Γιατί τα πανεπιστήμια ήταν το τέλειο καταφύγιο για τον Epstein.🧵⬇️
Ο Jeffrey Epstein δεν προσέγγισε τα πανεπιστήμια από αγάπη για τη γνώση. Τα προσέγγισε επειδή αποτελούν τους ισχυρότερους μηχανισμούς κοινωνικής νομιμοποίησης στον δυτικό κόσμο.
Ένα κορυφαίο πανεπιστήμιο δεν προσφέρει απλώς κύρος. Προσφέρει ηθική κάλυψη. Αν σε δέχεται, αν σου ανοίγει πόρτες, αν αποδέχεται τα χρήματά σου, το μήνυμα προς τα έξω είναι απλό: «δεν είσαι τοξικός».
Αυτό ακριβώς χρειαζόταν ο Epstein, ιδίως μετά την καταδίκη του το 2008 για σεξουαλικά εγκλήματα εις βάρος ανήλικης.
Η στρατηγική του ήταν σταθερή και επαναλαμβανόμενη: στοχευμένες δωρεές, συγκεκριμένοι καθηγητές, σχετικά μικρά ποσά μετά την καταδίκη ώστε να «δοκιμάζονται τα νερά», συχνές επισκέψεις και αποφυγή κάθε επίσημης προβολής. Όχι θόρυβος. Δίκτυο.⬇️
1998–2007: Harvard, τα μεγάλα ποσά και η αρχή της πρόσβασης.
Η πρώτη σοβαρή και πλήρως τεκμηριωμένη πανεπιστημιακή εμπλοκή του Epstein καταγράφεται στο Harvard University. Σύμφωνα με επίσημη έκθεση του ίδιου του ιδρύματος, που δημοσιεύτηκε το 2020, ο Epstein συνδέθηκε με δωρεές συνολικού ύψους περίπου 9,1 εκατομμυρίων δολαρίων την περίοδο 1998–2007.
Το κεντρικό ποσό ήταν 6,5 εκατομμύρια δολάρια για τη δημιουργία και στήριξη του Program for Evolutionary Dynamics. ⬇️
Jan 26 • 11 tweets • 7 min read
Όταν η επίκληση στην αυθεντία συναντά τον ιστορικό αναχρονισμό: μια απάντηση με πηγές.⬇️
Μερικοί γεμίζουν το μυαλό τους με αποσπάσματα από επιστήμη, φιλοσοφία και θρησκεία χωρίς να τα ξεκαθαρίζουν ποτέ μεταξύ τους. Έτσι μπερδεύουν το δέος με την απόδειξη, τη μεταφορά με την κυριολεξία και το ιστορικό πλαίσιο με τη σύγχρονη γνώση.
Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακές φράσεις που ακούγονται επιστημονικές, αλλά πατούν σε λάθος επίπεδο σκέψης. Αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν μεγάλοι φυσικοί επιστρατεύονται για να στηρίξουν τον ισχυρισμό ότι το ανθρώπινο DNA είναι «θεϊκό χειρόγραφο».
Ο Ισαάκ Νεύτων πράγματι μιλά για Θεό στο General Scholium του Principia (1713):
“This most beautiful system of the Sun, Planets, and Comets, could only proceed from the counsel and dominion of an intelligent and powerful Being.”
Αλλά ο κόσμος του Νεύτωνα δεν είχε βιολογία, εξέλιξη ή γνώση σχηματισμού πλανητικών συστημάτων. Είχε μόλις ανακαλύψει ότι οι ουράνιες κινήσεις υπακούουν σε μαθηματικούς νόμους, χωρίς να γνωρίζει πώς προκύπτει η αρχική διάταξη των τροχιών.
Εκεί τοποθετεί τον Θεό ως μεταφυσική απάντηση σε κενό φυσικής εξήγησης.
Και αμέσως μετά χαράζει ο ίδιος το όριο:
“I have not been able to discover the cause of those properties of gravity from phaenomena, and I frame no hypotheses.”
Δηλαδή: περιγράφω το πώς, δεν εφευρίσκω το γιατί χωρίς δεδομένα.
Το να μεταφέρεται αυτή η αστρονομική μεταφυσική του 1713 στη μοριακή βιολογία του 21ου αιώνα είναι καθαρός αναχρονισμός τριών αιώνων επιστημονικής προόδου.
Το να παίρνεις μια μεταφυσική δήλωση του 1713 και να τη μεταφέρεις αυτούσια σε ένα πεδίο που δεν υπήρχε καν τότε (μοριακή βιολογία) είναι σαν να χρησιμοποιείς τον Όμηρο για να εξηγήσεις την κβαντική χρωμοδυναμική.
Δεν είναι απλώς άκυρο. Είναι παραπλανητικό.
Κάθε επιστήμονας μιλά μέσα στο γνωστικό του σύμπαν.
Ο Νεύτων δεν είχε ιδέα για DNA.
Ο Max Planck στη διάλεξη Religion und Naturwissenschaft (1937) γράφει:
“…while both religion and natural science require a belief in God for their activities, to the former He is the starting point, to the latter the goal of every thought process. To the former He is the foundation, to the latter the crown of the edifice of every generalized world view.”
Η διατύπωση δείχνει καθαρά τη διάκριση: στη θρησκεία ο Θεός είναι αφετηρία νοήματος, στην επιστήμη είναι το όριο όπου σταματά η θεμελίωση των νόμων.
Στο ίδιο κείμενο ο Planck ξεκαθαρίζει ότι η επιστήμη ασχολείται με το πώς λειτουργεί ο κόσμος, ενώ η θρησκεία με το νόημα.
Ο «Θεός» του Planck είναι το όνομα που δίνει στο ακατανόητο γεγονός ότι οι φυσικοί νόμοι έχουν μαθηματική μορφή.
Δεν είναι προσωπικός δημιουργός οργανισμών. Είναι φιλοσοφικό όριο γνώσης, όχι βιολογικός σχεδιαστής.
Ο Planck δεν είχε ιδέα για γονιδιωματική.
Ο Paul Dirac στο άρθρο The Evolution of the Physicist’s Picture of Nature (Scientific American, 1963) γράφει:
“It seems to be one of the fundamental features of nature that fundamental physical laws are described in terms of a mathematical theory of great beauty and power… One could perhaps describe the situation by saying that God is a mathematician of a very high order, and He used very advanced mathematics in constructing the universe.”
⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️
Το άρθρο αφορά χωροχρόνο, κβαντική θεωρία, συμμετρίες και μαθηματική ομορφιά εξισώσεων.
Η φράση “constructing the universe” αναφέρεται στη μαθηματική δομή των φυσικών νόμων.
Δεν υπάρχει καμία αναφορά σε βιολογικό σχεδιασμό.
Ο ίδιος χρησιμοποιεί τη βιολογική εξέλιξη ως αναλογία για την εξέλιξη των φυσικών θεωριών.
Ο «Θεός» του Dirac είναι μεταφορά μαθηματικής αρμονίας. Όχι συγγραφέας γονιδιωμάτων.
Ο Dirac δεν είχε ιδέα για ρετροϊούς ενσωματωμένους στο ανθρώπινο γονιδίωμα.⬇️
1998–2007: Harvard, τα μεγάλα ποσά και η αρχή της πρόσβασης.
Το άρθρο αφορά χωροχρόνο, κβαντική θεωρία, συμμετρίες και μαθηματική ομορφιά εξισώσεων.