TW! Endometriose
Al vanaf het begin waren mijn menstruaties hevig in zowel pijn (buik maar vooral rug) als in bloedverlies.
In mijn studententijd doneerde ik bloed bij Sanquin maar kon vaak zonder donatie weer weg omdat ik weer eens bloedarmoede had. Desondanks vond ik het vrij normaal allemaal. "Het hoorde erbij" naar mijn eigen idee. De buikpijnen was toen (ik praat dus over 20 jaar geleden) volgens de huisarts als gevolg van een prikkelbare darm. En dus leerde ik ermee leven.
Met de pil werd het allemaal iets dragelijker.

Dag allemaal, ik ben de vriend van jullie Exotische Zebra en ben gevraagd wat te schrijven over hoe het als partner is om met een hoogbegaafd iemand samen te wonen. Haar hoogbegaafdheid heeft namelijk ook aan mijn kant wel de nodige uitdagingen gekend en inzichten opgeleverd. Zelf ben ik niet neurodivergent maar van een meer ‘gemiddeld’ kaliber. Mijn Zebra omschreef me wel eens als een Barbapapa: een tekenfilmserie met blobjes als personages die zich in allerlei vormen kunnen vormen. Ik pas me dus heel gemakkelijk aan iedereen aan (ieuw, conflicten).

Hoi allemaal, even 3 mededelingen!

1. Hieronder volgt een kort draadje over 3 van jullie vragen;)
2. Ik heb het draadje, wat mijn vriend alvast geschreven had gelezen en het is heel tof! Zondag zet ik hem erop! (O, en we hebben samen een deel 2 van het draadje bedacht!) 3. Morgen neem ik even een dagje vrij van het account;) ik heb best een intensieve week gehad, en ik merk aan m'n lijf dat het een dagje échte rust, zonder welke 'verplichting' dan ook nodig heeft. Ik heb inmiddels geleerd dat het belangrijk is om m'n grenzen te respecteren;)

Goeiemorgen allemaal! Het is weer tijd voor een nieuw draadje met als thema: werk!

Ik werk dus in het onderwijs in het VO, een tak van sport waar veel tijdelijke contracten zijn. Vaak is het zo dat er een soort vaste kern is met vaste contracten en dat jij als nieuwkomer deel wordt van een flexibele schil met tijdelijk contract. Soms heb je geluk en is er plek in de vaste kern, maar heel vaak is er geen plek want de school krimpt/de NPO-gelden zijn op/...

Hoi allemaal! Wat een leuke volgers heeft dit account, ik vind het een fijne positieve plek hier op Twitter!

Er werd mij afgelopen week gevraagd wat nou mijn dagelijkse struggles zijn en die vraag ga ik nu beantwoorden;) Ik merk dat mijn hoofd eigenlijk altijd wel 'aan' staat. Dat maakt klusjes die voor anderen gedachteloos zijn voor mij juist intensief. Mijn vriend vertelt dat hij, als hij autorijdt, echt periodes heeft dat hij nergens aan denkt.

Hoi allemaal! Ik ben nu op de helft van mijn week en merk dat het leuk en waardevol is op deze manier mijn verhaal te delen; jullie herkennen jezelf of krijgen meer begrip voor hb, ik krijg zelf ook nog meer helderheid over sommige dingen door ze gestructureerd op te schrijven. Dit account werkt dus met gastschrijvers en zonder gastschrijvers lukt het helaas niet om verder te gaan.

Heb jij dus een oprecht verhaal wat je wilt delen, meld je aan door een pb te sturen naar
@Thuisop24 ;)

Hoi allemaal!

Vandaag al weer dag 4 op dit account, met als thema 'omgang met anderen- privé'.

De toevoeging 'privé' is omdat ik het morgen over de andere variant ga hebben: 'werk'. Mocht iemand van mijn vrienden en familie herkennen wie ik ben en mocht je er niet tussen staan, weet dan dat ik je wél lief vind en dat ik bewust niet té specifiek ben soms;)

Ik heb net thema 3, 'diagnose' geplaatst en daar wil ik nog even een bonusje aan toevoegen. Ik heb vroeger altijd geleerd dat dingen moeten 'zoals het hoort'.

