Over mijn taal-, lees-, en spellingonderwijs ben ik tevreden. Ik weet wat ik wil, hoe ik het wil en hoe ik het moet bewerkstelligen. Alleen zo zeker ben ik niet over mijn rekenonderwijs. Hoe mijn kracht ook mijn valkuil kan zijn...
Vooropgesteld, ik probeer heel duidelijk in het hoofd te hebben welke stappen ik met de leerlingen moet maken om gedegen rekenaars te vormen. Van handelingsgericht rekenen via een overgang naar abstract rekenen.
Maar deze overgang is ook precies hetgeen wat mij onzeker maakt hierin. Waar zitten de leerlingen nu en wat beheersen zij zonder gefrustreerd te raken. Leerlingen hebben hier relatief veel problemen op het gebied van emotieregulatie. Wat kunnen zij, zonder mijn hulp.
Hoe communiceer ik met deze leerlingen om zo veel duidelijkheid te creëren. Directieve instructies met weinig onduidelijkheid. Geen dubbelzinnigheden en stappen proberen te volgen. 'Geef me de 5' heeft mij daar flink bij geholpen. (Colette de Bruin, 2009)
En dit is ook de reden dat ik zie dat veel rekenmethodes weinig aansluiting vinden bij deze doelgroep. Als school hebben wij mede daarom besloten om te stoppen met de methodes en te werken met leerlijnen op het gebied van rekenen. Te veel is aan interpretatie onderhevig.
Een andere reden is dat wij zien dat de niveau verschillen zo ontzettend groot zijn dat het bijna niet te doen is om iedereen, op verschillende niveaus te begeleiden. Verschillende doelen, verschillende domeinen. Veel onrust en frustratie. Hulp maar weinig uitleg...
Het werken met leerlijnen dan maar. Gedurende bepaalde periodes komen verschillende domeinen aan bod. En een aantal domeinen komen het hele jaar aan bod. Je geeft de hele klas les op een domein en de verwerking is op verschillende niveaus.
In theorie klinkt dit erg mooi. Centrale instructie en verwerking op verschillende niveaus. Echter, de praktijk is dat er op ontzettend veel niveaus opdrachten gezocht of gemaakt moeten worden. En deze opdrachten moeten wel aansluiten bij de instructie. Want leerproblemen/hulp...
En waar haal je de materialen vandaag. De methodes zijn nog wel in huis en deze kunnen wij voor opdrachten gebruiken, maar je mist de lijn wel. Sommige methodes hebben hele duidelijk, rechtlijnige opdrachten, maar die hebben wij niet in school. En kan ik ook niet zomaar bestellen
En dan nog maar zwijgen over de mate van zelfstandigheid van de leerlingen. Bepaalde leerlingen kunnen best even zelfstandig rekenen. Andere leerlingen frustreren zo snel of raken in paniek dat alleen laten ontzettend moeilijk is.
Ik denk wel dat ik het redelijk onderweg ben. Althans ik doe mijn best en stel constant bij. Ik probeer een professionele houding aan te nemen en zo goed als het onderwijs te vormen en de leerlingen te geven wat zij nodig hebben. (Eskes, 2020)
Echter, moet ik dus ook concluderen dat ik hier nog niet tevreden over ben en dus ook veel minder zeker ben dan over andere zaken.
Vraagje: Waar ben jij niet tevreden over, of wat kan beter?
(... en tips zijn uiteraard altijd welkom! Samen weten we meer!) (Eskes, 2020)
Vandaag ook een gesprek met een leerling uit klas 3 die vastloopt in de profielkeuze. Bij ons kunnen leerlingen bijna alle vakken in het vrije deel kiezen bij elk profiel. Dat vind ik heel mooi. Zij kiezen voor klas 4 allemaal 2 vakken in het vrije deel.
Leerlingen die een 8 of hoger staan mogen ook een of twee vakken op contract kiezen. Ze volgen dan niet/nauwelijks de lessen, maar maken wel de toetsen.
Als ze in een tussenuur wel een les van dat vak kunnen volgen, zijn ze wel welkom. Ongeveer 75% van onze leerlingen kiest een NT- of NG-profiel. Dat is wel een probleem, omdat ze dat niet altijd kiezen omdat ze dat willen.
