Παρα τα αιτήματα Μαθητών-Εκπαιδευτικών-Γονέων , τουλάχιστον απο το προηγούμενο καλοκαιρί,η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα για μέτρα προστασίας στα σχολεία. Συνεχίζουν και τώρα την εγκληματική πολιτική που συζητάει οτιδήποτε άλλο πέρα απο λιγότερα παιδιά ανα τάξη, τέστ, προσλήψεις κ.α
Την ίδια ακριβώς συζήτηση αναπαράγουν και τα ΜΜΕ. Τα δίπολα τύπου "Συνέχιση λειτουργίας σχολείων χωρίς μέτρα προστασίας/Κλείσιμο-πάλι χωρίς μέτρα-και στέρηση εκπαίδευσης απο τα παιδιά" έχουν φυσικά δοκιμαστεί ξανά, χωρίς αποτέλεσμα. Βολεύουν όμως γιατί εξυπηρετούν σκοπιμότητες.
Έχει γραφτεί και εδώ απο την αρχή της πανδημίας: Περιορισμοί χωρίς μέτρα σε ΜΜΜ,χώρους δουλειάς και εκπαίδευσης κ.α και ενίσχυση της δημόσιας υγείας δεν είναι η αναγκαία υγειονομική πολιτική άλλα επικοινωνιακή διαχείριση στις πλάτες της υγείας του λαού και ασκήσεις καταστολής.
Οι εκπαιδευτικοί, τα εργατικά συνδικάτα κ.α έχουν στείλει αμέτρητες φορές προτάσεις, έχουν πεθάνει χιλιάδες και συνεχίζεται, χωρίς ντροπή, η ψευτοαντιπαράθεση των ¨δεν τρέχει τίποτα" και των ψευτολοκντάουν χωρίς άλλα αναγκαία μέτρα, που αφήνουν ανέγγιχτα ΜΜΜ,χώρους δουλειάς κ.α).
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
"Τα SS της Αϊτής": Σαν σήμερα, 7 Φεβρουαρίου 1986, ο λαός της Αϊτής γκρεμίζει τη δικτατορία του Ζαν-Κλοντ Ντιβαλιέ. H οικογένεια Ντιβαλιέ αιματοκύλισε την χώρα (με την κάλυψη ντόπιων επιχειρηματιών, και του "πολιτισμένου" δυτικού κόσμου) για 29 χρόνια. Ο Φρανσουά Ντιβαλιέ ήταν
γιατρός που είχε αναπτύξει σχέσεις με τον στρατό και τις ΗΠΑ. Ανέβηκε στην εξουσία το 1957. Γρήγορα έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο. Κατήργησε τα κόμματα, διέλυσε τα συνδικάτα και τις φοιτητικές οργανώσεις και απαγόρευσε την κυκλοφορία τις βραδινές ώρες. Ταυτόχρονα σχημάτισε
παραστρατιωτική μονάδα με 15 χιλιάδες άνδρες, τους "Τοντόν Μακούτ", τα "SS της Αιτής". Η εκπαίδευσή τους ανατέθηκε για 4 χρόνια σε πρώην στελέχη του αμερικανικού στρατού. Κατασκεύασε πολλές φυλακές. Συνήθιζε να πηγαίνει για να επιβλέπει βασανιστήρια και εκτελέσεις. Πολλές φορές
"Φιλοφασίστρια, διεφθαρμένη, κομμένη και ραμμένη περισσότερο για το ρόλο υπουργού της Αστυνομίας": Σαν σήμερα, 6 Φεβρουαρίου 1981, πεθαίνει η βασίλισσα Φρειδερίκη "Φρίκη" Γλύξμπουργκ, πρώην αξιωματικός της νεολαίας του Χίτλερ. Πρωταγωνίστησε στις πιο μαύρες σελίδες της ελληνικής
ιστορίας. Γεννήθηκε το 1917. Ήρθε στην παλατιανή ζούγκλα, το 1938, από τη χιτλερική Γερμανία.Εγγονή του Κάιζερ Γουλιέλμου, εξελίχτηκε σε στέλεχος της χιτλερικής νεολαίας. Μετά τον γάμο της με τον Παύλο, φρόντισε αμέσως να εμφανιστεί με τη στολή της φασιστικής ΕΟΝ. Χωρίς να κρύβει
τις συμπάθειές της για την άκρα δεξιά, ή ακόμη και τους ναζί, διεξάγει μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας μια άγρια πάλη ενάντια στο λαϊκό κίνημα που προήλθε από το κίνημα αντίστασης ενάντια στη χιτλερική κατοχή. Στη διάρκεια του εμφυλίου (1946-49), διατρέχει όλη την Ελλάδα,
Όπως έγινε και πριν, η κυβέρνηση δεν ανακοίνωσε ούτε μισό μέτρο για τα ΜΜΜ, τους χώρους δουλειάς, τα τέστ, το δημ.σύστημα υγείας. Μόνο "μπρος-πίσω", χωρίς ουσιαστικά μέτρα προστασίας, που εξυπηρετούν επικοινωνιακές και πολιτικές σκοπιμότητες και είναι και βολικό εργαλείο για
μετάθεση της ευθύνης στον κόσμο. Τα δήθεν "σκληρά λοκντάουν" εφαρμόζονται ήδη στην Δ.Αττική και επειδή δεν συνοδεύονται με άλλα μέτρα και δεν αγγίζουν ούτε τα ΜΜΜ ούτε τους χώρους δουλειάς δεν φέρνουν αποτελέσματα. Είναι η ίδια πολιτική που οδήγησε στο δεύτερο κύμα της πανδημίας,
η ίδια που βάζει σε κίνδυνο τον λαό για τρίτο κύμα, πιθανότατα και για επόμενο αν συνεχιστούν οι καθυστερήσεις με τα εμβόλια. Η ίδια πολιτική κυβέρνησης και συνεργατών της που ανακοινώνει περιορισμούς χωρίς ουσιαστικά μέτρα, για να εξυπηρετηθεί η προπαγάνδα της"ατομικής ευθύνης".
