این رو خوندم و پرهایم:
در ژانویه ۲۰۲۲، پسر ۱۳ ساله‌ای به نام جِی تیلور از خانه بیرون رفت و به پشت یک سوپرمارکت نزدیک محله‌شون رفت و اونجا خودش رو حلق‌آویز کرد. وقتی مأموران رسیدن، موبایلش هنوز روشن و دوربین گوشی داشت ضبط می‌کرد. اما نکته وحشتناک‌تر این بود که او این کار رو با راهنمایی زنده‌ یک عده آدم غریبه در اینترنت انجام داده بود. در چت‌هایی که بعداً از گوشی و اکانت‌های جی به دست اومد، افراد ناشناس مرحله به مرحله بهش گفته بودن چه ساعتی بره بیرون (نیمه‌شب که خانواده خوابن)، چی بپوشه (لباس راحت چون گرمت میشه)و چطوری طناب رو ببنده و کجا آویزون کنه.

شاید عربستان مراکز قمار و مشروب فروشی هم راه بندازه ولی هنوز در بطن جامعه حقوق زن همچنان سرکوب میشه. دختران عبستانی از بچگی با ترس از جایی بزرگ میشن به اسم دارالرعایا که داراتادیبی هست برای زنان نافرمان. کسانی که با اختلاف با خانواده به اونجا برده میشن تا مثلا ادب بشن. در دارالرعایا زنها اسم ندارن، با شماره خطاب میشن. هیچ تماسی هم با بیرون ندارن و همه روز رو به عبادت و کار میگذرونن. اگه برای نماز نرن شلاق میخورن، اگه اسم خانوادگیشون رو بگن شلاق میخورن. اگه دو تا دختر یه جا با هم تنها باشن شلاق میخورن. برای شلاق نگهبانها همه زندانیها رو جمع

اگه تو سیستم corporate و کارمندی کار میکنین، یه سری توصیه ها یه خانم که سالها تو کار منابع انسانی، استخدام و کار پیدا کردن بوده کرده که جالبه:
-سختکوشی و تلاش زیاد شما رو بالا نمی‌بره و پیشرفت نمیکنین، اینکه دیده بشین مهمتره. اگه ادمهای مهم اسم شما رو ندونن به جایی نمیرسین. -شغل شما قابل جایگزینیه ولی شما نیستین. برند شخصی خودتون رو بسازین چون وقتی کارتون رو از دست میدین، اون تنها چیزیه که دارین.
-وفادار بودن به یه کمپانی هزینه های شما رو پرداخت نمیکنه. کسانی که کارشون رو مدام عوض میکنن ۳۰ تا ۵۰ درصد حقوقشون بالا میره. اگه سر جاتون بمونین ۳ درصد

امیلی کینگزلی یه نویسنده امریکایی بچه‌ای داشته که معلول بوده. ازش میخوان توصیف کنه که تجربه بزرگ کردن یه بچه معلول چه جوریه. یه متنی مینویسه به نام «به هلند خوش امدید» که خوندنش میتونه به خیلی چیزهای دیگه تو زندگی برگرده، نه فقط داشتن بچه معلول. هر چیزی که رویاش رو داشتی و نشده نوشته: وقتی میخوای بچه‌دار بشی مثل اینه که داری یه سفر معرکه به ایتالیا رو برنامه‌ریزی میکنی. میری و چند تا کتاب راهنمای سفر میخری که برای سفرت پلن داشته باشی. دیدن Coliseum، دیوید مایکل انجلو، ونیز و gondola. چند جمله و اصطلاح ایتالیایی یاد میگیری. همه چی پر از هیجانه.

نمیدونم این اصطلاح sexual overperception bias رو چی معنی میشه کرد،تعریفش میشه برداشت اغراق شده نسبت به تمایل جنسی یک طرف به خودتون.فرض کنین یه خانمی داره با یه اقا حرف میزنه،وسط این حرف زدن یهو میخنده و بازوی این اقا رو به طور تصادفی لمس میکنه.تحقیقات نشون داده اکثریت مردها این حرکت رو نشونه علاقمندی این خانوم دونستن درحالی که زنها خیلیهاشون این رو یه حرکت دوستانه دیدن.دقیقا این اختلاف دید باعث میشه مردها در بسیاری جاها حرکات زنها رو نشونه علاقمندی به خودشون بدونن درحالیکه نیست و زنها برعکس،اعمالی که حتی مردها برای نشون دادن علاقشون انجام دادن رو

