به نام ایزد خداوندگار‌ و جهاندار دادار که جان را فکرت آموخت و عقل را بر جهل پیروزی داد؛
از ما خادم خادمان خداوند خدا، پاپا سبریشوع بن بختیشوع، به دوست گرامی ما، جناب مستطاب متنطع مستعصم، جوناس بلین که خداوند نگاهبان ورع او باد.

و اما بعد؛
مکتوب شما که در پاسخ به پرسشی که ما جهت تمییز میان «ناخرسندی گذرا» از «خشم بنیان‌کن تاریخی» و سنجش میزان درک جامعه از ماهیت «اشغالگرانهٔ» حاکمیت طرح نموده بودیم –پرسشی که برای ما نه یک جدل کلامی صرف، که سنجه‌ای راهبردی‌ست تا بدانیم آیا ملت ایران، همچون ملت یونان، دشمن را به معنای دقیق کلمه «بیگانه» و «انیر» می‌پندارند یا خیر؟– و در آن هشدار به لزوم «ورع بی‌قید و شرط» داده بودید، واصل شد و ما آن را با دقت و ظرافتی که شایستهٔ چنین مباحث سترگ است، از نظر گذراندیم. آنچه در آن سطور مستور بود، در ظاهر داعیهٔ صیانت اخلاق و شناخت مصلحت انام داشت، اما در باطن چیزی جز ترویج «انفعال جبری» و تجویز «فلج ارادی» در آن ندیدیم.
سخنان پرهیزگارانهٔ شما در «وضعیت طبیعی» و «جنگ همه علیه همه»، آنجا که نه قانونی حاکم است و نه ملجأ و پناهی در دسترس، آنگاه که دشمن قواعد بازی و احکام استقرار نظم بیدادگرانهٔ خود را با مرکب خون کودکان می‌نویسد و تحمیل می‌کند، نه یک راهبرد اخلاقی با در نظر گرفتن مصالح عمومی، که «مانیفست خودکشی استشهادی»ست. گویی حضرت‌عالی میدان خونین «نبرد» را با رواق‌های آرام «مناظره» اشتباه گرفته‌اید.
فلذا لازم می‌دانیم که سخنان کوتاه شما را با نگاهی به آنچه که خود در گذشته بر درستی آن گواهی داده‌اید، لایه به لایه بشکافیم تا پاسخی درخور و روشنگر، چنان که سنت کریمهٔ ماست، بدان دهیم:
۱ـ قصاص بازدارنده را «تلاش بیهوده برای شرمسارسازی مردمان بی‌شرم» خواندن
فرموده‌اید: «می‌خواهید کسی را شرمنده کنید که شرف ندارد، همچون تلاش برای شرمسار کردن یک روسپی با روسپی خواندنش.»
مغلطه: Ignoratio Elenchi (نتیجه‌گیری نامربوط) و Petitio Principii (بدیهی‌انگاری پیش‌فرض).
پاسخ: جنابعالی به خطا گمان برده‌اید که هدف از مقابله به مثل و مجازات متناسب، بیدار کردن وجدان دشمن است. خیر در نبرد نامتقارنی که مدعی هستید می‌شناسید، ما به‌دنبال «القاء حس شرمساری» در قلب دشمن نیستیم؛ ما به دنبال «فلج کردن» او هستیم. منطق علمی در تئوری بازی‌ها حکم می‌کند که در برابر حریفی که تمام قوانین و قواعد بازی را می‌شکند و هیچ حد یقف و خط قرمزی ندارد، تنها راه بقا «تلافی متوازن در جهت تغییر موازنهٔ وحشت» است. این بازدارندگی نه از برای انتقام کور، بلکه برای تغییر محاسبات دشمن است تا دریابد هزینهٔ جنایت، از فایدهٔ آن فراتر رفته است.
در اینجا لازمست به یادتان بیاورم که ۶ سال پیش و در رشته‌سخنی بلند که اخیراً همچنان پایبندی خود را به مطالب مطروحه در آن اعلام کرده‌اید و به پیوست خواهد آمد، حرف‌های دیگری می‌زدید.
در توییت‌های ۲۰ و ۲۱ از آن رشته سخن که من آن را زین‌پس متن J1 می‌نامم و [و طبیعتاً متن کوتاه کنونی‌تان را J2]، مرقوم فرموده‌اید:
«مورخ برجسته ریچارد رودز، [در] کتاب فوق‌العاده دردناکش با نام «استادان مرگ» به تاریخ آینزتزگروپن، جنایت‌هایشان و اعضایش پرداخته است. او به تفصیل نظریهٔ آتنز را دربارهٔ آدم‌کشان اس‌اس از هیملر تا درجه‌داران مأمور به کشتار به آزمون می‌کشد و در سرتاسر این روایت، شما در کنار مشاهدهٔ تحول آدم‌های تا دیروز عادی به افراد مبتلا به خشونت لجام‌گسیخته همزمان مواجه با روایت کم آوردن، شکستن و حتی بستری شدن در بیمارستان روانی به‌علت ناتوانی عصبی افسران و درجه‌داران اس‌اس در واکنش به جنایت‌هایی که به آن دست می‌یازیدند، هستید.»
در ادامه از فرماندهانی مثل «پاول بلابل» یا «آلفرد فیلبرت» نام برده‌اید که پس از کشتار دچار فروپاشی عصبی شده‌اند.
به‌نظر می‌رسد برخلاف موضع کنونی‌تان در متن J2 که دشمن را «سنگی، نفوذناپذیر و به‌نیروی بی‌شرمی رویین‌تن» تصویر می‌کند، در هنگام نگارش متن J1 بر این باور بوده‌اید که آن‌ها مثل نازی‌ها انسان‌هایی هستند که بالاخره زیر بار فشار جنایت خرد می‌شوند.
بالاخره این یا آن؟ در یک آن که بر دو سبیل نمی‌توان بود، می‌توان؟
۱/

