"Υποσχόμαστε στην Αυτού Εξοχότητα, τον Φύρερ του Γερμανικού λαού, να υπηρετήσουμε στην κατεύθυνση που αυτός θέλει" (Γεώργιος Τσολάκογλου): Σαν σήμερα, πριν απο 80 χρόνια, 6 Απριλίου 1941, οι ναζί εισβάλλουν στην Ελλάδα. Η εισβολή άρχισε στις 5.15' το πρωί, ένα τέταρτο νωρίτερα
από τη στιγμή που επιδόθηκε η σχετική διακοίνωση στον διορισμένο πρωθυπουργό, Αλ. Κορυζή, διάδοχο του Μεταξά. Ως κύρια αιτία για την εισβολή η ναζιστική Γερμανία προέβαλλε την πρόσδεση της Ελλάδας στη Μ. Βρετανία, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι ο Β' παγκόσμιος Πόλεμος υπήρξε προϊόν
όξυνσης των αντιθέσεων μεταξύ των ισχυρών ιμπεριαλιστικών χωρών του κόσμου γενικά και ειδικότερα της Ευρώπης. Τα γερμανικά στρατεύματα προσέβαλαν τις ελληνικές θέσεις στη Μακεδονία, κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών και ελληνογιουγκοσλαβικών συνόρων.Ταυτόχρονα η Χιτλερική Γερμανία
επιτέθηκε και στη Γιουγκοσλαβία. Η γιουγκοσλαβική αντίσταση κατέρρευσε ταχύτατα. Μεγάλα τμήματα του στρατού της γειτονικής χώρας υποχωρούσαν στο ελληνικό έδαφος. Αντίθετα, ο ελληνικός στρατός στα οχυρά παρουσίαζε μια ανέλπιστη αντίσταση απέναντι σ' έναν εχθρό απείρως ισχυρότερο.
Και αυτή η αντίσταση έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν ληφθεί υπόψιν ότι τόσο στο μέτωπο, όσο και στην Αθήνα - και στους στρατιωτικούς και στους πολιτικούς κύκλους- ήταν φανερή μια διάθεση για γρήγορη συνθηκολόγηση και παράδοση της χώρας στους ναζιστές εισβολείς. Την προέλαση του
του ναζιστικού στρατού, επιτάχυναν και συγκεκριμένες αποφάσεις της στρατιωτικής ηγεσίας, που ελήφθησαν με σκοπό να εξασθενίσει το μέτωπο από μέσα. Φιλικές στο ναζισμό προσκείμενες δυνάμεις στην κυβέρνηση και στη στρατιωτική ηγεσία, έδιναν αυτές τις διαταγές για να αποδυναμώσουν
όσο πιο γρήγορα γινόταν την ελληνική άμυνα. 9 Απριλίου τα γερμανικά στρατεύματα καταλαμβάνουν τη Θεσσαλονίκη, ενώ θα συνθηκολογήσει το Τμήμα Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας. Στη συνέχεια θα ακολουθήσει η κατάληψη της Βέροιας και λίγο αργότερα της Κατερίνης, της Κοζάνης και της
Καστοριάς με αποτέλεσμα και η υποχώρηση του κυρίου όγκου των ελληνικών δυνάμεων που βρίσκονται στην Αλβανία να παίρνει χαρακτηριστικά φυγής.20 Απριλίου και αφού είχε διασπαστεί το αμυντικό μέτωπο, ο στρατηγός Τσολάκογλου, διοικητής του Γ` Σώματος, σε συνεννόηση με άλλους δύο