تو ردیت پرسیدن چی نشونه واضحه براتون که سنتون رفته بالا و پیر شدین؟ جوابهاش باحاله:
-اینکه واقعا برات مهم نیست بقیه چه فکری در موردت میکنن
-اینکه صبح که از رو تخت میای پایین تا دو دقیقه مثل یه نوزاد زرافه راه میری
-توی فرمهای انلاین برای رسیدن به سال تولدت خیلی باید بری پایین -مد لباسهای جدید به نظرت مسخره و موزیکهای جدید برات آشغاله
-بد خوابیدن یه مشکل همیشگیه
-به جای زانوی راست و زانوی چپ، زانوی خوب و زانوی بد داری
-وقتی میری دکتر و مشکلت رو میگی دکتر میگه اره دیگه اتفاق میفته، به حای اینکه برات کاری کنه
-وقتی اصطلاحات جوانها رو نمیفهمی و دلت هم

شما هم احساس میکنین نتونستین کاری کنین که پدر و مادرتون بهتون افتخار کنن و زحماتشون رو جبران کنین؟ امروز چشمم به یه مطلب تو گاردین افتاد که برام خیلی جالب بود. یه مخاطب با مشاور گاردین مکاتبه کرده بود و گفته بود که وقتی ۱۱ سالش بوده پدر و مادرش تصمیم میگیرن بفرستنش مدرسه خصوصی که شهریه خیلی بالایی داره. پدرش از طبقه working class یا کارگر بوده و پول زیادی نداشتن، مادرش هم به خاطر مشکلات روحی تمام وقت کار نمی‌کرده و با این حال، با این فکر که فرستادن این شخص به مدرسه خصوصی یه سرمایه‌گزاریه و با امید به اینکه بعدا باعث میشه یه رشته خوب بخونه و درامد بالا

شاید این براتون پیش اومده که دلتون خواسته به چیزی بنویسین، یه سازی بزنین، بخونین، یه نقاشی بکشین یا هر چیز دیگه‌ای رو خلق کنین ولی جلوی خودتون رو گرفتین چون فکر کردین به اندازه کافی خوب نیست. من یه چیز جالبی شنیدم که میگفت یکی از مهم‌ترین کارهایی که برای خودتون میکنین اینه که با اینکه بقیه فکر کنن ادم کرینج و خجالت اوری هستین اکی باشین. این کار خیلی خیلی سختیه، شما خودتون در شبکه های اجتماعی و یا موقعیتهای مختلف ممکنه ادمهایی رو ببینین که دارن مثلا میرقصن، میخونن یا هر کاری که دوست دارن انجام میدن که برای کسی ازاری نداره ولی به شما شرم نیابتی میده و

فکر کنم این مطالب خیلی گفته شده ولی شاید باید بیشتر ازش گفته بشه مخصوصا برای دختران نوجوان و جوان. چطوری یه زن ده سال کتک میخوره و صداش در نمیاد؟ اون هم زنی که تحصیل کرده و داخل اجتماعه؟
روابط این چنینی معمولا با یه عشق خیلی داغ، طوفانی و سریع شروع میشه. همون چیزی که بهش میگن بمباران عاشقانه. همه چیز از طرف ازارگر در بهترین حالت خودشه، طرف از هزینه کردن وقت، توجه وپول در هیچ حالتی دریغ نمیکنه. به شدت ابراز علاقه میکنه و با قربانی طوری رفتار میکنه که انگار بهترین و بی نقص‌ترین موجود دنیاست. ایرادش چیه؟ همه اینها در یک بازه زمانی خیلی کوتاه اتفاق میفته

همکاران من با چنان حرارتی از کیت میدلتون و اینکه چقدر همه چی مشکوکه حرف میزنن که واقعا انگار یه سریال جذاب معمایی جناییه. چیزی که اول در حد شایعه و خبر زرد بوده با PR غلط کاخ باکینگهام واقعا تبدیل به یه مسئله شده. اگه حوصله دارین تخمه بیارین درباره‌ش بخونین ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۳، کیت میدلتون با انگشت زخمی دیده میشه که میگه به خاطر افتادن روی trampoline موقع بازی با بچه‌ها بوده. ۳ هفته بعد، ۵ اکتبر، کیت همچنان با دو انگشت باندپیچی شده دیده میشه.
روز ۲۲ دسامبر کیت و ویلیام سفر رسمسشون به ایتالیا رو در اوائل سال ۲۰۲۴ اعلام میکنن.