https://x.com/SabriBokht/status/2021275613701476560

۲ـ صلب‌انگاری بی‌پایهٔ ماشین سرکوب و این‌همانی کاذب مغز آمر طراح، شبکهٔ عصبی توجیه‌گر هماهنگ‌کننده و دست مجری

نوشته‌اید که: «چون این‌ها اصلاً برای فرزند/خانواده آن رابطه/ارزش شما را قائل نیستند» و تصویری از مصاحبهٔ عبدالحسین روح‌الامینی که در آن از نظام بخاطر کشتن پسرش محسن تقدیر کرده را الصاق کرده‌اید.
گویا در نگر شما ماشین سرکوب یک کلِّ صلب واحد است؛ بی هیچ امکان تفکیکی میان اجزایش.
مغلطه: False Equivalence (یکسان‌انگاری کاذب کارکردی میان آمر، توجیه‌کننده و مجری).
پاسخ: از این سخنان چنین مستفاد می‌گردد که حضرتتان از درک این حقیقت عاجزید که هر ماشین سرکوب، از قطعاتی خُرد ساخته شده است. انگار در نظر شما؛ مغز، شبکهٔ اعصاب و دست یکی هستند و عیناً این‌همان و تجمیع‌پذیر.
ما به این دستگاه عریض و طویل چنین نمی‌نگریم. در نظر ما تفکیک مجری از آمر و هماهنگ‌کننده و اتخاذ رویکردی متفاوت در قبال هریک تنها راه در هم‌ شکستن این ماشین مهیب است. طبیعتاً باید بدانید که در تئوری سلسله‌مراتب سازمانی، وفاداری زیردستان تابعی از ترازوی «ریسک و پاداش» است.
هدف از افشاء هویت، مجازات انقلابی مباشرین در جرم و جنایت و تسرّی آن مجازات به اعزاء و اقرباء مجرمین در صورت تسرّی جرم و جنایت از سوی ایشان به عزیزان معصوم و بی‌گناه ما اینست که او دیگر احساس امنیت نکند و زمانی که به او دستور شلیک به مغز کودکی ۱۲ ساله داده شد، به این بیاندیشد که اگر این کار را بکنم، آیا نظام می‌تواند باز هم مثل گذشته از من و خانواده‌ام در برابر خونخواهی بازماندگان قربانی حفاظت کند یا نه و این‌دفعه کلوخ‌انداز را پاداش سنگ است؟
وقتی این احساس امنیت سلب شد، او دیگر بی‌مهابا و بی‌پروا برای «حفظ نظام» دست به هر جنایتی نخواهد زد، بلکه نخست به «بقای شخص خود و نزدیکانش» خواهد اندیشید؛ و این یعنی لرزش دست در لحظهٔ چکاندن ماشه.
بدیهتاً ضعیف‌ترین حلقه‌های زنجیر مانند قوی‌ترین‌ها فکر نمی‌کنند و واکنششان نیز یکسان نیست.
حالا برگردیم به متن J1. در آنجا دشمن را طبق نظریهٔ آتنز طبقه‌بندی کرده و گفته‌اید همهٔ آن‌ها در مرحلهٔ ۴ (خشونت لجام‌گسیخته) نیستند.
مایلم مستقیماً به خودتان ارجاع دهم، آنجا که در توییت ۱۵ می‌گویید: «آیا همهٔ کسانی که در سمت روبرو قرار گرفته‌اند در مرحلهٔ چهارم خشونت لجام‌گسیخته قرار دارند و بدون کوچک‌ترین تحریکی قادر به قتل‌عام صدها یا هزاران یا ده‌ها هزار نفر هستند و از آن لذت می‌برند؟»
و سپس در توییت‌های ۲۸ و ۲۹ پاسخ می‌دهید که بسیاری از نیروها در «مرحله سوم» (خشونت دفاعی) هستند و تنها زمانی شلیک می‌کنند که احساس خطر شدید کنند یا تحریک شوند:
«تأکید رژیم بر خشونت‌ورزی معترضان برای حفظ روحیه و در صحنه نگه داشتن اکثریت نیروهای سرکوبش که از خشونت‌گران نوع سوم (دفاعی) هستند؛ است. برخلاف تصور، مخاطب اصلی انکار حاکمیت در قتل ندا یا نیکتا (می‌گریم) عامهٔ مردم یا فضای بین‌المللی نیست، بلکه سرکوبگران هستند. اینکه در آموزش نیروهای یگان ویژه تاکید زیادی بر نمایش فیلم‌هایی [از] گرفتار شدن آن‌ها و ضرب و شتم و قتل اعضای نیروی ضدشورش توسط معترضان می‌شود هم بخشی از تقویت آن احساس دفاع از خود در حین حمله به دیگران است. خود عبارت «مدافعان» حرم هم تا حدودی از اینجا می‌آید.»

