"Δουλέψτε για να σταματήσουν οι πόλεμοι, να ευημερήσουν οι άνθρωποι". Σαν σήμερα,4 Φεβρουαρίου 1943, εκτελείται από τους ναζί ο Κώστας Περρίκος, αξιωματικός της πολεμικής αεροπορίας, που ανέπτυξε αντιστασιακή δράση με αποκορύφωμα την ανατίναξη του κτιρίου της φιλοναζιστικής ΕΣΠΟ.
Η προδοτική ΕΣΠΟ (Εθνική Σοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωσις) είχε ιδρυθεί το 1941 από τον γιατρό Σπύρο Στεροδήμα. Τα γραφεία της ήταν στον πρώτο/δεύτερο όροφο του κτιρίου, στη γωνία Γλάδστωνος και Πατησίων. Στον τρίτο όροφο, βρίσκονταν στελέχη της γερμανικής μυστικής αστυνομίας.
Το 1942, επί "Κυβερνήσεως" Γεωργίου Τσολάκογλου, η ΕΣΠΟ, ήταν βασικός φορέας της ναζιστικής προπαγάνδας. Είχε στρατολογήσει διάφορους χαφιέδες. Συνέδραμε στην αποστολή Ελλήνων εργατών στη Γερμανία για τα πολεμικά εργοστάσια που είχαν κενές θέσεις, λόγω της αυξανόμενης στράτευσης
ντόπιων για το ανατολικό μέτωπο. Επιπλέον, οι φασίστες προδότες της ΕΣΠΟ είχαν ως σκοπό τη στρατολογία "Λεγεώνας Ελλήνων Εθελοντών", που θα πολεμούσαν στο ανατολικό μέτωπο στο πλευρό των ναζί. Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου του 1942 ήταν κλειστά τα καταστήματα του ισογείου και τα γραφεία
του ημιωρόφου, άρα δεν θα υπήρχαν αθώα θύματα.Η Κυριακή ήταν βολική μέρα, γιατί γινόταν και η εβδομαδιαία συγκέντρωση των δοσίλογων της ΕΣΠΟ. Ο Αντώνης Μυτιληναίος, ο Σπύρος Γαλάτης και η Ιουλία Μπίμπα ετοίμασαν μια βόμβα-δέμα. Ο Περρίκος έδωσε το σύνθημα για την ανατίναξη. Ο
Μυτιληναίος και ο Γαλάτης πυροδότησαν το μήκους 6 μέτρων βραδύκαυστο φιτίλι και απομακρύνθηκαν,ενώ ο Περρίκος και η Μπίμπα παρακολουθούσαν από κοντινή απόσταση, προφασιζόμενοι τους πελάτες ενός ζαχαροπλαστείου. Η περιοχή ταρακουνήθηκε από την έκρηξη και οι ναζί σήμαναν συναγερμό.
Το κτίριο καταστράφηκε ολοσχερώς. Σκοτώθηκαν 29 δοσίλογοι της ΕΣΠΟ και η μικρή φρουρά των ναζί. Ο αρχηγός της ΕΣΠΟ υπέκυψε μετά από τρεις ημέρες. Επί πέντε ημέρες, η Πυροσβεστική ανέσυρε πτώματα από τα ερείπια. Μετά την καταστροφή των γραφείων της, η δοσιλογική ΕΣΠΟ διαλύθηκε. Η
Γκεστάπο εξαπέλυσε ανθρωποκυνηγητό και, χάρη στην προδοσία ενός στελέχους της κατοχικής χωροφυλακής, που ήταν μέλος της ΠΕΑΝ (Πολύκαρπος Νταλιάνης), συνέλαβε μερικές ημέρες μετά τον Περρίκο μαζί με την Ι. Μπίμπα, τον Α. Μυτιληναίο και τον Σ. Γαλάτη. Οι συλληφθέντες μεταφέρθηκαν
στις φυλακές της Γκεστάπο στον Πειραιά. Από εκεί κατάφερε να διαφύγει μόνο ο Μυτιληναίος. Οι υπόλοιποι καταδικάστηκαν σε θάνατο. Ο Περρίκος εκτελέστηκε στο σκοπευτήριο της Καισαριανής μαζί με άλλους πατριώτες, η Μπίμπα αποκεφαλίστηκε στην Βιέννη μαζί με αντιφασίστες απο άλλες
χώρες. Ο Γαλάτης, καταγόμενος από πιο ευκατάστατη οικογένεια κατάφερε να του δοθεί χάρη αφού κατέβαλε το ποσό των 1000 χρυσών λιρών.Ο προδότης χωροφύλακας Πολύκαρπος Νταλιάνης, που κατέδωσε 15 μέλη της ΠΕΑΝ στην Γκεστάπο (ανάμεσα τους και τον Κώστα Περρίκο),με αμοιβή τρεις χρυσές
λίρες για κάθε αντιστασιακό, δεν θα ζήσει για πολύ. Τον Δεκέμβρη του 1942, αντιστασιακοί τον καλούν δήθεν σε συνάντηση και τον εκτελούν με χτυπήματα στο κεφάλι με ένα σφυρί. Στην συνέχεια έριξαν το πτώμα σε υπόνομο της Νέας Σμύρνης. Η ναζιστική καταστολή μετά την ανατίναξη της
