"Εάν ο Τύπος είναι περιωρισμένος, δια τίνος άλλου μέσου θέλει φανερούται η κοινή γνώμη;":Σαν σήμερα, 11 Aπριλίου 1826,σκοτώνεται στην έξοδο του Μεσολογγίου ο Ελβετός Ιωάννης-Ιάκωβος Μάγερ, συντάκτης της εφημερίδας της Ελληνικής επανάστασης "Ελληνικά χρονικά".Γεννήθηκε στην Ζυρίχη
το 1798. Σπούδασε φαρμακευτική και κατόπιν ιατρική, αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Αυτό δεν τον εμπόδισε να εμφανιστεί στη φιλελληνική επιτροπή της πόλης Βέρνη σαν "ιατρός και χειρουργός". Αυτό του εξασφάλισε τα ναύλα για την Ελλάδα. Συμμετείχε στη ναυμαχία του Κορινθιακού
στις 5-6 Μαρτίου 1822. Εγκαταστάθηκε στο Μεσολόγγι, νυμφεύθηκε Ελληνίδα και άλλαξε το θρησκευτικό του δόγμα. Έγινε συντάκτης της εφημερίδας "Ελληνικά Χρονικά". Η πρώτη έντυπη εφημερίδα του Αγώνα, η "Σάλπιγξ Ελληνική" εκδόθηκε στην Καλαμάτα με συντάκτη τον Θεόκλητο Φαρμακίδη,
αλλά βγήκαν μόνο τρία φύλλα με ημερομηνίες 1, 5 και 20 Αυγούστου 1821. Έτσι τα "Ελληνικά Χρονικά" ήταν η πρώτη πραγματική εφημερίδα της Ελληνικής επανάστασης αφού κυκλοφόρησε από την 1η Ιανουαρίου 1824 μέχρι την 20ή Φεβρουαρίου 1826. Η εφημερίδα δεν διστάζει να ταχθεί ανοικτά
υπέρ της Δημοκρατίας και εναντίον της Μοναρχίας, την ώρα που μέρος του κατεστημένου, που έχει την ηγεσία της επανάστασης, προσπαθεί να δώσει διαπιστευτήρια στα ανακτοβούλια της Ιεράς Συμμαχίας ότι ο αγώνας είναι εθνικοθρησκευτικός και όχι πολιτικός. Τα αντιμοναρχικά κείμενα του
προκαλούν την επέμβαση του Λόρδου Βύρωνα και αυτός υπερασπίζεται την ελευθερία του τύπου "Εάν ο Τύπος είναι περιωρισμένος, δια τίνος άλλου μέσου θέλει φανερούται η κοινή γνώμη;...το αποτέλεσμα του περιορισμού του Τύπου υπήρξε πάντοτε η δουλεία και δυσπραγία των εθνών". Σύντομα η
εφημερίδα θα μείνει χωρίς χρηματοδότηση, και θα αναγκαστεί να επιβιώσει με συνδρομή του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο έλεγχος του Μάγερ απέναντι στον Μαυροκορδάτο (οξύς στην αρχή, θα μετριαστεί, προκαλώντας δυσφορία σε μεγάλο τμήμα αναγνωστών). Ωστόσο, ο
Μάγερ συνεχίζει την δράση του. Το 1826 το Μεσολόγγι πολιορκείται ξανά. Ο Μάγερ έχει αναλάβει αρχηγός στρατιωτικού τμήματος, αλλά δεν σταματά την έκδοση της εφημερίδας. Κρατά ημερολόγιο, ελπίζοντας να καταγράψει την ηρωική αντίσταση. Με το τυπογραφείο να δέχεται διαρκώς πλήγματα
από τα εχθρικά πυρά, τα "Ελληνικά Χρονικά" θα τυπωθούν για τελευταία φορά στις 20 Φεβρουαρίου και μετά θα σιγήσουν. Θα συμμετάσχει κι αυτός στην ηρωική Έξοδο, μαζί με τη γυναίκα του και τον ενός έτους γιο του και θα πέσει πολεμώντας. Ήταν μόλις 28 χρονών. Μαζί του σκοτώνεται και
όλη η οικογένεια του. Μνημείο του έχει ανεγερθεί στο νεκροταφείο ηρώων στο Μεσολόγγι ενω έχει διασωθεί και το κτίριο του ιστορικού τυπογραφείου που έβγαζε τα "Ελληνικά Χρονικά".Το ημερολόγιο του έχει εκδοθεί σε βιβλίο("Ημέρες Ελεύθερων Πολιορκημένων 1824-1826",εκδόσεις Ωκεανίδα).