Vaak betekent dat dat je dan als neurodivergent persoon (met adhd, autisme, hb, hooggevoeligheid enz) dingen Moet op een wijze die logisch is voor neurotypische mensen.

Simpel voorbeeld: de meeste mensen raken afgeleid als ze andere dingen doen. Het wordt dus als negatief gezien als je tegelijkertijd tekent en een les volgt. Voor mij zorgt het tekenen er juist voor dat ik me

Goeiemorgen!

Het thema van vandaag is 'diagnose', tussen aanhalingstekens, want hoogbegaafdheid is geen officie diagnose, maar het is wel iets wat vastgesteld kan worden;) 8 jaar geleden ben ik best wel vastgelopen; een burn out. Daarvoor wilde ik alles, deed ik alles en kwam ik amper nog tot rust. Inmiddels zie ik dat al die drukte ook een mechanisme was om met een aantal heftige dingen om te gaan.

Gelijk door met thema 2 van de dag, want ik verwacht dat ik vanavond overprikkeld ben 😆

Thema 2 is: hoogbegaafdheid in het algemeen. Over hoogbegaafdheid gaan best wat misconcepten rond. Het plaatje gaat over kinderen, maar is goed te extrapoleren naar volwassenen. Hoogbegaafdheid is voor mij veel meer dan een hoog IQ (officieel 130+). Ik voel me het meeste thuis in de 5 overexitabilities. Dit zijn 5 gebieden waarop hoogbegaafden extra intens zijn; psychomotorisch, sensitief/zintuiglijk, intellectueel, (ver)beeldend en emotioneel.

Thema 1 van vandaag: over- en onderprikkeling.
Het boek 'prikkels bijten niet' beschrijft heel mooi hoe je als extravert hoogsensitief persoon of als hoogbegaafde (waar veel overlap tussen zit) de balans moet vinden tussen over- en onderprikkeling. Overprikkeling krijg je als je teveel prikkels binnenkrijgt, onderprikkeling als je te weinig kwalitatief goede prikkels binnenkrijgt. Ik kan dus zowel over- als onderprikkeld zijn van een tram met teveel geluid en te weinig intellectuele stimulans.

Even kort: ik kom dus net de douche uit (of moet ik Zebrawasstraat zeggen? Laat me vooral weten als jullie gek worden van al mijn metaforen!).

Ik heb echt een haat/liefdeverhouding met de douche. Één van de dingen die ik vaker hoor van sommige Neurodivergente mensen is Dat ze het heel vervelend vinden om vettig of plakkerig te voelen. Dat heb ik ook! Zo is zonnebrand of handcrème dus bijvoorbeeld echt een straf. Ik heb het snel warm, dus dan voel ik me na een tijdje plakkerig en dat kan zó intens zijn! Tegelijkertijd is douchen om redenen

Even een los draadje, over mijn pseudoniem! Ik heb nu 5 jaar het vermoeden dat ik hoogbegaafd ben (stom woord trouwens, hoogbegaafd, het klinkt voor mij alsof er een superioriteitsgevoel aan vast zit, terwijl het voor mijn gevoel gewoon 'anders' is, met zowel voor- als nadelen) Ik werk dus in het onderwijs en herkende mezelf héél erg tijdens een studiedag in de kenmerken van HB (hoogbegaafdheid). Sindsdien heb ik op meerdere plekken gewerkt en sinds 1.5 jaar heb ik echt de diagnose. Afgelopen jaar had ik weer een studiedag.

Goedemorgen allemaal! Hier dus Exotische Zebra!

Ik zal mij even verder voorstellen, behalve mijn echte naam dan;)

Ik ben een enthousiaste Zebra van eind 20. Ik ben erg creatief en geïnteresseerd in een heel scala aan onderwerpen (van celbiologie tot ruimtevaart). Het is heel dubbel om een Zebra te zijn. Aan de ene kant is het fijn om allerlei verbanden te kunnen zien. Ruim een week voor de lockdown had mijn hele Zebra-familie al mondkapjes en handgel en boodschappen in huis. Tegelijkertijd is het ook lastig, want het zorgt er soms ook

De laatste dag alweer op het buitenbeentjes account voor mij. Ik heb heel veel verteld aan de hand van de polls deze keer. Ik wil afsluiten met de positieve dingen die ik uit autisme en h-EDS haal. Want die zijn er natuurlijk ook! Door het autisme ben ik autodidact, dit wil zeggen dat ik mezelf heel veel kan aanleren zonder dat ik er uitleg of hulp bij nodig heb. Ook kunnen mijn handen maken wat mijn ogen zien. Door de h-EDS is dat beperkt tot handwerk en kan ik geen houtwerk meer maken.

