#காஞ்சி_வரதராஜப்_பெருமாள்
வைணவ பாரம்பரியத்தில் திருவரங்கம் மற்றும் திருவேங்கடம் ஆகிய தலங்களுக்கு அடுத்ததாக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தலம் திருக்கச்சி அல்லது காஞ்சி வரதராஜ பெருமாள் கோயில். சென்னைக்கு அடுத்த காஞ்சிபுரத்தில் அமைந்துள்ள 31வது திவ்ய தேசமாகும். இக்கோயிலில் பாஞ்சராத்திரம்
ஆகமப்படி பூஜைகள் நடைபெறுகின்றன. 1053ல் சோழர்களால் வேழமலையில் குகைவரைக் கோயில் கிழக்கு மேற்கே விரிவாக்கப் பெற்றது என்று கல்வெட்டுகள் மூலம் அறியப்படுகிறது. முதலாம் குலோத்துங்க சோழனும், விக்கிரம சோழனும் கோயிலை விரிவுபடுத்தினர். 14ஆம் நூற்றாண்டில் தாயார் சன்னதியும், அபிஷேக மண்டபமும்
அமைக்கப்பட்டது. சோழர்களின் வீழ்ச்சிக்குப்பின், விஜயநகர அரசர்கள் கிழக்கு கோபுரம், ஊஞ்சல் மண்டபம் மற்றும் கல்யாண மண்டபங்களை நிறுவினர் ஸ்ரீ ஸ்ருங்கிபோர் எனும் முனிவரின் குமாரர்கள் கௌதம முனிவரிடம் சிஷ்யர்களாக இருந்த போது பூஜைக்கு தீர்த்தம் கொண்டு வந்ததில் பல்லிகள் இறந்து கிடந்ததை
கண்டு முனிவர் கோபம் கொண்டு இருவரையும் பல்லிகளாகும்படி சபித்து விட்டார். பிறகு சிஷ்யர்கள் வேண்டிக் கொண்டதால் காஞ்சிபுரம் சென்று வராதராஜ பெருமாளை தரிசித்தால் மன்னிப்பு உண்டு என்று கூறினார். பிறகு இருவரும் சப்த புரிகளையும் சுற்றி வந்து விட்டு காஞ்சீபுரம் சென்று வரதராஜப் பெருமாளை
தரிசித்து மோட்சம் கேட்டு வேண்டிக் கொண்டனர். பெருமாள் உங்கள் ஆத்மா வைகுண்டம் செல்ல வேண்டும் என்றால் உங்கள் சரீரம் பஞ்ச உலோகத்தில் என் பின்புறம் இருந்து, என்னை தரிசிக்கவரும் பக்தர்கள் உங்களையும் தரிசித்தால் சகல தோஷம் நீங்கி ஷேமம் உண்டாகும் என்று அருளினார். சூரியன் சந்திரன் இதற்கு
சாட்சி என்று மோட்சம் அளித்தார். ஆகையால் இந்த தரிசனம் இன்றும் முக்கியமானதாகும். #வையமாளிகை_பல்லி தரிசனம் சிறப்பானது. (தங்கம் மற்றும் வெள்ளியால் ஆன பல்லி உருவங்கள் பஞ்ச உலோகங்களால் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.) இதைத் தொட்டு வணங்கு பவர்களுக்கு பல்லி விழுவதால் ஏற்பட கூடிய சகல தோஷங்களும்
பாவங்களும் நீங்கி ஐஸ்வரியங்கள் பெருகும் என்பது ஐதீகம்.இன்றும் பக்தர்கள் பெருமாளை தரிசித்து பின்னர் பிரகாரம் சுற்றி வரும்போது இந்த பல்லிகளையும் தரிசித்து வருகின்றனர். சர்வம் ஸ்ரீ கிருஷ்ணார்ப்பணம்🙏
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
#விருந்தாவனம்_கிருஷ்ண_லீலா_பூமி
வழங்கியவர்: வேணுதாரி கன்னைய தாஸ்
சுமார் 5,000 வருடங்களுக்கு முன்பு பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் இப்பூவுலகில் தோன்றி லீலைகள் புரிந்த புண்ணிய பூமி, விருந்தாவனம், அல்லது விரஜ மண்டலம். ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் தாமரைத் திருவடிகள் பதிந்த காரணத்தினால், விருந்தாவனத்தைவிட
