Thread by @ArkadiuszLegiec

#Azerbejdżan Europejski Trybunał Praw Człowieka (ETPC) zajął dziś stanowisko w sprawie Ramila Safarowa - oficera armii Azerbejdżanu, który w 2004 r. zamordował ormiańskiego wojskowego - Gurgena Margariana, podczas misji treningowej Partnerstwa dla Pokoju NATO na Węgrzech. #Thread

Sędziowie ETPC podczas dzisiejszego głosowania w Strasburgu (rozstrzygniętego 6:1) orzekli, że niewykonanie przez władze Azerbejdżanu kary dla Safarowa, który dopuścił się morderstwa z nienawiści etnicznej, i przyznanie mu bezkarności, były pozbawione uzasadnienia.

Safarow po zabójstwie Margariana został zatrzymany przez organy śledcze #Węgry i postawiony przed sądem. Podczas procesu przyznał się do zabójstwa i w 2006 r. został skazany przez węgierski sąd za zabójstwo pierwszego stopnia na karę dożywotniego pozbawienia wolności.

Proces Safarowa negatywnie wpłynął na relacje #Węgry i #Azerbejdżan. Po odbyciu niespełna 6 lat kary, w wyniku porozumienia władz #Węgier i #Azerbejdżan, Safarow został poddany ekstradycji do #Azerbejdżan. Władze Węgier zapewniono, że odbędzie resztę kary w swojej ojczyźnie.

Władze #Azerbejdżan obietnicy jednak nie dotrzymały. Po przylocie na lotnisko w Baku 31.08.2012r. Safarow został powitany jako bohater narodowy przez prezydenta Ilhama Alijewa. Natychmiast został ułaskawiony, otrzymał od państwa mieszkanie w Baku czy zadośćuczynienie finansowe.

Podczas procesu przed Węgierskim sądem Safarow przyznał, że zamordował we śnie Margariana, poprzez odcięcie mu głowy siekierą strażacką, ponieważ Ormianin miał się dopuścić zbezczeszczenia flagi Azerbejdżanu (poprzez oddanie na nią moczu).

W Azerbejdżanie często można również usłyszeć o tym, że Margarian miał rzekomo naśmiewać się z Safarowa z powodu faktu, iż jego krewni zginęły na początku lat 90 w wyniku walk o #GórskiKarabach z rąk żołnierzy Ormiańskich.

Postępowanie przed ETPC toczyło się z powództwa krewnych zamordowanego Ormianina - G. Margarjana. ETPC podkreślił w orzeczeniu, że ułaskawienie Safarowa przez władze Azerbejdżanu i ich dalsze wyrażanie poparcia dla popełnionego przez Safarowa czynu były motywowane etnicznie.

ETPC stwierdził, że morderstwo popełnione przez Safarowa było odrażające, jednak dalekie od oficjalnego statusu oficera wojskowego (było jego prywatną decyzją), w związku z czym Azerbejdżan jako państwo nie ponosi za to odpowiedzialności.

ETPC uniewinnił Węgry stwierdzając, że węgierski sąd wydał uzasadnioną decyzję o ekstradycji Safarowa, a jego przekazanie do Azerbejdżanu postępowało zgodnie z procedurami. Orzeczenie zobowiązuje Azerbejdżan do zapłaty skarżącym 15 143,33 GBP z tytułu kosztów związanych ze sprawą

Safarow, w wyniku brutalnego zabójstwa swojego ormiańskiego odpowiednika w 2004 r., stał się w Azerbejdżanie bohaterem narodowym. Jest to jeden ze smutnych, jednak jaskrawych przykładów antagonizacji tych dwóch narodów, spowodowanej długotrwałym konfliktem etnicznym i granicznym.

W konsekwencji rozwiązanie konfliktu o Górski Karabach jest od lat niemożliwe. Zarówno w Azerbejdżanie, jak i Armenii, presja społęczna uniemożliwia rządzącym zgodę na jakiekolwiek ustępstwa w konflikcie względem drugiej strony. Pisałem o tym: bit.ly/2XszH9s

Rozwiązanie konfliktu jest niemożliwe bez zgody obu stron na kompromis. Aby społeczeństwa obu państw mogły kompromis zaakceptować, wymagałoby to zmiany polityki obu państw, wykorzystujących konflikt jako instrument konsolidacji społecznej i wewnętrznej rywalizacji politycznej.

Taka zmiana polityki na poziomie państwowym w #Azerbejdżan i #Armenia, a następnie proces rekoncyliacji społecznej, są obecnie perspektywą mało prawdopodobną i odległą. Rachunek krzywd po obu stronach stale rośnie i jest wykorzystywany przez aktorów zewnętrznych, jak #Rosja.

Dlatego ciężko mi pozytywnie oceniać pojawiające się w ostatnich miesiącach opracowania różnych ośrodków badawczych i opinie ekspertów mówiące o tym, że rozwiązanie konfliktu o #GórskiKarabach jest obecnie możliwe, że pojawiła się w tej kwestii nowa szansa.

Zarówno w #Azerbejdżan, jak i #Armenia, politycy mówiący o potrzebie kompromisu stanowią margines sceny politycznej. Rządy obu państw instrumentalizują konflikt dla swoich potrzeb, a jakiekolwiek ustępstwo przez nie poczynione spotka się z radykalnym oporem społeczeństwa. END