این مقاله رو درباره ۱۲ تا ممنوعیتی که والدین در کودکی برای بچه‌ها میذارن که حتی در بزرگسالی هم روشون تاثیر داره میخوندم، اولش نوشته اثر ممنوعیتهای بچگیتون رو متوجه بشین تا خودتون رو ازاد کنین. مقاله جالبیه و حتما اگه وقت و حوصله دارین بخونینش،
چند تا از این ۱۲ تا رو می‌نویسم: -نباش/وجود نداشته باش. این یکی از مضرترین پیامهای ممنوعیته. شاید پدر و مادر بچه رو نمی‌خواستن. شاید حس میکنن نیازهای بچه رو براورده کردن براشون مشکله. این پدر و مادر به بچه این پیام رو میدن که «وجود نداشته باش که ما و بقیه دنیا به تو احتیاج نداریم.» بچه هایی که با این پیام بزرگ

یه نفر تو سایت Quora درباره تبلیغ دین یه سوالی پرسیده که جوابش واقعا جالبه . گفته چرا ادمها عصبانی میشن وقتی من کلام خدا رو باهاشون به اشتراک میذارم؟من فقط این کار رو میکنم چون اونا واقعا برام مهم هستن و نمیخوام برن جهنم. حس میکنم حتی بعضیها به خاطر این از من دوری میکنن. راهی داره که بتونم بهشون نزدیک بشم؟
سوالش من رو دقیقا یاد امران به معروف ایران و «خانومم شالت» و … اینا انداخت ولی جواب سوالش خیلی جالبتره.
گفته کل این پروسه اون چیزی که تو فکر میکنی نیست. این دعوت کردن به دین (بگیم امر به معروف)

یه چیزی گوش میکردم که یه دکتری راجع به عکس‌العمل منطقی ما راجع به تغییرات دوست یا پارتنرمون صحبت میکرد. میگفت شما در مقابل انتخابها و رفتارهای بد یه آدم دیگه سه تا انتخاب دارین:
- بهش بگین: این کاری که تو میکنی یا رفتاری که داری من رو آزار میده، و به خاطر این کارت من تصمیم گرفتم فلان کار رو انجام بدم. این حد و مرز گذاشتنه، یعنی شما برای طرف توضیح میدید که تحملتون تا چه حده، خط قرمزتون کجاست و اگه طرف اون رو نادیده بگیره عواقبش چیه. مهمترین نکته اینه که به حد و مرز خودتون پابند بمونین و کاری که گفتین انجام بدین. اینجوری به خودتون احترام گذاشتین.

یه رشتوی انگلیسی خوندم که خیلی خوب بود توصیه میکنم بخونینش:
نویسنده که یه معلمه نوشته:« چند سال پیش یکی از بچه‌های همسایه با توپ شیشه پنجره زیرزمین ما رو شکست. ما یه خانواده شش نفره بودیم که با حقوق معلمی زندگی میکردیم، برای همین من روش رو با چند تا چوب پوشوندم و فکر کردم یه روزی میام سراغش و درستش میکنم.
طی سالهایی که گذشت، من از کمپانیهای مختلف پنجره سازی قیمت میگرفتم. طرحم این بود که پنجره‌هایی که مصرف انرژی رو بهینه سازی میکنن برای کل خونه بگیرم که ۱۵۰۰۰ دلار و به طور ساده غیر قابل دسترس بود.

اگر در برخورد با کسی که در رابطه‌ش قربانی خشونته اولین سوالی که به ذهنتون میاد اینه: «خوب چرا موندی؟ چرا نمیری؟چرا تحمل میکنی؟ چرا باز رفتی خونه‌ش؟ چرا رفتی و باز برگشتی؟»شاید بد نباشه این رو بخونین.
- دکتر Weiner در توضیح این موندن اشاره به «کنترلگری قلدرانه» میکنه. میگه آزارگر از اول که آزارگر نیست، اولش کارهایی رو میکنه که اعتماد قربانی رو به دست میاره و کم‌کم کاری میکنه که قربانی ازش بترسه، با تهدید به ازار جسمی یا جنسی. اون ترس هست که تهدید ها رو در ذهن قربانی واقعی میکنه.
تحقیقات نشون داده که ازارگر با محدود کردن ارتباط قربانی با خانواده و دوستانش

یه وکیل رو فالو دارم که درباره خوب بحث کردن حرف میزنه. تو یکی از ویدئوهاش چند نکته کمکی میگه درباره حالتی که یه نفر تو یه جمع بهتون چیزی میگه که تحقیرتون کنه. اگه شما هم زبون ندارین و معمولا چیزی نمیتونین جواب بدین شاید اینا براتون بد نباشه:
-ازش بخواین حرفش رو تکرار کنه! وقتی ازش میخواین چیزی رو که به نظر خودش گفته تا شما رو پایین بیاره تکرار کنه، همه فان و لذتش رو ازش میگیرین. وقتی شما خیلی آروم بگین: میشه تکرار کنی چیزی که گفتی رو؟ همه اون دوپامینی که فکر میکرد از عکس‌العمل شما به حرفش به دست میاره، ازش میگیرین و در عین حال انگار روی رفتارش یه

