మనం అతిగా గారాబం చేస్తే పిల్లలు చదువుకోరు పాడైపోతారని బుర్ర బుద్ధి ఉన్న ప్రతీ ఒక్కరికీ తెలుసు. అతి సర్వత్రా వర్జయేత్.. అదే విషయాన్ని గరికపాటిగారు ఆయన ధోరణిలోనే కాస్తంత కటువుగా, కఠినంగా చెప్పారని నాకనిపించింది.
చాగంటిగారు, గరికపాటిగారు లాంటి విజ్ఞులు, పండితులు సామాన్యులను ఆలరించేలా మాట్లాడరు. ఓ అంశం గురించి మాట్లాడేటప్పుడు వారి ధోరణిలోనే సూటిగా వ్యక్తపరుస్తారు కాబట్టి కొందరికి వారి మాటలు రుచించకపోవచ్చు.
ఇక్కడ మొత్తం వ్యవహారంలో నేను గమనించింది ఏంటంటే గరికపాటిగారి వ్యాఖ్యలను తప్పుబడుతూ స్పందించిన వారిలో చాలా మంది ఆయన కులాన్ని తిడుతూ పోస్టులు పెట్టారు! ఇక్కడ అసలు కుల ప్రస్తావన దేనికి!?
కొందరు చిన్నతనంలో తమ పేదరికాన్ని, వీధి దీపాల వెలుగులో చదువుకున్న రోజులను గుర్తు చేసుకుని పాత సినిమాలో రే*కి గురైన వరలక్ష్మీలా కన్నీళ్ళు పెట్టుకున్నారు! (అరెరే.. పాపం!)
గరికపాటిగారికి శాపనార్థాలు పెడుతున్న వాళ్ళలో చాలా మంది "ఈయన ఎప్పుడు దొరుకుతాడా.. ఎప్పుడు దాడి చేద్దామా?" అని ఎదురు చూస్తున్న వాళ్ళే!
ఆవేశం కాస్తంత తగ్గించుకుని ఆలోచిస్తే ఆయన మాటల్లో తప్పు లేదు. కాకపోతే మనకు రుచించేట్టు చెప్పలేదు. అంతే!
బ్రాహ్మణులను తక్కువ చేసి మాట్లాడి మీరంతా మీ అల్ప బుద్ధిని బయట పెట్టుకున్నారు. గరికపాటి లాంటి దృష్ట మీకు, నాకూ ఇప్పుడు కొత్తగా ప్రూవ్ చేయాల్సింది ఏం లేదని మర్చిపోవద్దు.
మన చుట్టూ ఎందరో గురువులు ఉన్నారు, మహానుభావులు ఉన్నారు. వీలైతే వారి అనుభవాల నుంచి మంచిని గ్రహించాలి తప్ప రంధ్రాన్వేషణ చేయకూడదు.
#Passez_un_excellent_dimanche
@threadreaderapp Please unroll
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
ఐరన్ చేసిన బట్టలు బీరువాలో పెడుతూ శరత్ వైపు చూసింది సింధు. అతను సీరియస్గా లాప్టాప్ మీద వర్క్ చేస్తున్నాడు. "రేపు వాడికి లంచ్ బాక్స్ ఇచ్చి పంపిద్ధామని అనుకుంటున్నాను" అని సింధు అనగానే తలెత్తి ఆమె వైపు చూసాడు. "మెల్లగా వాడే తింటాడు" అని బీరువా క్లోజ్ చేసింది సింధు. లాప్టాప్
పక్కన పెడుతూ "వాడు తినగలడా? ఇంకా నాలుగేళ్లు కూడా నిండలేదు" అని సందేహంగా అడిగాడు శరత్. "హా, కానీ అలవాటు చేయాలి కదా!" అని బొట్టు బిళ్ళ అద్దానికి అంటించింది, క్లిప్ తీసి హెయిర్ లూజ్ చేసింది. శరత్ లైట్ ఆఫ్ చేశాడు.
