Η Marie Rossiter ζωγράφιζε καντράν ρολογιών με ράδιο για πέντε χρόνια στην
U.S. Radium Corporation.
Οι επόπτες είπαν στους εργαζόμενους ότι το ράδιο είναι ακίνδυνο,τους έδωσαν οδηγίες να γλείφουν πινέλα σε λεπτά σημεία για λεπτομέρεια.
"Χείλη,ντιπ,μπογιά"
το έλεγαν. Η Μαρί έγλειφε το πινέλο της χιλιάδες φορές καθημερινά,καταπίνει ράδιο με κάθε γλύψιμο. Μέχρι το 1925,το σαγόνι της σάπιζε από μέσα,
τα κόκαλα έλαμπαν πράσινα στο σκοτάδι,τα δόντια έπεφταν έξω.Οι γιατροί είπαν ότι ήταν σύφιλη - κατηγόρησαν τη Μαρί για
τη δική της δηλητηρίαση.

Τα ελληνικά του Ζυλ Ντασέν
δεν ήτανε πολύ καλά.

Κάνουμε πρόβα για το έργο
''Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ''.

Εγώ είμαι καθισμένος
σε μία πολυθρόνα
και αρχίζει το μονόλογο
η Τζένη Καρέζη.

Όμως είμαι πάρα πολύ κοντά στο κοινό
και νιώθω αμήχανα. Λέω λοιπόν στον Ντασέν:
''Κύριε Ντασέν
μήπως αρχίζοντας το μονόλογο η Τζένη,

εγώ ν' αποσυρθώ σιγά-σιγά
και να πάω προς τα πίσω,
για να μην είμαι σε πρώτο πλάνο;''

Κάνει μια παύση ο Ντασέν και μου λέει:
''Είσαι τρελός;

Σαν σήμερα το 1905 φεύγει για το μεγάλο ταξίδι η Αναρχική ποιήτρια και δασκάλα, Λουίζ Μισέλ, γνωστή κι ως η κόκκινη παρθένα της Μονμάρτης..
Βρέθηκε πρώτη πάνω στα οδοφράγματα για την υπεράσπιση της Κομμούνας του Παρισιού το 1871. Ντυμένη με τη στολή της Εθνοφρουράς, έδωσε τη μάχη με το 61ο Τάγμα της Μονμάρτης. Κραδαίνοντας σημαία, επιτέθηκε στα στρατεύματα των Βερσαλλιών, πυροβόλησε με καραμπίνα Remington χωρίς να δειλιάσει, χωρίς κανένα φόβο.Νύχτες ολόκληρες,υπερασπίστηκε χαρακώματα που βομβάρδιζε ο στρατός
του Thiers. '

άφωνη πραγματικά.
Από: Nick Daskalopoulos

Είναι -αληθινά- απολύτως απίστευτα αυτά που συμβαίνουν.

Μόλις ώρες πριν, και μετά τη δολοφονία της Good, μια κοπέλα παρήγγειλε ντελίβερι στο σπίτι της.
Να φάει η γυναίκα. Μέσα στο σπίτι της το ενός έτους παιδί της. Ξαφνικά εμφανίζονται στην αυλή της εκατοντάδες του ICE και κυνηγούν την ισπανόφωνη ντελιβερού!
Η ντελιβερού πανικοβάλλεται και χώνεται στο σπίτι.
Η κοπέλα, η κάτοικος που απλά παρήγγειλε το φαγητό της τα χάνει, προσπαθεί να συνεννοηθεί, αλλά της δίνει άσυλο.

Είσαι 60 χρονών

Υπηρετείς μια ζωή το πανεπιστήμιο.

Ο άντρας σου μπαινοβγαίνει για χημειοθεραπείες.
Βλέπεις 5 φουσκωτούς να χτυπάνε έναν φοιτητή μέσα στο πανεπιστήμιο.

Συγκρατείς την πινακίδα του αυτοκινήτου.
Ψάχνεις να βρεις τι έγινε. Φοιτητές που βρίσκονται εκεί γύρω δηλώνουν “δεν είδα, δεν ξέρω, μη με ανακατεύετε”

Αναφέρεις το περιστατικό στη σύγκλητο, και καταθέτεις στην αστυνομία την πινακίδα μαζί με το θύμα της επίθεσης.

