Σαν σήμερα, 24 Οκτωβρίου 2001, στο Ζεφύρι ο αστυνομικός τής ομάδας "Ζ" Γιώργος Τυλιανάκης κάνει σήμα στο αυτοκίνητο που οδηγεί ο 21χρονος Ρομά Μαρίνος Χριστόπουλος. Ο Χριστόπουλος, ένας φτωχός μανάβης, επιστρέφει χαρούμενος στο σπίτι του αφού το μικρό του παιδί-το ένα απο τα δύο-
που είχε γεννηθεί με πρόβλημα υγείας, ήταν πια καλά και έβγαινε από το νοσοκομείο.Eίχε πάει να πάρει γάλα για τα παιδιά του, το μεγαλύτερο ήταν μαζί του στο αυτοκίνητο.Κοντά στο σπίτι του,ο αστυνομικός του κάνει σήμα και επειδή δεν είχε δίπλωμα, φοβήθηκε. Δεν σταματά και τότε ο
Τυλιανάκης, χωρίς να υπάρχει καμία απειλή, στέκεται στην μέση του δρόμου, με ανοιχτά τα πόδια, σημαδεύει εν ψυχρώ και πισώπλατα τον οδηγό ενώ το αμάξι είχε προχωρήσει και πυροβολεί. Η μία σφαίρα πετυχαίνει τον 21χρονο Χριστόπουλο στον αυχένα απο πίσω και τον αφήνει στον τόπο.
Αμέσως, τα ΜΜΕ αρχίζουν να δημοσιεύουν "ειδήσεις" για "καταδίωξη και ανταλλαγή πυροβολισμών".Ο Μαρίνος Χριστόπουλος δεν είχε ποτέ απασχολήσει τις αρχές. Αντίθετα, ο Τυλιανάκης, το 1999-και ενώ ήταν εκτός υπηρεσίας-έκρινε πως κάποιος οδηγούσε επικίνδυνα και τον ξυλοκόπησε άγρια. Ο
Τυλιανάκης - που ήταν στην προσωπική φρουρά του Σ. Βαλυράκη όταν ήταν υπουργός Δ.Τάξης- τιμωρήθηκε με διοικητικό πρόστιμο.Η ποινή ήρθε το 2001, μόλις 100 μέρες πριν από το μοιραίο συμβάν. Μετά την δολοφονία, του απαγγέλθηκε η κατηγορία για ανθρωποκτονία από πρόθεση, με ενδεχόμενο
δόλο και για παράνομη οπλοχρησία. Συνελήφθη αλλά αφέθηκε ελεύθερος, με περιοριστικούς όρους και επέστρεψε και στην υπηρεσία του, απο την οποία τελικά αποτάχθηκε το 2002.Στη δίκη υποστήριξε πως το όπλο..εκπυρσοκρότησε. Κρίθηκε ένοχος,με ελαφρυντικά τον "πρότερο έντιμο βίο" και την
καλή συμπεριφορά μετά την τέλεση της πράξης και γλύτωσε τα ισόβια. Καταδικάστηκε σε 13 χρόνια αλλά και πάλι δεν πήγε στη φυλακή,χάρη στην απόφαση του δικαστηρίου η ποινή να έχει ανασταλτικό χαρακτήρα έως την εκδίκαση της έφεσής του. Στο Εφετείο, η ποινή μειώθηκε κατά τρία χρόνια.
Πηγές: "Αστυνομικός πυροβόλησε και σκότωσε 21χρονο Τσιγγάνο!", Ριζοσπάστης, "Οργή και αναπάντητα ερωτηματικά", Τα Νέα, "Αγανάκτηση για την αποφυλάκιση του αστυφύλακα Γ. Τυλιανάκη", Ναυτεμπορική, "Ελεύθερος ο αστυνομικός που σκότωσε 21χρονο Τσιγγάνο", Ριζοσπάστης.