ΕΣΠΟ έφερε την ΠΕΑΝ σε δύσκολη θέση και περιόρισε την δράση της καταλυτικά. Η ΠΕΑΝ ήταν μια αστική οργάνωση, με πυρήνα αξιωματικούς του κεντρώου χώρου, που δεν είχε ουσιαστικά επαφή με το εργατικό και λαικό κίνημα. Δρούσε με "κλειστή" δομή και αποκλειστικά μέσα απο μεμονωμένες
(στρατιωτικές) ενέργειες. Έτσι, μετα την ναζιστική καταστολή, δεν μπόρεσε να ανασυγκροτηθεί. Στην πορεία, το όνομα της χρησιμοποιήθηκε σαν ένα κέλυφος για αντιδραστικά σχέδια. Το 1944 η ΠΕΑΝ-που δεν είχε σχέση με τους αγωνιστές της ΠΕΑΝ του 1942-έλαβε οπλισμό από τους Άγγλους
για να πολεμήσει ενάντια στον λαό και τα μέλη της βρέθηκαν να μάχονται μαζί με παλιούς ταγματασφαλίτες ενάντια στον ΕΛΑΣ. Όμως, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η δράση και θυσία του Κ.Περρίκου και των μελών της ΠΕΑΝ του 1942 είναι απο τις φωτεινές σελίδες της ιστορίας της Αντίστασης.
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
"Φιλοφασίστρια, διεφθαρμένη, κομμένη και ραμμένη περισσότερο για το ρόλο υπουργού της Αστυνομίας": Σαν σήμερα, 6 Φεβρουαρίου 1981, πεθαίνει η βασίλισσα Φρειδερίκη "Φρίκη" Γλύξμπουργκ, πρώην αξιωματικός της νεολαίας του Χίτλερ. Πρωταγωνίστησε στις πιο μαύρες σελίδες της ελληνικής
ιστορίας. Γεννήθηκε το 1917. Ήρθε στην παλατιανή ζούγκλα, το 1938, από τη χιτλερική Γερμανία.Εγγονή του Κάιζερ Γουλιέλμου, εξελίχτηκε σε στέλεχος της χιτλερικής νεολαίας. Μετά τον γάμο της με τον Παύλο, φρόντισε αμέσως να εμφανιστεί με τη στολή της φασιστικής ΕΟΝ. Χωρίς να κρύβει
τις συμπάθειές της για την άκρα δεξιά, ή ακόμη και τους ναζί, διεξάγει μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας μια άγρια πάλη ενάντια στο λαϊκό κίνημα που προήλθε από το κίνημα αντίστασης ενάντια στη χιτλερική κατοχή. Στη διάρκεια του εμφυλίου (1946-49), διατρέχει όλη την Ελλάδα,
Όπως έγινε και πριν, η κυβέρνηση δεν ανακοίνωσε ούτε μισό μέτρο για τα ΜΜΜ, τους χώρους δουλειάς, τα τέστ, το δημ.σύστημα υγείας. Μόνο "μπρος-πίσω", χωρίς ουσιαστικά μέτρα προστασίας, που εξυπηρετούν επικοινωνιακές και πολιτικές σκοπιμότητες και είναι και βολικό εργαλείο για
μετάθεση της ευθύνης στον κόσμο. Τα δήθεν "σκληρά λοκντάουν" εφαρμόζονται ήδη στην Δ.Αττική και επειδή δεν συνοδεύονται με άλλα μέτρα και δεν αγγίζουν ούτε τα ΜΜΜ ούτε τους χώρους δουλειάς δεν φέρνουν αποτελέσματα. Είναι η ίδια πολιτική που οδήγησε στο δεύτερο κύμα της πανδημίας,
η ίδια που βάζει σε κίνδυνο τον λαό για τρίτο κύμα, πιθανότατα και για επόμενο αν συνεχιστούν οι καθυστερήσεις με τα εμβόλια. Η ίδια πολιτική κυβέρνησης και συνεργατών της που ανακοινώνει περιορισμούς χωρίς ουσιαστικά μέτρα, για να εξυπηρετηθεί η προπαγάνδα της"ατομικής ευθύνης".
Παρα τα αιτήματα Μαθητών-Εκπαιδευτικών-Γονέων , τουλάχιστον απο το προηγούμενο καλοκαιρί,η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα για μέτρα προστασίας στα σχολεία. Συνεχίζουν και τώρα την εγκληματική πολιτική που συζητάει οτιδήποτε άλλο πέρα απο λιγότερα παιδιά ανα τάξη, τέστ, προσλήψεις κ.α
Την ίδια ακριβώς συζήτηση αναπαράγουν και τα ΜΜΕ. Τα δίπολα τύπου "Συνέχιση λειτουργίας σχολείων χωρίς μέτρα προστασίας/Κλείσιμο-πάλι χωρίς μέτρα-και στέρηση εκπαίδευσης απο τα παιδιά" έχουν φυσικά δοκιμαστεί ξανά, χωρίς αποτέλεσμα. Βολεύουν όμως γιατί εξυπηρετούν σκοπιμότητες.