Μετά από μέρεςο αστυνομικός σε ενημερώνει ότι το αυτοκίνητο ανήκει

Όταν ο ηθοποιός,
Κόλιν Φάρελ κράτησε για πρώτη φορά στην αγκαλιά του τον γιο του,τον Τζέιμς, το 2003,κάτι δεν πήγαινε καλά.Το δωμάτιο γέμισε
με ένα βαρύ,άρρητο συναίσθημα.
Οι νοσηλεύτριες χαμογελούσαν,
αλλά τα μάτια τους όχι
Το μικροσκοπικό αγόρι δεν έκλαιγε,δεν κινούνταν πολύ, απλώς κοιτούσε με τα μεγάλα του μάτια,σαν να ήξερε ήδη πως η ζωή του
θα ήταν δύσκολη.
Και τότε ήρθαν οι λέξεις που φοβάται κάθε γονέας: Σύνδρομο Angelman.
Μια σπάνια γενετική πάθηση.Ίσως ο γιος του
να μη μπορούσε ποτέ να περπατήσει, να μιλήσει,
να πει «Μπαμπά».

«Αν τα πράγματα είχαν πάει διαφορετικά,θα ήσουν
η γυναίκα μου..
Αλλά αυτό,έτσι κι αλλιώς, θα ήταν πάντα δικό σου».

Έτσι έγραψε ο Freddie Mercury στη διαθήκη του.
Δεν ήταν μια απλή νομική πράξη.Ήταν μια τελευταία δήλωση αγάπης. Γνωρίστηκαν το 1970.
Η Mary Austin ήταν δεκαεννέα ετών,σπούδαζε τέχνη και έβλεπε τον κόσμο με μάτια ακόμη γεμάτα όνειρα.
Ο Freddie ήταν ένα ντροπαλό αγόρι,
με προεξέχοντα δόντια, εκκεντρικά ρούχα και ένα όνειρο πολύ μεγάλο για να χωρέσει σε ένα δωμάτιο. Δεν ήταν ακόμη θρύλος.

Shanaka Anslem Perera ✍️

Η Κίνα μόλις κήρυξε τον πόλεμο.Όχι με πυραύλους. Με δικηγόρους.
«Τα κινεζικά συμφέροντα στη Βενεζουέλα θα προστατεύονται από το νόμο».Διαβάστε το ξανά.
Το Πεκίνο δεν απείλησε
με στρατιωτική δράση Ανακοίνωσαν κάτι πολύ επικίνδυνο για την αμερικανική ισχύ: Θα καταστήσουν την αλλαγή καθεστώτος μη ασφαλίσιμη.Να τι διαφεύγει το 99% των αναλυτών:
Δεν πρόκειται για 19 δισεκατομμύρια δολάρια
σε δάνεια της Βενεζουέλας. Πρόκειται για περίπου 1,3 τρισεκατομμύρια δολάρια σε χρέος του Belt and Road σε 150 χώρες.Κάθε δολάριο που έχει δανείσει

Δεν είναι ζητιάνα,ούτε πρόσφυγας της οποίας
η ζωή κατέρρευσε.
Είναι η Τάρια Χάλονεν,
η Πρόεδρος της Φινλανδίας από το 2000 έως το 2012.
Κατά τη διάρκεια της θητείας της,η Φινλανδία έγινε μία από τις καλύτερες χώρες στον κόσμο σε εκπαίδευση,υγειονομική περίθαλψη και υποδομές. Οι φινλανδικές εταιρείες επίσης τα πήγαν πολύ καλά-μεγάλα ονόματα
όπως η Nokia,η Wärtsilä
και η Suunto συνέχισαν
να επιτυγχάνουν.Παρά το γεγονός ότι η χώρα έχει μόλις 5,5 εκατομμύρια κατοίκους και παγωμένους χειμώνες,η Φινλανδία παρέμεινε ισχυρή.

Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες γνώρισε τη Μερσέδες Μπάρτσα
όταν εκείνη ήταν μόλις
13 χρονών.Από την πρώτη στιγμή,ο νεαρός ένιωσε
ότι αυτή η κοπέλα θα γινόταν η σύντροφός του. Χωρίς δισταγμό,
της πρότεινε γάμο ενώ ακόμη καθόταν μαζί της
στα θρανία του σχολείου.
Η Μερσέδες χαμογέλασε· δεν αρνήθηκε,αλλά δεν βιάστηκε· ήξερε ότι
ο χρόνος θα έθετε τις προκλήσεις του και θα δοκίμαζε την αγάπη τους.
Δέκα οκτώ χρόνια αργότερα,όταν ο Μάρκες ήταν 31 και ώριμος να κάνει πραγματικότητα την υπόσχεση της παιδικής ηλικίας,της το πρότεινε
ξανά επίσημα.

Σικάγο 1928. Ένας καθηγητής φυσικών επιστημών λυκείου,
ο Τσαρλς Πράις,στέκεται στην πλατφόρμα ενός τρένου μετά τη δουλειά. Εντοπίζει μια έφηβη κοπέλα που τρέχει προς
το αναχωρούν τρένο.
Είναι γρήγορη.Αλλά οι πόρτες κλείνουν πριν φτάσει.Όταν ο Πράις επιβιβάζεται,

σοκάρεται που τη βρίσκει ήδη καθισμένη.
Την επόμενη μέρα,
τη χρονομέτρησε
στο διάδρομο του σχολείου. Τότε της είπε κάτι που άλλαξε τα πάντα:
«Πρέπει να αγωνιστείς».
Η Μπέτι Ρόμπινσον δεν είχε τρέξει ποτέ στη ζωή της.Δεν ήξερε καν ότι
οι γυναίκες επιτρεπόταν
να τρέχουν.