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
"Μίαν ἐπίφασιν ἁπλῶς καὶ μόνον ψευδωνύμου δημοκρατικῆς, δῆθεν, διαδικασίας": Σαν σήμερα, 3 Ιανουαρίου 1973, ο ποιητής Ο.Ελύτης, οι συγγραφείς Πρεβελάκης και Παναγιωτόπουλος, ο ζωγράφος/χαράκτης Γ. Βαρλάμος και ο γλύπτης Κ.Λουκόπουλος αρνούνται τα βραβεία της χούντας.
Η διεφθαρμένη χούντα του Παπαδόπουλου δημιούργησε τα βραβεία και απευθύνθηκε σε ανθρώπους των τεχνών σε μια προφανή προσπάθεια να τους εξαγοράσει και να δημιουργήσει κλίμα νομιμοποίησης.
-Ο Οδυσσέας Ελύτης είχε αποδοκιμάσει απο την αρχή την χούντα των Συνταγματαρχών,
επιλέγοντας την "εσωτερική εξορία" και τη σιωπή ενώ αρνήθηκε επανειλημμένα να αποδεχθεί τιμές ή χρηματοδοτήσεις από το καθεστώς. Αρνήθηκε το "Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας" που του πρόσφεραν οι χουντικοί και συνέχισε την αποχή απο δημοσιεύσεις, σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
"Το ελληνικό Εθνος το υπό τη φρικώδη οθωμανικήν δυναστείαν,..κηρύττει σήμερον...την πολιτικήν αυτού ύπαρξιν και ανεξαρτησίαν". Σαν σήμερα 1 Ιανουαρίου 1822, Η Α’ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου ψηφίζει το πρώτο Σύνταγμα της επαναστατημένης Ελλάδας. Πρώτος, σήκωσε τη σημαία της
Επανάστασης ο Φιλικός Π. Καρατζάς στην Πάτρα στις 21 Μαρτίου 1821. Οι πρόκριτοι της Αχαΐας (Ζαΐμης, Λόντος κ.ά.) μαζί με τον Π. Π. Γερμανό εισήλθαν στην πόλη 3 ημέρες αργότερα και συγκροτώντας το Αχαϊκόν Διευθυντήριον επιχείρησαν να συγκεντρώσουν στα χέρια τους όλες τις εξουσίες.
Εως τις 31 Μαρτίου 1821 οι Οθωμανοί είχαν περιοριστεί στην Τριπολιτσά και λίγα φρούρια. Στις 24 Μαρτίου ξεκίνησε και η Επανάσταση στη Ρούμελη. Στις περιοχές όπου δε στερεώθηκε η Επανάσταση, καταλυτικό ρόλο έπαιξε η άρνηση υποστήριξης ή καταστολή των Οθωμανικών αρχών) και
Στην πραγματικότητα, η ουσία της συζήτησης και αντιπαράθεσης γύρω απο το ιστορικό πρόσωπο του Καποδίστρια με αφορμή την εθνικιστική θρησκόληπτη προπαγάνδα του Σμαραγδή δεν είναι η ταινία ούτε ο ίδιος ο Καποδίστριας (στην θέση του θα μπορούσαν να υπάρξουν και άλλες περιπτώσεις)
αλλά κάτι πολύ πιο σημαντικό (ανεξάρτητα από προθέσεις ακόμα και των υποστηρικτών η συντελεστών της ταινίας), ιδιαίτερα στην σημερινή εποχή που ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος πλησιάζει και η καταστολή κατά του λαού κλιμακώνεται:
-Το αν η πραγματική ιστορία είναι έργο πρώτα από όλα της ίδιας της ανθρωπότητας και της κίνησης των τάξεων η αν είναι συνωμοσιολογικό σενάριο «μεγάλων ηγετών» και δικτατόρων η δικτατορίσκων, (θρησκόληπτων η άθεων) ντυμένων με ψέματα και εθνικούς μύθους, με τον λαό στο περιθώριο,
"Κάτω ο αναλφαβητισμός": Σαν σήμερα, 26 Δεκεμβρίου 1919, το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων-με πρωτοβουλία του Λένιν-εκδίδει το ιστορικό διάταγμα "Σχετικά με την εξάλειψη του αναλφαβητισμού μεταξύ του πληθυσμού της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας" και
αρχίζει η πιο επιτυχημένη εκστρατεία κατά του αναλφαβητισμού στην ιστορία. Ο μαζικός αναλφαβητισμός ήταν η κληρονομιά που άφησε η προεπαναστατική Ρωσία του Τσάρου και των καπιταλιστών στη Σοβιετική Ενωση.