சிறந்த இடம் மூவுலகிலும் இல்லை. டெல்லியிலிருந்து ஆக்ரா செல்லும் வழியில் உள்ள இத்திருத்தலத்தை சேவித்தவரை சேவித்தாலே பாவங்கள் அனைத்தும் தீர்ந்துவிடும் என்பதை #ஆதிவராஹ_புராணத்தில் காண்கிறோம். 168 சதுர மைல்கள் பரப்பளவைக் கொண்ட விரஜ மண்டலத்தில் 137 காடுகள் உள்ள போதிலும், 12 காடுகள்
மிகவும் முக்கியமானவை: மதுவனம், தாலவனம், குமுதவனம், கதிரவனம், மஹாவனம், பத்ரவனம், பாண்டீரவனம், பில்வவனம், லௌஹவனம், பஹுலாவனம், காம்யவனம், மற்றும் விருந்தாவனம். மொத்த விரஜ மண்டலமும் விருந்தாவனம் என்று அழைக்கப்படும்போதிலும், விருந்தாவனம் என்று குறிப்பிட்ட ஒரு வனமும் உண்டு. உத்தரை
#ஶ்ரீமத்வாசாரியார்
வைஷ்ணவ ஆச்சாரியர்களில் தலைசிறந்து விளங்கியோரில் ஒருவர் ஸ்ரீபாத மத்வாசாரியர். 13ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இவர், துவைதம் என்ற தத்துவக் கொள்கையை நிலைநாட்டி பக்தியைப் பரப்பியவர். ஹனுமான், பீமன் ஆகியோரின் வரிசையில் வாயுவின் மூன்றாவது அவதாரமானவர் இவர். பொ.யு 1238 ஆம்
ஆண்டு விஜயதசமி அன்று உடுப்பிக்கு அருகிலுள்ள கிராமத்தில் நாராயண பட்டர், வேதவதி தம்பதியினர் பகவான் விஷ்ணுவிடம் அர்ப்பணித்த 12 வருட பிரார்த்தனையின் பலனாக மகனாக அவதரித்தார். தனது சிறு வயதில் தந்தையின் கடனைத் தீர்ப்பதற்காக, புளியங்கொட்டையை தங்க நாணயங்கள் ஆக்கினார். தனது ஐந்தாம் வயதில்
தனது வீட்டுக்கு அருகில் பாம்பு உருவில் இருந்த மணிமான் என்ற அசுரனை கால் கட்டை விரலினால் அழித்தார். தனது பன்னிரண்டாம் வயதில் அச்சுத பிரகாசர் என்பவரின் குருகுலப் பள்ளியில் இணைந்தார். பூர்ணபிரக்ஞர் என்ற நாமத்துடன் சந்நியாசம் ஸ்வீகரித்தார். சில காலம் பல ஆச்சாரியர்களின் வேதாந்த
#முக்தீஸ்வரர்_கோயில்
திருவாரூர் மாவட்டத்தில் பூந்தோட்டம் என்னும் ஊரிலிருந்து 3 கி.மீ தொலைவில் உள்ள சிதலப்பதி என்னும் ஊரில் முக்தீஸ்வரர் திருக்கோயில் அமைந்துள்ளது. தேவாரப்பாடல் பாடப் பெற்ற காவிரி தென்கரைத் தலங்களில் இது 58வது தலம் ஆகும். இத்தலத்தில் சிவன் சுயம்பு மூர்த்தியாக,
முக்தி தருபவராக அருள் புரிவதால் இவர் முக்தீஸ்வரர் என்று அழைக்கப் படுகிறார். இக்கோயிலில் மகாவிஷ்ணு தனது மூன்று கோலத்தை காட்டியபடி காட்சி தருகிறார். அதாவது சிவனது கருவறை கோஷ்டத்தில் வழக்கமாக லிங்கோத்பவர் இருக்கும் இடத்தில் மகாவிஷ்ணுவாக நின்ற கோலத்திலும், பிரகாரத்தில் நவக்கிரக
சன்னதி அருகில் பெருமாள் ஸ்ரீதேவி, பூதேவியுடன் வடக்கு நோக்கி அமர்ந்த கோலத்திலும் காட்சி தருகிறார். இவ்வாறு மகாவிஷ்ணுவின் மூன்று விதமான கோலங்களை இக்கோயிலில் தரிசிக்கலாம். இத்தகைய தரிசனத்தை காண்பது அபூர்வமான ஒன்றாகும். இக்கோயிலில் ஆதி விநாயகர் பிற ஆலயங்களில் வீற்றிருக்கும் யானை
#ஏழுமலை_ஐந்து_ஶ்ரீனிவாசர்கள் 1. வேங்கட மலை
‘வேம்’ என்றால் பாவம், ‘கட’ என்றால் ‘நாசமடைதல்’. பாவங்களைப் போக்கும் மலை என்பதால் இதற்கு
‘வேங்கட மலை’ என்று பெயர். இம்மலையில் வெங்கடாசலபதியாக ஸ்ரீனிவாசன், மகாவிஷ்ணு காட்சி தருகிறார்.
