Dla zaglądających na mój profil nie będzie tajemnicą stwierdzenie, że dziełom Edmunda Blaira Leightona (1853–1922) poświęciłem już kilka wątków. Tym razem jednak poświęcę czas dwóm obrazom, które odbiegają od wielu innych z jego dzieł (zwłaszcza tych namalowanych w późniejszym 
Najpierw rzut oka na cały przepiękny i bogaty w szczegóły i znaczenia tryptyk flamandzkiego mistrza. Wiele detali scenerii widzianej tutaj po raz pierwszy pojawi się później w Zwiastowaniach tworzonych przez innych artystów.
Dzieło włoskiego mistrza renesansu w 1587 roku nazywano w Italii „Portretem księdza”, a jeszcze w 1680 r. było ono opisywane jako mężczyzna „w księżowskim berecie, z książeczką do modlitwy w lewej ręce”. Jako takie na początku XIX wieku trafiło do Anglii, a w 1977 roku zostało
Arcydzieło z Cortony było prawdopodobnie pierwszym z serii trzech dużych paneli przedstawiających Zwiastowanie, namalowanych w latach 30. XV wieku przez Fra Angelico – pobożnego i skromnego dominikanina. Pozostałe dwa Zwiastowania można dziś zobaczyć w madryckim Prado oraz 
przez słynnego artystę Caspara Davida Friedricha. Zaczynamy od „Krzyża w górach” z 1808 roku.
Joseph Stieler (1781–1858) był nadwornym portrecistą króla Bawarii i jednym z najbardziej cenionych malarzy swoich czasów, wyspecjalizowanym w tworzeniu wizerunków elit. Sportretował . Goethego, Schillera i króla Ludwika I. Przedstawienie Beethovena, który m.in
Producentem „The Resurrection of the Christ” jest Icon Productions, wytwórnia filmowa założona w 1989 roku, należąca do Mela Gibsona i Bruce’a Daveya. To ona wyprodukowała słynne filmy Gibsona: „Braveheart”, „Pasję” i „Apocalypto”.
Przeczytajmy najpierw słowa z Ewangelii wg św. Łukasza:
„W. L. Taylor, artysta, którego imię może oczarować!” – tak napisali w 1926 roku właściciele drukarni Woodward & Tiernan w swoim katalogu „Craftsmanship and Commerce”, w którym szczycili się kolorami na ilustracji Taylora „Cień Wielkiej Skały” (na ilustracji). 
Meindert Hobbema (1638–1709), podobnie jak wielu innych wielkich artystów, nie był za życia doceniany i jego malarstwo odkryto dopiero sto lat po jego śmierci. Niewiele wiadomo o wczesnym życiu artysty. W młodym wieku został osierocony i dorastał w sierocińcu. Jako 17-latek 
Leighton maluje swoją bohaterkę w jasnej szacie – czystej bieli zestawionej z brutalnością widowiska. To nie jest biel triumfu, lecz kontrast i sugestia, że na arenie dzieje się coś dramatycznego, co bezpośrednio dotyka młodą kobietę.
W czasie zaborów w literaturze i sztuce ukształtowało się przedstawienie Rzeczypospolitej jako Polonii – uosobienia Ojczyzny pod postacią kobiety: matki, królowej, męczennicy lub wojowniczki. Polonia, łacińska nazwa Polski, symbolizowała losy państwa – zniewolonego, lecz 
Czy Jean Van Hamme i Grzegorz Rosiński, rozpoczynając tę historię, mogli się czymś inspirować?
„Gdy dopełnił się czas Jego wzięcia [z tego świata], postanowił udać się do Jerozolimy” (Łk 9,51, BT). To zdanie otwiera tzw. „wielką drogę Chrystusa do Jerozolimy” w Ewangelii wg św. Łukasza (9,51–19,28) — długą część Dobrej Nowiny, w której Pan Jezus, idąc z okolic Kafarnaum na 
„A biedna Litka po nowym, groźniejszym niż poprzednio, ataku, nie mogła już przyjść do zdrowia – tak zaczyna się rozdział XV. „Rodziny Połanieckich” Henryka Sienkiewicza. I dalej:
André Henri Dargelas (1828–1906) był znany ze swego talentu do ukazywania codziennych, ale pełnych uroku chwil z życia rodzinnego, zwłaszcza scenek niewinnych, dziecięcych psot i zabaw. Od 1854 roku studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Paryżu, stając się ulubionym adeptem 
Knut Ekwall (1843–1912) był szwedzkim malarzem i ilustratorem, który studiował w Sztokholmie oraz w Berlinie pod okiem Ludwiga Knausa. Jego twórczość koncentrowała się na scenach rodzajowych i portretach ukazujących życie codzienne w XIX-wiecznej Szwecji. W 1871 roku artysta 
Wystawę udało mi się zwiedzić dwa tygodnie temu. Przyznam, że ponad dwugodzinna peregrynacja po niesamowitym bogactwie artystycznej wyobraźni i duchowości Chełmońskiego była dla mnie niesamowitym przeżyciem. Ogląda się te wszystkie dzieła jak w ekstazie, łapczywie, gorączkowo, a 
Biografowie Leonarda da Vinci są zgodni, że już w młodości tworzył on machiny latające dla celów iluzjonistycznych i teatralnych, a z pewnych materiałów robił ptaki, które umiały szybować. Dla świętych przedstawień–misteriów potrafił stworzyć takie mechanizmy, które przed oczyma 
Podobnie jak inne dzieła tego twórcy, także to przedstawienie cieszyło się popularnością zarówno wśród członków londyńskiej Royal Academy, jak i wśród publiczności. Edmund Blair Leighton świadomie wybrał temat, który rezonował z nastrojami widzów – płótno zostało wystawione 
Pozwolę sobie na osobistą dygresję. Kiedyś zbliżyłem się na kilka kroków do pary łabędzi stojących na brzegu jeziora z młodymi. Jeden z ptaków natychmiast ruszył w moją stronę – z sykiem, uniesionymi skrzydłami i wysuniętym dziobem. Szybko się wycofałem. To doświadczenie 