σωματάρχες, τον Δεμέστιχα και τον Μπάκο, καταργεί τον διοικητή Στρατιάς Ηπείρου Ι. Πιτσίκα, αναλαμβάνει ο ίδιος διοικητής της στρατιάς και υπογράφει πρωτόκολλο ανακωχής με τους ναζί. Τρεις μέρες αργότερα θα υπογράψει στη Θεσσαλονίκη το οριστικό πρωτόκολλο συνθηκολόγησης όχι μόνο
με τους Γερμανούς αλλά και με τους Ιταλούς.Ο Τσολάκογλου έστειλε και επιστολή στον Χίτλερ: "Υποσχόμαστε στην Αυτού Εξοχότητα,τον Φύρερ του Γερμανικού λαού, να υπηρετήσουμε στην κατεύθυνση που αυτός θέλει".Ο αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα, Μακ Βη, σημείωνε:"Η ανακωχή υπογράφτηκε
από τον στρατηγό Τσολάκογλου, ο οποίος είχε τοποθετηθεί από τον Μεταξά..οι στρατιώτες θεωρούν πως ο στρατός προδόθηκε από τους αξιωματικούς του και ότι ο Τσολάκογλου δεν έχει τώρα παρά μόνον την περιφρόνηση του λαού". 'Ετσι προδόθηκε ο αγώνας των ελλήνων στρατιωτών που, παρα την
υπονόμευση, αντιμετώπισαν με ηρωισμό τη φονικότερη στρατιωτική μηχανή που γνώρισε η ανθρωπότητα, πολεμώντας σε δύο μέτωπα, απέναντι στις σιδερόφραχτες στρατιές της φασιστικής Ιταλίας και της ναζιστικής Γερμανίας .Και ενω οι φιλοναζιστές ετοιμάζονταν για τις καρέκλες με τις οποίες
ανταμείφθηκαν απο τους ναζί για την προδοσία τους, το άλλο τμήμα της κυρίαρχης τάξης που ακολουθούσε τους Βρετανούς ετοιμαζόταν για..διακοπές. Τη μέρα που ο Τσολάκογλου υπέγραφε την οριστική συνθηκολόγηση ο Βασιλιάς Γεώργιος με τον πρωθυπουργό Εμμ. Τσουδερό (o Κοριζής είχε
αυτοκτονήσει λίγο νωρίτερα), τον πρίγκιπα Πέτρο και τον Αγγλο πρεσβευτή σερ Μάικλ Πάλαιρετ εγκατέλειπαν την Ελλάδα μ' ένα υδροπλάνο. Δυο μέρες πριν, 21 Απριλίου, έφυγε το ζεύγος των διαδόχων Παύλος και Φρειδερίκη, ενώ τη νύχτα 22 με 23 Απριλίου με τα αντιτορπιλικά "Β. Ολγα",
"Πάνθηρ" και "Ιέραξ" αναχώρησαν, όπως γράφει ο ναύαρχος Σακελλαρίου "άπαντες οι υπουργοί, ο Διοικητής και ο Υποδιοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος και μερικοί κρατικοί επίσημοι και μη λειτουργοί, οι πλείστοι με τας οικογενείας των- γυναίκες, τέκνα, πενθερές, κουβερνάντες- και τας
αποσκευάς των- ...ο Βασιλεύς και ο κ. Τσουδερός ανεχώρησαν αεροπορικώς περί τα ξημερώματα της 23ης Απριλίου...η θέα τοσούτον ασυνηθίστου διά πολεμικά πλοία φορτίου, και δη εν καιρώ πολέμου, εξηρέθισε τα πληρώματα εις τοιούτον βαθμόν, ώστε εις την Σούδαν εξεδηλώθη μικρά στάσις επί