بالاخره ماشین سرکوب دشمن، هیولایی صلب و یکدست است یا مجموعه‌ای متشکل از قطعاتی که بسیاری‌شان هنوز به مرحلهٔ «خشونت لذت‌جویانه» نرسیده‌اند و با استراتژی درست می‌توان آن‌ها را فلج کرد؟
۲/

اصل الحاقی؛ داستان دستبردی بیهوده و وصله‌ای ناجور!

ملت محبوب من؛

کِتابٌ بالِغٌ مِنّي حَبیباً مُعْرِضاً عَنّي
أَنِ افْعَلْ ما تَری إِنّي عَلی عَهْدي وَ میثاقي

از آنجا که در ماه‌های اخیر افرادی با استناد به اصل الحاقی به قانون اساسی مشروطیت ایران، مصوب ۱۸ اردیبهشت ۱۳۲۸ تفاسیری خلاف متن آن دُستُور همایون به‌عنوان یگانه میثاقِ ملّیِ همچنان معتبرِ ایرانیان و روح مشروطیت و اصول تغییرناپذیر و ابدی آن، از این اصل خاص قانون اساسی ارائه داده‌اند که هر یک به‌نوعی در خدمت پیشبرد منافع و مطامع سیاسی گروه‌ها و دستجاتی خاص است، در مقام یک مشروطه‌خواه راستین بر خود می‌دانم که در نوشتاری بلند به بررسی میزان انطباق حقوقی این اصل با روح مشروطیت، اصول لایتغیر ایدهٔ مشروطه‌گرایی و متن قانون اساسی مصوب ۱۲۸۵ و متمم‌های ۱۲۸۶ و ۱۳۰۴ آن بپردازم، باشد که روان جاویدان قهرمانان و اهلوان پاک‌سرشت انقلاب فرخندهٔ مشروطیت ایران از این رهرو احقر خرسند باشد.
🧵
/۱ و اما بعد؛ نخست لازم است که متن کامل اصل یادشده را با شما در میان بگذارم:
«در هر موقعی که مجلس شورای ملی و مجلس سنا هر یک جداگانه خواه مستقلاً خواه نظرِ پیشنهاد دولت، لزوم تجدیدنظر در یک یا چند اصل معین از قانون اساسی یا متمم آن را به اکثریت دوثلث کلیهٔ اعضای خود تصویب نمایند و اعلیحضرت همایون شاهنشاهی نیز نظر مجلسین را تایید فرمایند فرمان همایونی برای تشکیل مجلس مؤسسان و انتخابات اعضای آن صادر می‌شود.
مجلس مؤسسان مرکب خواهد بود از عده‌ای که مساوی باشد با مجموع عدهٔ قانونی اعضای مجلس شورای ملی و مجلس سنا. انتخابات مجلس مؤسسان طبق قانونی که به تصویب مجلسین خواهد رسید به عمل خواهد آمد. اختیارات مجلس مزبور محدود خواهد بود به تجدیدنظر در همان اصل یا اصول بخصوصی که مورد رای مجلسین و تایید اعلیحضرت همایون شاهنشاهی بوده است.