లంచ్ బాక్స్ స్కూల్ బ్యాగులో పెడుతూ "స్పూన్తో కొంచెం కొంచెంగా
కలుపుకుని తినాలి" అని సింధు చెప్తోంటే నిలువుగా తలాడించాడు కిట్టు. స్కూల్ బస్ ఎక్కించాక రోజూ టాటా చెప్పే బాబు ఈ రోజు తల దించుకుని సైలెంట్గా కూర్చున్నాడు. సింధు మనసులో తెలియని ఆందోళన మొదలైంది. "బ్రేక్ఫాస్ట్ చేద్దాం రా" అన్న శరత్ మాటతో ఉలిక్కిపడింది. "ఏమైంది?" అని అడిగాడు భుజం మీద
పిల్లాడిగా ఉన్నప్పుడు "ఆడపిల్లలా ఏడుస్తావేంట్రా ఎధవా"
అని పిన్నో, అత్తమ్మో అన్నప్పుడు
"ఓహో, మనం ఏడవకూడదన్నమాట"
అని ఫిక్స్ అయిపోతాడు సగటు మగాడు. ఏడుపు మీద సర్వ హక్కులు స్త్రీవే
ఏడుపు అనేది ఆడదానికి ఆయుధం.
మగాడు మాత్రం ఎంత కష్టం వచ్చినా
గుండెలో దాచుకుని కుమిలిపోయి
ఏదో రోజది
బద్దలై"పోవాలి"
బంకులో మోసం, ప్రేమలో దగా,
చట్నీలో ఈగ, ఆఫీసులో బాస్ సెగ,
షర్ట్ మీద సాంబార్ మరక, రాత్రి రూమ్మేట్ గురక, erectile dysfunction, premature ejaculation, అప్పుల పాలు చేసే ఫంక్షన్
కూతురి పెళ్లి టెన్షన్, అమ్మకూచి,
పెళ్ళాం చాటు మొగుడని
అదనపు ట్యాగులు, అక్కర్లేని బిరుదులు!
అరే ఏంట్రా ఇది!!?
Hercules ఈ విశ్వాన్ని మోసినట్టు
మగాడు కూడా కష్టాలను
తన భుజాల పై మోయాల్సిందే
ఎందుకంటే వాడికి
కన్నీరు నిషిద్దం, కేవలం హృదయ విస్ఫోటనం. మగాడు తన సహజ సున్నితత్వాన్ని
కోల్పోయి చాలా కాలమైంది
ఏడవటం మర్చిపోయి పాషాణ హృదయుడిగా మారిపోయాడు
దుర్మార్గుడిగా మిగిలిపోయాడు!
దాదాపు 2 వారాల క్రితం పంచవటి కాలనీ "మన కేఫ్"లో ఆనంద్ అనే aspiring director పరిచయమయ్యారు. కాసేపు ఫిల్మ్ డిస్కషన్స్ అయ్యాక pitch deck నాకు WA చేశారు.. impressive work అనిపించి నిన్న అతన్ని శశిగారి (d/o m s narayana garu) దగ్గరకు తీసుకెళ్లి పరిచయం చేసాను. Everything went well. ఐతే
తరువాత casually మాట్లాడుకుంటుంటే అతను TFIకి రావటానికి గల కారణం చెప్పారు, అది వినగానే నిజంగా షాకయ్యాను. I was like "వార్నీ!! ఇలా కూడా ఉంటారా"!!
Two years బ్యాక్ అనుకుంటా అతను S/W ఇంజనీర్గా జాబ్ చేస్తున్నప్పుడు తన మదర్ birthdayకి గిఫ్ట్ ఏం కావాలో చెప్పమ్మా అని అడిగారు. ఆవిడ
"రేయ్, ఒక్కసారి చిరంజీవిని కలిపించరా" అని అడిగారు. అంతే! జాబ్ మానేసి ఫిల్మ్ ఇండస్ట్రీకి వచ్చేసారు. ప్రతీ సంవత్సరం @KChiruTweets పుట్టినరోజు వాళ్ళింట్లో పండగలా జరుపుకుంటారని చెప్పారు. నాకైతే goosebumps feels!! 🙏🙏
Btw అతను ట్విట్టర్లో ఉన్నారు, హ్యాండిల్ అడగటం మర్చిపోయాను. మరో