Прачытаў кнігу «Language Brokers: Children of Immigrants Translating Inequality and Belonging for Their Families» Хеён Квон. У ёй расказваецца пра праблемы, з якімі сутыкаюцца мігранты ў ЗША, і пра тое, як іх дзеці спрабуюць ім дапамагчы. Дысклеймер: вы можаце быць не згодны з поглядамі гэтай даследчыцы (а яны, відавочна, левыя), але я думаю, што гэтая кніга ўсё роўна можа быць карыснай і цікавай. Мне яна дапамагла па-новаму зірнуць на рэчы, пра якія я мала задумваюся ў паўсядзённым жыцці.

Прачытаў на англійскай мове працу «The Cultural Animal: Human Nature, Meaning and Social Life» амерыканскага сацыяльнага псіхолага Роя Баўмейстэра. У кнізе расказваецца пра тое, як культура паўплывала на чалавека і як яна працягвае ўплываць на яго кожны дзень.

Трэд Скажу адразу, што кніга мяне крыху расчаравала: Баўмейстэр апісвае ўплыў культуры на шырокі дыяпазон інтрапсіхічных і экстрапсіхічных працэсаў і з’яў, суправаджаючы гэта вялікай колькасцю прыкладаў, але асаблівай глыбіні я не заўважыў.

Прачытаў кнігу «Creating Capabilities: The Human Development Approach» Марты Нусбаўм.

Вядомая мыслярка піша, што ўзровень развіцця краіны нельга ацэньваць выключна паводле эканамічных паказчыкаў, а таксама разважае пра годнасць і пра магчымасці, якія павінны быць у кожнага. Падыход, калі развіццё ўвязваецца толькі з эканомікай, ставіць краіны з прыгнечаным насельніцтвам на высокія месцы ў разнастайных міжнародных рэйтынгах. Гэта становіцца пасланнем пра тое, што клапаціцца трэба толькі пра ВУП.

Прачытаў выдатную кнігу "Слаўнае сяло Азярычына: Свет нашых продкаў", якую склалі Зьміцер і Юрась Санько.

Аўтары з вялікай любоўю распавядаюць пра сваю родную вёску з надзвычай багатай культурай і гісторыяй, і выказваюць надзею на яе паступовае адраджэнне. "Той, хто ратуе адно жыццё, ратуе цэлы свет" — так напісана ў Талмудзе (гэтую фразу выбівалі на медалях "Праведнікаў народаў свету"). Некаторыя фізікі лічаць, што наша рэальнасць можа быць часткай субатамнага ўзроўню іншай рэальнасці.

Прачытаў кнігу "The Moral Imagination: The Art and Soul of Building Peace" прафесара Джона Пола Ледэраха. У ёй расказваецца пра тое, як чалавечыя адносіны, маральнае ўяўленне і сіла творчага акта здольныя дапамагчы справіцца з зацяжнымі цыкламі гвалту, што паўтараюцца зноў і зноў Дысклеймер: я лічу падыход Ледэраха вельмі мудрым і цікавым, але ў той жа час, мне здаецца, што ён быў бы непрыдатны ў адносінах да нацыстаў, напрыклад. Часам зло трэба проста перамагчы.

Прачытаў працу "The Party's Interests Come First: The Life of Xi Zhongxun, Father of Xi Jinping" прафесара Джозэфа Тарыгіяна.

У кнізе расказваецца пра жыццё таты цяперашняга старшыні КНР, а таксама пра гісторыю Камуністычнай партыі Кітая, з якой ён быў непарыўна звязаны.

Трэд @UnrollHelper

Прачытаў на англійскай мове "The Hidden Injuries of Class" Рычарда Сеннета. У гэтай кнізе, створанай на аснове шматлікіх глыбінных інтэрв’ю, расказваецца пра тое, чаму прадстаўнікі рабочага класа ў ЗША ў 1970-я гады адчувалі сябе няшчаснымі ў пагоні за поспехам. Дысклеймер: аўтар — чалавек з выразна левымі поглядамі. Апроч іншага (ён філосаф і прафесар сацыялогіі), Рычард Сеннет таксама з’яўляецца адным са стваральнікаў тэорыі ўрбанізму. Я сам лічу сябе класічным лібералам і ведаю, што многія мае чытачы левых не любяць.

Прачытаў на англійскай мове кнігу "Hobos, Hustlers and Backsliders: Homeless in San Francisco" Тэрэзы Гован. У ёй распавядаецца пра дыскурсы, з дапамогай якіх у ЗША тлумачыцца бяздомнасць, а таксама пра тое, як гэтыя дыскурсы ўплываюць на самаўспрыманне бяздомных людзей. Кніга заснавана на пяцігадовым палявым даследаванні і атрымала шэраг узнагарод.

Гован — дзіўная асоба. Яна зарабляла на жыццё ігрой на музычных інструментах на вуліцы, жыла ў сквотах — самавольна сялілася ў пустых будынках — і пакутавала ад наркатычнай залежнасці.

Прачытаў на англійскай мове цікавую кнігу "Of Boys and Men" сацыёлага Рычарда Рыўза. У ёй апісваюцца праблемы сучасных хлопчыкаў і мужчын, якія былі выкліканы структурнымі зменамі ў эканоміцы і эмансіпацыяй жанчын.