تصمیمات مجلس موسسان به اکثریت دو ثلث آرای کلیهٔ اعضاء اتخاذ و پس از موافقت اعلیحضرت همایون شاهنشاهی معتبر و مجری خواهد بود.

این اصل شامل هیچ یک از اصول قانون اساسی و متمم آن که مربوط به دین مقدس اسلام و مذهب رسمی کشور که طریقهٔ حقهٔ جعفریهٔ اثنی عشریه می‌باشد و احکام آن و یا مربوط به سلطنت مشروطه ایران است نمی‌گردد و اصول مزبور الی الابد غیرقابل‌تغییر است.

در مورد اصول چهار و پنج و شش و هفت قانون اساسی و تفسیر مربوط به اصل هفتم و همچنین در اصل هشت قانون اساسی و اصل چهل و نه متمم آن با توجه به سابقه و قوانینی که نسبت به بعضی از این اصول وضع شده است یک‌بار مجلس شورای ملی و مجلس سنا که پس از تصویب این اصل منعقد خواهند شد بلافاصله پس از رسمیت یافتن مجلسین در اصول مزبور تجدیدنظر خواهند نمود و برای این منظور مجلس واحدی تحت ریاست رئیس مجلس سنا تشکیل داده و اصلاحات لازم را به اکثریت دوثلث آراء کلیهٔ اعضاء مجلسین به عمل خواهد آورد تا پس از آنکه از طرف اعلیحضرت همایون شاهنشاهی تایید گردید به صحهٔ ملوکانه موشح شده، معتبر و مجری خواهد بود.»
/۲

«ای مردم [کوفه] که به تن فراهم و در کنار هم و در خواسته‌هایتان پراکنده‌اید، شما که گفتارتان تیز است چنان که سنگ را گدازد و کردارتان کُند چنان که طمع دشمن را بر شما برانگیزد، در بزم لاف و گزاف جنگتان بسیارست، ولی در رزم همواره در پی راه گریزید، خوار شود آنکه از شما یاری خواهد/۱

https://twitter.com/khastamani/status/1838753391868284980

و آسوده نگردد آنکه غم‌خوار شما باشد، شما که در راه دفاع از خود بهانه‌های نابخردانه می‌آورید چنانکه مرد بدهکار بدحساب ادای دین خود را به امروز و فردا می‌افکند.
آنکه تن به خواری داده، دفع ستم چگونه شاید؟
که حق جز با جهد و کوشش به دست نیاید.
حال که خانهٔ شما را گرفتند/۲

In this brief tweet, four baseless lies are said that my purpose in this thread is to disandate all four lies based on the constitution, history and tradition of Iran's constitutionalism. 🧵
First lie: Mossadeq is the first "elected" prime minister of Iranian history./1

https://twitter.com/jacobin/status/1825502978998145311

That's not the case. In the constitution of Iran and its amendment, no office has been mentioned in the name of the Premiership and the manner of election or appointment of Prime minister.
It is only vaguely referred to as a position called the "first person of the government",/2

نه شیاد. قبل از اینکه مصدق اموال شرکت نفت آنگلوپرشیا رو بدزده و ایران رو تحت تحریم‌هایی قرار بده که یک قطره نفت هم نتونه بفروشه، در مذاکرات دولت رضاشاه با بریتانیا برای لغو قرارداد دارسی که سهم ۱۶ درصدی از سود فروش نفت بعد از کسر مالیات ۳۳ درصدی دولت بریتانیا رو به ایران می‌داد/۱

https://twitter.com/DktrSdr/status/1824535048609206296

و در واقع تنها ۱۱٪ از سود نفت فروخته شده به ایران می‌رسید، دولت بریتانیا متعهد شد که پهنهٔ منطقهٔ تحت امتیاز قاجاری اکتشاف، استخراج و فروش رو از ۴۸۰۰۰۰ مایل مربع به ۱۰۰۰۰۰ مایل مربع کاهش بده، یک میلیون پوند استرلینگ برای تسویهٔ بدهی‌های قبلی به ایران بپردازه،/۲

