"Κανένας δεν πουλάει τη γη πάνω στην οποία περπατούν οι άνθρωποι": Σαν σήμερα, 5 Σεπτέμβρη 1877, οι ΗΠΑ δολοφονούν το "Τρελό Άλογο"(Tȟašúŋke Witkó),αρχηγό της αντίστασης των Ιθαγενών ενάντια στους αποικιοκράτες των ΗΠΑ. Ηγέτης των Λακότα, πάλεψε με νύχια και δόντια ενάντια στους
αποικιοκράτες. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες. Αρνήθηκε να καταθέσει τα όπλα μετά το σύμφωνο ειρήνης που υπογράφηκε το 1868 (Fort Laramie Treaty) πιστεύοντας ότι οι ΗΠΑ θα το παραβίαζαν (και έτσι έγινε). Συνέχισε να μάχεται, μαζί με τον "Καθιστό Ταύρο" (ο οποίος επίσης αρνήθηκε να
υπακούσει στην συμφωνία). Αρνιόταν επίμονα να φωτογραφηθεί και για αυτό υπάρχουν αμφιβολίες και για τις λίγες φωτογραφίες που λέγεται ότι είναι δικές του. Δεν υπέγραψε ποτέ κανένα έγγραφο και δεν σύναψε ποτέ εμπορικές σχέσεις με τις ΗΠΑ. Προσπάθησαν να τον εξαγοράσουν για να
πουλήσει τη γή των προγόνων του και απάντησε: "Κανένας δεν πουλάει τη γή πάνω στην οποία περπατούν οι άνθρωποι".Αφού ανέκοψε δυνάμεις του στρατού των ΗΠΑ, ηγήθηκε (μαζί με τον "Καθιστό Ταύρο")στη μάχη του Λιτλ Μπιγκ Χορν (1876),όταν οι Ιθαγενείς διέλυσαν το το 7ο Σύνταγμα Ιππικού
υπό τον χασάπη συνταγματάρχη Κάστερ, ο οποίος πέθανε μαζί με τους 267 άνδρες του. Μετά την συντριβή, ο στρατός των αποικιοκρατών διέταξε ολομέτωπη επίθεση.Οι περισσότεροι αρχηγοί των Ινδιάνων δραπέτευσαν για να σωθούν. Το "Τρελό Άλογο" αρνήθηκε να φύγει και συνέχισε τον αγώνα.
Ένα χρόνο μετά, κυνηγημένοι και χωρίς προμήθειες, οι πεινασμένοι ακόλουθοι του άρχισαν να τον εγκαταλείπουν, παρά τις στρατιωτικές επιτυχίες που συνεχίζονταν στο πεδίο της μάχης. Μόνος πια και προδομένος απ’ όλους, ο "τελευταίος αρχηγός" παραδόθηκε. Οι ΗΠΑ αθέτησαν τις υποσχέσεις
ότι θα του επέτρεπαν να δημιουργήσει καταυλισμό με την φυλή του (όπως και όλες τις άλλες) και τον έκλεισαν σε "χριστιανικό" καταυλισμό-στρατόπεδο συγκέντρωσης, όπου αργοπέθαιναν οι Λακότα.Το Σεπτέμβριο του 1877, το έσκασε για να μεταφέρει την άρρωστη σύζυγό του στους γονείς της.
Οι αποικιοκράτες διέταξαν να συλληφθεί (έτρεμαν ότι θα οργάνωνε νέα αντίσταση). Δεν αντιστάθηκε, όταν όμως συνειδητοποίησε ότι αντί για τον καταυλισμό τον οδηγούσαν σε στρατιωτική φυλακή, άρχισε να παλεύει. Τότε, 5 Σεπτέμβρη 1877,τον δολοφόνησαν με μαχαιριές. 'Ηταν μόλις 37 ετών.
