Deze oudergesprekken vlieg ik heel anders aan dan dat ik voorheen deed, of mijn korte tijd in het reguliere onderwijs. Sommige ouders zie ik maar 3 keer per jaar i.v.m. taxivervoer van de leerlingen.
Het betreffen leerlingen met een bijzondere zorgbehoefte/onderwijsbehoefte. Deze ouders verdienen het om voldoende tijd te krijgen om te spreken met de leerkracht van hun kinderen. Ik heb natuurlijk ook makkelijk praten met 16 leerlingen i.p.v. 30+
En vaak zitten de ouders ouders met dezelfde zorgen als dat wij dat doen. Je werkt naar een gezamenlijk doel en dat is mooi om te merken. Soms wel op verschillende manier, dat daargelaten. We willen allemaal het beste voor het kind. Contact is er altijd wel maar dit is anders.
Ik merk dat ouders graag even willen vertellen waar zij tegenaan lopen en soms ook met hele concrete vragen komen. Nog nooit gehad dat ik ouders verraste met het gesprek.
"Meester Coen, ik ben wel benieuwd wat u in het gesprek volgende week gaat bespreken"
"Dat weet u al wel"
Vandaag ook een gesprek met een leerling uit klas 3 die vastloopt in de profielkeuze. Bij ons kunnen leerlingen bijna alle vakken in het vrije deel kiezen bij elk profiel. Dat vind ik heel mooi. Zij kiezen voor klas 4 allemaal 2 vakken in het vrije deel.
Leerlingen die een 8 of hoger staan mogen ook een of twee vakken op contract kiezen. Ze volgen dan niet/nauwelijks de lessen, maar maken wel de toetsen.
Als ze in een tussenuur wel een les van dat vak kunnen volgen, zijn ze wel welkom. Ongeveer 75% van onze leerlingen kiest een NT- of NG-profiel. Dat is wel een probleem, omdat ze dat niet altijd kiezen omdat ze dat willen.
Na de lessen in de brugklas had ik klas 5. Leerlingen zijn daar nu presentaties aan het houden. Wij hebben een lijst met grote discussie-onderwerpen zoals armoede, euthanasie, internet, etc. en zij moeten daar een onderwerp uitkiezen.
Bij hun onderwerp zoeken ze een artikel in de Franse media (padlet.com/e_bouman1/medi…) over hun onderwerp. Zij maken daar een woordenlijst bij en een Franstalige samenvatting en ze verzinnen er 3 stelling bij. De hele klas moet het artikel lezen voor deze les.
Tijdens de les presenteren ze hun onderwerp en ze moeten een discussie organiseren in groepjes, ze mogen zelf bepalen hoe als iedereen maar zinvol inhoudelijk discussieert. Vandaag was het onderwerp "Les jeunes et les nouvelles technologies."
Ontmoeting met Amira: "Mevrouw, kunt u mij helpen?" "Uiteraard, wat kan ik voor je doen?" "Ik heb nog geen idee wat ik wil studeren volgend jaar!"."Ok, wat weet je al wel?""Dat ik naar Groningen wil." 1/12
Bovenstaand gesprek is vrij opmerkelijk. Leerlingen geven wel eens aan dat ze thuis willen blijven wonen, steeds vaker trouwens, maar verder begint bijna geen enkele leerling met de plaats als uitgangspunt voor de keuze. Het leek me interessant daarop door te vragen. 2/12
Amira legt uit dat ze in ieder geval naar Groningen wil omdat ze in Nederland wil studeren, maar zo ver mogelijk van huis wil. Dus het moet Maastricht of Groningen worden. In Maastricht heeft ze familie, dus het wordt Groningen. 3/12
"Mevrouw, ik ben helemaal in paniek!" "Vertel, waarom?" "Al mijn klasgenoten weten al wat ze gaan studeren en ik heb nog niet eens rond gekeken". Dit is een gesprek dat ik jaarlijks met minstens één zesdeklasser voer. Als ik geluk heb in september/oktober. 1/16
Als decaan help ik leerlingen uit klas 3, 4, 5 en 6 met hun profiel- en studiekeuze. Samen met een geweldige collega wiskunde en 4 fantastische mentorenteams proberen we de leerlingen zo goed mogelijk hierbij te begeleiden. 2/16
Ons decanaat is een tweedelijnsdecanaat, jaja het lijkt de zorg wel. De mentoren geven lessen over de profiel-/studiekeuze. Wij leveren daar materiaal voor aan. Zij voeren de gesprekken met leerlingen en ouders en als zij er niet uit komen, sturen ze ze door naar ons. 3/16
Dit draadje gaat over het vak Frans. "Welke idioot gaat er nu Frans studeren?" zou ik gedacht hebben in klas 1. Ik zie het veel mensen denken en ook vandaag heb ik weer 2(!)keer gehoord "ik was zo blij toen ik Frans kon laten vallen!" Ik herken dat gevoel. Pourquoi ? 1/14
Ik schreef al dat ik redelijk onwetend naar het gymnasium ging. Ik had geen idee waar ik aan begon en vond klas 1 fantastisch maar ontzettend moeilijk. Ik had op een zeer degelijke basisschool gezeten, maar het ontleden bleek bij Frans en latijn een struikelblok. 2/14
Ik wilde graag op deze school blijven en knokte dus om hard te leren, maar voor Frans haalde ik 3-en en 4-en. Ik had een hekel aan de leraar en had geen idee hoe ik het vak aan moest pakken. Hierdoor begrijp ik nu mijn leerlingen ook heel goed als ze Frans moeilijk vinden.3/14
De volgende leraar die ik graag in het zonnetje wil zetten is Douwe Werkman. Douwe was op het gymnasium mijn godstdienstleraar. Ik vond hem de meest fantastische leraar die we hadden. Voor Utrechters was Douwe denk ik ook wel een begrip. 1/6
Opvallend is dat ik mijn po-docenten aansprak met meneer en mevrouw, maar dat wij op het gymnasium de docenten bij de voornaam aanspraken. Voor mij heeft dat niets met meer of minder respect te maken gehad. Het was gewoon zo. 2/6
Douwe was dominee in de Nicolaikerk. Als je op de zondag voordat de rapporten ingeleverd werden naar zijn preek kwam dan kreeg je een punt extra. Ik zong in de Dom, dus kon niet, ik kreeg ook een punt extra. 3/6