικών συνδικαλιστών στο χώρο δουλειάς. Θέλουν να βάλουν νέα εμπόδια στην απεργία, να υπάρξει νέα περιστολή του απεργιακού δικαιώματος.
Θέλουν να διευκολύνουν τους εργατοπατέρες της ηγεσίας της ΓΣΕΕ και να "νομιμοποιήσουν" την απροκάλυπτη εργοδοτική παρέμβαση στα συνδικάτα. Έτσι, χωρίς σωματεία, η με σωματεία-"φαντάσματα" ηλεκτρονικών "ψηφοφοριών" δεν θα μπορεί να υπάρξει πραγματική συλλογική διεκδίκηση των
εργαζομένων, παρά μόνο ο ατομικός δρόμος που αποθρασύνει την εργοδοσία και οδηγεί κατευθείαν στον φόβο, στην χειραγώγηση, στους συμβιβασμούς που καταλήγουν πάντα από το κακό στο χειρότερο. Για αυτό όλες οι κυβερνήσεις προσπαθούν να χτυπήσουν τα συνδικάτα, τις διαδικασίες τους,
όπως κάνει τώρα και η κυβέρνηση της ΝΔ. 10 (η και παραπάνω) ώρες δουλειά, μισθοί πείνας, πραγματική συνδικαλιστική δράση/διεκδίκηση ανύπαρκτες. Χώρα-εργασιακό κάτεργο. Μόνη ελπίδα η ταξική οργάνωση, δράση και αλληλεγγύη των εργαζομένων για να ανατραπούν τα αντεργατικά σχέδια.
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
"Μίαν ἐπίφασιν ἁπλῶς καὶ μόνον ψευδωνύμου δημοκρατικῆς, δῆθεν, διαδικασίας": Σαν σήμερα, 3 Ιανουαρίου 1973, ο ποιητής Ο.Ελύτης, οι συγγραφείς Πρεβελάκης και Παναγιωτόπουλος, ο ζωγράφος/χαράκτης Γ. Βαρλάμος και ο γλύπτης Κ.Λουκόπουλος αρνούνται τα βραβεία της χούντας.
Η διεφθαρμένη χούντα του Παπαδόπουλου δημιούργησε τα βραβεία και απευθύνθηκε σε ανθρώπους των τεχνών σε μια προφανή προσπάθεια να τους εξαγοράσει και να δημιουργήσει κλίμα νομιμοποίησης.
-Ο Οδυσσέας Ελύτης είχε αποδοκιμάσει απο την αρχή την χούντα των Συνταγματαρχών,
επιλέγοντας την "εσωτερική εξορία" και τη σιωπή ενώ αρνήθηκε επανειλημμένα να αποδεχθεί τιμές ή χρηματοδοτήσεις από το καθεστώς. Αρνήθηκε το "Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας" που του πρόσφεραν οι χουντικοί και συνέχισε την αποχή απο δημοσιεύσεις, σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
"Το ελληνικό Εθνος το υπό τη φρικώδη οθωμανικήν δυναστείαν,..κηρύττει σήμερον...την πολιτικήν αυτού ύπαρξιν και ανεξαρτησίαν". Σαν σήμερα 1 Ιανουαρίου 1822, Η Α’ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου ψηφίζει το πρώτο Σύνταγμα της επαναστατημένης Ελλάδας. Πρώτος, σήκωσε τη σημαία της
Επανάστασης ο Φιλικός Π. Καρατζάς στην Πάτρα στις 21 Μαρτίου 1821. Οι πρόκριτοι της Αχαΐας (Ζαΐμης, Λόντος κ.ά.) μαζί με τον Π. Π. Γερμανό εισήλθαν στην πόλη 3 ημέρες αργότερα και συγκροτώντας το Αχαϊκόν Διευθυντήριον επιχείρησαν να συγκεντρώσουν στα χέρια τους όλες τις εξουσίες.
