"Το δήθεν "ΟΧΙ" του Μεταξά και το ξέπλυμα ενός δικτάτορα": 30 Οκτωβρίου 1940,δύο μέρες από την έναρξη του πολέμου, η εφημερίδα "Ελληνικό Μέλλον" κατασκευάζει την προπαγάνδα του δήθεν "ΟΧΙ"της δικτατορίας του Μεταξά.H δικτατορία,που ελέγχει τον τύπο και έχει μπουκώσει τους εκδότες 
με χρήμα και προνόμια, την μετατρέπει σε βασικό προπαγανδιστικό σλόγκαν της (που συνοδεύεται απο πρόσθετους ύμνους προς τον φασίστα δικτάτορα Μεταξά). Έτσι, αρχίζει η ιστορία ενός απο τους διαχρονικούς μύθους των αστικών μηχανισμών στην Ελλάδα, που, παρά το ότι όλα τα ιστορικά
στοιχεία τον έχουν καταρρίψει εδώ και χρόνια, αναπαράγεται μέχρι σήμερα σε διάφορες εκδοχές και συμπυκνώνεται στο σύνθημα της εγκληματικής ναζιστικής Χρυσής Αυγής: "Τα ΟΧΙ θέλουν Μεταξάδες". Όπως είναι γνωστό, όταν, 28 Οκτωβρίου 1940, λίγο πριν τις 3 τα ξημερώματα, ο Ιταλός
πρεσβευτής Γκράτσι ανακοίνωσε την κήρυξη πολέμου της φασιστικής Ιταλίας στην Ελλάδα, στην συνάντηση ύπηρχαν δύο παρόντες: Ο ίδιος και ο Μεταξάς. Και οι δύο έχουν αφήσει γραπτές μαρτυρίες που δεν αναφέρουν λέξη για κάποιο "ΌΧΙ" του δικτάτορα. Ο Γκράτσι, στο βιβλίο του "Η αρχή του
τέλους," γράφει ότι ο Μεταξάς έτρεμε και και αφου απλά είχε αναγνωρίσει την κήρυξη πολέμου("Alors, c’est la guerre"-ώστε έχουμε πόλεμο),έλεγε ότι "και αν θα ήθελε να ενδώσει, δεν μπορούσε να βρει μέσα σε τρεις ώρες τον καιρό.." και "αν τουλάχιστον μπορούσα να του δείξω ποια ήταν
τα στρατηγικά σημεία που ήθελε να καταλάβει η ιταλική κυβέρνηση".Ο ίδιος ο Μεταξάς, στο προσωπικό του ημερολόγιο, με ημερομηνία 28 Οκτώβρη 1940, γράφει:"Νύκτα στις τρείς με ξύπνουν..έρχεται ο Grazzi. Πόλεμος!" (Ι.Μεταξά: "Ημερολόγιο",τόμος Δ',σελ. 516). Ούτε ο ίδιος δηλαδή γράφει
για κάποιο "ΌΧΙ". Και δεν θα μπορούσε αφού η συνάντηση ήταν-στην ουσία-τυπική υπόθεση,δεδομένου ότι οι απαιτήσεις των Ιταλών ήταν εξωφρενικές,αόριστα διατυπωμένες,ενώ έδιναν περιθώριο μόλις 3 ωρών. Η επίθεση ήταν προαποφασισμένη και ο πόλεμος, όπως έγραψε και ο Γκράτσι στο βιβλίο
του, αναπόφευκτος. Ήταν κήρυξη πολέμου. Ο ίδιος ο Μεταξάς, στην πρώτη ανακοίνωση του μετά την συνάντηση, που περιλαμβάνεται στις εφημερίδες της 28.10.1940, ξεκαθαρίζει ποιό ήταν το περιεχόμενο της χωρίς να υπάρχει-φυσικά-λέξη για κάποιο "ΟΧΙ". "Απήντησα ότι θεωρώ το αίτημα αυτό
καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται κήρυξιν πολέμου κατά της Ελλάδος". Τα ίδια επαναλαμβάνουν ρητά και οι τίτλοι των εφημερίδων τις επόμενες μέρες: "Η Ιταλία εκήρυξε τον πόλεμον κατά της Ελλάδος" ("Ο Τύπος", 28.10.1940), "Κήρυξις πολέμου εκ μέρους της Ιταλίας"
("Ελεύθερον Βήμα", 29.10.1940) κ.α. Όμως, 30 Οκτώβρη 1940, όταν έχει γίνει ξεκάθαρο ότι-κόντρα στα καταστροφικά σχέδια της δικτατορίας του Μεταξά και του Γενικού του Επιτελείου και τις προβλέψεις τους-η Ιταλική επίθεση βρίσκει σφοδρή αντίσταση και ο λαός έχει ξεσηκωθεί, οι
προπαγανδιστικοί μηχανισμοί της δικτατορίας κινούνται γρήγορα προς άλλη κατεύθυνση: Τότε εμφανίζεται το δήθεν "ΟΧΙ" του δικτάτορα αλλά και άλλα παρόμοια προπαγανδιστικά κατασκευάσματα. Γιατί όμως ο φασίστας Μεταξάς δεν είπε και δεν θα μπορούσε ποτέ να πεί ποτέ "ΟΧΙ" στο όνομα του