Έχει γραφτεί και εδώ απο την αρχή της πανδημίας: Περιορισμοί χωρίς μέτρα σε ΜΜΜ,χώρους δουλειάς και εκπαίδευσης κ.α και ενίσχυση της δημόσιας υγείας δεν είναι η αναγκαία υγειονομική πολιτική άλλα επικοινωνιακή διαχείριση στις πλάτες της υγείας του λαού και ασκήσεις καταστολής.
¨Ελλάς Ελλήνων Χαρτοπαικτών": Σαν σήμερα, 5 Φεβρουαρίου 1971, ανοίγει, με άδεια της χούντας, το καζίνο της Πάρνηθας, στο ξενοδοχείο Μον Παρνές. Η "επένδυση" ήταν απο την αρχή τόπος συνάντησης επιχειρηματιών, βιομηχάνων και άλλων παρατρεχάμενων τους, μαζί με ξένους "συναδέλφους"
τους. Το Μον Παρνές ήταν έμπνευση του "εθνάρχη" Κωνσταντίνου Καραμανλή. Οι κυβερνήσεις του το σχεδίασαν στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Το αρχικό κόστος υπολογίστηκε γύρω στα 40 εκατομμύρια δραχμές, αλλά τελικά ξεπεράσε τα 150 εκατομμύρια, προκαλώντας αντιδράσεις για την
σπατάλη δημοσίου χρήματος. Η αριστερά κατήγγειλε το σχέδιο "για παράδεισο των καρχαριών του πλούτου" και το "παλάτι, που το 'χτισε ο Καραμανλής με το αίμα του λαού". Τα εγκαίνια έγιναν 17 Ιουνίου 1961 με ιδιαίτερη χλιδή, ξένους προσκεκλημένους κ.α. Όμως, δύο χρόνια μετά, η
"41 σφαίρες": Σαν σήμερα, 4 Φεβρουάριου 1999, ο 23χρονος Amadou Diallo, μετανάστης απο την Γουινέα, επιστρέφει σπίτι του, σε περιοχή της Νέας Υόρκης. Ο νεαρός διάβαζε πολύ και προσπαθούσε να σπουδάσει. Πούλαγε κασέτες, γάντια κ.α για να ζήσει σε ένα πάγκο σε κοντινή λεωφόρο. Ένα
απο τα αγαπημένα του βιβλία ήταν για τον διάλογο και την συνύπαρξη Μουσουλμάνων και Χριστιανών (ο ίδιος ήταν Μουσουλμάνος). Όμως ήταν φτωχός μετανάστης και, όπως οι φτωχοί μαύροι (η οι φτωχοί οποιουδήποτε χρώματος), οι άστεγοι, οι ινδιάνοι κ.α, ήταν "ύποπτος" για τους ένοπλους
φρουρούς της εξουσίας των ΗΠΑ. Εκείνη την ημέρα, 4 Φεβρουαρίου 1999, μόλις φτάνει κοντά στο σπίτι του, τον εντοπίζουν τέσσερις αστυνομικοί με πολιτικά. Με το επιχείρημα ότι έχει "ύποπτη συμπεριφορά" του φωνάζουν να ακινητοποιηθεί. Ο νεαρός βλέποντας τους χωρίς στολή, τους πέρασε
"Αφού γνώρισαν τη φρίκη του πολέμου, γυρίζοντας στα σπίτια τους,τα βρίσκουν ρημαγμένα. Οι οικογένειές λιμοκτονούν. Χιλιάδες οι ανάπηροι, τα ορφανά":Σαν σήμερα,2 Φεβρουαρίου 1929, οι Ενώσεις Παλαιών Πολεμιστών, πραγματοποιούν το μεγαλύτερο συλλαλητήριο μετά τον πόλεμο, στα Τρίκαλα
με κύριο αίτημα την απαλλοτρίωση και αναδιανομή της γης. Οι φτωχοί αγρότες και εργάτες, που καταστράφηκαν, έμειναν ανάπηροι, έχασαν συγγενείς και φίλους για τα σοβινιστικά ψέματα της "Μεγάλης Ιδέας" και τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, μαζί με τις εξαθλιωμένες απο τον πόλεμο
οικογένειες τους, αγωνίζονται να ζήσουν. Επικεφαλής του συλλαλητηρίου είναι οι Ενώσεις των Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων Στρατού αλλά και το Εργατικό Κέντρο και το ΚΚΕ. Δύο μέρες πριν (31/1) οι αγρότες του Καστρακίου, με την καθοδήγηση του Σωματείου Παλαιών Πολεμιστών,