Για τους χριστιανούς, σήμερα είναι η γιορτή της Μαρίας της μητέρας του Ιησού, κι εμένα το μυαλό μου πάει σ'αυτά τα περίεργα και μοναδικά μάτια που της έδωσε ο Giotto. Αυτός ο Giotto ζωγράφισε τόσο όμορφα αρκετά πριν γενικευτεί η χρήση της λαδομπογιάς, ζωγράφισε με αυγοτέμπερα.> > Άμα το καλοσκεφτείς αυτό με την αυγοτέμπερα είναι να σου στρίψει. Και είναι να σου στρίψει και άμα το προσπαθήσεις, δηλαδή, διότι μπορεί να είναι το ευγενέστερο των μέσων, αλλά σου βγάζει και την ψυχή (αυτό δεν είναι το νόημα, ρε κατεργάρη; να σου τη βγάλει!). >

Το πρόβλημα με την πρόταση για κάποιο μάθημα Ηθικής δεν είναι οι βλακείες που διαβάζουμε εδώ μέσα από τους αριστερούς και κομμουνιστές μας. Στο Αναλυτικό Πρόγραμμα υπάρχει η Ηθική στο μάθημα της Φιλοσοφίας (Β'λυκειου) και στο μάθημα του Φιλοσοφικού Λόγου (Γ'ανθρωπιστικων).> > Ο έρμος boban λέω ότι μακάρι η διδασκαλία της Φιλοσοφίας να επεκταθεί (μπορεί να το λέω ιδιοτελως, βέβαια, οπότε ας μην σταθούμε εδώ). Ποιο είναι το πρόβλημα με την πρόταση του υπουργείου (για το μέλλον είναι, όχι από Σεπτέμβρη); Το πρόβλημα είναι ότι εισάγει την Ηθική>

Η καθημερινότητα των μαθητών/ριων είναι η εξάωρη σωματική καθήλωση (η διανοητική καθήλωση ακολουθεί) στην διάταξη στρατιωτικού τύπου, το κυνήγι της «ύλης», το συνεχές κοσκίνισμα, ο ανταγωνισμός, η καταστολή της αλληλεγγύης και της δημιουργικότητας. > > Πολλοί πονηροί και κουτοπόνηροι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό είναι το εκπαιδευτικό σύστημα, ένα σύστημα ταιριαστό με την κοινωνία μας, και όχι ατομική υπόθεση κάθε εκπαιδευτικού. >

Η περίπτωση της διευθύντριας σχολείου που έκανε μήνυση σε καταληψίες μαθητές της δεν είναι πρωτοφανής. Δυστυχώς, πλάι στα γνωστά πλάσματα που σκούζουν για τιμωρίες και «εφαρμογή του νόμου», κερδίζει συνεχώς έδαφος μέσα στους εκπαιδευτικούς η αντίληψη ότι «τα λουριά πρέπει να σφίξουν». Για όποιον βλέπει τι συμβαίνει γύρω μας δεν είναι και τόσο δύσκολο να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η τέτοια μεγάλη αλλαγή είναι αποτέλεσμα μεθοδικής και επίμονης δουλειάς μέσα στην κοινωνία, αποτέλεσμα συνολικής ιδεολογικής μετατόπισης προς τα δεξιά.

Ωραία! Νέος πανικός σήμερα, για τον διαγωνισμός PISA αυτή τη φορά. «Πάτωσαν», λέει, οι μαθητές του ελληνικού σχολείου.
Σε τι «πάτωσαν»; ποια είναι η φύση του διαγωνισμού; Με τι προσδοκίες μπαίνουν σ'αυτόν οι μαθητές; τι εξετάζει και πώς; Ποιος είναι ο στόχος του; > > Τίποτε απ'όλα αυτά δεν φαίνεται να απασχολεί τους σχολιαστές μας των εκπαιδευτικών θεμάτων. Αρκεί η λεζάντα: «ΠΑΤΩΣΑΝ». Τι άλλο να πει κανείς;
Ό,τι άλλο και να γράψουμε, για παράδειγμα ότι ο PISA είναι εργαλείο της νεοφιλελεύθερης επέλασης στην Εκπαίδευση, είναι... pumaro! >