Аўтар прапануе шэраг змен, якія павінны ім дапамагчы Рыўз лічыць, што праблемы хлопчыкаў і мужчын маюць структурны, а не псіхалагічны характар. Яны правальваюцца ў школе і каледжы, таму што існуючая сістэма адукацыі ставіць іх у нявыгаднае становішча.

Прачытаў на англійскай мове выдатную кнігу "Thought Reform and the Psychology of Totalism" амерыканскага псіхіятра Роберта Ліфтана.

Гэта навуковае даследаванне афіцыйнай праграмы "szu-hsiang kai-tsao" па прымусовай змене чалавечай асобы, якая ажыццяўлялася ў маоісцкім Кітаі. Спачатку будуць агульныя звесткі, потым апісанне праграмы, а потым кароткая гісторыя пераўтварэння аднаго са зняволеных.

Вялікую частку кнігі займае падрабязнае апісанне анамнезу і мінулага людзей, якіх Ліфтан даследаваў (гэта ўплывала на рэзільентнасць), але я гэта апушчу.

Прачытаў на англійскай мове кнігу "The Last Utopia: Human Rights In History" гарвардскага прафесара права і гісторыі Самюэля Мойна. У ёй ён выкладае альтэрнатыўны погляд на гісторыю канцэпцыі правоў чалавека.

Тэма спецыфічная, але я спадзяюся, што гэта кагосьці зацікавіць Асноўны тэйк Мойна: канцэпцыя правоў чалавека, якая, як лічыцца большасцю спецыялістаў, развівалася паступальна і каранямі сыходзіць у глыбокае мінулае, насамрэч сфармавалася толькі ў 70-х гадах 20 стагоддзя.

З больш традыцыйным поглядам можна азнаёміцца ​​вось у гэтай кнізе.

Прачытаў на англійскай мове выдатную кнігу "The Anxious Generation" Джонатана Хайдта. У ёй распавядаецца пра тое, як істэрыя наконт бяспекі ў рэальным свеце і інфармацыйныя тэхналогіі прывялі да глабальнай перабудовы дзяцінства, у выніку якой моладзі была прычынена вялікая шкода Структура трэда спусцістая: яго сутнасць будзе схавана дзесьці ў сярэдзіне, а высновы, рэкамендацыі і бонус будуць у канцы

Недзе з 2010 года ў ЗША і ва ўсім астатнім свеце назіраецца істотны рост дэпрэсій і трывогі сярод пакалення зумераў (і ў багатых, і ў бедных)

Завяршальны трэці трэд па кнізе "No enemies, No hatred" Лю Сяобо. У ім будзе расказана пра некаторыя тэмы з яго эсэ: злы некралог на смерць пісьменніка Ба Дзяня, агрэсіўны кітайскі нацыяналізм, зямельная рэформа, рабства, The Democracy Wall Movement, Канфуцый


Лю моцна крытыкуе калектывізацыю пры Мао Дзэдуне, піша пра жудасны голад і пакуты, якія перажылі сяляне. Там сітуацыя была яшчэ горшая, чым у СССР, таму што ў кітайцаў не было амерыканскай дапамогі, а нас яны літаральна выратавалі ў 20-я гады

Літаратуразнаўча-сацыялагічны трэд аб тым, як у Кітаі пасля смерці Мао Цзэдуна адбылося сэксуальнае разняволенне, а потым КПК узяла пад кантроль гэты працэс, выкарыстоўваючы яго ў сваіх інтарэсах, і пачала разбэшчваць грамадства

Мне гэта падалося цікавым) Тлумачэнне: я чытаю зараз вельмі крутую кнігу кітайскага дыcідэнта і вяду канспект, але потым, калі справа даходзіць да трэда, то звычайна шмат цікавага апускаецца з-за недахопу месца. Таму было прынята рашэнне некаторыя моманты асвятліць асобна

Прачытаў на англійскай мове кнігу "Thou Shalt Not Be Aware: Society's Betrayal of the Child" псіхолага Аліс Мілер. У ёй расказваецца пра сэксуалізаваны гвалт над дзецьмі, крытыкуецца псіхааналіз і тлумачыцца, чаму грамадства не жадае прызнаваць жахлівую рэальнасць У Мілер усе кнігі добрыя. У "Напачатку было выхаванне" яна крытыкуе жорсткасць педагагічных і выхаваўчых методык. У "Драме адоранага дзіцяці" піша пра наступствы нелюбві і неразумення. У "Цела не хлусіць" піша аб тым, як псіхалагічная траўма адбіваецца на псіхасаматыцы

Прачытаў на англійскай мове вельмі цікавую кнігу Джонатана Рауча "Cross Purposes: Christianity's Broken Bargain with Democracy", якая выйшла пару тыдняў таму. У ёй аўтар — гей, габрэй і атэіст — піша пра крызіс рэлігіі ў ЗША і пра тое, чаму гэта дрэнна для дэмакратыі. Пачынаецца кніга з вельмі кранальнага прысвячэння сябру аўтара, які моцна на яго паўплываў.

У юнацтве Рауч быў "ваяўнічым атэістам". У яго былі на тое свае прычыны. Ён адчуваў, што адрозніваецца ад іншых хлопчыкаў, а прапаведнікі па радыё сцвярджалі, што яго пачуцці грахоўныя