του "Βασίλισσα Ολγα", του προσωπικού απαιτήσαντος να μην επιβή κανείς πλέον. Αντιλαμβάνεται ο καθείς την ψυχολογία όλων αυτών που κανένας τους δεν εγνώριζε πού και πώς άφηναν τα σπίτια τους, όταν έβλεπαν ότι υπήρχαν προνομιούχοι που μπορούσαν ανέτως να μεταφέρονται με τα πολύτιμα
των υπαρχόντων ή όταν έβλεπαν ότι η οικογένεια του Πρωθυπουργού συνωδεύετο και από το απαραίτητο σκυλάκι της, χωρίς τη συντροφιά του οποίου φαίνεται ότι δεν ήτο δυνατόν να σωθεί η Ελλάς".Παρόμοια εικόνα δίνει και ο έφεδρος πλοίαρχος Ν. Δ. Πετρόπουλος: "Μου έκανε εντύπωσι και ένα
άλλο θέαμα, που με επηρέασε κατά κάποιο ποσοστό για να μη φύγω από την Ελλάδα: Μεταξύ των Ελλήνων ιδιωτών επιβατών ήταν κι ένα ζευγάρι-όχι πρώτης νεότητος-που το συνόδευε η μητέρα της συζύγου. Η πεθερά κρατούσε ένα βαλιτσάκι που, περιείχε τα τιμαλφή της οικογενείας....με κατέλαβε
αηδία από το γεγονός, ότι δε διαθέταμε τα πλοία για να σώσουμε έστω και λίγους στρατιώτες μας από τις χιτλερικές ορδές, αλλά καταλαμβανόταν η πολύτιμη χωρητικότης για να δοθεί ευκαιρία στα μπιζού... και στα εξαντλημένα σαρκία της ευπόρου οικογενείας.να... συνεχίσουν και εκτός της
Ελλάδος τον αγώνα κατά του κατακτητού!". Οι ναζί μπήκαν στην Αθήνα στις 27 Απριλίου 1941. Τους προϋπάντησαν και τους παρέδωσαν κάθε εξουσία ο ανώτερος στρατιωτικός διοικητής Αττικοβοιωτίας στρατηγός Καβράκος, ο νομάρχης Αττικοβοιωτίας Πεζόπουλος, ο Δήμαρχος Αθηναίων Αμβρόσιος
Πλυτάς, ο Δήμαρχος Πειραιά Μιχ. Μανούσκος και ο συνταγματάρχης Κανελλόπουλος ως διερμηνέας. Η χώρα βρισκόταν υπό ξενική κατοχή, αν κι έμενε ακόμη να δοθεί η μάχη της Κρήτης. Την ίδια στιγμή εφημερίδες της κυρίαρχης τάξης όπως η "Καθημερινή" και το "Ελεύθερον Βήμα" ξεκίνησαν
προπαγάνδα. Η "Καθημερινή" έγραφε: "Ο λαός αντιμετωπίζει τα γεγονότα με πεποίθησιν ότι όλα βαίνουν προς το καλύτερον..αι γερμανικαί αρχαί εμφορούμεναι από τας φιλικωτέρας των διαθέσεων θα τον συντρέξουν εις πάσαν θετικήν του προσπάθειαν". Όμως ο λαός δεν θα τους έκανε την χάρη.
Πηγές: "Ο πόλεμος του 1940- 41", Σ.Λιναρδάτος, "Διπλωματική Ιστορία του Ελληνικού Πολέμου 1940- 1945", Β.Π Παπαδάκης, "Η Ιταλο-γερμανική επίθεση εναντίον της Ελλάδος", Heinz Richter, "Απομνημονεύματα", Γ.Τσολάκογλου: "Η θέσις της Ελλάδος εις τον δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον",
Αλ. Σακελλαρίου, "Στρατός και πολιτική εξουσία", Δ. Χαραλάμπης, "Η πολιτική της συνθηκολόγησης και η κατάρρευση του μετώπου, Απρίλιος 1941", Γ. Ανδρικόπουλος,"Η Ελλάδα υπό τον Αγκυλωτό Σταυρό", Μ.Ζέκεντορφ , "Βήμα" 11/3/1970, "Καθημερινή", 29/4/1941.
