LENİN, STALİN, NAZIM, TANTAN, PERİNÇEK’Lİ BİR ŞİİR
-
-01
Lenin, Nazım, Stalin, beni biraz dinleyin,
Mehmet Perinçek de var, gönlünüzü eğleyin.
-02
Bir anekdot yanında, iki de şiir vardır,
Hepsine kulak verin, akılda kalan kârdır.
-03
Yıl ikibin oniki, ikibin onüç idi,
TeVe’de tartışmalar gerçekten moda idi.
-04
Saadettin Tantan ile Beyaz TeVe’de idik,
Bedrettin Habiboğlu davet etti, biz gittik.
-05
Tartışma programı oldukça neşeliydi,
Program son bulunca, kulise geçilmişti.
-06
Tantan bana usulca, şunları söylemişti,
Ondan duyduklarım da, beni sanki şok etti.
-07
“Önder Hoca, sen bizim Perinçek’i tanısan,
Onun ülkemiz için yaptığını anlasan.
-08
Doğu Bey tam anlamda, memleket sevdalısı,
Hepimizden çok güzel, iş yapma meraklısı.
-09
Bu ülkeye Perinçek gibi adamlar lazım, Eğer onla tanışsan, sen de asla çatmazsın.”
-10
Bu sözleri duyunca, gerçekten de şok oldum,
Ama Perinçek’i hep, ayrı bir yere koydum.
-11
Bana da ilk davayı, açan insan kendisi,
Yazdığım ilk kitapta, geniştir hikayesi.
-12
O ki görevli ve de çok özel birisidir,
“Derin Devlet” işini, yerine getirendir.
-13
Yukarıda yazdığım, bilgiler burda dursun,
Şimdi söyleyeceğim, kulağa küpe olsun.
-14
Nazım ki şiir yazar, Yoldaş olan Lenin’e,
Halklara umut oldu, özgürlük ateşiyle
-15
Stalin’e de yazar ama Lenin farklıdır,
Lenin’e duyguları, tarifsiz ve fazladır.
-16
Lenin’e yazılanlar, elbette önemlidir,
Lenin yoldaşlar için, ölümsüz efsanedir.
-17
Haydi gelin birlikte, yazılana bakalım,
Nazımın şiirini bir kez anımsayalım,
-18
“…Hatırlıyorum.
On sekiz yaşımdayım.
Anadolu’dayım.
Anadolu savaşmakta.
Yol boyunca gidiyoruz.
Sıcak. Gölge yok.
-19
Diyor ki yol arkadaşım
köylü Mehmed:
“Yakında acılarımız dinecek,
Bolşevikler yardım ediyor bize,
Lenin ve Stalin.
Dökeceğiz gavuru denize.”
-20
Hatırlıyorum.
Moskova’dayım.
Okumaya gelmişim üniversiteye,
onun adını taşıyan.
O gelir, otururdu bizimle…
-21
Getirmişti belki de postallarında
Tsaritsın çarpışmalarının tozunu.
Bu ceketti belki de üstündeki
Petrograd’ı kurtardığında.
-22
…Aklımda kapkara bıyıkları,
sakin, dikkatli bakışı.
Nasıl da cesur ve genç!
Öğretmenimiz, arkadaşımız, geliyor,
avuçlarının içinde taşıyarak
Lenin’in ellerinin sıcaklığını.
-23
Hatırlıyorum.
Kızıl Meydan. Kar.
Bin dokuz yüz yirmi dört yılı.
Bir adam asker kaputlu
omuzlamış Lenin’in tabutunu.
Hatırlıyorum bu kayalaşmış suratı.
Beyazlaşmış gibi şakakları.
Kardan olabilir mi?
Hayır. Ayrılıktan.
Tuttuğu yastan.
-24
Hatırlıyorum.
İstanbul’dayım.
Matbaada.
Gece.
Basıyoruz anayasayı.
Dizgicinin parmakları
türkü söyler gibi.
Ertesi gün sabah
Türkiye’nin binlerce insanı
okuyor bu satırları.