Εως τις 31 Μαρτίου 1821 οι Οθωμανοί είχαν περιοριστεί στην Τριπολιτσά και λίγα φρούρια. Στις 24 Μαρτίου ξεκίνησε και η Επανάσταση στη Ρούμελη. Στις περιοχές όπου δε στερεώθηκε η Επανάσταση, καταλυτικό ρόλο έπαιξε η άρνηση υποστήριξης ή καταστολή των Οθωμανικών αρχών) και
Στην πραγματικότητα, η ουσία της συζήτησης και αντιπαράθεσης γύρω απο το ιστορικό πρόσωπο του Καποδίστρια με αφορμή την εθνικιστική θρησκόληπτη προπαγάνδα του Σμαραγδή δεν είναι η ταινία ούτε ο ίδιος ο Καποδίστριας (στην θέση του θα μπορούσαν να υπάρξουν και άλλες περιπτώσεις)
αλλά κάτι πολύ πιο σημαντικό (ανεξάρτητα από προθέσεις ακόμα και των υποστηρικτών η συντελεστών της ταινίας), ιδιαίτερα στην σημερινή εποχή που ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος πλησιάζει και η καταστολή κατά του λαού κλιμακώνεται:
-Το αν η πραγματική ιστορία είναι έργο πρώτα από όλα της ίδιας της ανθρωπότητας και της κίνησης των τάξεων η αν είναι συνωμοσιολογικό σενάριο «μεγάλων ηγετών» και δικτατόρων η δικτατορίσκων, (θρησκόληπτων η άθεων) ντυμένων με ψέματα και εθνικούς μύθους, με τον λαό στο περιθώριο,
"Κάτω ο αναλφαβητισμός": Σαν σήμερα, 26 Δεκεμβρίου 1919, το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων-με πρωτοβουλία του Λένιν-εκδίδει το ιστορικό διάταγμα "Σχετικά με την εξάλειψη του αναλφαβητισμού μεταξύ του πληθυσμού της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας" και
αρχίζει η πιο επιτυχημένη εκστρατεία κατά του αναλφαβητισμού στην ιστορία. Ο μαζικός αναλφαβητισμός ήταν η κληρονομιά που άφησε η προεπαναστατική Ρωσία του Τσάρου και των καπιταλιστών στη Σοβιετική Ενωση.
(o αναλφάβητος είναι ένας τυφλός άνθρωπος. Σοβιετική αφίσα, 1920)
Τρεις στους τέσσερις δεν ήξεραν γραφή και ανάγνωση. Πολλές εθνότητες δεν είχαν δική τους γραφή, ενώ περίπου 4/5 παιδιών και εφήβων δεν μπορούσαν να φοιτήσουν ούτε στα
(Σοβιετική αφίσα την δεκαετία του 1920. Το μήνυμα στον πίνακα: "Χωρίς εκπαίδευση δεν υπάρχει κομμουνισμός"
Με αφορμή το πανηγυρικό κλίμα για την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή "Καποδίστριας" που η πρεμιέρα της αναμένεται 25/12 (μια πρώτη προβολή για επιλεγμένο κοινό έγινε 15 Δεκεμβρίου), με τα λόγια του ιστορικού Γιάνη Κορδάτου: " Σχετικά με την κυβερνητική δράση του Καποδίστρια…η άγνοια
και η αμάθειά του στα οικονομικοκοινωνικά ζητήματα ήτανε κλασσική. Όλα τα εξαρτούσε από τη βία και πίστευε πως εφαρμόζοντας το ρώσικο απολυταρχικό σύστημα θα έφερνε τον παράδεισο. Από όλα τα νομοθετικά του μέτρα, κανένα δεν ξεχωρίζει για την αντικειμενική προσαρμογή του στην
τοτινή κατάσταση. Το ίδιο και η γεωργική του πολιτική…όλα του τα μέτρα της αγροτικής πολιτικής αποβλέπανε στο να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των πλουσιοχωρικών. Ένα από τα πιο μεγάλα ζητήματα της εποχής του, ζήτημα κοινωνικοοικονομικό από τα σπουδαιότερα, ήτανε το μοίρασμα των
"Η σφαγή του Μαράς": Σαν σήμερα, 19 Δεκεμβρίου 1978. στην πόλη Μαράς της νότιας Τουρκίας, Τούρκοι εθνικιστές οργώννουν μεγάλη σφαγή με θύματα Αλεβίτες, Κούρδους στην συντριπτική τους πλειοψηφία, και αριστερούς Τούρκους. 19 Δεκεμβρίου, σε ένα κινηματογράφο του Μαράς, η οργάνωση
"Γκρίζοι Λύκοι" οργανώνει την προβολή μιας αντισοβιετικής ταινίας. Μια βόμβα μιρκής ισχύος που πετάχτηκε στον κινηματογράφο ήταν η αφορμή για να ξεκινήσει η σφαγή. Αμέσως διαδόθηκαν φήμες ότι αριστεροί είχαν ρίξει τη βόμβα (στην πραγματικότητα ήταν προβοκάτσια των εθνικιστών).
Την επόμενη μέρα, μια βόμβα ρίχτηκε σε ένα καφενείο που επισκέπτονταν συχνά αριστεροί. Το βράδυ της 21ης Δεκεμβρίου 1978 οι αριστεροί δάσκαλοι Hacı Çolak και Mustafa Yüzbaşıoğlu, δολοφονήθηκαν καθώς επέστρεφαν στο σπίτι τους. Η κηδεία τους επρόκειτο να γίνει την επόμενη μέρα