وقتی که خورشید بر پهنای زمین نقش میبندد.
انفجار یک بمب گرما هستهای ۱۰ مگاتنی را میبینید. این بمب دو مرحلهای تشکیل شده از یک بمب شکافت تسریع شده هستهای در مرحله اول و در مرحله دوم تلفیقی از شکافت و همجوشی هستهای میباشد.
انفجار یک بمب گرما هستهای ۱۰ مگاتنی را میبینید. این بمب دو مرحلهای تشکیل شده از یک بمب شکافت تسریع شده هستهای در مرحله اول و در مرحله دوم تلفیقی از شکافت و همجوشی هستهای میباشد.
به دلیل مقادیر عظیم انرژی آزاد شده در واحد جرم در یک انفجار هسته ای، دمای چند ده میلیون درجه سانتیگراد بلافاصله در منطقه انفجار ایجاد می شود. در این دمای بسیار بالا ، باقیمانده مواد هستهای سلاح هسته ای (به عنوان مثال پلوتونیوم) که شکافته نشدند، بخار می شوند و
اتم ها انرژی را به شکل مقادیر زیادی تابش الکترومغناطیسی آزاد می کنند. این تابش الکترومغناطیسی ، متشکل از اشعه ایکس نرم، در چند متری نقطه انفجار توسط جو اطراف جذب می شود، ملکولهای پیرامون را در دمای بسیار بالا گرم می کند و یک کره گرم از هوا (به اصطلاح توپ آتشین FIREBALL) را
ایجاد میکنند. بلافاصله پس از تشکیل، توپ آتشین شروع به رشد سریع کرده و مانند یک بالون بالا می رود. در عرض یک میلی ثانیه پس از انفجار، قطر توپ آتشین از انفجار ۱ مگاتن به ۱۵۰ متر میرسد و ظرف ۱۰ ثانیه به حداکثر ۲۲۰۰ متر افزایش می یابد، در این زمان توپ آتشین نیز با
سرعت ۱۰۰ متر در ثانیه در حال انبساط است. گسترش سریع توپ آتشین، فضای اطراف را به شدت فشرده می کند و یک موج انفجار قدرتمند تولید می کند. گلوله آتشین خود مقدار زیادی تابش الکترومغناطیسی ساطع می کند که از نظر طیف، مشابه نور خورشید است. این تابش را معمولاً تابش گرمایی می نامند.
نور مرئی ساطع شده از توپ آتشین باعث نابینایی می شود در حالیکه نور مادون قرمز باعث سوختگی گسترده و اثرات آتش زا می شود.
توپ آتشین با گسترش به سمت حداکثر قطر خود، به مرور زمان خنک می شود و پس از حدود یک دقیقه درجه حرارت آن به حدی کاهش میابد که دیگر مقدار قابل توجهی تابش گرمایی از خود ساطع نمی کند. ترکیبی از حرکت به سمت بالا و کاهش دمای توپ آتشین باعث شکل گیری ابری به شکل قارچ می شود.
با کاهش دمای توپ آتشین، مواد تبخیری موجود در آن متراکم شده و ابری از ذرات جامد را تشکیل می دهند. به دنبال انفجار هستهای بر فراز سطح زمین، قطرات متراکم آب در ابر به ابر ظاهری شبیه ابر سفید می دهند. در صورت انفجار بر روی سطح زمین، این ابر همچنین حاوی مقادیر زیادی
خاک خواهد بود که با برخورد توپ آتش به سطح زمین بخار می شوند یا به سمت بالا مکیده می شوند و به آن ابر رنگ قهوه ای کثیف می بخشد. ذرات خاک به رادیو ایزوتوپ های تولید شده در اثر انفجار آلوده شده یا در اثر تشعشعات نوترونی فعال می شوند و در اثر ریزش به سطح زمین می افتند و
باعث ایجاد FALLOUT میشوند، در واقع یک منطقه کثیف هستهای که برای سالیان سال غیر قابل سکونت خواهد بود.
بنابرین اگر بخواهیم، از ایجاد یک منطقه کثیف هستهای جلوگیری کنیم یا شدت آن را کم کنیم، بمب گرما هستهای را در چندین کیلومتری سطح زمین (بسته به اینکه بمب چه بازدهی دارد) باید منفجر کنیم. هر چه بمب قوی تر باشد، آن را باید در ارتفاع بیشتر منفجر کرد. این را در مورد بمب tsar که
در دهه ۶۰ میلادی قرن گذشته توسط شوروی تست شد میبینیم. بمب tsar قویترین بمب گرما هستهای (۵۰ مگاتن) بود که توسط بشر تا به امروز منفجر شده. البته این بمب سه مرحله ای در نسخه اصلی بازدهای برابر با ۱۰۰ مگاتن داشت که برای تست به ۵۰ مگاتن با برداشتن تمپر کاهش یافت.
بیش از ۹۵ درصد انرژی حاصل از این بمب از پروسه همجوشی سر چشمه گرفته است. در واقع این بمب مصداق بارز یک بمب تقریبا کامل هیدروژنی میباشد. خلبانان اگر کمی دیر می جنبیدند، خود قربانی این سلاح مرگبار میشدند.
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