Dit komt niet vaak voor dat men de diagnose asperger krijgt en het dus niet zo is. Rayan weet nu gelukkig wat hij heeft maar soms lopen mensen vast. Het valt ook niet mee om in de wirwar van de zorg de juiste ingang te vinden. Ga eerst naar je huisartsfunx.nl/news/besef/c13… Geef bij je huisarts aan wat de problemen zijn die je hebt. Vertel alles, niks is vreemd of raar en je hoeft je ook niet te schamen. Pas wanneer je hulp krijgt kan je je klachten, mogelijk, verminderen en veel leren over jezelf. Ik heb jarenlang mijn kop in het zand gestoken.

We zijn hier thuis aan het schuiven in ruimtes. En dan komt dat gebrek aan executieve functies naar de voorgrond. Ik moet uitzoeken wat er bewaard moet, weg gegeven kan of weggegooid. Maar ik heb geen ruimte om de spullen die blijven een plek te geven. Ik ben stapels aan t maken en aan het verplaatsen. De berg is alleen maar chaotischer geworden. Ik kreeg een error en ben gestopt. Alles is op een grote berg in de hoek van de kamer gegooid en nu gaan we eerst werkbladen en kasten maken. Want ik krijg het gewoon

Eerder gaf ik al aan dat ik houvast heb aan regelmaat. Ik doe veel dingen op de zelfde manier omdat dit veilig voelt. Het is geen ocd trouwens. Autisten hebben behoefte aan voorspelbaarheid om een veilige omgeving te hebben. Zo had ik ook een vaste route van trein naar werk. Op een dag was een deel van mijm route niet beschikbaar. Onverwacht. Werkzaamheden zie je van te voren wel aan borden en hekken die al klaar staan. Ik trof een volledig marjorette korps met taptoe aan. Nee niet een, een stuk of 5 groepen, op mijn route. Er bleek een wedstrijd

Mensen met autisme nemen dingem vaak heel letterlijk. Ik dus ook als ik me niet in de situatie verplaats. Neem die teamdag waar er motivational speaker was. Die had allemaal van die populaire uitspraken als "de neuzen dezelfde kant uit" en "we zitten allemaal In dezelfde trein". "Je moet in je kracht staan" en ga zo maar door. Die hele teamdag is aan mij voorbij gegaan. Want iedereen bleef gewoon de kant uit kijken die hij wilde en een trein was er al helemaal niet te vinden. Ik was moe, hou niet van teamdagen dus

Op een verjaardag in den tuin kom ik via het hek binnen. Ik stuif iedereen voorbij en ga naar binnen naar de keuken. De fles wijn die ik kocht is in de achterbak van de nieuwe auto gebroken. Ik heb alleen oog voor de auto. Die moet schoon. De jarige snapt mij en helpt. Ik krijg een emmer sop en twee rollen keukenpapier mee. Als ik klaar ben met de auto ga ik weer terug, feliciteer de jarige en ga zitten. Na een tijdje gaat iemand weg en gaat iedereen gedag zeggen. Steekt mij een hand toe en zegt "ik geef je een hand want

De communicatie tussen mensen met een autisme spectrum stoornis (een ASS) en mensen zonder verloopt soms stroef. Eén van de theorieën die probeert te verklaren waarom is de TOM; de “Theory of Mind”. Klinkt ingewikkeld, maar dat is het eigenlijk niet. Het betekent niet veel meer dan je kunnen verplaatsen in de gedachten van een ander, je een voorstelling kunnen maken van wat er in diens geest omgaat . Letterlijk: je kunt je een theorie vormen van de ander zijn “mind”. Iemand met een ASS kan dit in mindere mate.