این بنده خدا که خوب فحش خورد لیکن نمی‌دونم تا حالا به نشان فروهر دقت کردید یا نه اما اونم شباهت بسیار قریب و غریبی به تمثال ایزد آشور، خدای بزرگ آشوریان (مردمان میان‌رودان علیا) پیش از گرویدن به مسیحیت داره و خود شمایل آشور هم الهام‌گرفته از حوروس مصری و انلیل سومریه./۱

https://twitter.com/Ehsanrostamipor/status/1790487984686436709

یا مثلاً سنگ‌نگارهٔ موسوم به کوروش بالدار در پاسارگاد که منسوب به کوروش دوم، بنیانگذار شاهنشاهی هخامنشیانه، شباهت انکارناپذیری به مردوک خدای بزرگ بابل (سرزمین مردمان میان‌رودان سفلی) داره که روی سرش یک همهم (دیهیم مصری) هم داره.
خدایی که کوروش در منشور پرآوازه‌ش تقدیسش می‌کنه/۲

جدی می‌فرمایید؟
خب بذارید مروری کنیم و بر سرگذشت کسانی که با علی و آل او درافتادند:
۱- امیرالمؤمنین ابوبکر بن ابی‌القحافه:
ابابکر صدیق ماجرای غدیر رو به هیچ‌جاش نگرفت، بر اریکهٔ خلافت نشست، باغات فدک رو از فاطمه همسر علی و دختر محمد گرفت و درنهایت به مرگ طبیعی مرد./۱

https://twitter.com/Nayere_n_d_81/status/1772423019035513268

۲- امیرالمؤمنین عمر بن خطاب:
عمر فاروق در گردهمایی سقیفه ردای خلافت از تن علی درآورد و به تن ابوبکر کرد، در واقعهٔ حرق دار در خونهٔ علی رو به آتش کشید و پیش چشمان علی همسرش فاطمه رو کتک زد و گذاشت لای در و از علی و مخالفین خلافت ابوبکر با پس‌گردنی پس پس‌گردنی بیعت گرفت./۲

تو که قاسم‌چک و فلسطین‌چکت مثبته و تکلیفت معلوم، برای خوانندگانت می‌نویسم.
ببینید عزیزان، شما با هر عینکی که به برآمدن دودمان صفویه در ایران نگاه کنید، فقط زیان اندر زیان اندر زیان می‌بینید.
اسماعیل[مادربـ]ـخطایی و آدم‌خوران قزلباشش که همه از آناتولی و شام به ایران حمله‌ور شده/۱

https://twitter.com/Amirsalar__/status/1767223079686504918

بودند و هیچ‌کدوم بومی فلات ایران نبودند در این مرز و بوم مرتکب تفتیش عقاید با سلاح نسل‌کشی شدند. به‌این صورت که شهر به شهر می‌گشتند و از مردم می‌خواستند دین پدران رو کنار بذارند وگرنه قزلباشان و خران و اسبانشون به زنان و دختران و پسرانشون تجاوز می‌کردند، استخوان‌های مردگان رو/۲

۱- فریدون ابراهیمی.
پیشه: دادستان کل فرقهٔ دموکرات آذربایجان.
جرم: خیانت به کشور در هنگام جنگ.
کیفر: اعدام.
۲- احمد احمدی.
پیشه: پزشک زندان قصر در زمان رضاشاه.
جرم: قتل چند زندانی سیاسی.
کیفر: اعدام.
این بنده خدا رو در زمان اشغال و وقتی که شاه قدرتی نداشت اعدام کردند./۱

https://twitter.com/Shirin_j_/status/1757083076541215179

۳- سیدحسین امامی.
پیشه: عضو گروه تروریستی فدائیان اسلام.
جرم: ترور احمد کسروی [که با بی‌کفایتی و بی‌عدالتی حکومت بی‌مجازات موند و موجب تکرار جنایت شد] و عبدالحسین هژیر.
کیفر: اعدام.
۴- محمدصادق امانی.
پیشه: عضو سازمان تروریستی فدائیان اسلام.
جرم: ترور حسنعلی منصور.
کیفر: اعدام./۲

در شش هفت سال گذشته اکثریت قاطع مردم ایران به این باور رسیده‌ن که تنها پرچمی که ماهیتی «ملی» داره و می‌تونه وحدت‌بخش قاطبهٔ ایرانیان باشه، پرچم ملی شیروخورشیده.
در این رشته‌توییت برای راستی‌آزمایی این ادعا به حافظهٔ تصویری ایرانیان در ۱۲۰ اخیر مراجعه می‌کنیم./۱

پرسش نخست: آیا تا پیش از دی ۹۶ و با اغماض تجمع ۷ آبان ۹۵ در پاسارگاد و گسترش اقبال عمومی به پهلوی‌ها، قانون و ملت پرچم سه‌رنگ شیروخورشیدنشان رو به‌عنوان پرچم ملی ایران به رسمیت می‌شناخته‌اند؟
برای پاسخ به این پرسش ابتدا باید ببینیم پرچم مذکور از کجا اومده؟
می‌دونیم که نشان/۲