Το 1887,ένα δικαστήριο στη Βομβάη έδωσε σε μια νεαρή γυναίκα ονόματι Ρουκχμαμπάι δύο επιλογές:
‘’Να ζήσεις με τον σύζυγο που αναγκάστηκες να παντρευτείς ως παιδί.
Ή να πας στη φυλακή’’.

Επέλεξε τη φυλακή.

Η απάντησή της σόκαρε
ένα έθνος. Πυροδότησε μια συζήτηση που εξαπλώθηκε από την Ινδία στην Αγγλία.
Και βοήθησε να αλλάξει
ο νόμος για εκατομμύρια κορίτσια που θα την ακολουθούσαν.

Αυτή είναι η ιστορία για το πώς η άρνηση μιας γυναίκας γονάτισε μια αυτοκρατορία.

Η Ρουκχμαμπάι γεννήθηκε στη Βομβάη το 1864.

Νόμιζε ότι έκανε μια απλή μελέτη για το γάλα.
Αυτό που ανακάλυψε ήταν συγκλονιστικό!

Το 2008, η εξελικτική ανθρωπολόγος Katie Hinde εργαζόταν σε ένα εργαστήριο έρευνας για πρωτεύοντα θηλαστικά στην Καλιφόρνια, αναλύοντας το μητρικό γάλα πιθήκων μακάκων ρέζους.
Είχε εκατοντάδες δείγματα και χιλιάδες σημεία δεδομένων.Όλα φαίνονταν ρουτίνα,μέχρι που ένα μοτίβο αρνήθηκε να εξαφανιστεί.

Οι μητέρες που μεγάλωναν αρσενικά παρήγαγαν γάλα πλουσιότερο σε λίπος και πρωτεΐνες.
Οι μητέρες που μεγάλωναν θηλυκά παρήγαγαν μεγαλύτερο όγκο

Μπορεί ο William James Sidis (1898 – 1944) να είχε μεγαλύτερο IQ από τον Albert Einstein και να γνώριζε 25 γλώσσες, ωστόσο ούτε έγραψε ιστορία με τις θεωρίες του, ούτε έφτιαξε αυτοκρατορίες με τις καινοτόμες ιδέες του. Αντιθέτως κατέληξε να πεθάνει φτωχός και μόνος.
Ο πατέρας του ήταν γνωστός ψυχοθεραπευτής και η μητέρα του γιατρός. Και οι δύο ήταν ενθουσιασμένοι με το ταλαντούχο παιδί τους, ξοδεύοντας μια περιουσία σε βιβλία και χάρτες για να προωθήσουν τις μελέτες του από μικρή ηλικία.

Ήταν μόλις δέκα ετών.
Και όμως,μέσα σε λίγα λεπτά,απέδειξε πως η γνώση,όταν συναντά την επίγνωση και το θάρρος, μπορεί να γίνει σωτήρια.
Το όνομά της ήταν
Tilly Smith.
26 Δεκεμβρίου 2004.
Διακοπές στην Ταϊλάνδη, στο Πουκέτ. Ένα χριστουγεννιάτικο δώρο ζωής για μια οικογένεια που ταξίδευε πρώτη φορά μαζί στο εξωτερικό.

Η παραλία Mai Khao έμοιαζε με καρτ ποστάλ.
Ο ουρανός καθαρός.
Η θάλασσα ήρεμη.
Τίποτα δεν προμήνυε τον όλεθρο.Και όμως..
κάτι δεν ταίριαζε.

Η Tilly κοίταξε το νερό
κι ένιωσε ανησυχία.

H Luciana Barroso ήταν μια 20χρονη ανύπαντρη μητέρα από την Αργεντινή,η οποία εργαζόταν σκληρά ως σερβιτόρα στο Μαϊάμι μετά την εγκατάλειψη της από τον πατέρα του παιδιού της.
Ένα βράδυ ενώ εκείνη ήταν απασχολημένη με το μπαρ πλησίασε ένας άντρας ρωτώντας αν μπορούσε να "κρυφτεί"


για μια στιγμή.Εξήγησε ότι ήταν ηθοποιός,ότι πλήθος είχε αρχίσει να τον αναγνωρίζει,και απλά έπρεπε να ξεφύγει
από τις κάμερες.
Η Luciana η οποία δεν είχε ιδέα ποιος ήταν, χαμογέλασε και του έδωσε έναν όρο: "Βέβαια, αλλά μόνο αν γίνεις χρήσιμος".