2. சேஷ மலை
பெருமாளின் அவதாரத்திற்காக ஆதிசேஷன் மலையாக
வந்தார். இது ஆதிசேஷன் பெயரால் ‘சேஷமலை’ என்று அழைக்கப்படுகிறது.
3. வேதமலை
வேதங்கள் இங்கு மலை வடிவில் தங்கி எம்பெருமானை பூஜித்தன. எனவே இது ‘வேத மலை’ எனப்பட்டது.
4. கருட மலை
இங்கு சுவாமியை வணங்க வந்த கருடாழ்வார் வைகுண்டத்திலிருந்து ஏழுமலையை எடுத்து வந்தார். அதனால் இது ‘கருட மலை’
எனப் பெயர் பெற்றது.
5. விருஷப மலை
விருஷபன் என்ற அசுரன், இங்கு சுவாமியை வணங்கி மோட்சம் பெற்றான். அவனது பெயரில் இது ‘விருஷப மலை’ எனப் பெயர் பெற்றது.
6. அஞ்சன மலை
ஆஞ்சநேயரின் தாய் அஞ்சனை. தனக்கு குழந்தை பாக்கியம் கிடைக்க ஆதிவராகரை வேண்டி தவமிருந்தாள். அதன் பயனாக ஆஞ்சநேயரைப்
ஶ்ரீமுக்கூர் ஸ்வாமியின் உபன்யாஸத் துளிகள்.
மஹாகவி காளிதாஸன் காட்டு வழியே சென்று கொண்டிருந்தான். நடுக்காட்டில் ப்ரம்மாண்டமான வ்யாஸரின் விக்ரஹம். அந்த விக்ரஹத்தில் வியாஸருக்கு ப்ரம்மாண்டமான தொப்பை இருந்தது. அந்த தொப்பையின் நடுவே பெரிய தொப்புள். தொப்புளைப் பார்த்த காளிதாஸனுக்கு
அடக்க முடியாமல் சிரிப்பு வந்தது. வ்யாஸரையே பரிஹாஸம் பண்ணினான்! "இவர் என்ன பெரிய கவியா? இவர் ஒரு "ச"கார ப்ரியர்! "ச"காரம் போடாமல், இவருக்கு ஸ்லோகம் எழுதத் தெரியுமா? பீஷ்மஸ் ச கர்ணஸ் ச" என்று எவ்வளவு "ச" போடுகிறார்!" என்று தொப்புளில் ஆட்காட்டி விரலை விட்டு ஆட்டுகிறான். இவன் மகா
கவியானதாலே, வ்யாஸரையே குறைவாகச் சொன்னான். வைத்த ஆட்காட்டி விரலை எடுக்கப் பார்த்தபோது, விரல் வெளியே வரவே இல்லை. விரல் தொப்புளில் அகப்பட்டுக் கொண்டுவிட்டது. உள்ளேயிருந்து ஒரு "த்வனி" (குரல்) வந்தது.
"என்ன காளிதாஸா! என்னையே பரிஹாஸம் பண்ணுகிறாயே! "ச"காரம் இல்லாம் நீ ஒரு ஸ்லோகம்
#நற்சிந்தனை #ஶ்ரீவைஷ்ணவம்
சரணாதி செய்து, வைகுந்தம் சென்று திருமாலுக்கும், அவனுடைய அடியாருக்கும் தொண்டுகள் செய்வதே பிறவிப் பெரும் பயன் (அ) பேரின்பம். இதனை “தத் து சமன்வயாத்” என்னும் 4 ஆம் ப்ரம்ம சூத்திர வாக்கியத்திற்கு விளக்கமாகக் கொள்ளலாம். இதை ஶ்ரீ நம்மாழ்வாரும் “அயர்வரும்
அமரர்கள் அதிபதி” என்றும் “அவன் துயர் அறு சுடரடி தொழுது எழு என் மனனே” என்றும் விளக்குகின்றார். இதையே #கம்பர்
ஓசை பெற்று உயர் பாற்கடல் உற்று, ஒரு
பூசை முற்றவும் நக்குபு புக்கென
ஆசை பற்றி அறையலுற்றேன் மற்று இக்
காசு இல் கொற்றத்து இராமன் கதை அரோ.
இங்கு கம்பர் பூனையை சொல்லுவதேன்?
அதற்கு காரணம் உண்டு. தன் முதல் பாடலில் “அவர் தலைவர், அன்னவர்க்கே சரண் நாங்களே” என்று தொடங்குகிறார். அந்த ஶரணாகதி என்றால் என்ன என்று குறியீடாக, இங்கு பூனையை வைத்தார். பூனையானது தன் பிஞ்சுப் பருவத்தில் ஓரிடத்தில் ஒளிந்து வளரும். தாய்ப் பூனை மியாவ் என்று அழைத்தால் தாயிடம் செல்லும்.