شاهزاده و قمار چشم بسته
۱- تحلیل من از جنبه ریسک پذیری این است که رضا پهلوی باید در صفت و در عمل شاهزاده بماند. هر چه او از نقش و هیبت شاهزاده بودن عدول کند، امکان و قدرت نقش آفرینیاش کمتر میشود، تا جایی که ممکن است تبدیل به یک فعال سیاسی عادی شود. این یک بازی باخت-باخت است.
۱- تحلیل من از جنبه ریسک پذیری این است که رضا پهلوی باید در صفت و در عمل شاهزاده بماند. هر چه او از نقش و هیبت شاهزاده بودن عدول کند، امکان و قدرت نقش آفرینیاش کمتر میشود، تا جایی که ممکن است تبدیل به یک فعال سیاسی عادی شود. این یک بازی باخت-باخت است.
۲- بخشی از اپوزیسیون به خاطر اینکه او شاهزاده است، دوستش دارند و بسیاری به خاطر اینکه میخواهند شاه=لیدر داشته باشند، به او امید دارند. لایههای دیگری هم چون او شاهزاده است، برایش احترام و اعتبار قائل هستند. شما نمیتوانید تصور و تصویر تاریخی را سریع عوض کنید. دوره معجزه گذشته.
۳- راهی که اکنون شاهزاده رضا پهلوی طی میکند، ظاهر خیلی دلپذیر و دموکراتیکی دارد ولی ریسک بالایی دارد. اپوزیسیون در مسیر حرکت از جنبش به سمت آلترناتیو نیاز به سرمایه کلان دارد. مهرههای قدرتمند یکی از این سرمایهها هستند. تبدیل کردن شاهزاده به فعال جمهوریخواه، سوخت سرمایه است.
۴- اگر میخواستم به او درباره نقشش پیشنهاد دهم، میگفتم دفتر خانواده پادشاهی را در چند شهر جهان ایجاد کند، رسانه بزند، با سیاستمداران و خانوادههای پادشاهی جهان ارتباط قویتر برقرار کند، صدای تغییرخواهی اپوزیسیون را جهانیتر و پشتوانه بینالمللی اپوزیسیون را تقویت کند.
۵- او حق دارد نخواهد پادشاه آینده ایران باشد ولی میتواند از سرمایه و اعتبار شاهزاده بودن برای تقویت قدرت، موقعیت و ارتباطات اپوزیسیون استفاده کند. نقش مفید او این نیست که لولای بین در اپوزیسیون باشد. این یک راهبرد اشتباه است. مدافعان چنین راهبردی دارند چشم بسته قمار میکنند.
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