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
"Ελεύθερο είναι το Τσοτύλι, Νεάπολη και Γρεβενά τα πήραν οι αντάρτες πάλι με την γενναία τους καρδιά": Σαν σήμερα, 7 Μαρτίου 1943, τελειώνει, με μεγάλη νίκη του ΕΛΑΣ, η μάχη του Φαρδύκαμπου – Μπουγαζίου. Ήταν μια μεγάλη νίκη γιατί κερδήθηκε με ελάχιστες απώλειες, (3 νεκρούς και
και 15 τραυματίες) με τους Ιταλούς φασίστες να έχουν 40 νεκρούς και τραυματίες, 603 αιχμάλωτους μεταξύ των οποίων 18 αξιωματικοί με το διοικητή του τάγματος Περόνε Πασκονέλι με το βαθμό του ταγματάρχη, με λάφυρα όλον τον οπλισμό του τάγματος. Τον Ιανουάριο του 1943 δυνάμεις του
ΕΛΑΣ είχαν εισβάλει στο σταθμό χωροφυλακής της Σιάτιστας καταλύοντας την κατοχική εξουσία στην πόλη. 4 Μαρτίου 1943, δυνάμεις του ΕΛΑΣ αποτελούμενες από 200-250 αντάρτες συνέτριψαν μια ιταλική φάλαγγα 180 ανδρών σε ενέδρα, από τους οποίους 15 σκοτώθηκαν και οι υπόλοιποι
"Εμπαινες στην αριστερά γιατί ήταν η αντίσταση...κρατήσαμε το όραμα όσο ήμασταν νέοι κι αυτό μας βοήθησε να περάσουμε και δυσκολίες και όλα..όχι δεν είπα ποτέ ότι ήταν μάταια όσα έγιναν":Σαν σήμερα, 27 Φεβρουαρίου 2020, πεθαίνει η σπουδαία συγγραφέας Άλκη Ζέη. Τα έργα της
αποτέλεσαν τομή στην παιδική - εφηβική λογοτεχνία για το πρωτοπόρο ιδεολογικό, πολιτικό περιεχόμενό τους. Έργα που βοηθούν τους νέους ανθρώπους να αναγνωρίσουν την αξία των κοινωνικών αγώνων, να συμμεριστούν τα μεγάλα κοινωνικά ιδανικά, να αγαπήσουν εκείνους που τα υπερασπίζονται
, θυσιάζοντας ακόμη και τη ζωή τους, σε αντίθεση με τον ατομικισμό, τη ματαιοδοξία, την ιδιοτέλεια που καλλιεργεί το κυρίαρχο σύστημα από τα παιδικά κιόλας χρόνια. Το σπουδαίο έργο της Αλκης Ζέη οφείλει πολλά στα συνταρακτικά βιώματά της από τη συμμετοχή της στον αντιστασιακό
Σαν σήμερα, 22 Φεβρουαρίου 1974,τρεις μήνες μετά την εισβολή της χούντας στο Πολυτεχνείο,σε οικόπεδο της οδού Βαλτετσίου, περαστικοί ανακαλύπτουν το πτώμα ενός άνδρα.Είναι ο 24χρονος Γιάννης Καΐλής,ο φοιτητής που έγραψε στην πύλη του Πολυτεχνείου τα "Έξω αι ΗΠΑ" και "Έξω το ΝΑΤΟ"
,συνθήματα που έμειναν άσβηστα στην Ιστορία.Ο Γιάννης Καΐλής γεννήθηκε στο μαρτυρικό Δίστομο το 1950. Ήταν ενα φτωχό παιδί με άλλα τρία αδέλφια, που σε ηλικία τριών χρονών ορφάνεψε από πατέρα κι εργαζόταν σε οικοδομές για να μπορέσει να τελειώσει το γυμνάσιο. Τελείωσε τις
γυμνασιακές του σπουδές στο Δίστομο το 1969, συνέχεια εργαζόμενος. Στην Αθήνα παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής στον Β. Βλαχόπουλο (1969-1970). Έκανε την στρατιωτική του θητεία το 1970-1971. Το 1971, χάρη στο εξαιρετικό ταλέντο του, κατάφερε να εισαχθεί στη Σχολή Καλών Τεχνών του
"H "Αγία" της δεξιάς": Σαν σήμερα, 20 Φεβρουαρίου 2020 πεθαίνει η Αθανασία Κρικέτου-Σάμαρη,η δήθεν "Αγία Αθανασία του Αιγάλεω".Γεννήθηκε το 1928 στην Παλιά Μανωλάδα.Μικρή δεν ήταν παρά μια αγράμματη βοσκοπούλα.Το 1945, σε ηλικία 17 ετών, ισχυρίστηκε ότι είδε σε όραμα την Παναγία.