(o αναλφάβητος είναι ένας τυφλός άνθρωπος. Σοβιετική αφίσα, 1920)
Τρεις στους τέσσερις δεν ήξεραν γραφή και ανάγνωση. Πολλές εθνότητες δεν είχαν δική τους γραφή, ενώ περίπου 4/5 παιδιών και εφήβων δεν μπορούσαν να φοιτήσουν ούτε στα
(Σοβιετική αφίσα την δεκαετία του 1920. Το μήνυμα στον πίνακα: "Χωρίς εκπαίδευση δεν υπάρχει κομμουνισμός"
Με αφορμή το πανηγυρικό κλίμα για την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή "Καποδίστριας" που η πρεμιέρα της αναμένεται 25/12 (μια πρώτη προβολή για επιλεγμένο κοινό έγινε 15 Δεκεμβρίου), με τα λόγια του ιστορικού Γιάνη Κορδάτου: " Σχετικά με την κυβερνητική δράση του Καποδίστρια…η άγνοια
και η αμάθειά του στα οικονομικοκοινωνικά ζητήματα ήτανε κλασσική. Όλα τα εξαρτούσε από τη βία και πίστευε πως εφαρμόζοντας το ρώσικο απολυταρχικό σύστημα θα έφερνε τον παράδεισο. Από όλα τα νομοθετικά του μέτρα, κανένα δεν ξεχωρίζει για την αντικειμενική προσαρμογή του στην
τοτινή κατάσταση. Το ίδιο και η γεωργική του πολιτική…όλα του τα μέτρα της αγροτικής πολιτικής αποβλέπανε στο να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των πλουσιοχωρικών. Ένα από τα πιο μεγάλα ζητήματα της εποχής του, ζήτημα κοινωνικοοικονομικό από τα σπουδαιότερα, ήτανε το μοίρασμα των
"Η σφαγή του Μαράς": Σαν σήμερα, 19 Δεκεμβρίου 1978. στην πόλη Μαράς της νότιας Τουρκίας, Τούρκοι εθνικιστές οργώννουν μεγάλη σφαγή με θύματα Αλεβίτες, Κούρδους στην συντριπτική τους πλειοψηφία, και αριστερούς Τούρκους. 19 Δεκεμβρίου, σε ένα κινηματογράφο του Μαράς, η οργάνωση
"Γκρίζοι Λύκοι" οργανώνει την προβολή μιας αντισοβιετικής ταινίας. Μια βόμβα μιρκής ισχύος που πετάχτηκε στον κινηματογράφο ήταν η αφορμή για να ξεκινήσει η σφαγή. Αμέσως διαδόθηκαν φήμες ότι αριστεροί είχαν ρίξει τη βόμβα (στην πραγματικότητα ήταν προβοκάτσια των εθνικιστών).
Την επόμενη μέρα, μια βόμβα ρίχτηκε σε ένα καφενείο που επισκέπτονταν συχνά αριστεροί. Το βράδυ της 21ης Δεκεμβρίου 1978 οι αριστεροί δάσκαλοι Hacı Çolak και Mustafa Yüzbaşıoğlu, δολοφονήθηκαν καθώς επέστρεφαν στο σπίτι τους. Η κηδεία τους επρόκειτο να γίνει την επόμενη μέρα