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
"Μίαν ἐπίφασιν ἁπλῶς καὶ μόνον ψευδωνύμου δημοκρατικῆς, δῆθεν, διαδικασίας": Σαν σήμερα, 3 Ιανουαρίου 1973, ο ποιητής Ο.Ελύτης, οι συγγραφείς Πρεβελάκης και Παναγιωτόπουλος, ο ζωγράφος/χαράκτης Γ. Βαρλάμος και ο γλύπτης Κ.Λουκόπουλος αρνούνται τα βραβεία της χούντας.
Η διεφθαρμένη χούντα του Παπαδόπουλου δημιούργησε τα βραβεία και απευθύνθηκε σε ανθρώπους των τεχνών σε μια προφανή προσπάθεια να τους εξαγοράσει και να δημιουργήσει κλίμα νομιμοποίησης.
-Ο Οδυσσέας Ελύτης είχε αποδοκιμάσει απο την αρχή την χούντα των Συνταγματαρχών,
επιλέγοντας την "εσωτερική εξορία" και τη σιωπή ενώ αρνήθηκε επανειλημμένα να αποδεχθεί τιμές ή χρηματοδοτήσεις από το καθεστώς. Αρνήθηκε το "Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας" που του πρόσφεραν οι χουντικοί και συνέχισε την αποχή απο δημοσιεύσεις, σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
"Το ελληνικό Εθνος το υπό τη φρικώδη οθωμανικήν δυναστείαν,..κηρύττει σήμερον...την πολιτικήν αυτού ύπαρξιν και ανεξαρτησίαν". Σαν σήμερα 1 Ιανουαρίου 1822, Η Α’ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου ψηφίζει το πρώτο Σύνταγμα της επαναστατημένης Ελλάδας. Πρώτος, σήκωσε τη σημαία της
Επανάστασης ο Φιλικός Π. Καρατζάς στην Πάτρα στις 21 Μαρτίου 1821. Οι πρόκριτοι της Αχαΐας (Ζαΐμης, Λόντος κ.ά.) μαζί με τον Π. Π. Γερμανό εισήλθαν στην πόλη 3 ημέρες αργότερα και συγκροτώντας το Αχαϊκόν Διευθυντήριον επιχείρησαν να συγκεντρώσουν στα χέρια τους όλες τις εξουσίες.
Εως τις 31 Μαρτίου 1821 οι Οθωμανοί είχαν περιοριστεί στην Τριπολιτσά και λίγα φρούρια. Στις 24 Μαρτίου ξεκίνησε και η Επανάσταση στη Ρούμελη. Στις περιοχές όπου δε στερεώθηκε η Επανάσταση, καταλυτικό ρόλο έπαιξε η άρνηση υποστήριξης ή καταστολή των Οθωμανικών αρχών) και
Στην πραγματικότητα, η ουσία της συζήτησης και αντιπαράθεσης γύρω απο το ιστορικό πρόσωπο του Καποδίστρια με αφορμή την εθνικιστική θρησκόληπτη προπαγάνδα του Σμαραγδή δεν είναι η ταινία ούτε ο ίδιος ο Καποδίστριας (στην θέση του θα μπορούσαν να υπάρξουν και άλλες περιπτώσεις)
αλλά κάτι πολύ πιο σημαντικό (ανεξάρτητα από προθέσεις ακόμα και των υποστηρικτών η συντελεστών της ταινίας), ιδιαίτερα στην σημερινή εποχή που ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος πλησιάζει και η καταστολή κατά του λαού κλιμακώνεται:
-Το αν η πραγματική ιστορία είναι έργο πρώτα από όλα της ίδιας της ανθρωπότητας και της κίνησης των τάξεων η αν είναι συνωμοσιολογικό σενάριο «μεγάλων ηγετών» και δικτατόρων η δικτατορίσκων, (θρησκόληπτων η άθεων) ντυμένων με ψέματα και εθνικούς μύθους, με τον λαό στο περιθώριο,
"Κάτω ο αναλφαβητισμός": Σαν σήμερα, 26 Δεκεμβρίου 1919, το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων-με πρωτοβουλία του Λένιν-εκδίδει το ιστορικό διάταγμα "Σχετικά με την εξάλειψη του αναλφαβητισμού μεταξύ του πληθυσμού της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας" και
αρχίζει η πιο επιτυχημένη εκστρατεία κατά του αναλφαβητισμού στην ιστορία. Ο μαζικός αναλφαβητισμός ήταν η κληρονομιά που άφησε η προεπαναστατική Ρωσία του Τσάρου και των καπιταλιστών στη Σοβιετική Ενωση.