Ve artık onlar için,
gün daha aydınlık,
denizin enginliği daha mavi
ve bir gün
onların topraklarında da
yaşanacak böylesi bir bayram.
-25
Hatırlıyorum.
Bursa’dayım. Hapishanede.
(Gelmiyor aklıma, hangi seneydi)
Yoldaşlar göndermişti onun portresini,
bir Fransız gazetesinden kesilmiş.
O, ulaştı bana kadar.
Buldu yolunu.
-26
Parmaklıkların ve duvarların
arasından sızdı.
Beyaz üniforması üstünde,
yıldızlarıyla göğsünde,
gülümsüyordu başkomutan.
Belli ki çekilmişti bu fotoğraf,
gri kubbesinde
Reichstag’ın belirdikten sonra
üç Sovyet askeri ellerinde
askerî kızıl sancakları ile.
-27
Ve bir kez daha,
Volga’da, birkaç sene sonra,
Stahanovcu şoför Tasya’nın kabininde
gördüm
portrenin birebir aynısını;
O, devam ediyordu gülümsemeye.
-28
Kısa bir süre önce de
Pekin’deyken,
biz, kongre delegeleri,
gördük onun son fotoğrafını
XIX. Kongre’nin kürsüsünde.
-29
Duruyordu yanımda
kolsuz Koreli bir asker,
Fransız bir dizgici
ve Hintli bir şair.
Dedim ki:
“Babamız genç!”
-30
“Gördüm onu Moskova’da, dedi Fransız,
delikanlı gibi çıkıyordu merdivenleri!”
Ardından mahcup bir şekilde dedi ki
genç Koreli asker:
“O, insanlığın hayali.
Hayal dediğin yaşlanır mı hiç?”
-31
Hintliyse dedi ki:
“O, komünizm gibi
ülkesinin çoktandır yol aldığı;
ve gibi komünizm sonsuz hayattır,
sonsuz gençliktir, sonsuz bahardır…”
-32
Aydınlık haber yapar, Nazım Hikmet hakkında,
Oğul Mehmet Perinçek, bir tercüme yapmakta.
-33
Şiir böyle sonlanır, serbest ölçü vezniyle,
Olurken dolaşılır, Nazım ve de Lenin’le.
- 34
Şiiri Nazım yazar, Stalin’i anlatır,
“Hatırlıyorum” diye, bir de başlık atılır.
-35
Rusça’dan ilk çeviri, olur böyle bir şiir,
Bu görev Perinçek’in oğluna mı verilir?
-36
“Toplumsal Tarih” diye bir dergi söz konusu,
Derginin Mart sayısı, yayınlar bu hususu.
-37
Nazım Lenin’den sonra Stalin’i de yazar,
Nazım Stalin ile gel-git duygusu yaşar.
-38
Nazım Hikmet şiirde, Stalin’i yazıyor,
Ölümden beş gün sonra, şiir vücut buluyor.
-39
1953 on martta yayınlandı,
Edebiyat Dergisi(*) şiiri ünlü yaptı.
-40
Şiir aynen şöyleydi, beraberce okusak,
Mehmet Perinçek’i de aklımızdan atmasak.
-41
Bu şiir de serbest bir vezin ile yazılmış,
Nazım şiir yazarken, belli ki çok rahatmış.
-42
“…taştandı, tunçtandı, alçıdandı, kâattandı iki santimden yedi metreye kadar.
-43
taştan, tunçtan, alçıdan ve kâattan çizmeleri dibindeydik, şehrin bütün meydanlarında.
-44
parklarda ağaçlarımızın üstündeydi; taştan, tunçtan, alçıdan ve kâattan gölgesi,
-45
taştan, tunçtan, alçıdan ve kâattan bıyıkları lokantalarda içindeydi çorbamızın,
-46
odalarımızda taştan, tunçtan, alçıdan
ve kâattan gözleri önündeydik.
