उहाँहरू नापित समुदायको हुनुहुन्छ जसलाई हाम्रो भाषामा नौः भन्छौं भने त्यही समुदायको महिलाहरूलाई नौःनि। अहिले धेरैले उहाँहरूलाई कपाल काट्ने र नङ काट्ने समुदायको रूपमा मात्र चिन्नु हुन्छ। तर धेरैलाई थाहा नहुन सक्छ, मल्लकालसम्म पनि उहाँहरू शल्यचिकित्साको काम पनि गर्नुहुन्थ्यो। ++

https://twitter.com/gbudhathoki/status/1848326204673376634

हो, नेपाल मण्डलमा त्यसबेला नै शल्यचिकित्साको विकास भइसकेको थियो। तर नेपाल एकीकरणको समयमा त्यस्ता चिकित्सा सम्बन्धी किताबहरू मात्र नभई धेरै धर्मग्रन्थ, इतिहास, साहित्यका साथै अङ्ग्रेज लगायत अरूसँग भएका कुटनीतिक पत्राचारका दस्तावेजहरू पनि धेरै जलाइए, नष्ट पारिए। ++

#कथा
उहिले उहिले काठमाडौँ वरपरकै एउटा बस्तीमा एक सामान्य किसान बस्दथ्यो। खेतबारी धेरै नभएकोले जसोतसो गरेर छाक टारेर जिविका चलाइरहेको थियो। यस्तैमा एकदिन उनीहरूको गुठीको एकजना सदस्यको मृत्यु भयो। त्यसैले उ मलामीको लागि सबै व्यवस्थापनमा लाग्नैपर्‍यो। ++ लासलाई घाटमा ल्याएर जलाउन पनि सुरु भयो। लास केहि जलिसकेपछि दुईजना मिलेर बाँसले आगो मिलाउन चलाउँदै थियो। यत्तिकैमा अर्कोले बाँसले चलाइरहँदा गिद्दीको एक टुक्रा उछिट्टिएर उसको मुखमा पर्न गयो। तर अरु कसैले थाहै पाएन। उसले पनि के भएको थाहै नपाइ त्यो गिद्दीको टुक्रा चपाउन पुग्यो। ++

#कथा
भाग ५
नेपालमा खडेरी लागेर हाहाकार भएपछि प्रजाहरु राजा नरेन्द्रदेव समक्ष बिन्ति गर्न गए। भो राजन ! हाम्रो नेपालमा जलबृष्टि नभएकोले हाहाकार भयो। अब के गर्ने कसो गर्ने बिचार गरिबक्सनुपर्‍यो। अनि राजाले पहिलेपहिले यसरी जलबृष्टि नहुँदा के उपाय लगाएर जलबृष्टि भयो भनी सोधे।
+++ हजुरको बुबाजुको पालामा पनि यसरी अनिकाल लाग्दा सर्वज्ञ गुरु श्री शान्तिकर आचाजुको शरण गएर उहाँको उपदेश बमोजिम कार्य गरेपछि जल बृष्टि भएर सम्पूर्ण लोकको उद्धार भएको थियो भनी बृद्धबृद्धाहरुले भने। त्यसपछि राजा आफ्ना मन्त्री, प्रजासहित स्वयम्भुमा श्री शान्तिकर आचाजुको शरणमा गए।
+++