Τα νέα διαδόθηκαν και η κοπέλα κάποια στιγμή υποστήριξε ότι η Παναγία άρχισε να της στέλνει μηνύματα τα οποία αποτυπώνονταν στο στήθος της. Ωστόσο δεν την πίστεψαν όλοι. Ιδιαίτερα δύσπιστοι στάθηκαν δικοί της άνθρωποι, καθώς γνώριζαν ότι στην οικογένειά υπήρχε μια κληρονομική
πάθηση, η δερμογραφία ή δερμογραφισμός. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι δερματολόγοι εξηγούν ότι κάποιος θα μπορούσε με ένα αντικείμενο γράψει πάνω στο δέρμα του ασθενούς και το "μήνυμα" να παραμείνει πάνω στο δέρμα για αρκετή ώρα.Όμως γρήγορα όλα αυτά πέρασαν στο περιθώριο. Οι φήμες
"Μίαν ἐπίφασιν ἁπλῶς καὶ μόνον ψευδωνύμου δημοκρατικῆς, δῆθεν, διαδικασίας": Σαν σήμερα, 3 Ιανουαρίου 1973, ο ποιητής Ο.Ελύτης, οι συγγραφείς Πρεβελάκης και Παναγιωτόπουλος, ο ζωγράφος/χαράκτης Γ. Βαρλάμος και ο γλύπτης Κ.Λουκόπουλος αρνούνται τα βραβεία της χούντας.
Η διεφθαρμένη χούντα του Παπαδόπουλου δημιούργησε τα βραβεία και απευθύνθηκε σε ανθρώπους των τεχνών σε μια προφανή προσπάθεια να τους εξαγοράσει και να δημιουργήσει κλίμα νομιμοποίησης.
-Ο Οδυσσέας Ελύτης είχε αποδοκιμάσει απο την αρχή την χούντα των Συνταγματαρχών,
επιλέγοντας την "εσωτερική εξορία" και τη σιωπή ενώ αρνήθηκε επανειλημμένα να αποδεχθεί τιμές ή χρηματοδοτήσεις από το καθεστώς. Αρνήθηκε το "Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας" που του πρόσφεραν οι χουντικοί και συνέχισε την αποχή απο δημοσιεύσεις, σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
"Το ελληνικό Εθνος το υπό τη φρικώδη οθωμανικήν δυναστείαν,..κηρύττει σήμερον...την πολιτικήν αυτού ύπαρξιν και ανεξαρτησίαν". Σαν σήμερα 1 Ιανουαρίου 1822, Η Α’ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου ψηφίζει το πρώτο Σύνταγμα της επαναστατημένης Ελλάδας. Πρώτος, σήκωσε τη σημαία της
Επανάστασης ο Φιλικός Π. Καρατζάς στην Πάτρα στις 21 Μαρτίου 1821. Οι πρόκριτοι της Αχαΐας (Ζαΐμης, Λόντος κ.ά.) μαζί με τον Π. Π. Γερμανό εισήλθαν στην πόλη 3 ημέρες αργότερα και συγκροτώντας το Αχαϊκόν Διευθυντήριον επιχείρησαν να συγκεντρώσουν στα χέρια τους όλες τις εξουσίες.
Εως τις 31 Μαρτίου 1821 οι Οθωμανοί είχαν περιοριστεί στην Τριπολιτσά και λίγα φρούρια. Στις 24 Μαρτίου ξεκίνησε και η Επανάσταση στη Ρούμελη. Στις περιοχές όπου δε στερεώθηκε η Επανάσταση, καταλυτικό ρόλο έπαιξε η άρνηση υποστήριξης ή καταστολή των Οθωμανικών αρχών) και