Ελληνικού λαού; Η βασική αιτία βρίσκεται στο ίδιο το αστικό καθεστώς στην Ελλάδα και την φασιστική δικτατορία που υποστήριζε. Η εμπλοκή της Ελληνικής αστικής τάξης στον πόλεμο δεν ήταν παρά η συνέχεια της εκμεταλλευτικής πολιτικής-με την οποία είχε επιβάλλει δικτατορία στο
εσωτερικό της χώρας-και της προσπάθειας της να διαφυλάξει την εξουσία με την συμμετοχή της στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Σκοπός δεν ήταν η υπεράσπιση του λαού στον οποίο εξάλλου είχαν επιβάλλει μια διεφθαρμένη φασιστική τυραννία. Την "πατρίδα" για την οποία θα πολεμούσε ο
Μεταξάς την είχε περιγράψει ξεκάθαρα ο ίδιος:"Είμεθα ουδέτεροι εφ' όσον χρόνον η Αγγλία θέλει να είμεθα ουδέτεροι. Τίποτα δεν κάνομε χωρίς συνεννόησιν με την Αγγλία και,τις περισσότερες φορές ό,τι κάνομε γίνεται κατά σύστασιν ή παράκλησιν της Αγγλίας. Η Ελλάς είναι ζωτικό τμήμα
της αγγλικής αυτοκρατορικής αμύνης". ("Τα Μυστικά Αρχεία του Φόρεϊν Οφφις", εκδ,Πάπυρος, σελ. 76). Αυτή η πολιτική καθόρισε και την πολεμική προετοιμασία και τα καταστροφικά σχέδια του Γενικού Επιτελείου του Μεταξά. Έτσι,οι υπέρογκοι πολεμικοί εξοπλισμοί της δικτατορίας ήταν
βασικά μέσο εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια(και πάρε δώσε με "προμήθειες") και δεν είχαν παρά ελάχιστη σχέση με την άμυνα της χώρας. Ολόκληρα δισ έφυγαν απο το υστέρημα του λαού για τα φαραωνικά οχυρά της "Γραμμής Μεταξά" (μέχρι την Γερμανική επίθεση δεν είχαν ολοκληρωθεί) η
Ελληνοαλβανική μεθόριος εγκαταλείφθηκε και μέτρα όπως ο δήθεν "έρανος υπέρ Βασιλικής Αεροπορίας" που διαφήμιζε ο διάδοχος Παύλος Γλύξμπουργκ, με τον οποίο το διεφθαρμένο καθεστώς του Μεταξά άρπαξε δισεκατομμύρια-υποτίθεται-για να αποκτήσει η χώρα πολεμικά αεροπλάνα τα οποία δεν
παραδόθηκαν ποτέ, γενικεύτηκαν.Αποτέλεσμα ήταν το ότι παραμονές του πολέμου, η στρατιά Ηπείρου δεν διέθετε ούτε καν αντιαρματικά όπλα, το δε απόσπασμα της Πίνδου (απόσπασμα Δαβάκη) το πρωί της 28ης Οκτωβρίου "ευρέθη άνευ εφεδρικών πυρομαχικών"! Όπως οι εξοπλισμοί ήταν
προσανατολισμένοι στα πάρε δώσε με τους ιμπεριαλιστές, στις ρεμούλες και την μιλιταριστική προπαγάνδα, έτσι και τα σχέδια του Γενικού Επιτελείου της φασιστικής δικτατορίας σε περίπτωση Ιταλικής επίθεσης,ήταν η μετατροπή του Ελληνικού στρατού σε "εμπροσθοφυλακή" των Άγγλων,που θα
ρίξει "μερικές τουφεκιές για την τιμή των όπλων",θα εγκαταλείψει ολόκληρες περιοχές της χώρας στους εισβολείς και θα καταφύγει στην...Αιτωλοακαρνανία και την Λαμία! Όπως έχει αποκαλυφθεί απο ντοκουμέντα,που έχουν δημοσιευτεί στην επίσημη ιστορία του ΓΕΣ, παραμονές του πολέμου,το
επιτελείο του Μεταξά ζητούσε απο τους Ηπειρώτες και Μακεδόνες που ήταν η πλειοψηφία στις Μεραρχίες στο Αλβανικό Μέτωπο, να εγκαταλείψουν τα χωριά τους στους Ιταλούς φασίστες σε περίπτωση επίθεσης και να πολεμήσουν απο το Μεσσολόγγι η την Λαμία. Μάλιστα, 24 Αυγούστου 1940, ο
Παπάγος, αρχηγός ΓΕΣ, έστειλε αεροπορικώς στα Ιωάννινα ως προσωπικό του απεσταλμένο, τον μετέπειτα γνωστό φασίστα και τότε ταγματάρχη Πεζικού και Γ.Γρίβα για να δώσει οδηγίες για αυτό το Σχέδιο.Όμως, τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα σχεδίαζε ο φασίστας Μεταξάς και η δικτατορία του.