Το σημερινό, πανάθλιο φυσικά, «σκίτσο» του Χαντζόπουλου οπτικοποιεί τη συκοφαντική γραμμή Πιερρακάκη σε σχέση με την ανακοίνωση της ΟΛΜΕ για την Παλαιστίνη. Το κάνει με τη συνήθη πρακτική της νέας ακροδεξιάς, επιχειρεί δηλαδή την πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας > > Η ΟΛΜΕ (μια συνδικαλιστική ομοσπονδία) εμφανίζεται, όπως είδαμε σε προηγούμενο ποστ, ως φορέας της παιδαγωγικής πράξης. Σα να λέμε, οι εκπαιδευτικοί της χώρας μπαίνοντας στην τάξη αντί για διδακτικά εγχειρίδια έχουν τις ανακοινώσεις της Ομοσπονδίας και το αναλυτικό πρόγραμμα >

Για μια ακόμη φορά ας πούμε ότι τα τελευταία τρία χρόνια προστέθηκε στο εγκληματικό σύστημα των Πανελλαδικών εξετάσεων για την πρόσβαση στην Γ/βάθμια Εκπαίδευση η περιβόητη Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής. Όλα όσα διαβάζουμε από χθες για σχολές που έμειναν χωρίς σπουδαστές προκύπτουν > > από αυτό το νέο ΚΟΛΠΟ. Σε αντίθεση με αυτό που επιτυχημένα πέρασε στον πολύ κόσμο, ότι η ΕΒΕ είναι μια ασφάλεια, ώστε να μην περνούν στα Πανεπιστήμια υποψήφιοι με πολύ χαμηλές βαθμολογίες (άλλη ιδεοληπτική ανοησία αυτή...), το ΚΟΛΠΟ είναι στημένο ώστε να κόβει έτσι κι αλλιώς >

Η πλειονότητα όσων ασχολήθηκαν με το κόμικ στην Ελλάδα στην αρχή του αιώνα είχαν ανατραφεί με τη Βαβέλ και το Παρά Πέντε. Αυτά τα δύο(;) περιοδικά μας έμαθαν το κόμικ. Μέσα σ'αυτά, που ουσιαστικά έφερναν αμάσητο όλο το ευρωπαϊκό κόμικ, ζούσε ΣΕ ΘΡΟΝΟ όλη η σκατίλα ενός > > ρατσιστικού και μισογυνικού κομματιού δημιουργών, που για τον κύκλο τότε θεωρούνταν ΘΕΟΙ ακόμη και στος αριστεροαναρχικούς κύκλους (ειδικά στο Ρήγα, άρα και ΓΙΑ ΜΕΝΑ, πιτσιρικά των '80s). Κάποιοι το είδαμε νωρίς, κάποιοι αργότερα, σαν εκδηλώθηκε με την πλήρη κατρακύλα >

Με αφορμή ετούτη τη χιουμοριστική αφίσα αναρχικών συντρόφων:
Οι αναρχικοί μας και οι κοινοβουλευτικοί αριστεροί μας κάνουν σε σχέση με την ψήφο το ίδιο -κι ας φαίνεται διαμετρικά αντίθετο- λάθος, δηλαδή της αποδίδουν ιδιότητες που δεν έχει, ιδιότητες σχεδόν μεταφυσικές. > > Για τους κοινοβουλευτικούς μας, η ψήφος είναι προϋπόθεση σωτηρίας∙ αν το κόμμα μας δυναμώσει, μόνο τότε ο «λαός» θα μπορέσει «να σώσει το λαό». Για τους αναρχικούς μας, η ψήφος είναι η ύψιστη αμαρτία∙ θέτει τον προλετάριο έξω από τον εξεγερτικό προκαθορισμό.>

