Thread by @Erfan_khosravi

وقتی می‌گوییم «بیزاری از دروغگویی شخص الف به معنی ارادت به شخص ب» نیست، این پیام به سرعت به شخص ب می‌رسد که حمله را آغاز کند.
شخص ب در عین‌حال که از ضربه خوردن شخص الف لذت می‌برد، نفری به ظاهر ابله و سفیه می‌فرستد برای حملات ایذایی به هرکس که اظهار چاکری نکرده.

شخص ب که موقعیت تازه‌ای برای لگدپرانی به شخص الف پیدا کرده، راه حل‌های دیگری هم (بجز حملات ایذایی) برای حذف مزاحم دارد. بهترین کار پخته‌خواری است.

پخته‌خواری فقط این نیست که رد دروغ‌های شخص الف را از صفحه شما بردارد و خودش دوباره منتشر کند. شخص ب حتی از خیر نماگرفت ساده‌ای که خودش هم می‌توانست تهیه کند، نمی‌گذرد. همین را هم می‌آید از توییت یک سال پیش تو برمی‌دارد و با نام کاربری دیگری به خودش منشن می‌دهد.

از این رو عرض کردم که انتقاد من به دروغگویی شخص الف، به معنی ارادت به شخص ب نیست.
الف و ب هر دو هوادار یک جبهه هستند؛ هر دو دشمن مردم، بی‌اخلاق، مزدور و فریبکار. یکی حقیقت را وارونه می‌کند و دیگری حقیقت را می‌دزدد. یکی از یکی زشت‌تر و دروغگوتر…
هر طرف بادی وزید، حاضرند.

ضمنا آقای سلطانی، ساری پیشیک، شهرابی یا افسر اداره اطلاعات سپاه، «خفت دادن» با «خفت کردن» تفاوت دارد. بیشتر دقت کن!