Στη δεκαετία του 1960,
ο Υβόν Σουινάρ περνούσε περισσότερους από έξι μήνες τον χρόνο ζώντας μέσα στο αυτοκίνητό του. Σκαρφάλωνε βουνά με φίλους, επιβίωνε με κονσέρβες, ξεραμένες και σκληρές τορτίγιες και περιστασιακά κάποιο σκίουρο που κατάφερνε να πιάσει. Κοιμόταν κάτω από πλαστικές κουρτίνες μπάνιου ή σε εγκαταλελειμμένες κατασκευές στη φύση,
με περίπου ένα δολάριο την ημέρα.Δεν είχε δικό του καταφύγιο μέχρι να κλείσει τα σαράντα.Δεν ήθελε χρήματα ή δόξα·
ήθελε μόνο να σκαρφαλώνει και
να ζει την περιπέτεια.

Στις 1 Νοεμβρίου 1998,
ένας 29χρονος πρώην αλεξιπτωτιστής
από τη Βρετανία,
ο Κάρλ Μπούσμπι,στέκεται στο νότιο άκρο της Χιλής, με 500 δολάρια στην τσέπη και μια ιδέα που ακουγόταν τρελή.Θα περπατούσε
ως το σπίτι του,στη Χαλ
της Αγγλίας.Όχι αεροπλάνο.
Όχι αυτοκίνητο. Όχι πλοίο. Μόνο περπάτημα.
Κάθε βήμα.
Χωρίς συντομεύσεις.
Χωρίς εξαιρέσεις.
Η απόσταση: 58.000 χιλιόμετρα σε τέσσερις ηπείρους.Η εκτίμησή του:
περίπου οκτώ έως δώδεκα χρόνια.Η πραγματικότητα:
ακόμα περπατά -
και είναι σχεδόν σπίτι.
Ο Μπούσμπι έθεσε δύο σιδερένιους κανόνες
στον εαυτό του.

Ο Αϊνστάιν έχασε το μάθημα που σχεδόν θα τον εμπόδιζε να αλλάξει το σύμπαν.
Όταν ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ήταν νέος φοιτητής φυσικής στη Ζυρίχη,
ήταν λαμπρός και πεισματάρης.
Αγαπούσε τις μεγάλες ιδέες.
Φως. Χρόνος. Κίνηση.
Αλλά τα προχωρημένα μαθηματικά;
Έχανε αυτά τα μαθήματα. Ήταν πολύ αφηρημένα.
Πολύ θεωρητικά.
Πολύ απομακρυσμένα από την πραγματικότητα
ή τουλάχιστον έτσι το σκεφτόταν.
Ενώ ο Αϊνστάιν έμενε μακριά,υπήρχε ένας φοιτητής που εμφανιζόταν κάθε μέρα.
Ο Μαρσέλ Γκρόσμαν.
Ήσυχος. Μεθοδικός. Λαμπρός με έναν άλλο τρόπο.

Τον Μάιο του 2021
η Angelina Jolie επέλεξε
να κάνει κάτι που οι περισσότεροι άνθρωποι
δεν μπορούν καν να φανταστούν.
Στάθηκε απολύτως ακίνητη για 18 ολόκληρα λεπτά ενώ εξήντα χιλιάδες μέλισσες κινούνταν στο δέρμα της. Σύρθηκαν πάνω από το πρόσωπό της,την κλείδα της,τα χέρια της. Μία γλίστρησε κάτω από το φόρεμα της και έμεινε εκεί όλη την ώρα.
Δεν πανικοβλήθηκε.
Δεν δείλιασε.
Απλά στάθηκε ακίνητη.
Δεν ήταν για θέαμα.
Ήταν μια προειδοποίηση.
Για την Παγκόσμια Ημέρα Μέλισσας,η Jolie συνεργάστηκε με το National Geographic για να δημιουργήσει μια εικόνα

Η Susannah Turner ήταν οκτώ ετών όταν το χρέος της οικογένειάς της έγινε τόσο δυσβάσταχτο που
ο πατέρας της δεν είχε άλλη επιλογή - την έδωσε στο εργοστάσιο βαμβακιού με αντάλλαγμα την ακύρωση όσων χρωστούσε.
Η Susannah έγινε μισθωμένη εργαζόμενη, νομικά δεμένη στο μύλο μέχρι τα 18 της. Δέκα χρόνια από την παιδική της ηλικία πουλήθηκε για να πληρώσει λίπασμα και σπόρους που είχε αγοράσει ο πατέρας της με πίστωση. Ο ιδιοκτήτης του μύλου χαμογέλασε όταν υπέγραψε τα χαρτιά. Η παιδική εργασία ήταν φθηνότερη από την ενήλικη εργασία,