Την εποχή που αναπτυσσόταν η ΧΑ στα σχολεία, μας μιλούσαν για τα ψυχολογικά αίτια που οδηγούν τα παιδιά στο ναζισμό.
Όταν μετέτρεπαν τα ΕΠΑΛ σε γκέτο κολασμένων, μιλούσαν για τα ψυχολογικά προβλήματα των παιδιών, που γεννούν τη «βία στα ΕΠΑΛ» > > Μετά το 2010, όταν οι γονείς των παιδιών έμεναν μαζικά άνεργοι, μιλούσαν για την «οργή» των παιδιών ως ψυχική διάθεση, ως παρέκκλιση.
Τη ζομπιοποίηση των παιδιών της Β' - Γ' Λυκείου την είπαν ψυχικό φαινόμενο εκείνοι που έκαναν το σχολείο φροντιστήριο και εξεταστικό κέντρο. >

Φαίνεται πως οι «ειδικοί», από τη στιγμή που θα στεφθούν ως τέτοιοι στο παζάρι, είναι «ειδικοί» σε όλα. Έτσι, εκφράζονται ως «ειδικοί» με την ίδια άνεση στη λοιμωξιολογία αλλά και στην παιδαγωγική. Ίσως αύριο και στις διαπραγματεύσεις για το μισθό. Το ζητήσατε, το δίνουν. (Σαν επαναφέρω, ο έρμος boban, το «κάθε μαγείρισσα», μου λέτε «έρμε, τα έμπλεξες πάλι, αυτά τα λέμε για το Σοσιαλισμό, όχι για σήμερα. Ε, επειδή χάσατε το μπούσουλα του Σοσιαλισμού, γι'αυτό κάνατε συνομιλητή τον κάθε Λύτρα, και γι'αυτό σας χορεύει -κι εμάς μαζί- σε ταψί αγάνωτο)

Επειδή αρκετοί φίλοι/ες ρωτούν, αυτό που έγινε χθες στη συνέλευση αντιπροσώπων της ΟΛΜΕ είναι ότι 8 αντιπρόσωποι ψήφισαν κατά της απεργίας (ή λευκό) ενώ από τις ΓΣ των ΕΛΜΕ τους ήταν δεσμευμένοι να ψηφίσουν υπέρ της συνέχισής της. > > Η συντονισμένη αυτή κίνηση, με υπολογισμένες τις ψήφους που χρειαζόταν, παραβίασε τη θέληση των ΓΣ, και έτσι, ενώ η πρόταση για συνέχιση πλειοψήφησε, δεν συγκέντρωσε το 67% που προβλέπει το καταστατικό μας για την προκήρυξη απεργίας. >

Να πω τη σαχλαμάρα μου, μιας και βλέπω ότι υπάρχει σύμπνοια στο θέμα. Έχει και παραέχει σημασία σε ποιον πολιτικό χώρο είναι ένας κακοποιητής (έως τέτοιος δολοφόνος) εάν δεν είναι απλά οπαδός/ψηφοφόρος. > > Αν δεν δημιουργεί (και προσωπική) συνείδηση η πολιτική δράση για την αλλαγή του κόσμου, τότε, αδέρφια, να το κλείσουμε το μαγαζί. Το γεγονός ότι συνηθίσαμε τόσα χρόνια σε ανθρώπους που μας δουλεύουν ψιλό γαζί, δεν σημαίνει ότι θα τους ανεχόμαστε για πάντα. >

Το τείχος κοινωνικής μνησικακίας και απωθημένων δεκαετιών εμποδίζει τη θεώρηση της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών ως επίθεση ενάντια στη δημόσια εκπαίδευση ΓΕΝΙΚΑ και στις μορφωτικές ευκαιρίες των παιδιών των χαμηλότερων στρωμάτων ΓΕΝΙΚΑ. Ας είναι.
> >
Δεν είναι εύκολο να καταλάβει κανείς ότι ο τύπος εκπαιδευτικού που θα παράγει η αξιολόγηση, καθώς και ο αντίστοιχος τύπος διδασκαλίας, θα είναι ο ορισμός του «τίποτα». Τουλάχιστον, δείτε τις υπόλοιπες παραμέτρους της «μεταρρύθμισης»,
>