یکی از پرخواننده ترین مقالات سایت Psycology Today درباره« به دست آوردن صمیمیت و نزدیکی تو یه رابطه» است. یه جایی توی مقاله میگه: راه حل برای کسانی که دنبال رابطه واقعی و اون حس نزدیکی زیاد هستن اینه که درباره ساختن رابطه و صرف انرژی و وقت انتخابی و سختگیرانه عمل کنن. مقاله میگه آرزوی تعلق داشتن در وجود همه آدمها هست، تعلق داشتن به یه خانواده، گروه دوستی، یه فرهنگ، حزب یا حتی گروه مذهبی. ولی فقط تعلق داشتن کافی نیست، در کنارش ما دلمون میخواد که «خواسته» باشیم. مثلا کارفرما ما رو به خاطر یه مهارت خاصمون بخواد، یه دانشگاه به خاطر دانشمون بهمون

موضوع سبکهای دلبستگی در روانشناسی واقعا جالبه و اگه قصد خودشناسی دارین و دلتون میخواد یه رابطه خوب رو تجربه کنین، شاید بد نباشه در موردش بخونین. آزمایشی که Ainsworth برای تحقیق راجع به سبکهای دلبستگی انجام داده جالبه. در دهه ٧٠ میلادی، اون از مادرها میخواست که کودکانشون رو بیارن آزمایشگاه، اونوقت در یک اتاق غریبه‌ای وارد میشد، با مادر صحبت میکرد و بعد مادر اتاق رو ترک میکرد و میرفت. اگه بچه به گریه می‌افتاد و بعد که مادر هم برمیگشت همچنان به گریه ادامه میداد و آروم نمیشد، نتیجه میگرفتن که سبک دلبستگی اضطرابی داره.

این رو هم از یه تراپیست شنیدم که بیشتر برام روشن کرد که بدیهیات رو باید دائما بشنوم تا شاید بره تو مغزم:
شما هم از اونایی هستین که وقتی میخواین از خودتون دفاع کنین نمیتونین؟ وقتی کسی بهتون حرفی میزنه که ناحقه، که دروغه یا تهمته، یا اصلا ناسزاست، یا شاید منظور شما رو متوجه نشده و داره یه قضاوت نادرست میکنه، شما به جای اینکه جوابش رو بدین سکوت میکنین یا از اون بدتر بغض میکنین و پشت سر هم پلک می‌زنین که اشکها نیان پایین و ابروتون نره؟
متاسفانه ممکنه این وضعیت فقط تو اطرافتون نباشه،

توصیه های خردمندانه راجع به رابطه مثل نصیحتهای راجع به رژیم گرفتن میمونن، بیشترشون به نظر خوب میان ولی کار نمیکنن. دکتر Block یه مقاله نوشته وبر اساس تجربه برخورد وتراپی روی زوجها چند تا نکته در یه رابطه که به نظرش ضروری هستن و غیر معمول یاداوری کرده. نکته اولش برای من جالب بود: -خیلی وقتها اون عامل کشش اولیه، چیزی که شما رو به پارتنرتون جذب کرده سالها بعد باعث جداییتون میشه.
اون مردی رو یادتونه که انتخابش کردین چون ستون قدرت بود و میخواستین به زندگیتون ثبات بیاره؟ باهاش موندین و این ثبات از شدت کسل کنندگی و حوصله بر بودن حالا اشکتون رو در اورده. پس جدا

به نام خدای رنگین کمان…
برای ما که شاهد و راوی بودیم و هستیم. برای اینکه مبادا بی حس شویم از درد زیاد. علیه فراموشی خنده های پشت «بچه ها نخندینا»، و شجاعت ورای «ما همه با هم هستیم، نترسین»، برای چشمان وحشت زده همسر شیرین علیزاده لحظه‌ای که ناباورانه به زن غرق در خونش نگاه میکرد و برای دستان پر از خاک دختر فرشته احمدی، برای ماه منیر و کیانش، لیلا و سیاوشش، برای ابوالفضل آدینه و مهدی حضرتی، برای حمیدرضا و بارون، برای پسران و دخترانی که نامشان را ندانستیم و خاک از خونشان رنگین شد، یا در زندان شکنجه شدند. برای متهم و متهمانی که ابراز پشیمانی نکردند،