Thread by @arkeolojidnyasi

LABRYS VE YUNUS EMRE
Amasyalı yurttaşımız Strabon’un Katakekaumene-Yanık Ülke olarak adlandırdığı bölge Uşak ilinin güneyinde ve Manisa’ya kadar uzanıyor.

Bölgede Anadolu’nun 11.000 yıl önce püsküren en son volkanlarından kalan 54 kadar yanardağ konisi var ve lav akıntıları kilometrelerce uzanıyor.

Bodrum'lu hemşerimiz tarihçi Herodot bu bölgeye Maionia adını veriyor ve bölge insanlarının Troi savaşlarında Truva’nın safında çarpıştığından bahsediyor. Kula, yanık toprakların tam ortasında yer alıyor ve yakınında Emre Sultan isimli küçük bir köy var.

Köyün girişinde kadim bir mezarlığın kıyısındaki görkemli bir türbede Tasavvuf ve halk şairimiz Yunus Emre ve hocası Tabduk Emre’ye ait olduklarına inanılan kabirler yer alıyor. Tabduk Emre, eşi ve kızının mezarları Türbe içinde yeralırken, Yunus’un kabri kapı çıkışında.

’’Ben ancak hocamın kapıcısı olabilirim.’’ dediği ve böyle vasiyet ettiği için Hocası Tabtuk’un yanına değilde kapı eşiğinin dışına defnedilmiş. Anadolu’da Yunus Emre’ye atfedilen en az 7 türbe bulunuyor.

Hepsinin kendine has bir hikayesi var ama Emre Sultan Köyü'nde yerlilerin anlattığı hikaye bana çok manalı ve gerçekmiş gibi geliyor. Anlatıldığına göre; Moğol istilası nedeni ile, Anadolu’da halk yokluk ve sefalet içindedir,

yoğun bir kargaşa içinde ve adaletsizliklere karşı sık sık ayaklanmaktadır. Bu halk isyanlarından birine katılan Tabtuk ve Yunus Emre öldürüleceklerini anlayınca, kaçarak kendileri ile ayni görüşleri paylaşan Manisa bölgesinde Saruhan Bey’e sığınmışlar.

Bey’de onları bu kuş uçmaz kervan geçmez kapkara volkanik bölgede saklamış, Şairimiz burada Hocası ile birlikte yaşamış. Yunus’un kapı dışındaki mütevazi kabrinin şahide taşına çok güzel bir Karia baltası nakşedilmiş.

"Tasavvuf inancında çifte baltanın yeri nedir, buraya kim ne zaman ve ne düşünerek dikmiştir, Yunus’un vasiyetimidir?" bilinmiyor ama Plutarkhos, Zeus’un labirentin karanlık yollarını çifte yüzlü balta, labrys ile açtığını, yolunu ve insanlığı aydınlattığını yazmaktadır.

Yunus Emre’de şiirlerinde,inanç dünyasının labirentlerini ‘’insan ve doğa sevgisi’’ ile aşmak ve aydınlatmak ister. Bunun için için durmadan yakarır, yol gösterir.

Bu metaforik yaklaşım; çift yüzlü balta figürünün halk şairimiz Yunus’un Şahide Taşı olarak seçilmesinin çok yerinde olduğunu düşündürüyor.(Reyhan Destan)