¨Ελλάς Ελλήνων Χαρτοπαικτών": Σαν σήμερα, 5 Φεβρουαρίου 1971, ανοίγει, με άδεια της χούντας, το καζίνο της Πάρνηθας, στο ξενοδοχείο Μον Παρνές. Η "επένδυση" ήταν απο την αρχή τόπος συνάντησης επιχειρηματιών, βιομηχάνων και άλλων παρατρεχάμενων τους, μαζί με ξένους "συναδέλφους"
τους. Το Μον Παρνές ήταν έμπνευση του "εθνάρχη" Κωνσταντίνου Καραμανλή. Οι κυβερνήσεις του το σχεδίασαν στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Το αρχικό κόστος υπολογίστηκε γύρω στα 40 εκατομμύρια δραχμές, αλλά τελικά ξεπεράσε τα 150 εκατομμύρια, προκαλώντας αντιδράσεις για την
σπατάλη δημοσίου χρήματος. Η αριστερά κατήγγειλε το σχέδιο "για παράδεισο των καρχαριών του πλούτου" και το "παλάτι, που το 'χτισε ο Καραμανλής με το αίμα του λαού". Τα εγκαίνια έγιναν 17 Ιουνίου 1961 με ιδιαίτερη χλιδή, ξένους προσκεκλημένους κ.α. Όμως, δύο χρόνια μετά, η
"41 σφαίρες": Σαν σήμερα, 4 Φεβρουάριου 1999, ο 23χρονος Amadou Diallo, μετανάστης απο την Γουινέα, επιστρέφει σπίτι του, σε περιοχή της Νέας Υόρκης. Ο νεαρός διάβαζε πολύ και προσπαθούσε να σπουδάσει. Πούλαγε κασέτες, γάντια κ.α για να ζήσει σε ένα πάγκο σε κοντινή λεωφόρο. Ένα
απο τα αγαπημένα του βιβλία ήταν για τον διάλογο και την συνύπαρξη Μουσουλμάνων και Χριστιανών (ο ίδιος ήταν Μουσουλμάνος). Όμως ήταν φτωχός μετανάστης και, όπως οι φτωχοί μαύροι (η οι φτωχοί οποιουδήποτε χρώματος), οι άστεγοι, οι ινδιάνοι κ.α, ήταν "ύποπτος" για τους ένοπλους
φρουρούς της εξουσίας των ΗΠΑ. Εκείνη την ημέρα, 4 Φεβρουαρίου 1999, μόλις φτάνει κοντά στο σπίτι του, τον εντοπίζουν τέσσερις αστυνομικοί με πολιτικά. Με το επιχείρημα ότι έχει "ύποπτη συμπεριφορά" του φωνάζουν να ακινητοποιηθεί. Ο νεαρός βλέποντας τους χωρίς στολή, τους πέρασε
"Δουλέψτε για να σταματήσουν οι πόλεμοι, να ευημερήσουν οι άνθρωποι". Σαν σήμερα,4 Φεβρουαρίου 1943, εκτελείται από τους ναζί ο Κώστας Περρίκος, αξιωματικός της πολεμικής αεροπορίας, που ανέπτυξε αντιστασιακή δράση με αποκορύφωμα την ανατίναξη του κτιρίου της φιλοναζιστικής ΕΣΠΟ.
Η προδοτική ΕΣΠΟ (Εθνική Σοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωσις) είχε ιδρυθεί το 1941 από τον γιατρό Σπύρο Στεροδήμα. Τα γραφεία της ήταν στον πρώτο/δεύτερο όροφο του κτιρίου, στη γωνία Γλάδστωνος και Πατησίων. Στον τρίτο όροφο, βρίσκονταν στελέχη της γερμανικής μυστικής αστυνομίας.
Το 1942, επί "Κυβερνήσεως" Γεωργίου Τσολάκογλου, η ΕΣΠΟ, ήταν βασικός φορέας της ναζιστικής προπαγάνδας. Είχε στρατολογήσει διάφορους χαφιέδες. Συνέδραμε στην αποστολή Ελλήνων εργατών στη Γερμανία για τα πολεμικά εργοστάσια που είχαν κενές θέσεις, λόγω της αυξανόμενης στράτευσης