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
"Μίαν ἐπίφασιν ἁπλῶς καὶ μόνον ψευδωνύμου δημοκρατικῆς, δῆθεν, διαδικασίας": Σαν σήμερα, 3 Ιανουαρίου 1973, ο ποιητής Ο.Ελύτης, οι συγγραφείς Πρεβελάκης και Παναγιωτόπουλος, ο ζωγράφος/χαράκτης Γ. Βαρλάμος και ο γλύπτης Κ.Λουκόπουλος αρνούνται τα βραβεία της χούντας.
Η διεφθαρμένη χούντα του Παπαδόπουλου δημιούργησε τα βραβεία και απευθύνθηκε σε ανθρώπους των τεχνών σε μια προφανή προσπάθεια να τους εξαγοράσει και να δημιουργήσει κλίμα νομιμοποίησης.
-Ο Οδυσσέας Ελύτης είχε αποδοκιμάσει απο την αρχή την χούντα των Συνταγματαρχών,
επιλέγοντας την "εσωτερική εξορία" και τη σιωπή ενώ αρνήθηκε επανειλημμένα να αποδεχθεί τιμές ή χρηματοδοτήσεις από το καθεστώς. Αρνήθηκε το "Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας" που του πρόσφεραν οι χουντικοί και συνέχισε την αποχή απο δημοσιεύσεις, σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
"Το ελληνικό Εθνος το υπό τη φρικώδη οθωμανικήν δυναστείαν,..κηρύττει σήμερον...την πολιτικήν αυτού ύπαρξιν και ανεξαρτησίαν". Σαν σήμερα 1 Ιανουαρίου 1822, Η Α’ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου ψηφίζει το πρώτο Σύνταγμα της επαναστατημένης Ελλάδας. Πρώτος, σήκωσε τη σημαία της
Επανάστασης ο Φιλικός Π. Καρατζάς στην Πάτρα στις 21 Μαρτίου 1821. Οι πρόκριτοι της Αχαΐας (Ζαΐμης, Λόντος κ.ά.) μαζί με τον Π. Π. Γερμανό εισήλθαν στην πόλη 3 ημέρες αργότερα και συγκροτώντας το Αχαϊκόν Διευθυντήριον επιχείρησαν να συγκεντρώσουν στα χέρια τους όλες τις εξουσίες.
Εως τις 31 Μαρτίου 1821 οι Οθωμανοί είχαν περιοριστεί στην Τριπολιτσά και λίγα φρούρια. Στις 24 Μαρτίου ξεκίνησε και η Επανάσταση στη Ρούμελη. Στις περιοχές όπου δε στερεώθηκε η Επανάσταση, καταλυτικό ρόλο έπαιξε η άρνηση υποστήριξης ή καταστολή των Οθωμανικών αρχών) και
Στην πραγματικότητα, η ουσία της συζήτησης και αντιπαράθεσης γύρω απο το ιστορικό πρόσωπο του Καποδίστρια με αφορμή την εθνικιστική θρησκόληπτη προπαγάνδα του Σμαραγδή δεν είναι η ταινία ούτε ο ίδιος ο Καποδίστριας (στην θέση του θα μπορούσαν να υπάρξουν και άλλες περιπτώσεις)
αλλά κάτι πολύ πιο σημαντικό (ανεξάρτητα από προθέσεις ακόμα και των υποστηρικτών η συντελεστών της ταινίας), ιδιαίτερα στην σημερινή εποχή που ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος πλησιάζει και η καταστολή κατά του λαού κλιμακώνεται:
-Το αν η πραγματική ιστορία είναι έργο πρώτα από όλα της ίδιας της ανθρωπότητας και της κίνησης των τάξεων η αν είναι συνωμοσιολογικό σενάριο «μεγάλων ηγετών» και δικτατόρων η δικτατορίσκων, (θρησκόληπτων η άθεων) ντυμένων με ψέματα και εθνικούς μύθους, με τον λαό στο περιθώριο,
"Κάτω ο αναλφαβητισμός": Σαν σήμερα, 26 Δεκεμβρίου 1919, το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων-με πρωτοβουλία του Λένιν-εκδίδει το ιστορικό διάταγμα "Σχετικά με την εξάλειψη του αναλφαβητισμού μεταξύ του πληθυσμού της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας" και
αρχίζει η πιο επιτυχημένη εκστρατεία κατά του αναλφαβητισμού στην ιστορία. Ο μαζικός αναλφαβητισμός ήταν η κληρονομιά που άφησε η προεπαναστατική Ρωσία του Τσάρου και των καπιταλιστών στη Σοβιετική Ενωση.
