یک روز آقا مهدی زین الدین می خواست وارد مقر لشگر شود. دژبان که یکی از بچه های بسیجی بود، جلویش را گرفت: " کارت شناسایی ! "
" ندارم "
" برگه تردد ! "
" ندارم "
آن بسیجی هم راهش نداده بود. آقا مهدی خودش را معرفی نمی کرد.
" ندارم "
" برگه تردد ! "
" ندارم "
آن بسیجی هم راهش نداده بود. آقا مهدی خودش را معرفی نمی کرد.
برای آن که سر به سر بسیجی بگذارد و امتحانش کند، اصرار کرد که من متعلق به این لشگرم و باید داخل شوم. آن بسیجی هم گفت الا و بلا یا کارت یا برگه تردد ... ! " کارت و برگه ندارم اما مال این لشگرم. شما بروید بپرسید ! " " نه، حتما باید کارت یا برگه ارائه کنی ! ..."
در نهایت دژبان که اصرار آقا مهدی را می بیند، قاطعانه می گوید: " به هیچ وجه نمی شود. اگر خود زین الدین هم بیاید، بدون کارت راهش نمی دهم ! " آقا مهدی بر می گردد، می خندد و می گوید : " حالا اگر خودم زین الدین باشم چه ؟! " آن وقت کارتش را به او نشان می دهد.
قبل از آن که دژبان وظیفه شناس اظهار پشیمانی کند، آقا مهدی در آغوش می گیردش، صورتش را می بوسد و به خاطر وظیفه شناسی تشویقش می کرد.
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