«Οι κομμουνιστές φίλοι μου έκαναν κοροϊδευτικές παρατηρήσεις για τον "αστείο ανθρωπάκο" που επρόκειτο να εκφωνήσει τον λόγο στη συγκέντρωση
...
Ο Μίντσενμπεργκ, ρίχνοντας μια ματιά σε μένα, ρώτησε: "Ντιέγκο, τι τρέχει με σένα;".
... "Αυτό που τρέχει", του είπα, "είναι ότι με κατακλύζει ένα προαίσθημα. Το προαίσθημα ότι, αν οι ένοπλοι κομμουνιστές άφηναν σήμερα στον Χίτλερ να φύγει ζωντανός, θα μπορούσε να ζήσει για να κόψει τα κεφάλια και των δυο συντρόφων μου σε λίγα χρόνια"
...

Μιας και ξεκίνησε η μηχανή με τα κουπόνια των 200 ευρώ για αγορά εξοπλισμού για το πράμα που ονόμασαν «τηλεκπαίδευση» ας πούμε δυο λόγια που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα. Εδώ και ένα χρόνο, το ελληνικό κράτος καταπατά με τον πιο ηχηρό τρόπο > >
την (συνταγματικά αποτυπωμένη) δέσμευσή του να παρέχει εκπαίδευση δωρεάν και ισότιμα σε όλα τα παιδιά (αυτοί οι όροι δεν ικανοποιούνταν ούτε και πριν, αλλά για πολλούς παράγοντες αυτό παραμένει μια από τις άρρητες μπαγαποντιές της κοινωνίας μας >

Ημέρα παιδικού βιβλίου σήμερα. Θυμάμαι όλες εκείνες τις αριστερές διδακτικές μιζέριες που έπρεπε να διαβάσω, θυμάμαι τις πατριωτικές και θρησκευτικές ανοησίες που μας έδιναν από το σχολείο, όλα αυτά τα πράγματα που μια συνείδηση έφτιαξαν μόνο μέσα μου: «μην γίνεις έτσι!». > > Από την άλλη, θυμάμαι τα «απόβλητα»: τους μύθους και τα τέρατα, τις περιπέτειες των πειρατών, το θεϊκό Ιούλιο Βερν, τα κόμικς, όλα αυτά που ξεκοκάλιζα με μανία και προσπαθούσα να χώσω μέσα τους κάθε μόριο της ζωής μου.>

Το «Άκου!» ήταν ένα άλμπουμ/card game αφηγήσεων, βασισμένο σε στίχους του Β.Β. Μαγιακόφσκυ, που κυκλοφορήσαμε το 2013 με τις «Βορειοδυτικές Εκδόσεις» του @JohnPliotas. Σε τούτο το thread θα βάλω τις 37+1 εικόνες του μαζί με τους αντίστοιχους στίχους. 1
Τρομακτικά μοναχικός, τρομαχτικά ούτε ένας, τρομαχτικά ούτε ψυχή
до жути одинок, до жути ни лица, до жути ни души

1) Για ποιον Δεκέμβρη μιλούν στην Αριστερά; Επεδίωκαν έναν «πειθαρχημένο» Δεκέμβρη, έναν «εργατικό», έναν «πολιτικό» και τα ρέστα. Αφηρημένες παραστάσεις, που ποτέ δεν έφτασαν να γίνουν συγκεκριμένη πολιτική, γιατί πολύ απλά κανείς Δεκέμβρης δεν ήταν στο χρεοκοπημένο manual τους. 2) Όταν άρχισε να περνάει η γραμμή των οργανώσεων, δυο μέρες περίπου μετά την αρχική -αυθεντική- αντίδραση εκατοντάδων συντρόφων/ισσων, φάνηκε αυτό που θα έσκαγε σε όλο του το μεγαλείο στα επόμενα χρόνια: η απουσία όχι μόνο επαναστατικής πολιτικής, αλλά και επαναστατικής βούλησης