(o αναλφάβητος είναι ένας τυφλός άνθρωπος. Σοβιετική αφίσα, 1920)
Τρεις στους τέσσερις δεν ήξεραν γραφή και ανάγνωση. Πολλές εθνότητες δεν είχαν δική τους γραφή, ενώ περίπου 4/5 παιδιών και εφήβων δεν μπορούσαν να φοιτήσουν ούτε στα
(Σοβιετική αφίσα την δεκαετία του 1920. Το μήνυμα στον πίνακα: "Χωρίς εκπαίδευση δεν υπάρχει κομμουνισμός"
Με αφορμή το πανηγυρικό κλίμα για την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή "Καποδίστριας" που η πρεμιέρα της αναμένεται 25/12 (μια πρώτη προβολή για επιλεγμένο κοινό έγινε 15 Δεκεμβρίου), με τα λόγια του ιστορικού Γιάνη Κορδάτου: " Σχετικά με την κυβερνητική δράση του Καποδίστρια…η άγνοια
και η αμάθειά του στα οικονομικοκοινωνικά ζητήματα ήτανε κλασσική. Όλα τα εξαρτούσε από τη βία και πίστευε πως εφαρμόζοντας το ρώσικο απολυταρχικό σύστημα θα έφερνε τον παράδεισο. Από όλα τα νομοθετικά του μέτρα, κανένα δεν ξεχωρίζει για την αντικειμενική προσαρμογή του στην
τοτινή κατάσταση. Το ίδιο και η γεωργική του πολιτική…όλα του τα μέτρα της αγροτικής πολιτικής αποβλέπανε στο να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των πλουσιοχωρικών. Ένα από τα πιο μεγάλα ζητήματα της εποχής του, ζήτημα κοινωνικοοικονομικό από τα σπουδαιότερα, ήτανε το μοίρασμα των
"Η σφαγή του Μαράς": Σαν σήμερα, 19 Δεκεμβρίου 1978. στην πόλη Μαράς της νότιας Τουρκίας, Τούρκοι εθνικιστές οργώννουν μεγάλη σφαγή με θύματα Αλεβίτες, Κούρδους στην συντριπτική τους πλειοψηφία, και αριστερούς Τούρκους. 19 Δεκεμβρίου, σε ένα κινηματογράφο του Μαράς, η οργάνωση
"Γκρίζοι Λύκοι" οργανώνει την προβολή μιας αντισοβιετικής ταινίας. Μια βόμβα μιρκής ισχύος που πετάχτηκε στον κινηματογράφο ήταν η αφορμή για να ξεκινήσει η σφαγή. Αμέσως διαδόθηκαν φήμες ότι αριστεροί είχαν ρίξει τη βόμβα (στην πραγματικότητα ήταν προβοκάτσια των εθνικιστών).
Την επόμενη μέρα, μια βόμβα ρίχτηκε σε ένα καφενείο που επισκέπτονταν συχνά αριστεροί. Το βράδυ της 21ης Δεκεμβρίου 1978 οι αριστεροί δάσκαλοι Hacı Çolak και Mustafa Yüzbaşıoğlu, δολοφονήθηκαν καθώς επέστρεφαν στο σπίτι τους. Η κηδεία τους επρόκειτο να γίνει την επόμενη μέρα