Na de lessen in de brugklas had ik klas 5. Leerlingen zijn daar nu presentaties aan het houden. Wij hebben een lijst met grote discussie-onderwerpen zoals armoede, euthanasie, internet, etc. en zij moeten daar een onderwerp uitkiezen.
Bij hun onderwerp zoeken ze een artikel in de Franse media (padlet.com/e_bouman1/medi…) over hun onderwerp. Zij maken daar een woordenlijst bij en een Franstalige samenvatting en ze verzinnen er 3 stelling bij. De hele klas moet het artikel lezen voor deze les.
Tijdens de les presenteren ze hun onderwerp en ze moeten een discussie organiseren in groepjes, ze mogen zelf bepalen hoe als iedereen maar zinvol inhoudelijk discussieert. Vandaag was het onderwerp "Les jeunes et les nouvelles technologies."
Ontmoeting met Amira: "Mevrouw, kunt u mij helpen?" "Uiteraard, wat kan ik voor je doen?" "Ik heb nog geen idee wat ik wil studeren volgend jaar!"."Ok, wat weet je al wel?""Dat ik naar Groningen wil." 1/12
Bovenstaand gesprek is vrij opmerkelijk. Leerlingen geven wel eens aan dat ze thuis willen blijven wonen, steeds vaker trouwens, maar verder begint bijna geen enkele leerling met de plaats als uitgangspunt voor de keuze. Het leek me interessant daarop door te vragen. 2/12
Amira legt uit dat ze in ieder geval naar Groningen wil omdat ze in Nederland wil studeren, maar zo ver mogelijk van huis wil. Dus het moet Maastricht of Groningen worden. In Maastricht heeft ze familie, dus het wordt Groningen. 3/12
"Mevrouw, ik ben helemaal in paniek!" "Vertel, waarom?" "Al mijn klasgenoten weten al wat ze gaan studeren en ik heb nog niet eens rond gekeken". Dit is een gesprek dat ik jaarlijks met minstens één zesdeklasser voer. Als ik geluk heb in september/oktober. 1/16
Als decaan help ik leerlingen uit klas 3, 4, 5 en 6 met hun profiel- en studiekeuze. Samen met een geweldige collega wiskunde en 4 fantastische mentorenteams proberen we de leerlingen zo goed mogelijk hierbij te begeleiden. 2/16
Ons decanaat is een tweedelijnsdecanaat, jaja het lijkt de zorg wel. De mentoren geven lessen over de profiel-/studiekeuze. Wij leveren daar materiaal voor aan. Zij voeren de gesprekken met leerlingen en ouders en als zij er niet uit komen, sturen ze ze door naar ons. 3/16
Dit draadje gaat over het vak Frans. "Welke idioot gaat er nu Frans studeren?" zou ik gedacht hebben in klas 1. Ik zie het veel mensen denken en ook vandaag heb ik weer 2(!)keer gehoord "ik was zo blij toen ik Frans kon laten vallen!" Ik herken dat gevoel. Pourquoi ? 1/14
Ik schreef al dat ik redelijk onwetend naar het gymnasium ging. Ik had geen idee waar ik aan begon en vond klas 1 fantastisch maar ontzettend moeilijk. Ik had op een zeer degelijke basisschool gezeten, maar het ontleden bleek bij Frans en latijn een struikelblok. 2/14
Ik wilde graag op deze school blijven en knokte dus om hard te leren, maar voor Frans haalde ik 3-en en 4-en. Ik had een hekel aan de leraar en had geen idee hoe ik het vak aan moest pakken. Hierdoor begrijp ik nu mijn leerlingen ook heel goed als ze Frans moeilijk vinden.3/14
De volgende leraar die ik graag in het zonnetje wil zetten is Douwe Werkman. Douwe was op het gymnasium mijn godstdienstleraar. Ik vond hem de meest fantastische leraar die we hadden. Voor Utrechters was Douwe denk ik ook wel een begrip. 1/6
Opvallend is dat ik mijn po-docenten aansprak met meneer en mevrouw, maar dat wij op het gymnasium de docenten bij de voornaam aanspraken. Voor mij heeft dat niets met meer of minder respect te maken gehad. Het was gewoon zo. 2/6
Douwe was dominee in de Nicolaikerk. Als je op de zondag voordat de rapporten ingeleverd werden naar zijn preek kwam dan kreeg je een punt extra. Ik zong in de Dom, dus kon niet, ik kreeg ook een punt extra. 3/6