Οι μονάδες στην Ήπειρο αρνήθηκαν να υπακούσουν, το απόσπασμα Πίνδου-εγκαταλελειμμένο, παρά τις εκκλήσεις του Δαβάκη-καταφέρνει να κρατήσει τις θέσεις του, ο λαός ξεσηκώνεται,οι στρατιώτες και αξιωματικοί δεν φεύγουν τρέχοντας για το Αγρίνιο και την Λαμία (όπως είχε σχεδιάσει το
επιτελείο του Μεταξά) αλλά αντιστέκονται στην εισβολή. Όσο για τον Μεταξά, 28 Οκτώβρη 1940, μέρα που αρχίζει ο πόλεμος, δείχνει έκπληκτος ("Φανατισμός του λαού αφάνταστος") και την επομένη αρχίζει να..ανησυχεί που ο λαός ξεσηκώνεται ("Με ανησυχεί η υπεραισιόδοξος Κοινή Γνώμη").
Με την απόκρουση των Ιταλών, μεγαλώνει ο φόβος του για τους...Έλληνες. 5/12/1940 γράφει: "Συνεχείς νίκαι προχωρήσεως. Ανησυχίαι για το μέλλον μου; Είναι σωστό αυτό; Εκ μέρους μου;" Όσο για το τι πραγματικά ενδιέφερε τον δικτάτορα όσο ο Ελληνικός λαός πολεμούσε και πέθαινε στο
μέτωπο, το έχει περιγράψει και αυτό στο ημερολόγιο του: "Σε τέτοιον αγώνα τα εσωτερικά πολιτεύματα σβήνονται. Ποιό θα μείνει όρθιο; Ο Θεός βοηθός". Η ίδια γραμμή της κυρίαρχης τάξης θα συνεχιστεί και όλη την επόμενη περίοδο: Άρνηση απελευθέρωσης πολιτικών κρατουμένων που ζητούσαν
να πολεμήσουν (και αργότερα παράδοση τους στους κατακτητές), άρνηση εξοπλισμού των Κρητικών, δωσιλογισμός, δραπέτευση για Κάιρο κα. Τέτοια μαύρη ιστορία των κυρίαρχων δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί χωρίς προπαγάνδα που να ξεπλένει τον ρόλο της κυρίαρχης τάξης (αλλά και του
φασισμού. Έτσι, φασιστική προπαγάνδα για το "Όχι" διατηρήθηκε μεταπολεμικά και απο το "δημοκρατικό" αστικό κράτος και όλες τις κυβερνήσεις του για να δικαιολογήσει το γιατί γιορτάζουμε την έναρξη του πολέμου (όπου με το κάλπικο "Όχι" περιλαμβάνεται και ο δικτάτορας και η αστική
τάξη που τον στήριξε) και όχι την απελευθέρωση. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που δεν γιορτάζει την απελευθέρωση γιατί οι πολιτικοί πρόγονοι της σημερινής εξουσίας-στην συντριπτική τους πλειοψηφία-δεν ήταν εκεί είτε γιατί συνεργάστηκαν με τους ναζί είτε γιατί είχαν δραπετεύσει
στο Κάιρο. Έτσι, χρειάζεται το δήθεν "ΟΧΙ" ενός φασίστα δικτάτορα, που, όταν του παρέδωσαν το τελεσίγραφο, σύμφωνα με το Γκράτσι που του το παρέδωσε, άρχισε να τρέμει και πήγε να βάλει τα κλάματα, ενώ μόλις πέρασαν τα σύνορα οι ναζί, όλο το καθεστώς του μπήκε στην υπηρεσία τους.
Πηγές/Βιβλιογραφία: Εμμανουελε Γκράτσι, "Η αρχή του τέλους-η επιχείρηση κατα της Ελλάδος", Ιωάννης Μεταξάς, "Προσωπικό Ημερολόγιο, τόμος Δ, Σπ. Λιναρδάτος, "Η εξωτερική πολιτική της 4ης Αυγούστου", Σπ. Λιναρδάτος, "Ο Ιωάννης Μεταξάς και οι μεγάλες δυνάμεις", Νίκος Πηγαδάς, "Το
ΌΧΙ της Ρωμιοσύνης" Αθανάσιος Κοροζής,"Οι πόλεμοι 1940-41 επιτυχίαι και ευθύναι". Νεόκοσμος Γρηγοριάδης, "Ο παγκόσμιος πόλεμος1939-1945, Α. Παπάγος: "Ο πόλεμος της Ελλάδος 1940 - 1941".Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, "Η Ηπειρος Προμαχούσα, η δράση της VIII Μεραρχίας στον πόλεμο 1940-41".
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