-47
yok oldu bir sabah!
yok oldu çizmesi meydanlardan,
gölgesi ağaçlarımızın üstünden,
çorbamızdan bıyığı,
odalarımızdan gözleri,
-48
ve kalktı göğsümüzden baskısı
binlerce taşın tuncun alçının ve kâadın….”
-49
Tam böylesi şiirdi, Nazım’ın yazdıkları,
Stalin’e saydırdı, aklında olanları.
-50
Dedim ya bu şiiri, çevirendi Perinçek,
Bu şiir manifesto, şimdi herkes görecek.
-51
Bendeniz de Nazım’ın şiirlerini buldum,
Konuyu araştırdım, sonra size duyurdum.
-52
Sonunda kararını, herkes kendi verecek,
“Şair Adayı” bulup, sizlere getirecek.
-53
Nazım kıymetli şair, daldan dala konsa da,
Fikirler de değişir, “hain” diyen olsa da.
-54
“Hain” ithamı fazla sert gelmektedir bana,
Daha ılımlı sözler, yakışır şair sana.
-55
Şair olan edebi, saygıyı bırakamaz,
Yazılan şiirlerde küfretmek asla olmaz.
-
(*) Sovyet Yazarlar Birliği’nin aylık yayın organı ‘Literaturnaya Gazeta’si
-
KURBAN’DAN ÖNCE ALMANYA’DA 🇩🇪 EYALETÇİ TAYİNLERİ…3
-
-01
Her bayram öncesinde, aynı oyun sahnede,
Kurban-bağış toplayın, “cash para” hemen cebe.
-02
Hizmete 50 yıldır, “kurban bağışı” olur,
Ama sistem kurulmaz, hüsn-ü zanla soyulur.
-03
Bunca zaman içinde, neden netleşmez durum?
Sistematize edip, deseniz “işte buyrun.”
-04
Şeffaflığın düşmanı, hizmette yönetici,
Eğer gerçek böyleyse, durum gerçekten feci.
-05
Güven cemaati bizdik, ama şimdi öyle mi?
Emniyet tesis etmek, ilk işimiz değil mi?
-06
Haydi gelin beraber Kurban’ı toplayalım,
20-25 yılı yeniden anlatalım.
-07
Umarız yazılanlar, gerçekleri gösterir,
20 yıldır biriken, borçlar bize ders verir.
-08
Abdullah Aymaz’ın da, bir fetvası olmasa,
Bunu yapan harami, sistematik çalmasa.
BARLA’DAKİ SAİD NURSİ
-
-01
Barla kutlu bir belde, küçücük bir ilçedir
Üstad orda yaşarken, gençlerle içiçedir
-02
O ilçe ve insanı, Üstad’ı konuk etti
Nurlar ilk kez yazıldı, iman meyveler verdi
-03
Doğuda neşet eden “Atlas Cepkenli” yiğit
Yükü çok ağır olan, mütevazı bir Seyyit
-04
Sürgün geldi Barla’ya, tek başına sadece,
O asla yılmıyordu, “iman” derdi herkese.
-05
Barla’yı çok severdi, Barla’da onu sevdi,
Nerede bir genç görse, hep sohbetler ederdi.
-06
Genç ve yaşlı demeden herkesle ilgilendi,
Barla’daki insanlar “Hocaefendi” derdi.
-07
Yaşlıydı, cübbeliydi, daima sarık sarardı,
Hak’ka çok saygılıydı, zalimlere kızardı.
-08
Hiç hediye almazdı, minnetsizlik şiarı,
Şair değildi ama Nurlar onun pınarı.
-09
Evinin altındaydı akan bir kaynak suyu,
Üstünde yağmur gözlü Üstad’ım otururdu.
SU - ATEŞ & AŞK
-
-01
Biliriz su ve ateş, daima birliktedir,
Beraber olmaları, kaderin cilvesidir.
-02
Su ateşe dolanır, “kor”u “kül”e döndürür,
Ateş suyu sarınca, yokluk ile söndürür.
-03
Su ve ateş adeta ,muhteşem ikilidir,
Birbiriyle dans eden, aşıkların resmidir.