(o αναλφάβητος είναι ένας τυφλός άνθρωπος. Σοβιετική αφίσα, 1920)
Τρεις στους τέσσερις δεν ήξεραν γραφή και ανάγνωση. Πολλές εθνότητες δεν είχαν δική τους γραφή, ενώ περίπου 4/5 παιδιών και εφήβων δεν μπορούσαν να φοιτήσουν ούτε στα
(Σοβιετική αφίσα την δεκαετία του 1920. Το μήνυμα στον πίνακα: "Χωρίς εκπαίδευση δεν υπάρχει κομμουνισμός"
Με αφορμή το πανηγυρικό κλίμα για την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή "Καποδίστριας" που η πρεμιέρα της αναμένεται 25/12 (μια πρώτη προβολή για επιλεγμένο κοινό έγινε 15 Δεκεμβρίου), με τα λόγια του ιστορικού Γιάνη Κορδάτου: " Σχετικά με την κυβερνητική δράση του Καποδίστρια…η άγνοια
και η αμάθειά του στα οικονομικοκοινωνικά ζητήματα ήτανε κλασσική. Όλα τα εξαρτούσε από τη βία και πίστευε πως εφαρμόζοντας το ρώσικο απολυταρχικό σύστημα θα έφερνε τον παράδεισο. Από όλα τα νομοθετικά του μέτρα, κανένα δεν ξεχωρίζει για την αντικειμενική προσαρμογή του στην
τοτινή κατάσταση. Το ίδιο και η γεωργική του πολιτική…όλα του τα μέτρα της αγροτικής πολιτικής αποβλέπανε στο να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των πλουσιοχωρικών. Ένα από τα πιο μεγάλα ζητήματα της εποχής του, ζήτημα κοινωνικοοικονομικό από τα σπουδαιότερα, ήτανε το μοίρασμα των
"Η σφαγή του Μαράς": Σαν σήμερα, 19 Δεκεμβρίου 1978. στην πόλη Μαράς της νότιας Τουρκίας, Τούρκοι εθνικιστές οργώννουν μεγάλη σφαγή με θύματα Αλεβίτες, Κούρδους στην συντριπτική τους πλειοψηφία, και αριστερούς Τούρκους. 19 Δεκεμβρίου, σε ένα κινηματογράφο του Μαράς, η οργάνωση
"Γκρίζοι Λύκοι" οργανώνει την προβολή μιας αντισοβιετικής ταινίας. Μια βόμβα μιρκής ισχύος που πετάχτηκε στον κινηματογράφο ήταν η αφορμή για να ξεκινήσει η σφαγή. Αμέσως διαδόθηκαν φήμες ότι αριστεροί είχαν ρίξει τη βόμβα (στην πραγματικότητα ήταν προβοκάτσια των εθνικιστών).
Την επόμενη μέρα, μια βόμβα ρίχτηκε σε ένα καφενείο που επισκέπτονταν συχνά αριστεροί. Το βράδυ της 21ης Δεκεμβρίου 1978 οι αριστεροί δάσκαλοι Hacı Çolak και Mustafa Yüzbaşıoğlu, δολοφονήθηκαν καθώς επέστρεφαν στο σπίτι τους. Η κηδεία τους επρόκειτο να γίνει την επόμενη μέρα