Rosja dziś posiada dwa duże zakłady, zajmujące się produkcją, remontami i modernizacją broni pancernej, są to zakłady UralWagonZawod w Niżnym Tagile, oraz Omsktransmasz w Omsku. Czy możliwe oraz wykonalne byłoby wyłączenie tych zakładów z działania?


Zacznijmy może najpierw od skali wielkości tych zakładów, UralWagonZawod jest częścią gigantycznego kombinatu przemysłowego w Niżnym Tagile, i to dosłownie gigantycznego! Nie tylko sam kombinat jest gigantyczny, ale również same hale są ogromne.

Zapraszam do wątku, w którym przedstawie skróconą analizę i wnioski na temat nowego tureckiego czołgu Altay, produkowanego w widocznej fabryce koncernu BMC pod Ankarą. Ta skrócona analiza dotyczy moich obserwacji na temat opancerzenia tego czołgu.
Chcę też żeby to było jasne, nie oceniam potencjalnej odporności czy jakości opancerzenia, te na pewno są wysokie, ocenię natomiast grubość, geometrię, rozmieszczenie oraz potencjalnie osłabione obszary w obrębie modułów pancerza specjalnego.

Ok, czas na kolejne podsumowanie tego jak sprawdzają się czołgi M1A1SA-UKR na Ukrainie. Słowem wstępu, M1A1SA-UKR to specjalnie zmodyfikowana na potrzeby Ukraina, wersja czołgu M1A1SA. Wóz ma wymontowaną łączność standardu NATO, oraz inny, "zubożony" pancerz. No dobrze, jak więc wyglądają dane wyjściowe. Od USA Ukraina otrzymała w ramach pomocy wojskowej, 31 lub 33 wozy tego typu. Poważne źródła amerykańskie mówią o 33 maszynach, i chyba tych danych musimy się trzymać.

Szanowni Państwo, szczególnie @mblaszczak @wieslawkukula @JGromadzinski

Niniejsza nitka prezentuje moje przemyślenia i obserwacje dotyczące pewnych kierunków dotyczących rozwoju Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych w Siłach Zbrojnych RP. Po pierwsze, w mojej opinii przyjęte decyzje co do kierunku rozwoju WPiZ należy uznać ogólnie za słuszne, choć oczywiście jak zawsze, można (i zapewne trzeba) dużo dyskutować o szczegółach, w tym również technicznych kupowanego sprzętu wojskowego.

Eksperymentalny czołg średni T23, uzbrojony w 76mm armatę M1, oraz wyposażony w napęd hybrydowy składający się z silnika benzynowego Ford GAA współpracujący z silnikiem/przekładnią elektromechaniczną od General Electric. A tak wyglądało stanowisko kierowcy, jakże odmienne od czołgów z bardziej konwencjonalnym napędem jakimi dysponowali i nad jakimi pracowali w tamtym okresie Amerykanie. Czołg osiągał prędkość maksymalną 56 km/h.