-04
Bu şiirin içinde biz buna bakacağız,
Aklımıza geleni sırayla yazacağız.
-05
İddialı değiliz yazdığımız şiirde,
Tasvirler yapacağız burada her beyitte.
-06
Yazdığımız ‘su’yun ve ‘ateş’in söylediği,
İsteğimiz sadece haykırmak gerçekleri.
-07
Bazılarına göre, ‘su’ ve ‘ateş’ deyince,
“Kadın” ve “erkek“ gelir, akıllara ilk önce.
-08
‘Erkek’ bir ‘su’ gibidir, ‘kadın’ ise ‘ateş’tir,
Su çok zaman ateşe, biliriz galip gelir.
-09
Erkek yenik kadına, ateş ile yanınca,
Mağlup bile galiptir, muhabbetler artınca.
HASRETİMSİN..
-
-01
Gönlüm seni özledi, ruhum özüne hasret,
Tebessümün can suyum, elim eline hasret,
Kapında bir kitmirim, kavuşmak sana arzum.
Kalbim aklına vurgun, yüzüm yüzüne hasret.
-02
Sen ki benim tabibim, ilaçlarım sendedir,
Sen ki benim kıymetlim, her anım seninledir,
Omuzların, saçların, sözlerin ve gözlerin,
Beni sana mıhlıyor, bendeniz esirindir.
-03
Her gece düşlerimde, gönlümde konuğumsun,
Hayattaki yoldaşım, kavuşma umudumsun,
Aklım seninle huzur bulmaktadır her daim,
Ruhu canım, cananım, sevgilim, maşukumsun.
-04
Mesafeler çok uzak, "gel" demeni beklerim,
Sürgünde mülteciyim, sensizliktir hasretim,
BULMAK MI? BULMAMAK MI?…1
-
-01
Gayet hoş bir şiiri Erdem Bayazıt yazar,
“Şair Adayı” ona eklemeleri yapar.
-02
Şiirin ilk beyiti Erdem Bey’e aittir,
Altındaki beyitse şimdi bendenizdendir.
-03
Bu şiir hem onundur, hem de benim oluyor,
Şair Adayı’na da bu şiir yakışıyor.
-04
Haydi gelin birlikte şiiri okuyalım,
Erdem Bayazıt’a da dualar yollayalım.
-05
Yaşamın içindeyken debelenip dururuz,
Hayat bizi kucaklar, biz ona tutunuruz.
-06
“Bir an kayboldun gibi yaşadım kıyameti,
Yoruldun ama buldun ey kalbim emaneti.”
-07
Senin bir tel saçına benim canım fedadır,
Bu “kutsal emanete” “Acem mülkü” sezadır.
-08
“Yeniden su yürüdü dalıma yaprağıma,
Bir bakışın can verdi kurumuş toprağıma.”
-09
Can suyuna kavuştuk Rabbimize hamd olsun,
Yağmur ile yoğrulan balçık iy(i)ce kavrulsun.
ANNEM-BABAM İLE YAŞ(LI) (A)(O)LMAK…
-
-01
İnsan hayatı sanki, dört-beş döngü içinde,
Bebeklik ve çocukluk, yetişkinlikten önce.
-02
Beşikten mezara dek, eğitim bulunmalı,
Yaş kemale erdikçe, insan kamil olmalı.
-03
İhtiyarlık dönemi, yavaş-yavaş geliyor,
Saç-sakal beyaz insan, pir-i fani oluyor.
-04
Er ya da geç her insan, bu döngüyü yaşıyor,
Hasat ahiretteyse, dünya tarla oluyor.
-05
Büyükanne ve dede, hanelerin çınarı,
Her bir çocuk mutlaka, onlarla yaşamalı.
-06
Annem çocukluğunu anlatırken mutludur,
Çünkü onların evi, çok ihtiyar doludur.
-07
Annem ile babam da, her gün yaş alıyorlar,
Yaşanılan hayatta, cennetlik oluyorlar.
-08
“Ana ve babalara iyilik vasiyettir”Ankebut suresinde, bu gerçek söylenilir.